چند روز مانده به بازی‌ها؛ اشلی وست‌وود، مربی جدید تیم ملی فوتبال افغانستان وارد کابل شد

قرعه را افغانستان برد و ابتدا توپ‌زنی کرد. در وقت اول ابراهیم زدران که از اول تا آخر در زمین بازی ماند توانست ١٢٩ دوش انجام دهد. تیم افغانستان نیز در مجموع ٢٩١ دوش انجام داد.

در وقت دوم توپ‌اندازان افغانستان مثل نوین‌الحق، عظمت الله عمرزی و راشد خان هر کدام دو ویکت از حریف گرفتند؛ اما استرالیا بازیکنی مثل گلن مکسویل داشت. او با وجودی که مصدوم هم شده بود، با درد تا آخر مسابقه در میدان ماند و توانست به تنهایی ٢٠١ دوش انجام دهد.

در واقع این بازیکن به اندازه‌ای خوب ظاهر شد که می‌توان گفت او به تنهایی تیم افغانستان را شکست داد. مکسویل بهترین بازیکن میدان نیز انتخاب شد.

افغانستان با این باخت، هشت امتیازه ماند و مسیر صعودش به نیمه‌نهایی جام جهانی دشوار شد. افغانستان که از بخت خوبی برای پیروزی مقابل استرالیا و رسیدن به جام جهانی برخوردار بود، با اشتباهات بازیکنانش نتوانست مکسویل را از مسابقه خارج کند و استرالیا را شکست دهد.

استرالیا با این پیروزی دوازده امتیازه شد و صعودش را به نیمه‌نهایی قطعی کرد. حالا تیم‌های هندوستان، افریقای جنوبی و استرالیا به نیمه‌نهایی راه یافته‌اند و از بین تیم‌های افغانستان، پاکستان و نیوزیلند یک تیم جواز حضور در جمع چهار تیم برتر را خواهند یافت.

این سه تیم هر کدام هشت امتیاز دارند و سرنوشت صعود آخرین تیم به مسابقات روز آخر کشیده شده است.

افغانستان باید با تیم قدرت‌مند افریقای جنوبی بازی کند، نیوزیلند با سریلانکا و پاکستان با انگلستان.

شرایط تیم افغانستان برای پیروزی مقابل افریقای جنوبی و کسب جواز صعود به نیمه‌نهایی سخت‌تر از تیم‌های پاکستان و نیوزیلند است که حریفان آسان‌تری پیش رو دارند.

حضور چهره مطرح کریکت مثل ساچین تندولکر در اردوی تیم ملی کریکت افغانستان پیش از بازی مهم با استرالیا، قطعا اتفاق بزرگی بود.

افغانستان شانس آن را دارد که به نیمه‌نهایی جام جهانی کریکت راه یابد که اگر اتفاق بیفتد یک شاهکار تاریخی خواهد بود.

افغانستان پیش از این، فقط یک بار در جام جهانی برنده شده بود؛ اما این بار در جام جهانی ٢٠٢٣ هندوستان عملکرد خیره‌کننده داشته است.

تندولکر که چهره محبوب و مهمی در کریکت به خصوص در هندوستان است، روز دوشنبه در بمبئی با ملی‌پوشان افغانستان صحبت و نظر خود را برای بهبود شرایط تیم اعلام کرد.

به گزارش سایت رسمی جام جهانی کریکت، راشد خان آرمان، توپ‌زن تیم ملی کریکت افغانستان در ارتباط به حضور تندولکر در اردوی تیم ملی افغانستان گفت: «این یک لحظه خاص است. دیدار با شما (تندولکر) در این لحظه، احساس متفاوتی است و قطعا انرژی مثبت زیادی به تیم افغانستان تزریق می‌کند.»

راشد خان اضافه کرد: «دیدار با شما (تندولکر) برای بسیاری از بازیکنان کریکت مثل یک رؤیا است.»

راشد خان در ویدیویی که از این ملاقات نشر شده است، از ساچین تندولکر به خاطر حضور او در اردوی تیم ملی افغانستان تشکر می‌کند: «فقط می‌خواهم از شما تشکر کنم که به اینجا آمدید. می‌دانم که تمام علاقه‌مندان کریکت شما را دوست دارند و شما برای همه (ورزشکاران) در افغانستان یک الگو هستید. مطمئن هستم که آمدن شما انرژی و چیزهای مثبت زیادی به تیم می‌دهد.»

تیم ملی کریکت افغانستان امروز در بمبئی با استرالیا بازی می‌کند و روز جمعه در احمدآباد به مصاف افریقای جنوبی خواهد رفت.

