کوریای جنوبی هشدار داد در صورت حمله کوریای شمالی، به عمر رژیم پیونگ‌یانگ پایان خواهد داد

گارد ساحلی ایتالیا روز پنجشنبه اعلام کرد که غواصان صبح همین روز جسد آخرین مرد مفقود شده این قایق بادبانی بزرگ در سیسیل را پیدا کردند.

از هانا، دختر ۱۸ ساله لینچ، هنوز خبری در دست نیست.

به گفته منابع نزدیک به گروه‌های امداد، روز چهارشنبه اجساد چهار نفر دیگر که در هنگام غرق شدن قایق ناپدید شده بودند، از این قایق خارج شد.

قایق تفریحی مجلل «بِیزیَن» که در عرض چند دقیقه پس از برخورد با امواج خروشان غرق شد، با پرچم بریتانیا تردد می‌کرد و ۵۶ متر طول و ۲۲ سرنشین داشت.

در زمان این حادثه، بیزین در نزدیکی بندر «پورتیچلو»، در نزدیکی پالرمو، لنگر انداخته بود.

لینچ ۵۹ ساله، یکی از شناخته‌شده‌ترین کارآفرینان فناوری بریتانیا بود که دوستانش را برای جشن تبرئه‌اش در یک دادگاه بزرگ کلاهبرداری در امریکا به این قایق دعوت کرده بود.

جسد او در یک کیسه آبی رنگ قرار داده شده و با آمبولانس به سردخانه شفاخانه‌ای در نزدیکی محل حادثه منتقل شد.

علاوه بر لینچ و دخترش، جودی و جاناتان بلومر، رئیس غیراجرایی شرکت مورگان استنلی اینترنشنال، کریس موریلو، وکیل شرکت کلیفورد چنس، به همراه همسرش ندا موریلو دیگر افرادی بودند که نتوانستند از قایق فرار کنند.

جسد ریکالدو توماس، سرآشپز قایق هم چند ساعت پس از حادثه در نزدیکی لاشه پیدا شد.

در این حادثه ۱۵ نفر، از جمله همسر لینچ، نجات یافتند.

غرق‌نشدنی

این فاجعه کارشناسان دریانوردی را شگفت‌زده کرده است.

به گفته کارشناسان، چنین شناوری که محصول شرکت پرینی،‌ سازنده کشتی‌های لوکس ایتالیایی است و به داشتن تجهیزات و ویژگی‌های ایمنی درجه‌یک شهرت دارد، باید توانایی مقاومت در برابر چنین شرایط جوی را داشته باشد.

کاپیتان جیمز کات‌فیلد و هشت نفر از خدمه‌ای که نجات یافته‌اند، هنوز هیچ اظهار نظری درباره این حادثه نکرده‌اند.

جووانی کوستانتینو، مدیرعامل گروه دریایی ایتالیایی که شامل شرکت پرینی است، گفت: بِیزیَن اساسا غرق نشدنی و یکی از امن‌ترین قایق‌های جهان بود.

او در مصاحبه با رسانه‌های ایتالیایی افزود که باور دارد این فاجعه نتیجه زنجیره‌ای از اشتباهات انسانی بوده و طوفان پیش‌بینی شده بود.

کوستانتینو در مصاحبه‌ای با برنامه خبری تلویزیونی تی‌جی‌-۱ گفت: «کشتی به این دلیل غرق شد که آب وارد آن شد، از کجا؟ باید محققان بگویند.»

کوستانتینو با استناد به داده‌های سیستم ردیابی خودکار قایق و بر اساس تصاویر موجود گفت از زمانی که باد شروع به وزیدن به سمت قایق کرد و آب به داخل آن نفوذ کرد، تنها ۱۶ دقیقه طول کشید تا قایق غرق شود.

به گفته او این گروه ثبت‌شده در بورس میلان، «آسیب زیادی» به شهرت خود متحمل شده و سهام آن از زمان وقوع این فاجعه ۲/۵ درصد کاهش یافته است.

