رئیسجمهور اوکراین دو روز پس از برکناری دو افسر اداره محافظت از مقامهای ارشد، به اتهام تلاش برای ترور او، رئیس این اداره را برکنار کرد. ولادیمیر زلنسکی در حکمش دلیل برکناری سرگی لئونیدوویچ از ریاست اداره محافظت و جایگزین او را توضیحی نداده است.
سرویس امنیتی «اسبییو» اوکراین دو روز پیش از صدور این حکم اعلام کرد که «توطیه روسیه» برای ترور ولادیمیر زلنسکی را خنثی کرده است.
این سازمان همچنین از دستگیری دو افسر اداره محافظت از مقامهای ارشد دولت اوکراین به ظن انتقال اطلاعات به سرویس امنیتی روسیه خبر داده بود.
سرگی لئونیدوویچ از سال ۲۰۱۹تا اکنون ریاست اداره محافظت از مقام دولتی اوکراین را برعهده داشته است. او قبلا مسئول واحد امنیت شخص رئیس جمهور نیز بودهاست.
گفته شده که از آغاز حمله روسیه به اوکراین تا حالا چندین بار طرح ترور ولادیمیر زلنسکی ریخته شدهاست.
رئیس جمهور زلنسکی در اوایل ماه مارچ به یکی از رسانههای ایتالیایی گفت: «مسئولان امینتی میگویند که تا اکنون ده بار طرح ترور را خنثی کردهاند.»
گفته شده که یکی از دو افسر بازداشت شده گلولههای موشک و مینها را برای حمله به رئیس جمهور و مقامهای ارشد اوکرائین فراهم کرده بود.
این در حالی است که هماکنون بیشتر از دو سال از حملۀ روسیه به اوکراین میگذرد و رئیس جمهور این کشور همواره از کمبود جنگافزار و تجهیزات جنگی سخن گفتهاست.
حامیان فلسطین برگزارکننده یوروويژن را به برخورد دوگانه با اسرائیل و روسیه متهم کردند. شرکت ایبیيو که پارسال در اعتراض به حمله به اوکراین، روسیه را از شرکت در یوروویژن محروم کرد، در دفاع از حضور اسرائيل در مسابقه گفته این رویداد غیرسیاسی است.
ادن گولان، آوازخوان ۲۰ ساله اسرائيلی اکنون به مرحله نهایی این رقابت راه یافته که روز شنبه در شهر مالموی سویدن برگزار میشود.
او ابتدا آهنگی به نام طوفان اکتبر برای شرکت در مسابقه امسال یوروویژن انتخاب کرده بود که به حمله حماس به جنوب کشورش اشاره داشت. یوروويژن این آهنگ را نپذیرفت و خانم گولان آن را تغییر داد.
مسئولان شرکت ایبییو همراه داشتن پرچم فلسطین در محل برگزاری مسابقه را ممنوع کردهاند. شرکتکننده ایرلندی یوروويژن به روزنامه آیریش تایمز گفته است که مسئولان مسابقه به او گفتهاند باید شعارهای «آتشبس» و «آزادی برای فلسطین» را که بر روی صورت و پای خود نوشته، پاک کند.
دهها نفر از منتقدان عملیات اسرائیل در غزه، که گرتا تونبرگ، فعال سرشناس محیط زیست هم در میان آنها است، در مرکز شهر مالمو تظاهرات کرده و خواهان تحریم اسرائيل و حذف نماینده این کشور از رقابت آوازخوانی یوروويژن شدهاند.
شماری از مخالفان همچنین در بیرون هتل محل اقامت ادن گولان شعارهایی علیه او و کشورش سر دادند.
یک عضو هیئت اسرائيل در یوروویژن به رادیوی البیسی لندن گفت که سازمان امنیت داخلی اسرائیل (شینبت) برای مراقبت از نماینده آن کشور در یوروویژن و همراهانش، مامورانی به سویدن فرستاده است.
