درخواست زنان معترض از جامعه جهانی:برای نجات زنان افغانستان اقدام کنید

هنوز مشخص نیست که این جت‌های جنگنده متعلق به کدام کشور بودند.

برخی منابع گفتند این جت‌ها پس از بمباران در ولسوالی مهمندره ننگرهار به سمت کنر پرواز کرده‌اند. افغانستان اینترنشنال در حال حاضر نمی‌تواند به صورت مستقل حمله هوایی در ننگرهار را تایید کند.

ساعاتی قبل فرماندهی پولیس طالبان در ننگرهار گفت مواد انفجاری را که جنگجویان این گروه در جریان جنگ با نیروهای امنیتی حکومت پیشین جاسازی کرده بودند، در ولسوالی مهمندره منفجر کرده است.

تصاویری که طالبان از انفجار این مواد منتشر کرده آتش و ستودنی از دود در محله مسکونی دیده می‌شود.

پارسال نیروی هوایی پاکستان به اهدافی در ولایت خوست و پکتیکا حمله کردند. سخنگوی طالبان تایید کرده بود که در حملات هوایی پاکستان در خوست و پکتیکا شش نفر از جمله سه زن و سه کودک کشته شدند. پاکستان گفته بود جنگجویان تحریک طالبان پاکستانی را هدف قرار داده است.

ماه گذشته نیز وزیر دفاع پاکستان هشدار داد که به عنوان بخشی از عملیات نظامی عزم استحکام علیه شبه‌نظامیان، پاکستان در آینده به اهدافی در افغانستان حمله خواهد کرد.

در سه سال گذشته، هواپیماهای بدون سرنشین امریکا نیز مرتب در برخی مناطق افغانستان گشت‌زنی کرده‌اند.

به دنبال حملات تحریک طالبان پاکستان به پایگاه‌های ارتش و نیروهای امنیتی پاکستان، اسلام‌آباد تهدید کرده که از تمامی گزینه‌ها برای سرکوب مخالفان استفاده خواهد کرد. ارتش پاکستان طالبان افغانستان را متهم می‌کند که به تحریک طالبان پاکستان، به ویژه به گروه حافظ گل بهادر، فرمانده ارشد تی‌تی‌پی در شرق افغانستان پناه داده است. اما طالبان این اتهامات را رد کرده و گفته که از خاک افغانستان تهدیدی متوجه کشورهای همسایه و منطقه نیست.

اخیرا وزارت خارجه امریکا تایید کرد که سه شهروند این کشور به نام‌های جورج گلزمن، محمودشاه حبیبی، و رایان کوربت در بازداشت طالبان به‌سر می‌برند.
اما اداره تحقیقات فدرال ایالات متحده می‌گوید که دو سال است هیچ اطلاعاتی از سرنوشت حبیبی ندارد.
براساس اعلامیه اداره تحقیقات فدرال امریکا، حبیبی در تاریخ ۱۰ اگست ۲۰۲۲ به همراه راننده‌اش در نزدیکی منزلش در شهر کابل «ربوده» شد. اف‌بی‌آی گفته باور بر این است که او توسط نیروهای نظامی یا امنیتی طالبان ربوده شده است.

براساس اعلامیه اف‌بی‌آی، حبیبی و راننده‌اش به همراه ۲۹ کارمند دیگر شرکت «ای‌آر‌اکس کمیونیکیشن» ربوده شدند؛ اما به استثنای حبیبی و یک نفر دیگر، همه کارمندان آزاد شدند.

دیوید ساندبرگ، معاون دفتر واشنگتن اف‌بی‌آی گفت: «دو سال از ناپدید شدن آقای حبیبی می‌گذرد و ما همچنان با جدیت برای بازگرداندن او به خانواده‌اش تلاش می‌کنیم.»

اداره تحقیقات فدرال امریکا از هر فردی که اطلاعاتی در مورد او دارد، خواست تا به نزدیک‌ترین نمایندگی دیپلوماتیک امریکا مراجعه کند.
محمودشاه حبیبی در ۱۰ اگست ۲۰۲۲ به همراه ۲۹ کارمند دیگر شرکت «ای‌آر‌اکس کمیونیکیشن» بازداشت شد.

خانواده حبیبی پارسال به افغانستان اینترنشنال گفتند او یک روز پس از کشته شدن ایمن‌الظواهری، رهبر پیشین القاعده، در شیرپور کابل بازداشت شد.

طالبان این شرکت را متهم کرده‌ که در هدف قرار دادن ایمن‌ الظواهری نقش داشته است.
با این‌حال، طالبان درباره بازداشت حبیبی چیزی نگفته‌ است.
سخنگوی طالبان اخیراً تأیید کرد که با نمایندگان امریکا درباره تبادل زندانیان گفت‌وگو کرده است. ذبیح‌الله مجاهد گفت که امریکا برای رهایی شهروندانش باید خواسته‌های آنان را بپذیرد. یکی از خواسته‌های طالبان، رهایی مهاجر الافغانی، یک زندانی این گروه در گوانتانامو است.

محمود فضلی، رئیس اداره امور حکومت پیشین افغانستان، روز شنبه (۲۰ اسد) در صفحه اکس خود درباره لابی‌گران طالبان نوشت و از فرد یا گروه خاصی نام نبرد.

او گفت: «برخی شخصیت‌های سیاسی و تاجران به‌نام جامعه مدنی که با عنوان مقدس صلح سعی در سفیدکردن چهره سیاه طالبان داشتند، اکنون دریافته‌اند که طالبان تا هزار روز دیگر نه، بلکه تا هزار‌سال دیگر موضع خود را در مورد تحصیل و اشتغال دختران تغییر نمی‌دهد.»