افغانستان اگر بازی امروز را ببرد، شانس صعودش به نیمه‌نهایی زیاد خواهد شد.

تیم افغانستان با چهار پیروزی، هشت امتیازی است و بخت خوبی برای صعود به نیمه‌نهایی جام جهانی دارد. با وجودی که در برخی دیدارها بازیکنان شروع کننده افغانستان در نوبت توپ‌زنی خوب عمل نکرده‌اند؛ اما تیم توانسته است در ویکت‌های میانی و در لحظه‌های دشوار، منظم و خوب ظاهر شود.

تیم دیگر عجول و بی‌روحیه نیست و با آرامش می‌تواند لحظه‌های پر فشار را پشت سر بگذارد.

حالا سؤال این است که آیا سخنان الهام‌بخش ساچین تندولکر می‌تواند تیم افغانستان را به یکی از شگفت‌انگیزترین لحظه‌های تاریخش سوق دهد یا خیر؟

آیا افغانستان می‌تواند استرالیا را نیز قربانی خواسته‌های بلندپروازانه‌ خود کند و به نیمه‌نهایی جام جهانی راه یابد، یا خیر؟

تیم افغانستان در بهترین دوران حضورش در جام جهانی قرار دارد. در آن طرف پر افتخارترین تیم تاریخ با پنج قهرمانی جام جهانی است.

استرالیا تیم با تجربه و پخته‌‌ای است. این تیم با وجودی که جام جهانی ٢٠٢٣ را خوب شروع نکرد و در دو بازی اول مغلوب هندوستان و افریقای جنوبی شد؛ اما پنج بازی بعدی خود را پشت سر هم برد و تیم‌های سریلانکا، پاکستان، هالند، نیوزیلند و انگلستان به کانگوروهای زردپوش باختند.

افغانستان نیز رقابت‌های جام جهانی را بد شروع کرد و دو بازی اولش را به بنگلادیش و هندوستان واگذار کرد؛ ولی در بازی سوم، انگلستان قهرمان دوره گذشته این رقابت‌ها را شکست داد. در مسابقه چهارم به نیوزیلند باخت؛ اما بعد از آن در سه مسابقه بعدی‌اش پشت سرهم پیروز شد و تیم‌های پاکستان، سریلانکا و هالند، چاره‌ای جز شکست مقابل ببرهای آبی نداشتند.

افغانستان با هشت امتیاز از هفت مسابقه در جدول رده‌بندی جام جهانی ششم است و استرالیا نیز با ده امتیاز در رده سوم ایستاده است.

برخی وقت‌ها حاشیه‌ها در ورزش، مهمتر از نتایج آن مورد توجه قرار می‌گیرند. وقتی افغانستان پاکستان را شکست داد، رقص عرفان پتان چهره مشهور کریکت هندوستان علنی شد و او در خود ورزشگاه محل برگزاری مسابقه با راشد خان آرمان رقصید.

بعد از آن، رقص عرفان پتان ادامه پیدا کرد و او در هر کجا که بود پس از پیروزی‌های افغانستان رقصید. رقصی که بسیار مورد توجه قرار گرفت. حتا در پاکستان رسانه‌ها به آن پرداختند و تعدادی اعلام کردند که در صورت باخت افغانستان، آنان نیز از خوشحالی می‌رقصند.

مسابقه فردا برای هر دو تیم بسیار مهم است؛ چون هر کدام که ببرند، راه شان را برای صعود به نیمه‌نهایی هموار می‌کنند.

استرالیا در بازی فردا احتمالا میچل مارش و گلن ماکسول را در ترکیب خود دارد؛ اما در مورد آمادگی استیون اسمیت شک و تردیدهایی وجود دارد.

راشد خان آرمان توپ‌انداز مشهور افغانستان با وجودی که هنوز در بهترین فرم خودش در جام جهانی ظاهر نشده است؛ اما حضور او در زمین با توجه به شناختی که از بازیکنان حریف دارد و سال‌ها در لیگ بیگ‌بش بازی کرده است، می‌تواند فشار زیادی را به تیم استرالیا وارد کند. خصوصیت راشد خان این است که اگر از حریف ویکت نگیرد، امتیاز هم به تیم مقابل واگذار نمی‌کند.

با وجودی که یک مسأله در این بازی به سود استرالیا است و آن این است که زمین بازی ممکن است مثل میدان‌های چینای و دهلی برای اسپنرها مناسب نباشد؛ اما کارشناسان کریکت معتقدند که توپ‌اندازان افغانستان، به خصوص اسپینرها می‌توانند چالش بزرگی برای استرالیا باشند.