تماشاگران فیلم «آیههای زمینی» در اکران سراسری سینماهای فرانسه از مرز صد هزار نفر گذشت؛ فیلمی که اول بار در جشنواره کن نمایش داشت و مضمون اجتماعیاش درباره ایران مورد توجه واقع شده بود، حالا در سینماهای فرانسه اکران بسیار موفقی را تجربه میکند.
آیههای زمینی -همپای نامش- برگردان زمینی ١٠ آیه از کتاب آسمانی مسلمانهاست. ١٠ داستان کوتاه بر پایه مضمون آیات مقدس، بخشهای دهگانه فیلم را تشکیل داده و داستانها در یک نقطه مشترکاند: «تحقیر مردم به نام دین»؛ هر داستان درباره فردی است که توسط قانون شرع حقش پایمال میشود، و دولتی که - در ظاهر- مبنای قانونگذاریاش آیههای آسمانی است در حالی که در واقعیت هیچ اعتنایی به محتوای کتاب مقدساش ندارد.
هر بخش با یک اسم آغاز میشود؛ اسم هر کدام از آدمهایی که سروکارشان با نهادهای قانون یا مؤسسات دولت و حاکمیت افتاده. اگرچه در آغاز هر فصل روی اسامی تأکید میشود ولی در واقع هیچکدام از آدمها اهمیت ندارند و حتی نامهایشان در خاطر نمیماند؛ زیرا این سرنوشت تک-آدمها نیست بلکه تکتک آدمها چنین وضعیتی در ایران امروز دارند. آیههای زمینی فیلمی است درباره سرکوب مردم ایران توسط قانونی که به جای «بند قانون» با آیههایی برساخته تدوین شده است.
داستانکها اگرچه واقعی اما فضای فیلم هجوآلود و کاریکاتوری است و اغراق در یک رشته مناسبات، موقعیتها را پوچ جلوه میدهد؛ موقعیتهایی که هیچکدام خلاف واقع نیست اما از شدت بیمعنایی، غریب به نظر میرسد؛ بنابراین مبالغه در گفتوگوها، قصد ایجاد گروتسک دارد تا کشور ایران و نظم برساختهاش را به گونهای نشان دهد که واقعا هست؛ مکانی تهدیدآمیز و غیرایمن که از دور- و با فاصله- شاید بتوان به ترسناکیاش حتی خندید! این فیلم در هر سرزمین متمدن فیلمی سوررئالیستی است و در ایران، واقعگرا.
فیلم به شکل تایملپس با نمایی از شب شهر تهران آغاز میشود؛ شبی زیبا و آرام با جلوههای نورانی اما به «فجر» و سپیدی صبح که میرسد ناگهان زیباییاش را از دست میدهد. انگار یک زردی چرک و بدرنگ، یک آلودگی شهر را فراگرفته. این آلودگی در هر قسمت، تفکرات مردان قانون و ریاکاران دولت را نمایندگی میکند.
بخش اول درباره پدری است که با مراجعه به ثبت احوال قصد دارد برای قدم نو رسیدهاش اسمی نامرسوم انتخاب کند: دیوید. اسم انتخابی او دیوید است اما بدیهی است که با مخالفت مواجه میشود. مأمور ثبت معتقد است نباید نامی بیگانه (غربی) برای فرزند انتخاب کرد (در حالی که نمیداند دیوید ریشه عبری دارد). او پدر را تشویق به انتخاب نامهای ایرانی و عربی میکند و پدر حق ندارد نامی به جز آنچه را در فهرست ثبت شده، برای فرزندش برگزیند -این فهرست ظاهراً شامل نامهای ایرانی است و صدالبته نام ائمه اطهار.
