زهیر با اشاره به انفجار برچی: نفرت‌پراکنی افغانستان را به سوی رواندایی‌شدن سوق می‌دهد

فرشته عباسی، پژوهشگر دیدبان حقوق‌بشر نوشت که «تحت حاکمیت طالبان، زنان و دختران افغان بدترین کابوس‌های خود را می‌بینند.»

دیدبان حقوق بشر به گزارش ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر ملل متحد برای افغانستان اشاره کرد که در آن این وضعیت به‌عنوان «یک سیستم نهادینه‌شده تبعیض، جداسازی، بی‌احترامی به کرامت انسانی، و کنار گذاشتن زنان و دختران» توصیف شده است.

دیدبان حقوق بشر گفت که طالبان در این سه سال آزادی بیان و حقوق خبرنگاران و رسانه‌ها را نقض کرده است. همچنین، طالبان زنان را به علت نوع پوشش، به طور خودسرانه بازداشت کرده و معترضان به اوامر این گرون را شکنجه کرده است.

به گفته این سازمان، افغانستان به عنوان کشوری با بدترین بحران‌های بشردوستانه در جهان است. چنانچه، دسترسی زنان و دختران به مراقبت‌های صحی به علت محدودیت‌های طالبان با مشکل مواجه شده و سلامتی آنان به‌خطر افتاده است.

فرشته عباسی، پژوهشگر این سازمان گفت دولت‌هایی که با طالبان تعامل می‌کنند، باید همواره به آنها یادآوری کنند که سرکوب‌ زنان و دختران و همه افغان‌ها، تعهدات افغانستان در چارچوب قوانین بین‌المللی را نقض می‌کند.

شماری از صاحبان منازل و دکان‌های تخریب شده روز یکشنبه به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفتند که شهرداری طالبان اماکن آنها را که بالغ بر میلیون‌ها افغانی می‌شود، از بین می‌برد و در عوض به آنها چیزی نمی‌دهد.

شهرداری قندهار در حال گسترش چهار جاده به‌طول پنج کیلومتر است. این اداره به مردم ولسوالی اومه نیز هشدار داده است که اگر دکان‌ها و خانه‌های شان را در جوار جاده است ترک کنند، زیرا تخریب می‌شود.

باشندگان این منطقه از شهرداری طالبان خواستند که در ازای تخریب ملکیت‌ها، پول یا زمین در مناطق دیگر بدهد.

چندی قبل، باشندگان ناحیه هفتم قندهار در واکنش به این تصمیم طالبان دست به اعتراض زدند، اما نیروهای امنیتی این گروه جلو تظاهرات آنان را گرفتند.

آقای زیرک به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفت که عبدالعزیز، پسر کوچک‌اش، پیش از این نیز چندین‌بار به زندان افتاده و باتلاش بزرگان قومی آزاد شده بود.

به گفته این مقام دولت پیشین، طالبان پسرش را زیر فشار قرار داده تا اسلحه و موتر متعلق به او را به این گروه تحویل دهد.

فرمانده امنیه پیشین قره‌باغ گفت که هیچ اسلحه‌ای در اختیار ندارد. او پس از تسلط مجدد طالبان مجبور به ترک کشور شد.

زیرک که در حکومت پیشین با نیروهای طالبان جنگیده بود، گفت که ادعای عفو عمومی طالبان واقعیت ندارد و اعضای طالبان آن را نادیده می‌گیرند.

طالبان تاکنون درباره اظهارات آقای زیرک اظهار نظری نکرده است.

این فرمانده تاجیک‌تبار طالبان اخیراً در واکنش به موج افغان‌ستیزی در ایران گفت که ماموران 'رژیم خامنه‌ای' یکی از مهاجران افغان را ضرب و شتم و شکنجه کرده‌است.

خراسانی افزود که «ایران فقط دست بالا در اخراج و ظلم و شکنجه مهاجران افغان دارد.»

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان روز یکشنبه به خبرگزاری تسنیم، رسانه وابسته به سپاه پاسداران، درباره اظهارات خراسانی گفت که چنین «اظهارات تفرقه‌انگیز» شخصی است و موضع اداره طالبان را منعکس نمی‌کند. او افزود که خراسانی نماینده هیچ ارگان و نهاد طالبان در افغانستان نیست.‌

حمید خراسانی که خود را فرمانده قطعه بدری طالبان توصیف می‌کرد، در ۲۲ ثور گفت که او و محافظانش تصمیم گرفته‌اند تجهیزات نظامی خود را تحویل دهند و از صفوف این گروه خارج شوند.

خراسانی به دلیل حمایت از اعتراضات ضدطالبان در بدخشان زیر فشار این گروه بود. او بارها از قومگرایی فرماندهان طالبان ابراز نارضایتی کرده بود.

زلمی رسول، سفیر حکومت پیشین در بریتانیا در این گفت‌وگو که روز یکشنبه بیست و یکم اسد نشر شد، گفت: «رفتن به دعوت‌های رسمی برایم سخت است، وقتی دولت یا کشور ندارید، باید چه بگویید؟»

سفیر افغانستان افزود شاید در دنیای دیپلوماسی چنین اتفاقی هرگز نیفتاده باشد که یک سفیر از دولتی نمایندگی نکند. او اضافه کرد که معمولاً وقتی یک کشور یا رژیمی را به رسمیت نمی‌شناسند، دولتی در تبعید باید وجود داشته باشد، اما در حال حاضر چنین چیزی برای افغانستان وجود ندارد.

آقای رسول گفت: «ما تلاش می‌کنیم تا نام و پرچم افغانستان را برافراشته نگهداریم و خدمات قنسولی را به افغان‌ها،ارایه کنیم».

زلمی رسول تنها سفیر افغانستان نیست که در بلاتکلیفی دیپلوماتیک قرار دارد. بلکه وضعیت دستکم ۱۹ سفیر دیگر در کشورهای اروپایی، کانادا، جاپان و استرالیا همین‌گونه است.

سندی تایمز نوشت که بسیاری از دولت‌ها نام سفیرهای افغانستان را از فهرست دعوت‌های رسمی خود بیرون کرده‌اند، اما زلمی رسول هنوز در بسیاری مراسم دیپلوماتیک در لندن دعوت می‌شود.

تا کنون هیچ کشوری حاکمیت طالبان را به رسمیت نشناخته و نمایندگان سیاسی این گروه را در سطح سفیر نپذیرفته اند.

اما سهیل شاهین، نماینده سیاسی طالبان در قطر و سفیر پیشنهادی این گروه برای نمایندگی افغانستان در سازمان ملل گفته است که طالبان در حال حاضر در ۳۸ کشور نمایندگی دیپلوماتیک دارند.

طالبان اعلام کرده است که خدمات نمایندگی‌هایی که با وزارت خارجه این گروه همکاری ندارند، فاقد اعتبار است. سفیر افغانستان در تاجیکستان گفت که این تصمیم طالبان مشکلات دسترسی مهاجران و شهروندان افغانستان در خارج از کشور را دشوار می‌کند.