بیشتر زندانیان طالبان، نظامیان پیشین، اعضای منتسب به جبهه مقاومت ملی و فعالان اجتماعی مخالف طالبان هستند.
یوناما سال گذشته وضعیت زندانهای طالبان را بررسی کرد. براساس گزارش دفتر نمایندگی ملل متحد در افغانستان، طالبان برای گرفتن اعتراف زندانیان، آنها را با «شوک برقی، بندش تنفس، فشار آوردن و تهدیدات، خوراندن اجباری آب، ضرب و شتم بدنی و درد و رنج شدید» شکنجه کردهاند.
اکنون منابع به افغانستان اینترنشنال فاش کردند که در جریان تحقیقات و شکنجه زندانیان،۸۷ نفر جان باخته است.
به گفته منابع، خالد حکمت، یک عضو پیشین استخبارات طالبان که ارتباط نزدیکی با القاعده داشته، در شکنجه و کشتن زندانیان نقش داشته است.
منابع همچنین خاطرنشان کردند که در یکی از موارد، گلستان، یک باشنده کاپیسا، دو سال پیش در ماه جدی دستگیر شد و پس از چندی بهطور مرموز در زندان طالبان جان باخت. پس از عریضه خانوادهاش، مشخص شد که گلستان زیر شکنجه خالد حکمت، رئیس سابق اداره ۶۵ استخبارات طالبان جان باخته است.
خالد حکمت، رئیس سابق اداره ۶۵، از افراد نزدیک به القاعده بود و در انتقال ایمن الظواهری به کابل نقش داشت. پس از افشای نقش خالد در انتقال رهبر القاعده به کابل، او دستگیر شد و اخیراً از زندان آزاد و به پاکستان رفت.
به گفته منابع، خالد حکمت در جمع شماری از مقامات استخبارات طالبان به کشتن زندانیان اعتراف کرده و گفته است که این افراد بر ضد امارت تبلیغات میکردند و سزاوار مرگ بودند.
طبق اطلاعات رسیده، خلیل همرار، یک مقام دیگر استخبارات طالبان نیز در کشتن زندانیان نقش داشته است. منابع گفتند که آرش فرزند خلیل و علی فرزند رمضان، از باشندگان غرب کابل به اتهام تبلیغ علیه طالبان در شبکههای اجتماعی دستگیر و زیر شکنجه خلیل همرار، مقام استخبارات طالبان، جان باختند.
به گفته منابع، خلیل همرار قصد داشت عماد الدین دوران، شاعر و نویسنده که کارمند سابق دولت نیز بود را از میان بردارد. اما پس از رسانهای شدن پرونده او، همرار از کشتن او خودداری کرد.
منابع همچنین گفتند که پس از افزایش شمار تلفات در زندانهای طالبان، عبدالحق وثیق، رئیس استخبارات طالبان، تحقیقات غیررسمی را آغاز کرد که در نتیجه آن مشخص شد ۸۷ نفر زیر شکنجه کشته شدهاند.
این درحالی است که یوناما در تاریخ ۲۹ سنبله سال گذشته در گزارشی از نقض گسترده حقوق بشر در زندانهای طالبان خبر داد و تأکید کرد که نزدیک به ۵۰ درصد این تخلفات شامل اعمال شکنجه و سایر رفتارها یا «مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز» است.
در این گزارش آمده است که موارد شکنجه و رفتارهای غیرانسانی «بهطور عمده در جریان دستگیری و در توقیفخانههای تحت نظارت وزارت امور داخله و استخبارات» طالبان صورت گرفته است. یوناما همچنین میگوید که نقض ضمانتهای محاکم، از جمله ممانعت از دسترسی به وکلای مدافع، در افغانستان تحت کنترول طالبان به یک امر عادی تبدیل شده است.
طالبان آمارهای ضدونقیضی از شمار زندانیان ارایه میکنند. اخیراً رئیس عمومی اداره زندانهای طالبان گفت که حدود ده هزار زندانی در زندانهای این گروه وجود دارد.
