معاون نماینده چین در سازمان ملل درباره 'جدی بودن تهدیدات تروریستی' در افغانستان هشدار داد

وزارت خارجه اوزبیکستان در بیانیه‌ای گفته که طرفین بر اهمیت نقش سازمان ملل متحد در مورد افغانستان و هماهنگی تلاش‌های بین‌المللی تاکید کردند.

رئیس‌جمهور اوزبیکستان پیشتر گفته بود با تشدید درگیری‌ها در سایر نقاط جهان، مشکلات افغانستان بیش از پیش از دید جامعه جهانی دور می‌شود. شوکت میرضیایف در نشست سران سازمان کشورهای ترک در آستانه، بر ایجاد سازوکاری برای حل مشکلات مردم افغانستان تاکید کرد.

شوکت میرضیایف در این نشست گفت: «برقراری صلح و امنیت در سرزمین چندملیتی افغانستان که تاریخ آن‌ها از هزاران سال پیش با ملت‌های ترک پیوند ناگسستنی دارد، شرط اصلی تامین ثبات و امنیت استراتژیک در منطقه ماست.»

اوزبیکستان همانند دیگر کشورها، طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد و به‌رغم انتقاد از این گروه به‌دلیل ساخت کانال قوش‌تپه، روابط خود را با طالبان حفظ کرده است.

زلمی خلیلزاد گفت اسلام‌آباد، کابل را به پناه دادن به طالبان پاکستانی و کابل هم اسلام‌آباد را به پناه دادن به داعش متهم کرده است.

به نظر می‌رسد اشاره خلیل‌زاد به دست‌کم یکی از موارد واکنش‌های طالبان به اظهارات مقام‌های پاکستانی مبنی‌بر پناه دادن طالبان پاکستان در افغانستان است.

سخنگوی طالبان در ماه اسد سال جاری گفته بود که نهادهای امنیتی پاکستان توانایی جلوگیری از حملات داعش و دیگر گروه‌های شبه نظامی را ندارند. ذبیح‌الله مجاهد افزوده بود که «۱۸ داعشی پاکستانی» در سال گذشته در افغانستان کشته شدند و طالبان موفق‌تر از پاکستان در برابر داعش عمل کرده است.

خلیلزاد در یادداشتی در شکبه اجتماعی اکس گفته است که «روابط افغانستان و پاکستان» بحرانی شده است.

او گفته برای جلوگیری از تشدید بحران و ورود طراف به درگیری مستقیم، باید بر سر توافقی مذاکره شود که بتواند عدم استفاده خاک افغانستان و پاکستان توسط گروه‌هایی نظیر تحریک طالبان پاکستانی و داعش خراسان علیه دو کشور را فراهم کند.

آقای خلیلزاد در بخشی از این یادداشت گفته که توافقنامه دوحه، به گونه مستقیم به چالش‌های ناشی از تهدیدات تروریستی افغانستان و پاکستان علیه هم‌دیگر نپرداخته بود. او گفته که طالبان و پاکستان باید درباره این موضوع به صورت دوجانبه گفت‌وگو کنند. او تصریح کرد که زمان آغاز این روند فرار رسیده است.

پاکستان همواره طالبان را به حمایت از تحریک طالبان پاکستان متهم کرده و خواهان اقدام جدی علیه این گروه است. اما طالبان افغانستان همواره این ادعای پاکستان را رد کرده و توصیه کرده که به دنبال ریشه‌های ناامنی در خاک خودشان بگردند.

سه‌شنبه گذشته، در حمله گروهی که شاخه‌ای از تحریک طالبان پاکستانی خوانده می‌شود، دست‌کم ۲۳ نظامی پاکستان در یک پاسگاه پولیس در خیبرپختونخوا کشته شدند. در پی این حمله، مقام‌های پاکستانی بار دیگر انگشت انتقاد را به سوی طالبان افغان بردند.

هم‌زمان، اسنادی به افغانستان اینترنشنال رسید که نشان می‌دهد یک تن از مهاجمان انتحاری حمله به دیره اسماعیل خان در خیبرپختونخوا یک عضو گروه طالبان افغان بوده است.

با این حال، سخنگوی طالبان در واکنش به حمله مرگبار دیره اسماعیل خان در خیبرپختونخوا گفت این حمله از افغانستان صورت نگرفته و ربطی به افغانستان ندارد.

او گفته شوق و شور بی‌انتهای کودکان افغان به [آموزش] بر اهمیت ماموریت صندوق حمایت از کودکان ملل متحد در افغانستان تاکید می‌کند.

آقای صهبا افزود که عمیقا تحت تاثیر «ایستادگی و شجاعت» کودکان و مادران افغان در شرایط دشوار قرار گرفته است.

به گفته او، قدرت زنان و کودکان افغان در مواجهه با ده‌ها درگیری و بحران بشری در افغانستان، بی‌آلایش است.

این مقام یونیسف گفته که از مناطق زلزله‌زده ولایت هرات نیز دیدار کرده است. به گفته آقای صهبا، هزاران نفر در این ولایت زیر خیمه‌هایی زندگی می‌کنند که توان مقاومت در برابر زمستان سخت پیش‌رو را ندارند.

به گفته او یونیسف برای زلزله‌زدگان هرات مکاتب موقت، امکانات دسترسی به نیازهای بهداشتی و آب سالم را فراهم کرده، اما بازگرداندن وضعیت عادی و بازسازی مکاتب و امکانات بهداشتی تخریب‌شده، مهم است.