آنقدر پدر روی نام دیوید پافشاری میکند که مأمور ثبت برگردان شرقیاش -داوود- را پیشنهاد میدهد. همین گفتوگو در وهله نخست نشان میدهد هدف فیلم ابزوردیته موقعیتهاست؛ گفتوگوهایی کاملا بینتیجه که حاصل تجاهل مردم(برای دستیابی به حق طبیعیشان) و مقاومت قانون برای نشان دادن قدرت است. بخش اول عصاره فیلم است؛ قانونی که به جای اتکا به کتاب آسمانیاش- که البته این نیز محل مناقشه است- تبصرهها و ترجمههای خودش را دارد. جالب که این موقعیت در تضاد با آیه ۲۸۶ از سوره بقره است - که درباره آزادی عمل و اختیار انسان میگوید: «خداوند هیچ کس را جز به قدر تواناییاش تکلیف نمیکند. آنچه (از خوبی) به دست آورده به سود او، و آنچه (از بدی) به دست آورده به زیان اوست.»
بخش دیگر به نام سلنا درباره دختری است که جشن تکلیفش در پیش است و باید حجاب بگذارد؛ دختری که گرم رقص و موسیقی و رهایی است ولی قانون پوشش اجباری، چهره زیبای او را به مومیایی بد ریختی بدل میکند. این بخش با بخش چهارم نیز در ارتباط است و موضوع هر دو، حجاب؛ اولی درباره کودکان و دومی آدمهای بالغ. بخش سوم درباره سخنچینی و تجسس است که در سوره قلم پیروی از سخنچین نهی شده در حالی که مدیر/ ناظم ریاکار مدرسه به جاسوسی اعتقاد دارد و خلاف آن، دخترک دانشآموز -احتمالا بیآن که بداند- طبق آیات قرآن عمل کرده و تن به سخنچینی نمیدهد. فیلم نشان میدهد مردمان بیخبر از محتوای قرآن، قرآنیتر از جماعت ریاکار حکومت رفتار میکنند.
بخشهای پنجم و ششم درباره نگاه جنسی است (اولی نگاهی شهوانی به زن و دومی آنچه در قرآن لواط خوانده میشود). بخش هفتم موضوع ریاکاری و ظاهرسازی را نشانه رفته و شاید به آیات ۱۴۲ تا ۱۴۳ سوره نساء اشاره داشته باشد؛ بخشی که در آن فرد برای استخدام باید اصول دین و فروعش را نام ببرد و جلوی مصاحبهکننده وضو بگیرد. در آیات نامبرده در سوره نساء میخوانیم: «منافقان همواره با خدا نیرنگ میکنند، و حال آنکه خدا کیفر دهنده نیرنگ آنان است. و هنگامی که به نماز میایستند، با کسالت میایستند، و همواره در برابر مردم ریاکاری میکنند؛ و خدا را جز اندکی به یاد نمیآورند.»
در این میان یک بخش وجود دارد که به طور مستقیم درباره ناسازگاری قوانین حکومت جمهوری اسلامی با قرآن است؛ بخشی که در آن یک کارگردان - که مجوز ساخت فیلمش را از وزارت ارشاد دریافت نمیکند- پیشنهاد ساخت سورهای از قرآن را میدهد؛ سوره یوسف. سورهای که اگر روزی ساخته شود، بیتردید سانسور میشود! از این روی، آیههای زمینی فیلمی است مذهبی اما با نگاهی انسانی به مذهب؛ بدون هیچگونه شعار و نشان میدهد حاکمیت مدعی مذهب، چهقدر با دین خود ضدیت دارد.
واپسین بخش آیههای زمینی تأییدی است بر مضمون قرآنی آن؛ فیلم در یکی از بخشهاش به نخستین آیه از سوره «زلزال» اشاره میکند: «إذا زلزلت الأرض زلزالها». و در پایان با همان آیه آسمانی، زمین و آیههای زمینیاش را کن فیکون کرده و استبداد قانون و دولت و حاکمیت را یکجا نابود میکند. این لحظهها تنها لحظاتی است در فیلم که احساس خوبی میتوان داشت؛ انگار صبر خدا - درست مانند صبر ما- لبریز شده و آسمان از این زمین آلوده به تنگ آمده و زلزلهاش را چون باران رحمت میبارد و چرکیها شسته میشود.
