وزارت خارجه امریکا: تام وست و رینا امیری در نشست دوحه درباره افغانستان شرکت خواهند کرد

بر اساس گزارش روزنامه محلی فونتانکا که روز سه‌شنبه نشر کرد، کبرا حسنی به یکی از دانشگاه‌های کی‌یف در اوکراین درس می‌خواند، اما با آغاز تهاجم روسیه تصمیم گرفت به اروپا نقل مکان کند، اما قاچاقبر او را به مسکو برد.

حسنی پس از رسیدن به روسیه با همکاری یک قاچاقبر دیگر تصمیم داشت از طریق سن‌پترزبورگ به اروپا برود، اما او و سایر اعضای گروه‌اش که شامل چند افغان می‌شد، در نزدیکی بندر سن‌پترزبورگ روسیه بازداشت شدند. آنها در دو سال گذشته در مرکز بازداشت موقت اتباع خارجی در این شهر منتظر محاکمه بودند.

دادگاه روز سه‌شنبه قاچاقبر کبرا حسنی را به چهارسال زندان و همکار افغان او را به دو سال زندان محکوم کرد.

این روزنامه‌نگار افغان به روسیه نیز درخواست پناهندگی داده بود، اما از سوی وزارت مهاجرت این کشور رد شد. اکنون، با پایان محکومیتش با خطر اخراج از روسیه رو به روست.

به گزارش روزنامه فونتانکا، یک دادگاه در ماه می ۲۰۲۳ حکم اخراج این روزنامه‌نگار افغان از خاک روسیه را صادر کرد. حالا وکیل خانم حسنی تلاش دارد که او به افغانستان موقتا اخراج نشود تا زمینه مهاجرت او به کشورهای دیگر فراهم شود.

دوجاریک روز دوشنبه (۲۳ دلو) در یک نشست خبری گفت که یوناما در حال بررسی اتهامات مربوط به بازداشت‌های غیرقانونی زنان است.

او گفت که اقلیت‌های قومی و مذهبی در افغانستان «به طور نامناسبی از سوی طالبان سرکوب» می‌شوند.

پیش از این یوناما در دوم دلو گزارش داد که طالبان «زنان و دختران را عمدتا از منطقه هزاره‌نشین دشت برچی و برخی را در خیرخانه، که ساکنان آن عمدتاً تاجیک‌اند، گرفتار کرده است.»

سخنگوی دبیرکل سازمان ملل خاطر نشان کرد که «بازداشت‌های کنونی زنان را به انزوای بیشتری می‌کشاند.»

این مقام سازمان ملل بازداشت‌های خودسرانه زنان را عاملی برای خشونت خانوادگی تلقی کرده و گفت که این اقدام‌ها برای مردان «محیطی مساعد برای سرکوب زنان در خانه» فراهم می‌کند.

طالبان در ماه جوزای ۱۴۰۱ دستور داد تا زنان لباس سیاه گشاد و بلند، ترجیحا چادری بپوشند. این گروه هشدار داد در صورت عدم رعایت حجاب مورد نظر این گروه تنبیه شده و بستگان آنها زندانی خواهند شد.

پیش از این دفتر معاونت سیاسی سازمان ملل در کابل‌ در ۲۱ دلو، بازداشت خودسرانه و خشونت علیه زنان افغان را «تحقیر‌آمیز و خطرناک» خواند.

در همین حال، بر بنیاد اطلاعاتی که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته است، دفتر گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، دیدبان حقوق بشر و عفو بین‌الملل تحقیقات خود را درباره دلایل و چگونگی بازداشت دختران به دست طالبان آغاز کرده‌اند.

نور رحمان، پسر عبدالرحمان زرمتی، روز سه‌شنبه (۲۴ دلو) به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفت که پدرش با وساطت بزرگان قومی رها شده است.

طالبان تاکنون در مورد علت بازداشت آقای زرمتی اظهار نظری نکرده است.

عبدالرحمان زرمتی، در حکومت پیشین افغانستان در چندین ولسوالی ولایت پکتیا به عنوان ولسوال وظیفه اجرا کرده بود. او در برابر طالبان مواضع شدیدی داشت و در مقابل این گروه بارها جنگیده بود.

آقای زرمتی در روزهای پایانی حکومت پیشین با طالبان جنگید، اما پس از محاصره ولسوالی، با چند تن از محافظانش ولسوالی را ترک کرد.

به‌رغم اعلام عفو عمومی از سوی رهبر طالبان، گزارش‌های متعددی مبنی بر بازداشت مقامات پیشین دولتی و اعضای نیروهای امنیتی دولت پیشین از سوی طالبان منتشر شده است.