رئیس حمایت و ارتباطات جهانی همچنان پس از سفر به ننگرهار همچنین وضعیت صدها خانواده اخراج‌شده از پاکستان را نیز برای کودکان و زنان «خطر بالقوه» توصیف کرده است.

یونیسف به تازگی اعلام کرده که ۲۳.۳ میلیون نفر از جمله ۱۲.۶ کودک در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این سازمان گفته برای کمک به این شهروندان در سال آینده، ۱.۴ میلیارد دالر ضرورت است.

بیشتر از ۸۰۰ روز می‌شود که طالبان مکاتب را به روی دانش‌آموزان دختر بالاتر صنف شش بسته است.

هشتگ آنها در این کمپین (#RescueRefugees11YearsIndonesia) است که معنای آن نجات مهاجران بعد از ۱۱ سال از اندونیزیا است.

این کاربران با انتشار عکس‌ها و ویدیوهایی از این مهاجران می‌گویند که کمیساریای عالی سازمان ملل متحد، سازمان بین المللی مهاجرت و نهادهای مشابه دیگر چشم‌شان را بروی وضعیت آنها بسته اند.

آنها می‌گویند که بیش از ۱۳ هزار پناهجو هنوز بعد از ۱۱ سال از سوی کشورهای امن مهاجرپذیر مانند آسترالیا پذیرفته نشده و در جاکارتا گیر مانده است. به گفته پناهجویان حدود ۷۵۰۰ تن آنها از افغانستان و بیشتر هزاره‌ها هستند.

جمیل محمدی، یک مهاجر افغان در جاکارتا نوشت:«مهاجران در اندونیزیا خودکشی کردند، لب‌های‌شان را دوختند و تظاهرات کردند اما کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان در جاکارتا دفتر خود را به روی آنها بسته است.»

علی‌زاده، یک پناهجوی دیگر در اکس نوشت که حدود سه سال می‌شود این پناهجویان برای جلب توجه حکومت اندونیزیا بصورت مسالمت‌آمیز تظاهرات می‌کنند اما حاصلی نداشته است. او نوشت:«یک دهه بدون داشتن ابتدایی‌ترین حقوق انسانی کافی نیست؟ چرا کسی صدای ما را نمی‌شنود؟»

برکت نظری، کاربری دیگر نوشت که جهان چشمان‌ خود را بروی آنچه بر مهاجران هزاره در اندونیزیا می‌گذرند، بسته است. او کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان را متهم کرد که «سیستم سیاسی تجاری فاسد آن مسئول جابجایی ما است. صدای ما باش! بگذار دنیا درد ما را بشنود!»

این مهاجران در سازمان ملل ثبت نام کرده اند، به این امید که کشورهای مهاجرپذیر آنها را به خاک خود انتقال دهند.

این مهاجران می‌گویند این وضعیت باعث شده که در اندونیزیا از هیچ حقوقی برخوردار نباشند. یک نوجوان مهاجر به افغانستان اینترنشنال گفت که او و برادرش در این سال‌ها نتوانسته اند به مکتب بروند.

شورای امنیت سازمان ملل با اتفاق آرای ۱۵ عضو، قطعنامه تداوم تحریم‌های ۱۹۸۸ علیه طالبان را به تصویب رساند. به این ترتیب، طالبان یکسال دیگر مشمول تحریم‌های سازمان ملل باقی خواهد ماند. همچنان، معافیت شماری از سران طالبان از ممنوعیت سفر نیز تمدید نشد.

این گروه بارها از کشورهای جهان خواست که تحریم‌ها را بردارد اما فعالیت گروه‌های تروریستی، تبعیض علیه زنان و نبود حکومت فراگیر مانع از آن شد که شورای امنیت در تحریم‌ها بر طالبان تجدیدنظر کند.

چین و روسیه به رغم مخالفت با تحریم طالبان، خواستار بازنگری در تحریم‌ها بر گروه طالبان نشدند و ادامه کار گروه نظارت بر آن را وتو نکردند.

لیندا توماس گرینفلد، سفیر امریکا در سازمان ملل از تمدید کار کمیته نظارت استقبال کرد و گفت: «این حکم به کشورهای عضو امکان می‌دهد تا پیگیری کنند که آیا طالبان به تعهدات خود عمل می‌کنند یا خیر.»

نماینده چین در سازمان ملل نیز از ترغیب تیم نظارت برای بازدید از افغانستان و برقراری ارتباط با همه طرف‌های افغان قدردانی کرد. او گفت که تحریم‌های سازمان ملل نباید بر زندگی مردم عادی افغانستان تاثیر منفی بگذارد.

او از شورا خواست تا معافیت‌ها از ممنوعیت سفر برای برخی از مقامات طالبان را از سر بگیرد تا زمینه گفت‌وگو و تعامل با این گروه فراهم شود.

جنگ شاونگ گفته است که «اعضای شورا باید واقع‌نگری و انعطاف‌پذیری از خود نشان دهند و از مرحله جدید تعامل با مقام‌های افغان حمایت کنند.»

قرار است شورای امنیت گزارش فریدون سینیرلی اغلو، هماهنگ کننده ویژه دبیرکل سازمان ملل درباره افغانستان را در تاریخ ۲۰ دسامبر بررسی کنند. او خواستار تعامل مشروط با طالبان شده است تا این گروه تعامل بین المللی را در بدل تغییر در سیاست‌های خود بدست آورد.

نماینده روسیه در سازمان ملل نیز امروز بر لزوم بازنگری در تحریم‌ها اشاره کرد و نسبت به عدم تمدید معافیت‌ مقام‌های طالبان از ممنوعیت سفر ابراز تاسف کرد.