هند هزار بورسیه آنلاین برای دانشجویان افغان اعلام کرد
شورای روابط فرهنگی هند (آیسیسیآر) برای سال تحصیلی ۲۰۲۶- ۲۰۲۷ میلادی، هزار بورسیه برای دورههای آنلاین کارشناسی و کارشناسی ارشد به دانشجویان افغان اختصاص داد.
شورای روابط فرهنگی هند (آیسیسیآر) برای سال تحصیلی ۲۰۲۶- ۲۰۲۷ میلادی، هزار بورسیه برای دورههای آنلاین کارشناسی و کارشناسی ارشد به دانشجویان افغان اختصاص داد.
بر اساس اطلاعیه رسمی، ثبتنام متقاضیان از ۱۵ تا ۲۴ جولای ۲۰۲۶ انجام میشود و دانشجویان باید درخواست خود را از طریق پورتال هندی آیلرن «iLearn» ثبت کنند. این بورسیهها ویژه دورههای آنلاین در دانشگاهها و مؤسسات آموزشی هند است.
این بورسیهها در دروان حکومت پیشین به گونه حضوری بود، اما پس از بازگشت طالبان به قدرت، هند صدور ویزای به دانشجویان افغان را متوقف و بورسیههای آیسیسیآر برای افغانها را نیز در یک طرح ویژه به بورسیههای آنلاین تبدیل کرد.
شورای روابط فرهنگی هند اعلام کرده است که بورسیههای اعلامشده هزینه شهریه یا هزینه دوره (Tuition/OCF Fee) را پوشش میدهد، اما کمکهزینه زندگی، مقرری ماهانه یا سایر پرداختها به دانشجویان تعلق نمیگیرد؛ زیرا آموزشها بهصورت آنلاین برگزار میشود.
این شورا همچنین تأکید کرده است که برنامه ویژه بورسیه برای شهروندان افغانستان نخستین بار در سال ۲۰۰۵ با ۵۰۰ سهمیه آغاز شد و سپس به یک هزار بورسیه در سال افزایش یافت. از سال تحصیلی ۲۰۲۳–۲۰۲۴ میلادی به بعد نیز این سهمیه بهصورت سالانه برای دورههای آنلاین کارشناسی و کارشناسی ارشد ادامه یافته است.
بر اساس شرایط اعلامشده، بورسیه پس از معرفی متقاضی از سوی دانشگاههای هندی و نمایندگیهای هند در خارج از کشور و با تأیید وزارت امور خارجه هند اعطا میشود.
دهلی نو هرچند روابط نزدیک با حکومت طالبان ایجاد کرده و تاکنون از چند وزیر و مقامهای ارشد این گروه میزبانی کرده، اما صدور ویزای هند برای شهروندان افغانستان همچنان محدود است.
این بورسیهها در حالی اعلام شده است که پس از بازگشت طالبان به قدرت در آگست ۲۰۲۱، آموزش دختران در افغانستان با محدودیتهای گسترده روبهرو شده است. طالبان ابتدا تحصیل دختران بالاتر از صنف ششم را در مکاتب ممنوع کردند و سپس در دسامبر ۲۰۲۲ دروازههای دانشگاهها را نیز به روی دختران بستند.
در نتیجه این محدودیتها، صدها هزار دختر افغان از ادامه آموزش متوسطه و تحصیلات عالی محروم شدهاند. افغانستان نیز همچنان تنها کشور جهان است که دختران را از آموزش متوسطه و دانشگاهی محروم کرده است.
در دستور کار این نشست آمده است که شرکتکنندگان درباره بحران افغانستان و محدودیتها بر آموزش زنان و دختران در این کشور نیز بحث خواهند کرد.
تاکنون برگزارکنندگان نشست درباره اینکه اشخاصی به نمایندگی از زنان افغانستان در نشست صحبت خواهند کرد یا خیر، توضیحی ندادهاند.
در این نشست که تحت عنوان «توانمندسازی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی زنان در کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی؛ چالشها و راه پیشرو»، برگزار میشود، حدود ۱۹۰ نماینده از ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی حضور دارند.
یک منبع از تیم برگزارکننده نشست وزیران سازمان همکاری اسلامی در امور زنان، روز شنبه ۲۰ سرطان، به افغانستان اینترنشنال گفت که شماری از زنان افغان نیز برای حضور در این نشست در پاکستان دعوت شده اند. این منبع افزود بهرغم ارسال دعوتنامه، احتمال حضور آنان در این نشست «بسیار اندک» است.
