فعالیت مهاجران افغان در بازارهای سیار مشهد 'ممنوع شد'

گفت‌وگو با حکومت پاکستان برای تضمین امنیت خبرنگاران، فراهم ساختن زمینه کار در کشور میزبان، کمک‌های حقوقی و برگزاری کارگاه‌هایی برای توانمندسازی خبرنگاران از اهداف این برنامه است.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید در حال حاضر حدود دو صد خبرنگار افغان در پاکستان زندگی می‌کنند.

این خبرنگاران پس از تسلط کامل طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰، مجبور شدند از سرزمین خود فرار کنند.

طالبان در بیش از دو سال گذشته محدودیت‌های شدیدی بر آزادی بیان و فعالیت‌ رسانه‌ها اعمال کرده و شمار زیادی از خبرنگاران را زندانی کرده است.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید خبرنگاران افغان مقیم پاکستان با آینده‌ای نامعلوم و مشکلات اداری، کمبود منابع و آزار و اذیت پولیس پاکستان مواجه‌اند.

با در نظر داشت برنامه جدید حکومت پاکستان برای اخراج دسته‌جمعی پناهجویان و مهاجران افغان، این خبرنگاران مانند صدها هزار پناهجوی دیگر با خطر اخراج از پاکستان به افغانستان تحت کنترول طالبان روبرویند.

سازمان جهانی بهداشت روز جمعه، اول جدی گفته پیش‌بینی می‌شود که در مجموع یک میلیون و ۷۰۰ هزار نفر از پاکستان به افغانستان اخراج شود.

این سازمان گفته در سی‌وهفتمین نشست کمیته اضطراری مبارزه با فلج اطفال با حضور مدیرکل سازمان جهانی بهداشت درباره خطر گسترش فلج اطفال در جهان گفت‌وگو شده است.

افغانستان و پاکستان، دو کشوری در جهان هستند که تاکنون نتوانسته بیماری فلج اطفال را محو کند.

براساس گزارش‌های سازمان جهانی بهداشت در ماه‌های گذشته شش مورد جدید فلج اطفال در ولایت ننگرهار ثبت شده است.

مدرسه ابوبکر صدیق تحت کنترول طالبان در ولسوالی علی‌شنگ ولایت لغمان موقعیت دارد.

در تصاویری که در صفحه وزارت معارف طالبان در شبکه اجتماعی اکس منتشر شده، مولوی شاه‌جهان ساجد در حال توزیع کتابچه‌ای که نشان صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) بر روی آن دیده می‌شود به یک محصل پسر یک مدرسه دینی در لغمان دیده می‌شود.

تاکنون صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) درباره توزیع کمک‌هایش به معارف افغانستان در مدارس دینی تحت کنترول طالبان توضیح نداده است.

پیشینه توزیع کمک‌ها به مدارس دینی طالبان

پیش از این در اواخر ماه میزان بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) در گزارشی گفت که طالبان از «کمک‌ها» و «بودجه دولتی» برای حمایت از مدارس دینی خود استفاده کرده‌ است.

در گزارش سیگار آمده که مدارس دینی بخشی از نظام آموزش غیررسمی هستند که مربیان آن «علمای دین» و «روحانیون» هستند که فقط دروس دینی را تدریس می‌کنند و هیچ برنامه درسی معیاری برای مدارس وجود ندارد.

مدرسه دینی طالبان به جای مکاتب مدرن

منابع به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که طالبان در حال گفت‌وگو درباره تغییر مکاتب به مدارس دینی هستند.

به گفته آنها، طالبان به برخی مقام‌های خارجی‌ گفته‌اند دختران می‌توانند در مدارس دینی آموزش ببینند و رهبر طالبان با این موضوع مشکلی ندارد.

این منابع گفتند که مقام‌های طالبان استدلال کرده‌اند که مکتب و مدرسه تفاوتی ندارند و این گروه مضامین عصری و دینی را در مدارس دینی آموزش می‌دهند.

بر اساس اطلاعات منابع، طالبان از جامعه جهانی خواسته است که از مدارس دینی این گروه حمایت مالی کند.