در پی وقوع این حادثه دادستان‌های شهر «ترمینی ایمِرس» که در نزدیکی محل حادثه است، تحقیقاتی را آغاز کرده و به بازجویی از مسافران و شاهدان پرداختند.

تیم‌های ویژه نجات طی سه روز گذشته داخل قایق غرق‌شده را جستجو کردند، اما عملیات به دلیل عمق زیاد و تنگی فضاهای موجود برای غواصی با چالش‌های زیادی همراه است.

اکنون در این آدرس یک موسسه مالی موقعیت دارد.

هنری داربی، افسر بازاریابی و ارتباطات این انجمن مالی، درباره این کارت پستال گفت در نامه چیزی است که فقط نویسنده و مخاطب آن آگاه اند و در کارت پستال فاش نشده است.

جلوی کارت پستال نقاشی از یک صحنه زمستانی را نشان می‌دهد که یک گوزن در پیش زمینه روی کنده درخت یخ زده ایستاده و در کنار آن آب و کوه‌های برفی و آسمان پرستاره دیده می‌شود.

ایوارت در پشت کارت پستال نوشته بود: «ال عزیزم. نمی‌توانستم، گرفتن جفت از اینها غیرممکن بود. خیلی متاسفم، اما امیدوارم در خانه لذت ببرید. من اکنون حدود ۱۰ شیلینگ پول در جیبی بدون احتساب کرایه قطار دارم، بنابراین حالم خوب است.»

این موسسه مالی که نامه را دریافت کرده در رسانه‌های اجتماعی فراخوانی منتشر کرده و از هر کسی که ممکن است در مورد خانم دیویس یا نویسنده کارت پستال اطلاعی داشته باشد درخواست کمک کرده است.

هنری داربی گفت: «ما می‌دانیم که خیلی وقت پیش است، اما فکر می‌کنیم بسیار جذاب است که بدانیم زندگی در خیابان کرادوک ۱۲۱ سال پیش چگونه بود.»

ساختمان این انجمن بیست سال پس از ارسال کارت پستال ساخته شده است.

یک سخنگوی اداره پست بریتانیا این احتمال را مطرح کرده است که ممکن است این کارت پستال به جای گم شدن برای بیش از یک قرن دوباره وارد سیستم پست شده باشد.

او گفته هنگامی که نامه وارد سیستم می‌شود ماموران موظف اند آن را به آدرس صحیح تحویل دهند.

وزارت داخله بریتانیا روز پنجشنبه، اول سنبله، آخرین آمار خود را درباره مهاجرت غیرقانونی و درخواست‌های پناهندگی در سال گذشته، تا ماه جون ۲۰۲۴، منتشر کرد. این وزارتخانه اعلام کرد که در طول ۱۲ ماه گذشته، دست‌کم ۳۸ هزار و ۷۸۴ مورد ورود «غیرقانونی» پناهجویان به این کشور ثبت شده است.

وزارت داخله بریتانیا افزود که از این تعداد، ۸۱ درصد، یعنی ۳۱ هزار و ۴۹۳ نفر، از طریق سفر خطرناک با قایق‌های کوچک از کانال مانش وارد این کشور شده‌اند. این وزارتخانه تصریح کرد که ورود پناهجویان از این کانال نسبت به سال گذشته ۲۹ درصد کاهش یافته است.

در بیانیه وزارت داخله آمده است که افزایش تعداد پناهجویان در هر قایق نشان‌دهنده تلاش روزافزون قاچاقچیان انسان برای کسب سود بیشتر از طریق بسته‌بندی و به خطر انداختن جان پناهجویان است.

رسانه‌های بریتانیا گزارش می‌دهند که با وجود تلاش‌های دولت برای مدیریت مهاجرت، بسیاری از پناهجویان همچنان در انتظار تصمیم اولیه در مورد درخواست‌های پناهندگی خود هستند و این امر به یک مساله کلیدی در این کشور تبدیل شده است.

