اردن از شهروندان خود خواست لبنان را فورا ترک کنند

سخنگوی نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل به سی‌بی‌اس گفت که حزب‌الله لبنان تاکنون بر اساس یک «تفاهم نانوشته» حملات خود به اسرائیل را «به مناطق مرزی و مناطق کم عمق» محدود کرده و «عمدتا اهداف نظامی را هدف قرار می‌دهد.»

او افزود که پس از حمله اخیر اسرائیل به حومه بیروت و کشته شدن فواد شکر، انتظار دارد حزب‌الله در واکنش، «اهداف گسترده‌تر و عمیق‌تری را انتخاب کند و خود را صرفا به اهداف و ابزار نظامی محدود نکند.»

همزمان علی باقری کنی، سرپرست وزارت خارجه جمهوری اسلامی در گفت‌وگو با وزیر خارجه پاکستان تاکید کرد که پاسخ جمهوری اسلامی به کشتن اسماعیل هنیه قاطعانه خواهد بود.

وزارت خارجه طالبان می‌گوید مرکز مطالعات استراتژیک این وزارت روز شنبه (۱۳ اسد) در نشستی زیر عنوان «حکومت جدید ایران و روابط کابل-تهران» مناسبات میان این گروه و جمهوری اسلامی ایران را با حضور برخی کارشناسان بررسی کرد.

طالبان گفته جعفر مهدوی سخنران اصلی این نشست بود.

«ایران از مسئله ایجاد حکومت همه‌شمول در افغانستان بگذرد»

براساس خبرنامه وزارت خارجه طالبان، آقای مهدوی در این نشست گفته که جمهوری اسلامی از مسئله ایجاد حکومت فراگیر در افغانستان بگذرد. زیرا به گفته او این امر نه عملی است و نه قابل قبول. طبق خبرنامه طالبان، آقای مهدوی تاکید کرد نوعیت حکومت یک موضوع داخلی افغان‌ها است.

جعفر مهدوی اما در یادداشتی در حساب کاربری خود در اکس نوشت که سخنان او توسط معاون سخنگوی وزارت خارجه طالبان به اختصار آمده و به طور كامل به نشر نرسيده است. او تاکید کرد که سخنانش «دستمايه تبليغات» شده است.

او در این یادداشت اصلاحی نوشت: در ارتباط با حکومت همه‌شمول هنوز تعریف و فهم مشترکی میان کشورهای مطرح‌کننده منطقه و یا غربی‌ها با طالبان وجود ندارد. در این یادداشت آمده است: «طرح حکومت همه‌شمول از سوی کشورها و سپس ارائه لیست افراد مشخص و معلوم‌الحال فاسد که بخشی از سیستم و نظام فاسد گذشته بودند و پرونده‌های فسادشان برای همگان معلوم و آشکار است؛ نه تنها از سوی طالبان بلکه از سوی مردم افغانستان نیز مردود است.»

این چهره سیاسی نزدیک به طالبان افزوده است که «به عنوان یک مسئله داخلی؛ ایجاد یک حکومت اسلامی ملی، کارآمد و مؤثر نیازمند استفاده از ظرفیت‌های انسانی افغان‌های مؤمن، فاقد سوءپیشینه، متخصص و متعهد به منافع ملی افغانستان از همه اقوام و اقشار در داخل و خارج از افغانستان در همه سطوح و لایه‌های حکومت اجتناب‌ناپذیر است.»

مقامات جمهوری اسلامی پیوسته از طالبان خواسته‌اند که برای ختم بحران در افغانستان حکومت همه‌شمول تشکیل دهد. طالبان چنین خواستی را بارها رد کرده و گفته که کشورها نباید در امور این گروه دخالت کنند.

احتمال کاهش روابط حکومت پزشکیان با طالبان

براساس خبرنامه طالبان، جعفر مهدوی در این نشست گفت که تغییر حکومت‌ها در ایران تفاوت چندانی ایجاد نمی‌کند. او تاکید کرد طالبان در زمینه حق‌آبه ایران از رودخانه هلمند نیت خوب دارد و انتظار می‌رود روابط ایران و طالبان نزدیک‌تر شود.