این منبع در گفتوگوی تلفنی با افغانستان اینترنشنال تایید کرد که با وجود ارسال دعوتنامه، انتظار نمیرود هیئتی از زنان افغان در این نشست شرکت کنند.
در نخستین روز کنفرانس، مراسم افتتاحیه، سخنرانی مقامهای پاکستانی، واگذاری ریاست دورهای کنفرانس به پاکستان و بررسی پیشرفت کشورهای عضو در زمینه توانمندسازی و حقوق زنان برگزار شد.
بر اساس اجندای نشست، در روز دوم، نشستهای عمومی و تخصصی وزیران برگزار میشود و شرکتکنندگان درباره راهکارهای افزایش مشارکت سیاسی، اقتصادی و حرفهای زنان، تبادل تجربههای کشورهای عضو و تصویب راهبردها و چارچوبهای مشترک گفتوگو خواهند کرد.
نتظار میرود در پایان کنفرانس، بیانیه مشترک این نشست نیز منتشر شود.
محورهای اصلی گفتوگوها شامل گسترش مشارکت اقتصادی زنان، کاهش شکاف جنسیتی در حوزه فناوری، دسترسی زنان به خدمات مالی و بررسی چالشهای بشردوستانه در کشورهای عضو است. در بخش مربوط به افغانستان نیز وضعیت زنان و دختران و محدودیتهای آموزشی و اجتماعی اعمالشده بر آنان مورد بحث قرار خواهد گرفت.
این نشست در حالی برگزار شده است که طالبان پس از بازگشت به قدرت در افغانستان، محدودیتهای گستردهای بر حقوق زنان و دختران اعمال کرده است.
این گروه آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، تحصیل زنان در دانشگاهها و اشتغال آنان در بسیاری از نهادهای دولتی و غیردولتی را ممنوع کرده است؛ اقداماتی که با انتقاد گسترده سازمان همکاری اسلامی، سازمان ملل و جامعه جهانی روبهرو شده است.
این دیدار در حاشیه نشست سازمان همکاری اسلامی درباره توانمندسازی زنان در اسلامآباد انجام شد. طالبان به این نشست که روز یکشنبه آغاز شد، دعوت نشده است.
سازمان همکاری اسلامی در بیانیهای نوشت که بخیت و العیسی در این دیدار درباره چگونگی کمک به مردم افغانستان برای عبور از چالشهای انسانی و توسعهای گفتوگو کردند.
آنان بر ضرورت هماهنگی بیشتر کشورهای اسلامی و جامعه جهانی برای ادامه کمکهای بشردوستانه و حمایت از مردم افغانستان تأکید کردند.
این دیدار همزمان با برگزاری نهمین کنفرانس وزیران امور زنان سازمان همکاری اسلامی در اسلامآباد انجام شد؛ نشستی دو روزه که با حضور هیئتهایی از ۵۷ کشور عضو برگزار میشود.
محور اصلی این کنفرانس، توانمندسازی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی زنان، بررسی چالشهای پیشروی آنان و راههای افزایش مشارکت زنان در کشورهای عضو است.
طبق اجندای رسمی، در این نشست درباره وضعیت زنان افغانستان نیز گفتوگو خواهد شد اما روشن نیست که چه کسانی به نمایندگی از زنان افغان حضور یافتهاند.
افغانستان از اعضای سازمان همکاری اسلامی است، اما هیچ هیئت رسمی از سوی حکومت طالبان در این نشست حضور ندارد. منابع دیپلماتیک میگویند به رسمیت شناخته نشدن حکومت طالبان از سوی کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی، دلیل اصلی عدم حضور این گروه در کنفرانس است.
این نشست در حالی برگزار میشود که طالبان همچنان به اعمال محدودیتهای گسترده علیه زنان و دختران افغانستان ادامه میدهند. ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، محرومیت زنان از دانشگاهها و بسیاری از مشاغل، محدودیت بر رفتوآمد و تشدید اجرای مقررات پوشش، از جمله این محدودیتهاست.
سازمان همکاری اسلامی و بسیاری از کشورهای اسلامی بارها از طالبان خواستهاند که محدودیتها علیه آموزش و کار زنان افغانستان را لغو کنند.