بازیکنانی مثل راشد خان، محمد نبی، مجیب الرحمن و نور احمد (اگر در بازی باشد) توان و قدرت این را دارند که در هر زمینی حریف خود را مات و مبهوت کنند.

توپ‌اندازانی که نشان داده‌اند آرامش و تجربه لازم را برای سوق دادن افغانستان به سمت پیروزی را دارند.

تا چند سال پیش و در بخش توپ‌اندازی، راشد خان خطرناک‌ترین سلاح افغانستان مقابل حریفان بود؛ اما حالا تعداد این اسلحه‌ها و خطرها بیشتر شده است و حتا نور احمد لکنوال با ١٨ سال سن می‌درخشد.

تیم افغانستان با وجودی که میانگین سنی‌اش ٢٤.٥ سال و جوان است؛ اما این تیم زیر نظر جاناتان تروت، با تجربه نشان داده است.

در طرف دیگر، میانگین سنی استرالیا ٣١.٤ سال است. مساله که نشان می‌دهد، تیم افغانستان از نیروی جوانی بیشتری برخوردار است. فردا در واقع جنگ تجربه و شور جوانی نیز هست.

بهترین وضعیت برای یک تیم ورزشی این است که تیم در عین جوانی، با تجربه باشد. اصطلاح مشهوری در ورزش است که می‌گویند، این گونه تیم‌ها باید با قلب داغ و مغز سرد وارد زمین شوند.

مساله دیگر این است که بازیکنان افغانستان با وجود سن کم، با تجربه هستند و تعدادی آن‌ها مثل راشد خان با ٢٥ سال سن، مجیب الرحمن با ٢٢ سال و... سال‌ها در سطح اول و لیگ‌های معتبر کریکت دنیا حضور دارند.

زمانی بود که بازی با افغانستان برای استرالیا هیچ ترسی نداشت؛ اما حالا اینطوری نیست. حالا هیچ کسی تنها برای استرالیا شانس پیروزی قایل نیست و افغانستان نیز شانس دارد.

افغانستان در بخش توپ‌زنی نیز بهتر از هر زمان دیگر ظاهر شده است و توازن قوا در بین توپ‌اندازان و توپ‌زنان تا اندازه‌ای‌ ایجاد شده است.

بازیکنانی مثل رحمت شاه، حشمت الله شهیدی، رحمان الله گربز، عظمت الله عمرزی، ابراهیم زدران، نجیب الله زدران، اکرام علی‌خیل و حتا محمد نبی، نشان داده‌اند که می‌توانند ایستادگی لازم را روی ویکت‌های شان داشته باشند.

در بخش توپ‌زنی تمرکز کارشناسان روی چند بازیکن بیشتر از دیگران است. بازیکنانی مثل حشمت الله شهیدی و رحمت شاه از افغانستان و دیوید وارنر با مارنس لابوشن از استرالیا.

در بخش توپ‌اندازان نیز راشد خان با مجیب الرحمن از افغانستان در مرکز توجه هستند. از آن طرف نیز آدام زامپا و جاش هازلوود می‌توانند خطرناک باشند.

در سه بازی که این دو تیم در سال‌های ٢٠١٢، ٢٠١٥ و ٢٠١٩ با یکدیگر روبه‌رو شده‌اند، دست استرالیا بالا بوده است. این تیم هر سه بازی را از افغانستان برده؛ اما این بار افغانستان تیم دیگری است و می‌تواند به اندام هر تیمی لرزه بیندازد.

این بازی برای بازیکنان افغانستان انگیزه‌های دیگری نیز خلق کرده و آن این است که استرالیا در نوامبر ٢٠٢١ بازی‌اش را با افغانستان به دلایل مسائل حقوق‌بشر لغو کرد که بازیکنان افغانستان نیز به این مساله واکنش نشان دادند. مسأله که هنوز در یاد بازیکنان مانده است.

افغانستان اگر فردا استرالیا را شکست دهد، ده امتیازی می‌شود و به جمع چهار تیم برتر راه می‌یابد. الان در جدول رده‌بندی سه تیم هشت امتیازی هستند. افغانستان، نیوزیلند و پاکستان هر سه هشت امتیازی و شانس حضور در نیمه‌نهایی را دارند.