و در پایان سوررئال به نظر میرسد که فیلمی در تأیید کتاب قرآن - در حکومت جمهوری اسلامی- فیلمی ممنوع و زیرزمینی تلقی میشود. این دقیقا همان تصویری است که در آغاز «شبح آزادی» از لوئیس بونوئل میتوان سراغ گرفت که اسپانیولیها استبداد سلطنتی اسپانیا را به آزادی انقلاب فرانسه ترجیح داده و شعار مرگ بر آزادی سر میدهند و تک به تک کشته میشوند. به قول یکی، ما ایرانیان در اپیزودهای هنوز ساخته نشده «شبح آزادی» زندگی میکنیم- که البته علی عسگری چندتای آن را در آیههای زمینی ساخته است!
در آستانه مرحله دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی، یک فایل صوتی از محمد خاتمی، رئیسجمهور پیشین ایران منتشر شده است که در آن میگوید اصلاحطلبان تا کنون برای اختصاص چند کرسی به آنان در مجلس، از حکومت «گدایی» میکردهاند.
این فایل صوتی که مربوط به یک جلسه خاتمی با اصلاحطلبان، پیش از دور اول انتخابات مجلس در ماه حوت است، روز پنجشنبه، ۲۰ ثور، در رسانهها منتشر شد.
خاتمی در این فایل صوتی میگوید: «تا حالا گدایی میکردیم و التماس میکردیم سه تا کرسی به ما در مجلس بدهید و التماس میکردیم رفتارتان را کمی عوض کنید. دیدیم فایدهای ندارد.»
او در ادامه میگوید: «ما کنار مردم قرار میگیریم، حرفهایمان را میزنیم و میگوییم راه مملکت این است.»
در ماه حوت گذشته، رئیسجمهور پیشین جمهوری اسلامی برای اولین بار در انتخابات شرکت نکرد و روز ۱۱ حوت، پای صندوقهای رای انتخابات مجلس خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی حاضر نشد.
در دورههای پیشین، او اغلب برای شرکت در انتخابات فراخوان داده بود.
جبهه اصلاحات پیش از این اعلام کرده بود در انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی و ششمین دوره مجلس خبرگان رهبری شرکت نخواهد کرد.
خاتمی با اشاره به اصرار خود برای شرکت در انتخابات قبلی میگوید: «من کسی بودم که در سال ۹۰ ضد انقلاب میگفت انتخابات را تحریم کنید، میگفتم ما نباید صندوق رای را رها کنیم. من به دماوند رفتم و رای دادم.»
در سال ۱۳۹۰، در شرایطی که بسیاری از مردم ایران انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی را تحریم کرده بودند، خاتمی با انداختن رای خود به صندوق در یک مرکز رایگیری در شهرستان دماوند در این انتخابات شركت كرد.
انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در ۱۲ حوت ۱۳۹۰، اولین انتخابات پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ بود و رسانهها این اقدام خاتمی را «حضور و رای پنهانی» او خواندند.
خاتمی در فایل صوتی لو رفته میگوید: «اگر کل انتخابات دگردیسی پیدا کرد و دیگر انتخابات نبود باز هم باید به نفع کسانی که ضد انتخابات هستند کار کنیم یا در کنار ۶۰ درصدی از مردم قرار بگیریم که تصمیم گرفتهاند در انتخابات شرکت نکنند؟»
در ماه حوت گذشته، شماری از احزاب و چهرههای موسوم به اصلاحطلب از جمله در تهران خواستار «شرکت در انتخابات برای گشودن روزنه» شدند و از فهرست صدای ملت علی مطهری حمایت کردند.