طبق آمار ارائه‌شده توسط وزارت داخله، تا پایان جون ۲۰۲۴، دست‌کم ۱۱۸ هزار و ۸۸۲ نفر همچنان منتظر تصمیم اولیه در خصوص پرونده پناهندگی خود بوده‌اند. داده‌ها نشان می‌دهد که از این تعداد، ۷۶ هزار و ۲۶۸ پناهجو بیش از شش ماه در بلاتکلیفی به سر برده‌اند.

ایوت کوپر، وزیر داخله بریتانیا، بر تعهد خود به مقابله با مهاجرت «غیرقانونی» تأکید کرد و اعلام داشت که دو مرکز جدید برای اخراج پناهجویانی که حق قانونی ماندن در بریتانیا را ندارند، بازگشایی خواهد شد. او این اقدام را بخشی از استراتژی گسترده بریتانیا برای مبارزه با مهاجرت غیرقانونی دانست.

این در حالی است که بریتانیا یکی از مقاصد اصلی بسیاری از پناهجویانی است که به دلیل جنگ، آزار و اذیت و فقر از کشورهای خود فرار کرده و مسیر دشوار مهاجرت را طی می‌کنند. بریتانیا از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ همواره شاهد افزایش ورود پناهجویان بوده است.

این نهاد حقوق بشری در گزارشی که در اول سنبله منتشر کرد، گفت که در ماه اسد علاوه بر اجرای احکام اعدام، دست‌کم ۱۰ مورد محکومیت و ۱۰ مورد تایید حکم اعدام برای زندانیان در ایران را ثبت کرده است.

هرانا پیش‌ از این نیز از اجرای حکم دست‌کم ۲۶ زندانی در ماه سرطان امسال خبر داده بود.

مقایسه این آمار با اعدام دست‌کم ۱۰۶ زندانی در ماه اسد نشان می‌دهد اعدام‌ها در ماه گذشته نسبت به یک ماه پیشتر از آن، حدود چهار برابر شده است.

طبق گزارش سازمان‌های حقوق بشری، از ابتدای سال جاری میلادی بیش از ۳۸۸ نفر، از جمله ۱۵ زن در زندان‌های ایران به دار آویخته شده‌اند.

سازمان حقوق بشر ایران مستقر در ناروی روز سه‌شنبه گزارش داد که جمهوری اسلامی در جریان ۲۰ روز گذشته ۸۵ زندانی سیاسی شامل هشت شهروند افغانستان را در زندان‌های مختلف اعدام کرده است.

پیشتر سازمان حقوق بشری هه‌نگاو هم از اجرای حکم اعدام دو زندانی افغان خبر داده بود.

اخیرا سازمان حقوق بشر ایران با انتشار گزارشی اعلام کرد که در هفت ماه نخست سال جاری میلادی، دست‌کم ۲۰ شهروند افغان در زندان‌های جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند.

بوریس ترنینیچ، مدیر دفاع غیرنظامی به خبرگزاری سرنا گفت که این قایق از صربستان به سمت بوسنی و هرزگوین در حرکت بود. او گفت که مقام‌ها در بوسنی سه جسد را بازیابی کردند و احتمالاً ده جسد دیگر ناپدید است.

ترنینیک گفت: «بر اساس اطلاعات غیررسمی ۳۰ نفر در قایق بودند که از این تعداد ۱۵ نفر به ساحل رسیدند.

مقام‌های بوسنیایی هنوز چیزی نگفته‌اند.

مقامات صربستان تایید کردند که یک حادثه در رودخانه رخ داده است، اما نمی‌توانند مرگ و میر را تایید کنند.

ایویکا داچیچ، وزیر داخله صربستان گفت که ۲۵ نفر در قایق بودند که تنها ۱۸ نفر از آنها به جانب بوسنیایی رودخانه رسیده‌اند.

سالانه هزاران نفر از افغانستان، پاکستان، خاورمیانه و شمال افریقا از طریق ترکیه، بلغاریا، مقدونیه شمالی و صربستان می‌گذرند تا به کشورهای ثروتمند غربی برسند.

بسیاری از مهاجران یا پناهجویان با کمک شبکه‌های پیچیده قاچاقچیان از مرزها عبور می‌کنند و هر از گاهی در مسیر راه دچاره حادثه می‌شوند.