طالبان می‌گوید ترکمنستان در آینده نزدیک کار پروژه تاپی را آغاز خواهد کرد

این پیام در واکنش به خشونت مامور پولیس علیه یک نوجوان ناشنوای افغان در ایران در حساب پشتین در شبکه اکس منتشر شده‌است.

این هفته، یک مامور نیروی انتظامی ایران در روستای آبسرد دماوند، دست‌وپای یک نوجوان ۱۵ ساله افغان را گرفته و مامور دیگری زانویش را روی گردن او گذاشت.

منظور پشتین، رهبر جنبش تحفظ پشتون‌ها‌، این عملکرد نیروهای پولیس ایران را «غیرقانونی، نقض حقوق و خلاف اصول انسانی» دانست و از ایران خواست تا فورا با حفاظت حقوق‌ مهاجران افغان، به این وضعیت رسیدگی کند.

عملکرد پولیس ایران با واکنش‌های گسترده در داخل و خارج از ایران مواجه شده است. بسیاری از کاربران افغان و ایرانی، این برخورد با نوجوان مهاجر افغان را با خشونت پولیس امریکا با یک مرد سیاه‌پوست به نام جورج فلوید مقایسه کرده‌اند که منجر به مرگ او شد.

همچنین، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل، رفتار پولیس ایران با مهاجران افغان را مغایر اصول پذیرفته‌شده‌ جهانی و قوانین مهاجرت خواند.

در همین‌حال انس حقانی، عضو ارشد گروه طالبان، ضمن تاکید بر توقف بدرفتاری با مهاجران افغان، خواهان بازخواست عاملان این رویداد شده است.

مقام‌های ایرانی رسماً به این رویداد واکنش نشان نداده‌اند. حکومت ایران خشونت دو مامور پولیس و همچنین موج خشونت‌بار افغان‌ستیزی در ایران را نادیده گرفته‌اند.

او هشدار داد که بخش وسیعی از افریقا ممکن است تحت کنترول داعش و شاخه‌های وابسته به آن قرار گیرد.

ورونکوف تصریح کرد که داعش خراسان با به عهده گرفتن مسئولیت حملاتی در نقاط مختلف جهان اراده خود را برای حملات بین‌المللی نشان داده است.

داعش خراسان در افغانستان و پاکستان پایگاه دارد. شورای امنیت سازمان ملل در گزارشی اعلام کرد که داعش خراسان در نهادهای امنیتی طالبان نفوذ کرده و در حال گسترش نفوذ خود به آسیای مرکزی است.

بنا به ارزیابی این شورا، طالبان در کنترول و مهار داعش ناتوان بوده‌است. طالبان گفته است که این گروه تهدیدی برای افغانستان نیست.

ورونکوف به شورای امنیت گفت که شاخه‌های داعش «محدوده عملیات خود را در غرب افریقا و منطقه ساحل گسترش داده و تحکیم کرده‌اند.»

او افزود: «اگر نفوذ آن‌ها همچنان گسترش یابد، قلمروی وسیع از مالی تا شمال نیجریه می‌تواند تحت کنترول آن‌ها قرار گیرد.»

معاون دبیرکل سازمان ملل گفت که در بخش‌هایی از موزامبیک، سومالیا و جمهوری دموکراتیک کنگو، شاهد «افزایش چشمگیر حملات تروریستی» بوده‌اند که باعث کشته شدن تعداد زیادی از غیرنظامیان شده است.

الله‌گل مجاهد در ماه سرطان سال گذشته به کابل برگشت و پس از مدتی بازداشت و زندانی شد.

سخنگوی فرماندهی پولیس طالبان در ۲۳ ثور اعلام کرد که مجاهد مظنون به قتل فردی به نام «قارى سعيدالله» است و در بازداشت می‌ماند.

به رغم اظهارات سخنگوی فرماندهی امنیه طالبان، منابع نزدیک به آقای مجاهد گفتند که اتهامش مشخص نیست و طالبان او را «بدون دلیل و با انگیزه سیاسی» بازداشت کرده است.

آنها گفتند که مجاهد در بی‌سرنوشت به‌سر می‌برد.

آقای مجاهد در ماه عقرب ۱۴۰۰ به گونه جنجال‌برانگیزی به دست اعضای گروه طالبان در کابل بازداشت شد و سپس افغانستان را ترک کرد.