اما این عضو سابق مجلس گفت برداشت‌هایی نیز وجود دارد که با روی کار آمدن دولت جدید در ایران ممکن است پیشرفت روابط بین ایران و طالبان به سرعت سه سال گذشته نباشد. او تاکید کرد اگر طالبان در روابط خود تحرک و گام‌های سازنده بردارد، این پیشرفت‌ها از کندی نجات خواهد یافت.

اسرائیل عامل نزدیکی ایران و طالبان

آقای مهدوی در بخش دیگر از سخنانش گفت در سیاست خارجی ایران، رابطه با اسرائیل «خط قرمز» و رابطه با امریکا «خط نارنجی» است. به گفته او این که طالبان چه قبل و چه بعد از تسلط بر افغانستان، موضع قاطع و روشنی در قبال اسرائیل داشت، می‌تواند عاملی برای نزدیک شدن این گروه و جمهوری اسلامی باشد.

عبور از فاز امنیتی و ایدئولوژیک به فاز فرهنگی

جعفر مهدوی گفته است که تبدیل روابط ایران و افغانستان از «فاز کاملاً امنیتی و ایدئولوژیک به فاز اقتصادی و فرهنگی» به نفع دو کشور است. به گفته او، روابط حول مسائل اقتصادی و فرهنگی از مشکلات مرزی و تهدیدات کنونی جلوگیری می‌کند.

ایران به خاطر قدرت امنیتی طالبان تمایل به همکاری دارد

محمد حسین سعید، یک مقام وزارت خارجه طالبان در این نشست گفته قدرت امنیتی طالبان باعث شده که ایران با این گروه به عنوان یک «حکومت مقتدر» تعامل کند.

اخیرا دستیار وزیر خارجه ایران پس از دیدار با عبدالکبیر، معاون اداره طالبان، مدیریت روابط با این گروه را«سخت‌ترین و پیچیده‌ترین نوع مدیریت سیاسی در روابط دیپلوماتیک» خواند. رسول موسوی گفت در ایران و افغانستان «عوامل چالش‌زای داخلی و خارجی» فراوان‌اند.

به طور میانگین، روزانه ۷۴۰۰ نفر از زیست در زیر سایه به اصطلاح «امارت اسلامی طالبان» از خانه و کاشانه خود فرار کرده‌اند و متأسفانه موج مهاجرت همچنان ادامه دارد.

این آمار تکان‌دهنده، بازتاب‌دهنده‌ای شرایط وخیم و حاکی از بی‌ثباتی در افغانستان تحت حکومت طالبان است.
قدرت‌گیری طالبان باعث ایجاد فضای ترس و منجر به آینده‌ای مبهم و بی‌ثباتی در کشور شده است. طالبان با اعمال قوانین سخت‌گیرانه و محدودکننده، زندگی را برای بسیاری از مردم افغانستان طاقت‌فرسا و غیرقابل تحمل ساخته‌‌اند.

رفتارهای خشونت‌آمیز، شکنجه، و اعدام‌های بدون محاکمه، از جمله مواردی هستند که موجب ایجاد وحشت عمومی به ویژه در میان کسانی شده است که سابقه همکاری با دولت سابق، نیروهای خارجی یا سازمان‌های بین‌المللی را دارند.

حذف اپوزیسیون و تشدید اختلافات قومی توسط طالبان

طالبان با انحصار قدرت و حذف هرگونه اپوزیسیون، فضای سیاسی کشور را به شدت محدود کرده‌اند. این انحصار نه تنها باعث سرکوب مخالفان شده، بلکه تمامی صداهای متفاوت و مخالف را نیز خاموش کرده است. عدم تحمل تنوع فکری و سیاسی، منجر به مهاجرت گسترده فعالان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شده است.

یکی از چالش‌های مهم در افغانستان، اختلافات قومی است. طالبان با ترجیح دادن قوم خاصی و نادیده گرفتن حقوق و ارزش‌های دیگر اقوام، اختلافات قومی را تشدید کرده‌اند. این تبعیض‌ها منجر به نارضایتی شدید اقوام مختلف شده و بسیاری از آن‌ها را به مهاجرت وادار کرده است.

