فدراسیون بین‌المللی خبرنگاران تعلیق فعالیت ۱۴ رسانه در ننگرهار را محکوم کرد

ذبیح‌الله مجاهد روز جمعه، ۱۹ اسد، در یادداشتی در حساب کاربری خود در اکس نوشت که نگرانی نهادها و کشورهای غربی درباره نفوذ داعش در افغانستان «تبلیغاتی» است و باید متوقف شود.

ولادیمیر ورونکوف، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور ضد تروریسم، روز پنجشنبه به شورای امنیت گزارش داد که در شش ماه گذشته «توانایی مالی و لجستیکی داعش خراسان» بهبود یافته و این گروه تلاش‌های خود برای جذب نیرو را افزایش داده است.

سخنگوی طالبان تأکید کرد که جغرافیای افغانستان به‌طور کامل تحت کنترول این گروه است است و هیچ گروه داخلی یا خارجی اجازه فعالیت ندارد.

او افزود که طالبان به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد که از خاک افغانستان علیه امنیت کشور دیگری استفاده کند و یا تهدیدی از افغانستان متوجه کشورهای دیگر باشد.

مجاهد مدعی شد که طالبان امنیت و ثبات را در افغانستان تامین کرده و نگرانی‌ها از حضور و فعالیت داعش و دیگر گروه‌ها، تبلیغات به نفع این گروه‌ها است که باید متوقف شود.

معاون دبیرکل سازمان ملل متحد روز گذشته اعلام کرد که داعش خراسان با به عهده گرفتن مسئولیت حملاتی در نقاط مختلف جهان، اراده خود را برای حملات بین‌المللی نشان داده است.

داعش خراسان در افغانستان و پاکستان پایگاه دارد. شورای امنیت سازمان ملل در گزارشی اعلام کرد که این گروه در نهادهای امنیتی طالبان نفوذ کرده و در حال گسترش نفوذ خود به آسیای میانه است.

بنا به ارزیابی این شورا، طالبان در کنترول و مهار داعش ناتوان بوده است.

مقام‌های طالبان روز جمعه با پخش ویدیوی این دیدار گفتند دیپلومات‌های این گروه به خانه سید مهدی رفته‌اند.

خانواده سید مهدی به مقام‌های طالبان گفتند که «دست و پای او براثر شکنجه زخمی شده و گردنش درد می‌کند.»
دیپلومات‌های طالبان در این دیدار به سید مهدی یک هزار دالر کمک کردند و از او خواستند به سفارت افغانستان در تهران مراجعه کند.

یک عضو طالبان با اشاره به گزارش‌ رسانه‌ها درباره وضعیت سلامتی این مهاجر افغان، گفت حال او خوب است. او تاکید کرد وضعیت سید مهدی «خوب است، هیچ مشکلی نیست و جلو دهن این مردم گرفته شود.»

پخش تصاویر شکنجه این مهاجر افغان در چند روز گذشته واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخته است.

وزارت مهاجرین طالبان از جمهوری اسلامی خواسته به خشونت علیه مهاجران افغان پایان دهد.

سید رسول موسوی، مدیرکل آسیای جنوبی وزارت خارجه ایران می‌گوید هیچ مقام و نهادی در جمهوری اسلامی مهاجرستیزی را قبول ندارد و آن را «پروژه بیگانگان» می‌داند.

نزدیکان این ولسوال حکومت پیشین به افغانستان اینترنشنال گفتند که استخبارات طالبان روز سه‌شنبه آقای سلیمان‌خیل را در ولسوالی خیرکوت بازداشت کرد.

برپایه اطلاعات منابع، طالبان در جریان بازجویی از این ولسوال سابق، از او سلاح خواسته‌اند و پس از «شکنجه شدید»، آقای سلیمان‌خیل به استخبارات طالبان گفته که سلاح‌هایش را در یک چاه ۴۰ متری در خانه‌اش پنهان کرده است.

با این حال، نزدیکان نادرخان سلیمان‌خیل گفتند که او هیچ سلاحی در خانه نداشته است.

منابع گفتند که پس از اظهارات آقای سلیمان‌خیل درباره نگهداری سلاح در خانه‌اش، او همراه با افراد طالبان و یکی از بزرگان محلی به محل اقامت خود رفته است.

به روایت منابع آقای سلیمان‌خیل پس از ورد به حیاط خانه‌اش، «ابتدا فرزندانش را بوسید و بعد به مردم گفت که مراقب آنها باشند. سپس خود را به چاه انداخت و اقدام به خودکشی کرد.»

به گفته نزدیکان نادرخان سلیمان‌خیل، او پس از افتادن به چاه «به شدت زخمی شده، کمر، دست‌ها و پاهایش شکسته است و حالا در شفاخانه‌ای در گردیز بستری است.»

منابع ما افزودند که آقای سلیمان‌خیل پس از «اقدام به خودکشی»، در «اعترافات» خود به طالبان گفته که این گروه به «سوگندهایش» مبنی‌بر نداشتن سلاح باور نمی‌کردند و با فشار لت‌وکوب از او می‌خواستند که محل نگهداری سلاح را نشان دهد.