خاتمی در صحبتهای خود تاکید میکند که اختصاص «چهار کرسی» آن هم «به چهار شاخ شکسته»، دردی را دوا نمیکند.
رضا علیجانی، فعال و تحلیلگر سیاسی، در گفتوگو با ایراناینترنشنال درباره اظهارات لو رفته خاتمی گفت که به نظر میرسد برای خاتمی صحبت از عدم شرکت در انتخابات مهمتر از «کنار ضد انقلابیون قرار گرفتن» است.
این فعال سیاسی افزود این موضوع برای تمام ایرانیان، چه موافقان و چه مخالفان مذهب، نظام سلطنت و سایر دوگانگیهای اجتماعی، اهمیت ویژهای دارد چون: «همین تفاوتها میتوانند زمینهساز دو قطبی شدن جامعه و تشدید تضادهای موجود شوند.»
مجمع عمومی سازمان ملل متحد امروز جمعه (۲۱ ثور) درباره درخواست فلسطین برای عضویت کامل در سازمان ملل رایگیری میکند. امریکا ماه گذشته پیشنهاد فلسطینیها را در شورای امنیت سازمان ملل وتو کرده بود.
اگرچه انتظار نمیرود رایگیری روز جمعه در مجمع عمومی سازمان ملل، موقعیت فلسطینیان را در عرصه بینالمللی تغییر دهد، اما اساسا حمایت جهانی از پیشنهاد آنها را ارزیابی میکند.
این حمایت با به رسمیت شناختن شرایط عضویت فلسطین و ارسال درخواست مجدد آن به شورای امنیت سازمان ملل برای «تجدید نظر مساعد» انجام خواهد گرفت.
درخواست عضویت کامل در سازمان ملل، ابتدا باید از سوی شورای امنیت ۱۵ عضوی و سپس مجمع عمومی تایید شود.
بر اساس منشور ملل متحد، اعضای سازمان ملل باید «صلح دوست» باشند.
دیپلماتها پیشبینی میکنند که متن پیشنویس احتمالا حمایت لازم را برای تصویب خواهد داشت.
گیلاد اردان، سفیر اسرائیل در سازمان ملل پیشنویس قطعنامه مجمع عمومی را محکوم کرد و گفت این قطعنامه عملا به فلسطینیها وضعیت و حقوق دولتی اعطا میکند که در تضاد با اصول منشور سازمان ملل است.
فلسطینیها در حال حاضر یک کشور ناظر غیر عضو هستند که در سال ۲۰۱۲ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد به آنها اعطا شد.
هیات فلسطینی سازمان ملل در نیویورک که از سوی تشکیلات خودگردان فلسطین اداره میشود، روز پنجشنبه در نامهای به کشورهای عضو اعلام کرد که پذیرش پیشنویس قطعنامه به حفظ راهحل دو کشوری کمک میکند.
ولادیمیر پوتین، رئيسجمهور روسیه، میخائیل میشوستین، نخستوزیر این کشور را برای انتصاب مجدد در سمتش به پارلمان پیشنهاد کرد. آقای میشوستین در ۲۰۲۰ به عنوان نخستوزیر روسیه تعیین شد و پس از تایید پارلمان، یک دوره دیگر هم به کارش ادامه خواهد داد.
سمت نخستوزیری در نظام سیاسی روسیه کماهمیت است و تایید انتصاب مجدد میشوستین از سوی مجلس دومای روسیه نیز تقریبا قطعی است؛ چرا که معمولا تصمیمهای پوتین با هیچ مخالفتی در پارلمان مواجه نمیشود.
آقای میشوستین پوتین را در تهاجم علیه اوکراین و چالشهای ناشی از تحریمهای غرب همراهی کرده است.
ولادیمیر پوتین همین هفته برای پنجمین بار به عنوان رئيسجمهور روسیه سوگند وفاداری یاد کرد.