در آن زمان ویدیویی از صحنه بازداشت آقای مجاهد به دست افراد طالبان پخش شد که بسیاری آن را «تحقیر‌آمیز» توصیف کردند.

الله‌گل مجاهد به دعوت کمیسیون تماس با شخصیت‌های این گروه به افغانستان برگشته بود.

حکومت امریکا می‌گوید که در سه سال گذشته بیش از ۵۰ امریکایی را از زندان در کشورهای دیگر رها کرده و به ایالات متحده بازگردانده‌است.

در آخرین مورد، روسیه و امریکا در ۱۱ اسد در یک معامله تاریخی با میانجی‌گری ترکیه شماری از زندانیان خود را مبادله کردند. ایوان گرشکویچ، روزنامه‌نگار وال‌ استریت ژورنال و پل ویلان، تفنگدار سابق نیروی دریایی امریکا که در روسیه محبوس بودند، آزاد شدند.

امریکا بارها خواستار رهایی شهروندان خود شده است اما طالبان رهایی آنان را مشروط به رهایی اعضای طالبان از زندان امریکا کرده است. سخنگوی وزارت خارجه هیچ اشاره‌ای مطالبات طالبان نکرد.

متیو میلر در یک نشست خبری در واشنگتن گفت که «شدیداً شدت نگران وضعیت محمود حبیبی، رایان کوربت و جورج گلزمن هستیم که به ناحق در افغانستان بازداشت شده‌اند.»

او افزود که موضوع رهایی این سه زندانی را در هر جلسه‌ای با طالبان مطرح می‌کنند.

پیش از این، نمایندگان امریکا در دوحه با هیئت طالبان درباره رهایی زندانیان امریکایی گفت‌وگو کردند.

ذبیح الله مجاهد، سخنگوی طالبان، اظهار داشت که واشنگتن در بدل آزادی شهروندان امریکایی، باید خواسته‌ها و شروط طالبان را بپذیرد.

یکی از مطالبات این گروه، آزادی محمد رحیم الافغانی، از اعضای سابق این گروه است که در گوانتانامو زندانی می‌باشد.

رایان کوربت در سرطان ۱۴۰۱ در سفری به افغانستان از سوی طالبان بازداشت شد که به گفته خانواده‌اش، در شرایط نامناسب در یک سلول زیرزمینی به‌سر می‌برد.

محمود حبیبی، شهروند افغان-امریکایی و رئیس پیشین اداره هوانوردی افغانستان، نیز در ماه اسد ۱۴۰۱ با ۲۹ کارمند دیگر شرکت «ای‌آر‌اکس کمیونیکیشن» بازداشت شد.

خانواده حبیبی اعلام کرد که او یک روز پس از کشته شدن ایمن‌الظواهری، رهبر پیشین القاعده، در شیرپور کابل بازداشت شده است. طالبان این شرکت را به دست داشتن در هدف‌گیری ایمن‌الظواهری متهم کرده‌اند.

جورج گلزمن، سومین شهروند امریکایی، در قوس ۱۴۰۱ از سوی طالبان بازداشت شد. گزارش‌ها حاکی از آن است که وضعیت او در زندان طالبان وخیم است و نیاز به مراقبت فوری دارد.

طالبان و امریکا سابقه تبادل زندانیان را دارند. در آخرین مورد، امریکا بشر نورزی، قاچاقبر بزرگ مواد مخدر و یکی از نخستین تمویل‌کنندگان گروه طالبان را از زندان آزاد کرد.

بشر نورزی در بدل مارک فریکس، مهندس امریکایی که طالبان ربوده بودند، آزاد شد.

جمهوری‌خواهان در کانگرس به طور پیوسته نحوه خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را زیر سوال برده‌اند. آنها بایدن و هریس را متهم می‌کنند که با خروج عجولانه و غیرمسئولانه از افغانستان، این کشور به دست طالبان افتاد و میلیون‌ها دالر سلاح در اختیار این گروه قرار گرفت.

روزنامه واشنگتن‌پست در گزارشی به نقش و تاثیر کامالا هریس، معاون کنونی رئیس‌جمهور و نامزد دموکرات‌ها در انتخابات آتی ریاست جمهوری در تصمیم‌گیری پیرامون خروج نیروهای امریکایی از افغانستان پرداخته است.