فضلی با اشاره به ناامیدی لابی‌گران طالبان از این گروه افزود که آنان به‌جای سکوت، می‌بایست صدای اعتراض خود را بلند کنند.

فضلی از لابی‌گران طالبان خواست تا صریحا اعلام کنند که «این گروه نیابتی مستبد، قابل تغییر نیست.»

فضلی پیش از این نیز از مواضع مردد و مبهم مخالفان در برابر استبداد طالبان انتقاد کرد و آن را موجب تداوم فاجعه دانست.

او باری گفته بود برخی رسانه‌ها و تکنوکرات‌ها «افراط‌گرایی و استبداد سیاسی طالبان» را عادی تعریف می‌کنند.

فضل محمود فضلی از رسانه یا فرد خاصی اسم نبرد.

فضل محمود فضلی یکی از افراد با صلاحیت در حکومت اشرف غنی بود و منتقدان او را به «فرار از افغانستان» متهم کرده و در سقوط دولت و فروپاشی نظام جمهوری مقصر می‌دانند.

مایکل سمپل روز شنبه، ۲۰ اسد، در این مصاحبه بر انحصار‌طلبی، فساد و عدم وحدت درونی در میان طالبان اشاره کرد.

او درباره تفاوت‌ها و مشابهت‌های دوره نخست و دوم رژیم طالبان گفت که این گروه چندان تغییر نکرده و حداقل در سطح سیاست و فرهنگ سیاسی این گروه تغییری بوجود نیامده است.

این دیپلومات پیشین افزود که انحصار قدرت در زمان ملا عمر، رهبر نخست طالبان وجود داشت و اکنون ملا هبت‌الله، رهبر فعلی طالبان این ویژگی را حفظ کرده است.

به گفته سمپل، «اطاعت از امیر» در دور نخست طالبان وجود داشت و اکنون نیز وجود دارد و اختیارات عام و تام در دست هبت‌الله است. به باور او، تنها تغییری که بین دو دوره رژیم طالبان ایجاد شده، سن رهبران طالبان است.
مایکل سمپل گفت که رژیم نخست طالبان در دست نوجوانان بود، حالا با گذشت ۲۰ سال از آن دوره، حاکمیت در دست «موی‌سفیدان» است.

سمپل معتقد است که با گذشت دو دهه، طالبان نه‌تنها «اصلاح نشدند، بلکه مفسد شدند.»
او درباره وحدت درونی طالبان گفت: «طالبان خیلی سعی می‌کنند تا برای ما نشان دهد که آنان متحد اند، وحدت درونی دارند، ولی وقتی درون این گروه را مطالعه می‌کنیم وضعیت بسیار متفاوتی وجود دارد.»
به گفته سمپل، «طالبان پس از قدرت‌گیری، زن دوم و سوم گرفتند، زمین را غصب کردند، صاحب چندین خانه مجلل شدند، در بخش معاشات دست به فساد زده‌اند و باج‌گیری کرده‌اند.»
او با صراحت گفت: «رهبران طالبان مادی‌پرست هستند و در عیش زندگی می‌کنند.»
سمپل همچنین ادعای طالبان مبنی بر مشروعیت دینی این گروه را زیر سوال برد و گفت: «هیچ‌کس باور نمی‌کند که نظام فعلی بر اساس اصول اسلامی و شریعت عیار شده باشد.»

ده‌ها تن از فعالان حقوق زنان و جامعه مدنی افغانستان مقیم آلمان روز شنبه در این گردهمایی اعتراضی، اداره طالبان را «رژیمی مبتنی بر آپارتاید جنسیتی» خواندند و تأکید کردند که این گروه هیچ ارتباطی با جامعه افغانستان ندارد.

فعالان افغان با صدور قطعنامه‌ای از جامعه جهانی خواستند از به رسمیت شناختن طالبان خودداری کنند.
پروانه ابراهیم‌خیل نجرابی، یکی از فعالان حقوق زنان، با اشاره به سخنان برخی از مقامات آلمانی درباره ضرورت تعامل با طالبان، گفت که جمهوری فدرال آلمان نباید طالبان را به رسمیت بشناسد. وی تأکید کرد که آلمان نباید وارد تعامل با گروه «تروریستی طالبان» شود.

خانم ابراهیم‌خیل، از فعالان شناخته‌شده زنان است که توسط طالبان بازداشت و در زندان این گروه شکنجه شد.
فعالان حقوق زنان و جامعه مدنی افغانستان در اعلامیه‌ای نوشتند که تبعیض ساختارمند علیه زنان و دگرباشان جنسی در افغانستان تحت کنترول طالبان، مصداق بارز آپارتاید جنسیتی است و سازمان ملل باید این واقعیت را به رسمیت بشناسد.
آنان همچنین خواستار توقف کمک به طالبان تحت عنوان کمک‌های بشردوستانه و اعمال تحریم علیه رهبران طالبان شدند.
این فعالان تأکید کردند که جهان باید از «تعامل با لابی‌گران» طالبان که به عنوان نمایندگان مردم افغانستان معرفی می‌شوند، اجتناب کند.
آنان خواستار محاکمه جنایتکاران جنگی شدند و بیان داشتند که بدون تأمین عدالت، صلح در افغانستان برقرار نخواهد شد.
فعالان افغان همچنین از جامعه بین‌المللی خواستند که در راستای دست‌یابی مردم افغانستان به سرنوشت خویش، همکاری کنند. آنان همچنین از جامعه بین‌المللی خواستند که مردم افغانستان را برای تشکیل یک «دولت عبوری» یاری رسانند.

این فعالان در این گردهمایی نمایشی از بدرفتاری طالبان با زنان و شهروندان افغانستان را اجرا کردند.