طالبان با تحمیل تفکرات و ارزش‌های خاص خود، بسیاری از ارزش‌ها و فرهنگ‌های دیگر گروه‌های اجتماعی را نادیده گرفته‌اند. این رویکرد باعث شده است تا بسیاری از شهروندان افغانستان احساس کنند که هویت فرهنگی و اجتماعی آن‌ها در معرض تهدید قرار گرفته و مجبور به ترک وطن شوند.

بحران اقتصادی و مهاجرت
اقتصاد افغانستان پس از به قدرت رسیدن طالبان دچار بحران شدید شده است. تحریم‌های بین‌المللی، قطع کمک‌های خارجی، و تعطیلی بسیاری از کسب‌وکارها و پروژه‌های توسعه‌ای، منجر به افزایش بیکاری و فقر گسترده در کشور شده است. بحران اقتصادی نیز یکی از عوامل اصلی مهاجرت اجباری افغان‌ها به خارج از کشور است.

فرار نخبگان و محدودیت بر زنان

بخش قابل توجهی از افرادی که مجبور به ترک افغانستان شده‌اند، نخبگان علمی، فرهنگی، و اقتصادی کشور هستند. این افراد که به دلیل توانمندی‌ها و دانش خود در دوران حکومت سابق نقش‌های مهمی ایفا کرده بودند، اکنون در معرض تهدیدات مستقیم و غیرمستقیم قرار دارند. بسیاری از آن‌ها به دنبال حفظ جان خود و خانواده‌هایشان، ناچار به ترک کشور شده‌اند.

طالبان با اعمال سیاست‌های محدودکننده و سخت‌گیرانه در برابر زنان و دختران، حقوق اساسی آن‌ها را به شدت نقض کرده‌اند. بستن مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران و محدودیت‌های شدید در زمینه فعالیت‌های اجتماعی و شغلی زنان، از جمله اقدامات قرون وسطایی طالبان است که زنان افغانستان را به حاشیه رانده و فرصت‌های تحصیلی و حرفه‌ای آن‌ها را از آنها گرفته است.

این سیاست‌ها نه تنها آینده زنان و دختران را به خطر انداخته بلکه جامعه افغانستان را نیز از نیمی از توانایی‌ها و استعدادهایش محروم کرده است.

مهاجرت گسترده افراد باسواد و نخبگان، پیامدهای بزرگی برای جامعه افغانستان به همراه دارد. این امر موجب کاهش ظرفیت‌های علمی، فرهنگی، و اقتصادی کشور شده و روند توسعه و پیشرفت افغانستان را با چالش‌های بیشتری مواجه کرده است. همچنین، این مهاجرت گسترده باعث شده است تا بسیاری از خانواده‌ها از هم بپاشند و جوامع محلی به شدت تحت تاثیر قرار گیرند.

قیام علیه طالبان

دوام حکومت طالبان به‌طور قطع افغانستان را به سوی قهقرای برگشت‌ناپذیر می‌برد. با ادامه وضعیت کنونی، تمام دستاوردهای گذشته در حوزه‌های حقوق بشر، توسعه اقتصادی، و پیشرفت‌های اجتماعی در معرض خطر قرار گرفته است.

طالبان با سیاست‌های انحصار و محدودکننده خود، جامعه افغانستان را از هر گونه فرصت برای ترقی و توسعه محروم کرده‌اند. این مسیر نه تنها منجر به از دست رفتن سرمایه‌های انسانی و اقتصادی کشور می‌شود، بلکه امنیت و ثبات منطقه‌ای و بین‌المللی را نیز به خطر می‌اندازد.

در این شرایط، یگانه راه نجات افغانستان قیام عمومی علیه طالبان است. تنها با یک حرکت گسترده و هماهنگ از سوی تمامی اقشار جامعه، اعم از اقوام مختلف، زنان، جوانان، و نخبگان می‌توان به مقابله با حکومت سرکوبگر طالبان پرداخت.