تفاوت این است که افغانستان هفت بازی کرده و نیوزیلند با پاکستان هشت مسابقه انجام داده‌اند. در واقع افغانستان دو شانس برای راه‌یابی به نیمه‌نهایی دارد و نیوزیلند با پاکستان فقط یک شانس؛ چون هر تیم ٩ بازی در جام جهانی دارد.

حضور هندوستان و افریقای جنوبی در نیمه‌نهایی قطعی است و از بین چهار تیم افغانستان، پاکستان، نیوزیلند و استرالیا دو تیم دیگر به جمع چهار تیم پایانی راه می‌یابند.

هنوز هیچ چیزی مشخص نیست؛ اما ممکن است افغانستان حتا با بردن یک مسابقه از دو بازی آینده‌اش نیز بتواند به نیمه‌نهایی صعود کند؛ ولی حریفان افغانستان نسبت به حریفان تیم‌های دیگر قوی‌تر هستند.

افغانستان باید با استرالیا و افریقای جنوبی بازی کند. نیوزیلند با سریلانکا و پاکستان نیز با انگلستان.

از بین چهار تیم استرالیا، افغانستان، پاکستان و نیوزیلند که برای رسیدن نیمه‌نهایی می‌جنگند، مسیر افغانستان سخت‌تر از دیگران است.

به هر حال، سؤال اساسی این است که آیا افغانستان در مسیر قهرمانی جام جهانی کریکت قرار دارد؟

توپ‌زنی انتخاب هندوستان در وقت اول این دیدار بود. این تیم روز گذشته در ٥٠ آورد با از دست دادن هفت ویکت، ٣٢٦ دوش انجام داد که هدف بزرگی برای یک تیم در سطح افریقای جنوبی به حساب نمی‌آمد.

ویرات کولی که تا آخر در بازی ماند و حذف نشد، به تنهایی ١٠١ دوش انجام داد و بهترین بازیکن میدان شد.

اوج هنرنمایی بازیکنان هندوستان در وقت دوم و زمان توپ‌اندازی آنان بود که توانستند در ٢٧.١ آور تمام بازیکنان افریقای جنوبی را از بازی حذف کنند.

راویندرا جادِجا با حذف پنج بازیکن افریقای جنوبی نقش بزرگی در پیروزی میزبان جام جهانی کریکت داشت.

بازیکنان افریقای جنوبی نتوانستند بیش از ٨٣ دوش انجام دهند و با اختلاف زیاد مغلوب شدند.

حالا هندوستان از ٨ بازی، ٨ پیروزی و ١٦ امتیاز دارد، تیمی که صدرنشین جام جهانی است. افریقای جنوبی با دوازده امتیاز دوم است و استرالیا با ١٠ امتیاز و یک بازی کمتر، جایگاه سوم را کسب کرده است.

در رقابت‌های تکواندو آزاد آسیایی اسلام آباد پاکستان، ورزشکاران از آسیا، اروپا، امریکا و افریقا در بخش زنان و مردان شرکت کرده بودند.

تیم ملی تکواندوی افغانستان در این رقابت‌ها دو مدال طلا و دو نقره در بخش مردان و یک مدال برنز در بخش بانوان کسب کرد.

محسن رضایی، کاپیتان تیم ملی تکواندوی افغانستان که در این رقابت‌ها با اقتدار قهرمان شده بود، در پایان به عنوان بهترین مبارز انتخاب شد و جایزه ویژه مسابقات را دریافت کرد.

محمد بشیر تره‌کی، سرمربی تیم ملی تکواندوی افغانستان نیز جایزه بهترین مربی را به خودش اختصاص داد. شاگردان او بیشترین پیروزی و امتیاز را به دست آوردند و دو مدال طلا توسط محسن رضایی و علی اکبر امیری و دو مدال نقره نیز توسط امید سهاک و حکمت الله زین کسب کرد.

ضمن آن که زرغونه نوری تنها دختر شرکت کننده از بیرون افغانستان در این مسابقات، موفق به کسب مدال برنز شد.

ورزشکارانی هم که به مدال نرسیدند، پس از چند پیروزی از ادامه مسابقات کنار رفتند که در کسب جوایز تیمی و بهترین مربی مؤثر بود.

محسن رضایی نیز در کلاسی بالاتر از این رقابت‌ها ظاهر شد و با وجودی که مسابقات سختی را پشت سر گذاشت؛ اما اقتدار خودش را نشان داد و جایزه بهترین ورزشکار را کسب کرد.

در رده‌بندی تیمی بخش مردان، پس از افغانستان، تیم‌‌های پاکستان و قزاقستان دوم و سوم شدند.