بر اساس گزارش‌های سازمان‌های حقوق‌بشری، طالبان با عدم رعایت اصل عفو عمومی، مقامات پیشین دولتی را بازداشت و شکنجه کرده که برخی از آنان در در زندان‌ها جان باختند.

معاون سیاسی رئیس‌الوزرای طالبان در سفری به ولایت لغمان که ویدیوی آن را تلویزیون ملی روز سه شنبه نشر کرد، گفت کسانی که در بیست سال گذشته با خارجی‌ها و حکومت قبلی کار کردند، با فرمان عفو رهبر طالبان در صلح و امنیت زندگی می‌کنند.

مولوی عبدالکبیر به اقارب جنگجویان طالبان که در جنگ با نیروهای دولت پیشین کشته شدند، گفت که آنها به خاطر عفو از سوی رهبر طالبان آزاد اند.

او برای توجیه فرمان عفو، به پیروزی مسلمانان و تسخیر شهر مکه در قرن هشتم هجری اشاره کرد و گفت: «چنانکه رسول الله بعد از فتح مکه همه مخالفان خود را عفو کرد، حالا امیر المومنین هم آن سنت‌ها را زنده کرده است که باعث خوشحالی برای ماست نه مایه ننگ.»

به رغم تاکید طالبان بر فرمان عفو، سازمان‌ها و رسانه‌های معتبر بین‌المللی از کشتار هدفمند نیروهای امنیتی پیشین افغانستان به دست طالبان خبر دادند. اما، طالبان با رد این گزارش‌ها گفته که برخی از نظامیان پیشین در اثر انتقام جویی‌های شخصی کشته شدند.

در یازدهم دلو، کمیته روابط خارجی کانگرس امریکا نشستی را برای بررسی قتل‌های انتقام‌جویانه نیروهای امنیتی پیشین در افغانستان برگزار کرد که در آن نظامیان سابق امریکایی در افغانستان و یک خبرنگار افغان یافته‌های خود را درباره کشتار و شکنجه نظامیان افغان و وابستگان شان از سوی طالبان، با اعضای این کمیته شریک کردند.

برایان مست، عضو مجلس نمایندگان امریکا در این نشست گفت که برخلاف اظهارات مقام‌های حکومت بایدن و طالبان، نیروهای امنیتی پیشین افغانستان به طور روشمند و هدفمند در افغانستان کشته می‌شوند.

الیزابت لن، عضو پیشین نیروی دریایی امریکا در افغانستان گفت که «متحدان ما بهای همکاری با ما را با خون خود می‌پردازند.» لن افزود که با همکارانش بیش از ۸۰۰ مورد از کشتار، شکنجه و بازداشت نیروهای امنیتی سابق ثبت را کرده‌اند.

سنجر سهیل، صاحب امتیاز روزنامه هشت صبح، در این نشست به گزارش مشترک تحقیقی خود با روزنامه نیویارک تایمز درباره کشتار و شکنجه سربازان پیشین در افغانستان اشاره کرد. او گفت که آنها در شش ماه اول بازگشت طالبان به قدرت، بیش از ۴۰۰ مورد کشتار انتقام جویانه نظامیان پیشین را مستند کردند. او گفت که نه تنها نظامیان سابق بلکه وابستگان شان نیز قربانی کشتار و شکنجه طالبان هستند.

پیش از این، نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان، یوناما، در گزارشی در ماه اسد اعلام کرد که طالبان بیش از ٢٠٠ عضو نیروهای امنیتی پیشین را کشته اند و عاملان این قتل‌ها هنوز بازداشت نشده‌اند.

این دو نهاد در این نامه به فرمان‌های محدودکننده و عملکرد «زن‌ستیزانه» طالبان در قبال زنان اشاره کرده‌اند که زنان را از صحنه عمومی طرد و به حاشیه رانده است.

این نهادها می‌گویند با به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی، بر همه حکومت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی که با این گروه در ارتباط هستند، فشار وارد خواهد شد تا از تعامل و مدارا با طالبان اجتناب کنند.

سرویس بین‌المللی حقوق‌بشر و لیگ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی از کشورهای جهان خواستند تا آزار و شکنجه زنان و آپارتاید جنسیتی در افغانستان را محکوم کنند.

طالبان تا اکنون تمام درخواست‌های داخلی و بین‌المللی برای رعایت حقوق زنان افغان را رد کرده و گفته که سیاست‌های آن مطابق شریعت و تغییرناپذیر است.