متنفذین قومی و علمای وطندوست می‌توانند نقش بسیار مهمی در این قیام عمومی ایفا کنند. با توجه به نفوذ و اعتبار بالایی که این افراد در جامعه سنتی ما دارند، می‌توانند به عنوان نیرویی متحدکننده عمل کرده و مردم را برای قیام علیه طالبان بسیج کنند.

علمای دینی با استفاده از آموزه‌های اسلامی و تأکید بر عدالت و حقوق بشر، می‌توانند مشروعیت حکومت طالبان را زیر سوال برده و مردم را به ایستادگی ترغیب کنند.

با توجه به وضعیت کنونی، آن روز دور نیست که مردم افغانستان با اتحاد و همبستگی، علیه ظلم و انحصار طالبان قیام کنند و به این دوره سیاه تاریخ افغانستان پایان دهند.

یولدوز هاشمی دوچرخه‌سوار زن افغانستان ٢٤ ساله است. او شنبه هفته گذشته در تایم‌تریل انفرادی جاده‌ای زنان در المپیک پاریس رکاب زد و فاصله ٣٢.٤ کیلومتر را در زمان ٤٤ دقیقه، ٢٩ ثانیه و ١٣ صدم ثانیه طی کرد و در بین ٣٥ شرکت کننده، جایگاه بیست‌وششم را کسب کرد.

یولدوز در آن مسابقه چهار دقیقه و پنجاه ثانیه و ٨٩ صدم ثانیه بود با نفر اول فاصله داشت.

فریبا هاشمی که خواهر جوان‌تر یولدوز است، ٢١ سال دارد و در مراسم افتتاحیه المپیک پاریس او یکی از پرچمداران افغانستان بود. او همراه با یولدوز هاشمی در مسابقات گوناگون شرکت کرده‌اند؛ اما المپیک بزرگ‌ترین رویداد ورزشی است که این دو ورزشکار حضور دارند.

ورزشگاه محل برگزاری این مسابقه ٨٠٢٤٢ ظرفیت دارد. ال‌کلاسیکو هر زمان که برگزار شود هر دو تیم می‌خواهند برنده باشند؛ چون ممکن این مسابقات برای کسب مهم نباشد؛ اما می‌تواند تاثیر روانی بزرگی بر رقیب بگذارد و به برنده این دیدار انگیزه بیشتر برای مسابقات آینده بدهد.

دو تیم در این دیدار با ترکیب بیشتر جوان و ناشناخته ممکن است به میدان بروند؛ چون بازیکنان هر دو تیم که درگیر مسابقات ملی مثل کوپا امریکا و یورو بودند، یا دیر به تمرینات اضافه شدند و یا هنوز در تعطیلات هستند.

این دیدار در واقع فرصتی است که هواداران دو تیم فرصت تماشای ستاره‌های آینده این دو باشگاه را داشته باشند.

بارسلونا چند روز پیش با منچسترسیتی مساوی کرد و رئال مادرید نیز با یک گل مقابل میلان شکست خورد.

در بارسلونا این نخستین بازی ال‌کلاسیکوی هانسی فلیک، مربی جدید این تیم است؛ اما در آن سمت کارلو آنجلوتی تجربه زیادی در ال‌کلاسیکو دارد.

در تیم بارسلونا اوریول رومئو اردوی این تیم را ترک کرده و به اسپانیا باز گشته است. در بازی با سیتی تراشتگن، رافینیا و گوندوگان بازی نکردند، ژول کونده نیز به تیم بازگشته؛ اما احتمالا او نیز در ترکیب اصلی نخواهد بود.

رئال مادرید نیز وضعیت شبیه بارسلونا دارد و بازیکنان کلیدی خود مثل امباپه و جود بلینگام را در اختیار ندارد؛ اما آردا گولر، براهیم دیاز و اندریک در دسترس هستند. رئال مادرید نسبت به بارسلونا ترکیب کامل‌تری خواهد داشت؛ چون برخی بازیکنان کلیدی این تیم در تمرینات حضور داشته‌اند.