این در حالی است که نماینده دبیرکل سازمان در افغانستان در نشست اخیر شورای امنیت سازمان ملل گفت شواهد نشان می‌دهد که دختران بیشتری در مدارس دینی تحصیل می‌کنند.

رزا اوتونبایوا پس از نشست شورای امنیت در نشست خبری به نقل از وزیر معارف طالبان به افغانستان اینترنشنال گفت که ده میلیون کودک در مدارس طالبان تحصیل می‌کنند. او افزود که حدود پنج میلیون کودک دیگر از آموزش محروم هستند.

خانم اوتونبایوا روز پنجشنبه پس از نشست شورای امنیت سازمان ملل گفت که طالبان تلاش می‌کنند کودکان بیشتری را وارد سیستم آموزشی دینی کنند، چون آنها معتقدند که مدرسه یک چیز بومی و اصیل است در حالی که مکتب یک امر غربی است.

واکنش‌ها به سخنان رئيس یوناما: نماینده سازمان ملل در حال سازش بزرگ در غیاب دختران است

سخنان رئيس یوناما درباره آموزش کودکان به ویژه دختران در مدارس طالبان با واکنش‌های گسترده‌ای مواجه شده است.

مسئول زنان دیدبان حقوق بشر گفته یوناما آماده سازش بزرگ درباره آموزش دختران می‌شود.

فوزیه کوفی، نماینده پارلمان در حکومت پیشین افغانستان گفته است که مطمئن نیست که یوناما به منشور سازمان ملل در افغانستان احترام گذاشته باشد.

خانم کوفی با تاکید بر اینکه مدرسه نمی‌تواند جایگزین آموزش رسمی شود، در شبکه اکس نوشت که اصول سازمان ملل در افغانستان در معرض خطر قرار دارد.

فوزیه کوفی که پیش از این نیز از رشد مدارس دینی طالبان و ترویج افراط‌‌گرایی ابراز نگرانی کرده بود، در این یادداشت پرسیده است: «چه چیزی بار دیگر در غیاب ما پخته می‌شود؟»

آقای ناکامورا که در میان مردم افغانستان به نام «کاکا مراد» نیز شناخته می‌شود، پروژه‌های ساخت کانال و پروژه‌های آب‌رسانی در شرق افغانستان را با شعار «آب، نه اسلحه» طرح‌ریزی کرد. او با این کار تلاش کرد باشندگان محل را از سوء تغذی که در این منطقه شایع بود نجات دهد.

با این حال پس از ترور آقای ناکامورا پروژه‌های بشردوستانه او متوقف شد.

سفیر جاپان در کابل امسال اعلام کرد که پروژه‌های ناتمام تتسو ناکامورا در افغانستان ادامه خواهد یافت.

روزنامه آساهی شیمبون جاپان روز شنبه (۲ جدی) نوشت که نوریو اوا، مهندس ۷۳ ساله در ماه سپتامبر به افغانستان رفته و می‌خواهد پروژ‌های ناتمام تتسو ناکامورا را با هدف تامین آب و احیای فضای سبز تکمیل کند.

او گفته است: «هرچند از نظر توانایی نمی‌توانیم با تتسو ناکامورا مقایسه شویم، اما ما تجربیات و دانش خود را با متخصصان محلی به اشتراک خواهیم گذاشت».

نوریو اوا برای نزدیک به چهار سال، یکی از اعضای مهندسی گروه غیردولتی در شهر فوکوکای جاپان بوده است.

به نوشته روزنامه آساهی شیمبون، نوریو اوا از مدت‌ها قبل می‌خواست پس از بازنشستگی به تتسو ناکامورا کمک کند، اما قبل از محقق شدن این هدف، آقای ناکامورا در افغانستان کشته شد.

هنوز انگیزه اصلی قتل این جوان معلوم نیست.

با این حال در دو سال گذشته آمار قتل‌های مرموز در سرتاسر افغانستان افزایش یافته است.

بسیاری افراد طالبان را عامل اصلی این قتل‌ها می‌دانند. با این حال این گروه همواره دست داشتن افراد خود در قتل‌های زنجیره‌ای را رد کرده است.