آصف درانی، فرستاده پیشین پاکستان در امور افغانستان یکشنبه، ۲۱ سرطان گفت اسلامآباد با حفظ روابط عادی طالبان و هند مخالفتی ندارد و هر کشور مستقل دارای این حق است.
این دیپلومات پاکستانی گفت که ممکن است اسلامآباد ویژگیهای ایدئولوژیک طالبان، شیوه حکومتداری و اختلافهای دورهای دیپلوماتیک آنها را تحمل کند. با این حال، به گفته او: «تنوع روابط دیپلوماتیک یک موضوع است و مشارکت در یک همپیمانی راهبردی خصمانه موضوعی کاملاً متفاوت.»
او نوشت طالبان باید تصمیم بگیرد که افغانستان روابط منطقهای متعادلی را دنبال میکند، به «نگرانیهای امنیتی مشروع پاکستان» رسیدگی میکند و از تجارت، اتصال و همکاری بهرهمند میشود، یا به عرصهای برای رقابت هند و پاکستان تبدیل میشود.
آقای درانی گفت پاکستان میتواند با یک افغانستان مستقل بهسر کند؛ اما نمیتواند نسبت به افغانستانی که برای محاصره استراتژیک اسلامآباد استفاده میشود، بیتفاوت بماند. او افزود که انتخاب با طالبان افغان است و پیامدهای آن نیز.
در ماههای اخیر همزمان با تیرگی روابط طالبان و اسلامآباد، کابل مناسبات خود را با دهلی نو تقویت کرده است. دستکم چهار وزیر طالبان در چند ماه به هند سفر کردهاند.
فرستاده پیشین پاکستان در حالی از نزدیکی روابط طالبان با هند ابراز نگرانی کرده است که اخیراً وزیر زراعت این گروه در سفر به دهلی نو گفت: «اکنون دوست خوب و قدیمی ما در کنار ماست.» او همچنین خواستار گسترش همکاریهای فنی و اقتصادی دوجانبه شد.
پیش از این، در ماههای گذشته وزیران خارجه، صحت، و تجارت و صنعت طالبان نیز به هند سفر کرده بودند. طالبان در پی افزایش تنش با پاکستان و قطع روابط تجاری با این کشور، روابط سیاسی و اقتصادی با هند را گسترش داده است.
این در حالی است که مقامات پاکستان بارها عاملان حملات مرگبار در این کشور را «گروههای نیابتی و تحت حمایت هند» توصیف کرده است.
او سومین نظامی پیشین در غور است که دستکم در یک ماه گذشته ترور شده است.
به گفته منابع عبدالله رحیمی در زمان حکومت پیشین مدتی مدیر امنیت ملی ولسوالی تیوره بود و سپس در ریاست امنیت ملی غور کار کرد.
او از فرماندهان پیشین جهادی در غور و از افراد نزدیک به محمد ابراهیم ملکزاده، فرمانده سابق جهادی بود.
در ماههای اخیر ترور فرماندهان پیشین جهادی و مقامهای پیشین حکومت در غور افزایش یافته است. افرادی که ترور شدهاند عمدتا چهرههای نزدیک به ابراهیم ملکزاده بودهاند.
روز ۷ سرطان فرمانده پیشین پولیس ولسوالی شهرک ولایت غور در جاده میدانهوایی هرات با شلیک افراد ناشناس کشته شد.
چند روز پیش از این رویداد سراجالدین، افسر پیشین پولیس در ولایت غور و از فرماندهان پیشین جهادی روز ۱۸ جوزا بهدست «افراد ناشناس» در ولسوالی تیوره ولایت غور ترور شد.
او نیز از فرماندهان نزدیک به محمد ابراهیم ملکزاده، والی پیشین غور بود.
منابعی که با افغانستان اینترنشنال صحبت کردند ترور پیهم چهرههای نزدیک به ابراهیم ملکزاده را پرسشبرانگیز میخوانند.
محمد ابراهیم ملکزاده از فرماندهان پیشین جهادی و چهرههای بانفوذ حزب جمعیت اسلامی در ولایت غور بود. او در سالهای جنگ با طالبان، بهویژه در ولسوالی تیوره، فرماندهی نیروهای محلی را بر عهده داشت.
ملکزاده در سال ۱۳۹۷ در کابل درگذشت. او در غور شبکه گستردهای از فرماندهان و نیروهای محلی داشت.