نظامیان پیشین امریکایی گفته‌اند که هریس در سال ۲۰۲۱ در جلسات تصمیم‌گیری نظر مشخصی درباره خروج بدون قید و شرط بیان نکرد. او به طور منظم در جلسات پیرامون خروج نیروها از افغانستان حضور داشت.

نادر نادری، رئیس کمیسیون اصلاحات اداری حکومت پیشن به این روزنامه گفت که امیدوار بود برای تن دادن طالبان به صلح هریس بتواند بایدن را متقاعد کند که از خروج کامل نیروها خودداری کند.

نادری افزود در حالی‌که هریس از کمک‌های بشردوستانه برای زنان افغان حمایت می‌کرد، اما کمتر به‌طور علنی درباره این موضوع صحبت کرد. به گفته نادری، بایدن علاقه‌ای به این مسئله نداشت و اطلاعات مربوط به خروج را به شدت کنترول می‌کرد.

فوزیه کوفی، عضو تیم مذاکره‌کننده حکومت با طالبان نیز گفت که امیدوار بود هریس بتواند بایدن را ترغیب کند تا نیروی کافی نظامی امریکایی در افغانستان نگهدارد تا زمینه توافق صلح میان حکومت و طالبان فراهم شود. اما، مواضع بایدن بر هریس تأثیر گذاشت.

منتقدان بایدن خروج از افغانستان را بدترین تصمیم او در حوزه سیاست خارجی توصیف کرده‌اند. زیرا، با به قدرت رسیدن طالبان، گروه‌های تروریستی به افغانستان بازگشته‌اند و دستاوردهای این کشور پس از ۲۰ سال از میان رفت.

برخی از آنان می گویند که شماری از رای دهندگان، از جمله سربازانی که در افغانستان جنگیدند، و افغان-امریکایی‌ها، در ایالات اساس امریکا مانند ویسکانسن و پنسلوانیان از او به خاطر این تصمیم حمایت نخواهند کرد.

هریس در دسامبر ۲۰۱۸ به‌عنوان عضو یک هیئت مجلس سنای امریکا به افغانستان سفر کرد و از کابل، قندهار، و مزارشریف بازدید کرد. او در بازگشت اعلام کرد که به دنبال راه‌حل سیاسی هستند تا سربازان امریکایی به خانه برگردند. هریس با آنکه از تعهد بایدن برای پایان دادن به جنگ طولانی و خونین ۲۰ ساله در افغانستان حمایت کرده بود، اما همچنان به حفاظت از زنان و کودکان افغان پس از خروج نیروهای امریکایی تاکید داشت.

او در جریان مبارزات انتخاباتی ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۱۹ گفته بود: «می‌خواهم اطمینان حاصل کنم که کشور در مسیر ثبات قرار دارد و ما از دستاوردهای خود، از جمله برای زنان افغان، محافظت کنیم.»

ران کلین، رئیس دفتر سابق جو بایدن گفت که اکنون که کامالا هریس نامزد شده است، می‌تواند سیاست خود را در افغانستان اعلام کند. او هنوز به‌طور دقیق مشخص نکرده که در صورت پیروزی چه رویکردی در قبال طالبان اتخاذ خواهد کرد.

ران کلین که رئیس دفتر بایدن بود، گفت که معاونان رئیس‌جمهور همواره سعی می‌کنند اختلاف‌نظر خود با رئیس‌جمهور را به‌طور علنی بیان نکنند. با این حال، در گذشته و در دوران ریاست‌جمهوری اوباما، بایدن مخالف افزایش حضور نیروها در افغانستان بود و حتی به خاطر احتمال فرستادن پسرش به افغانستان تهدید به استعفا کرده بود.

در اوایل سال ۲۰۲۱، هریس شروع به برگزاری جلسات منظم با بایدن درباره جزئیات خروج نیروها از افغانستان کرد. به گفته کلین، «او به رئیس‌جمهور در این زمینه مشوره می‌داد.» کلین از ارائه جزئیات صحبت‌های هریس خودداری کرد.

خالد پاینده، وزیر مالیه سابق، ابراز امیدواری کرد که هریس متوجه شود که بسیاری از مشکلاتی که منجر به دخالت امریکا در افغانستان شد، همچنان باقی است، از جمله این که افغانستان به‌عنوان پایگاهی برای تروریست‌ها باقی مانده است.