منابع از آقای سلیمان‌خیل نقل کردند: «پس از شکنجه شدید فهمیدم که این‌ها [طالبان] به قسم‌های من و قرآن باور ندارند و تنها به اعتراف اجباری اعتقاد دارند، بنابراین به منظور قصد خودکشی چاه خانه‌ام را نشان دادم که آن‌ها مرا به آنجا ببرند و من خود را در آن بیندازم.»

اطلاعات رسیده به ما حاکی است که چهار پسر نادر سلیمان‌خیل، اعضای نیروهای امنیتی حکومت پیشین بودند و پس از تسلط طالبان، به کشورهای همسایه مهاجر شدند.

منابع گفتند که در جریان حکومت طالبان، این گروه چندین بار آقای سلیمان‌خیل را بازداشت و با ضمانت بزرگان قومی آزاد کرده است.

نزدیکان آقای سلیمان‌خیل گفتند که او پس از تسلط طالبان در افغانستان، در روستایی در ولسوالی خیرکوت پکتیکا، دکانی در کنار خانه‌اش باز کرد و مشغول کار در آنجا بود.

نهادهای حقوق بشری از جمله سازمان ملل می‌گویند که به رغم فرمان «عفو عمومی» منتسب به رهبر طالبان، این گروه به بازداشت خودسرانه، شکنجه و قتل نظامیان و کارمندان حکومت پشین ادامه داده است.

پیشتر برخی منابع به افغانستان اینترنشنال تایید کردند که در سه سال گذشته، ۸۷ نفر در اثر شکنجه در زندان‌های استخبارات طالبان جان باخته‌اند.

کرن دکر در حالی از ورزشکاران افغانستان در مسابقات المپیک پاریس ستایش کرده است که بازی‌های المپیک پاریس وارد هفته دوم شده و بسیاری از ورزشکاران افغان در رشته‌های مختلف ورزشی مسابقات خود را پشت سر گذرانده‌اند.

کاروان ورزشی افغانستان با حضور سه دختر و سه پسر در مسابقات المپیک ۲۰۲۴ شرکت کردند. این ورزشکاران توانستند ریکاردهایی را برای افغانستان به ثبت برسانند، اما قادر به کسب مدال در مسابقات نشدند.

کاروان ورزشی افغانستان در حالی به مسابقات المپیک پاریس راه یافته‌اند که طالبان از سه سال به این سو ورزش را برای دختران در افغانستان منع قرار داده‌اند. طالبان پیش از این اعلام کردند که زنان افغان در المپیک پاریس را به رسمیت نمی‌شناسند.

کارشناسان ملل متحد گفتند که منع زنان از ورزش توسط طالبان، نقض غیرقابل قبول حقوق آنهاست و هیچ کشور دیگری چنین اقدامی نکرده است.

کارشناسان ملل متحد از جمله ریچارد بنت، گزارشگر حقوق بشر این سازمان برای افغانستان، روز جمعه در بیانیه‌ای نوشتند که اقدامات طالبان علیه ورزش زنان و دختران، بخشی از اقدامات تبعیض‌آمیز و سرکوب‌گر این گروه علیه زنان است که می‌تواند مصداق جنایت علیه بشریت باشد.

حدود سه سال می‌شود که زنان و دختران در افغانستان تحت کنترول طالبان از بسیاری حقوق خود محروم‌اند؛ از حق کار و آموزش گرفته تا شرکت در بازی‌های ورزشی و گشت‌وگذار در پارک‌ها و سفر بدون همراه مرد از خانواده.

در بازی‌های المپیک امسال در پاریس، سه روزشکار زن و سه ورزشکار مرد به نمایندگی از افغانستان شرکت کردند. اما طالبان اعلام کرد که این گروه ورزشکاران زن افغان در بازی‌های المپیک را به رسمیت نمی‌شناسد.

آن‌ها همچنین گفتند که محرومیت هولناک زنان و دختران افغان از حقوق و کرامت‌‌شان از جمله در عرصه‌های ورزشی باید پایان یابد.

در بیانیه تاکید شده: «فرهنگ نباید به عنوان بهانه‌ای برای نقض حقوق بشر، از جمله حقوق فرهنگی مانند حق شرکت در ورزش استفاده شود.»

کارشناسان ملل متحد گفتند که نهادهای ورزشی بین‌المللی مسئولیت دارند که با سیاست‌های سرکوبگرانه طالبان مبارزه و از ورزشکاران زن افغان در همه‌جا حمایت کنند.

آنها حمایت کمیته بین‌المللی المپیک از شرکت ورزشکاران زن افغان در این بازی‌ها را «خوشایند» خواندند اما تاکید کردند که به حمایت‌های بیشتری نیاز است.

این کارشناسان تصریح کردند که نهادهای ورزشی بین‌المللی از هر اقدامی که ممکن است به عنوان همدستی با سیاست‌های تبعیض‌آمیز و غیرقانونی طالبان تعبیر شود، خودداری کنند.