روسیه شش دیپلومات سفارت بریتانیا در مسکو را به اتهام جاسوسی اخراج کرد

رسانه‌های دولتی کوریای شمالی تصاویر کیم جونگ اون را در کنار ردیف‌های سانتریفیوژها، دستگاه‌های غنی‌سازی اورانیوم منتشر کرده‌اند.

در این گزارش‌ها مشخص نشده که رهبر کوریای شمالی چه زمانی از این تاسیسات بازدید کرده است.

کیم از کارکنان این تاسیسات خواست که مواد بیشتری برای تسلیحات هسته‌ای تاکتیکی تولید کنند و گفت که زرادخانه هسته‌ای کوریای شمالی برای مقابله با تهدیدات ایالات متحده و متحدانش حیاتی است.

او گفت که این سلاح‌ها برای «دفاع از خود و قابلیت حمله پیشگیرانه» ضروری‌اند.

طبق گزارش‌ها، رهبر کوریای شمالی گفته که «تهدیدات هسته‌ای ضد کوریای شمالی» از سوی «نیروهای دست‌نشانده تحت رهبری امپریالیست‌های امریکا» از خط سرخ عبور کرده است.

به باور تحلیلگران، گمان می‌رود که کوریای شمالی چندین سایت غنی‌سازی اورانیوم داشته باشد.

تحلیلگران می‌گویند که تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که کوریای شمالی ساخت‌وسازها در مرکز تحقیقات علمی هسته‌ای یونگ بیون را توسعه داده است.

شواری امنیت سازمان ملل در چند قعطنامه، فعالیت تاسیسات هسته‌ای و غنی‌سازی اورانیوم کوریای شمالی را ممنوع اعلام کرده است.

خبرگزاری رویترز روز پنجشنبه، ۲۲ سنبله به نقل از یک گزارش داخلی سازمان ملل گزارش کرده است که ۲۶۸ زندانی از ۳۴۸ زندانی زن زندان مرکزی جمهوری دموکراتیک کنگو در شهر کینشاسا، پایتخت این کشور ۱۱ روز پیش در جریان هرج‌ومرج ناشی از فرار دسته‌جمعی زندانیان مورد تعرض جنسی از جمله تجاوز قرار گرفته‌اند.

به اساس گزارش سازمان ملل، ۱۷ قربانی این رویداد زیر ۱۹ سال سن دارند.

پیشتر حکومت این کشور هم اعلام کرده بود که در دوازدهم سنبله سال جاری دست‌کم ۱۲۹ زندانی هنگام فرار از این زندان کشته شدند و شماری از زنان زندانی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. حکومت این کشور آمار مشخصی درباره قربانیان تجاوز جنسی ارائه نکرده بود.

یک زندانی زن به رویترز گفته است که هنگام هرج‌و‌مرج فرار زندانیان شماری از زندانیان مرد به زندان زنان حمله کرده و حتی زنان پیر را مورد تجاوز قرار داده‌اند. این زندانی زن گفته که چندین زندانی مرد بالایش تجاوز کرده‌اند.

این فضانوردان در فاصله صدها کیلومتری از زمین با یک طناب ایمنی به کپسول «کریو دراگون» متصل بودند، در حالی که دو فضانورد دیگر از داخل فضاپیما راهپیمایی آن‌ها را نظاره می‌کردند.

آیزاکمن در ساعت ۱۰:۵۲ به وقت گرینویچ اولین نفر بود که از کپسول خارج شد و گیلیس نیز پس از او خارج شد.

آن‌ها به اولین افرادی از بخش خصوصی تبدیل شدند که یک راهپیمایی فضایی را انجام دادند. تمام مراحل این راهپیمایی فضایی به صورت زنده از وبسایت شرکت اسپیس‌اکس پخش شد.

در این ماموریت، تجهیزاتی پیشرفته از جمله لباس‌های فضایی نازک و یک فرآیند کاهش فشار کامل درون کابین کریو دراگون هم آزمایش شد.

این فناوری‌ها می‌توانند در ماموریت‌های آینده فضایی خصوصی مورد استفاده قرار گیرند.

این راهپیمایی فضایی یکی از خطرناک‌ترین ماموریت‌های شرکت فضایی ایلان ماسک بود، شرکتی که تنها نهاد خصوصی است که به‌طور منظم توانایی ارسال و بازگرداندن انسان‌ها به مدار زمین را دارد.

آیزاکمن پس از خروج از فضاپیما و در حالی که سیاره زمین در فاصله ۷۰۰ کیلومتری زیر پای او می‌درخشید، گفت: «در خانه همه ما کارهای زیادی داریم، اما از این‌جا، زمین قطعا شبیه به دنیای کاملی به نظر می‌رسد.»

قبل از آغاز راهپیمایی فضایی، فشار کابین کپسول به طور کامل خارج شد و کل خدمه برای تامین اکسیژن خود به لباس‌های فضایی ساخت اسپیس‌اکس وابسته بودند، که از طریق یک اتصال به کپسول کریو دراگون تامین می‌شد.

این راهپیمایی فضایی قرار بود حدود ۳۰ دقیقه طول بکشد و به‌طور رسمی حوالی ساعت ۸ صبح به پایان رسید، اما فرآیندهای آماده‌سازی و تکمیل ماموریت در مجموع ۱ ساعت و ۴۶ دقیقه طول کشید.

این عملیات، به عنوان یک آزمایش مخاطره‌آمیز برای طراحی جدید لباس‌های فضایی و روش‌های عملیاتی کپسول به حساب می‌آمد و هدف از آن، گسترش مرزهای ماموریت‌های خصوصی در مدار زمین بود.

پس از بازگشت دو فضانورد به صندلی‌های خود در کابین، تیم‌های زمینی اسپیس‌اکس در مقر این شرکت در هاوتورن در کالیفرنیا، نظارت کردند تا درب کپسول به‌طور کامل بسته و آزمایش‌های نشتی انجام شود.

آیزاکمن، گیلیس، اسکات پوتیت (دگروال بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده، ۵۰ ساله) و آنا منون (مهندس ۳۸ ساله اسپیس‌اکس) از سه‌شنبه و پس از پرتاب «پولاریس داون» از فلوریدا، در مدار زمین قرار داشتند. در طول راهپیمایی فضایی، منون و پوتیت در داخل فضاپیما ماندند.

این ماموریت، جدید‌ترین و خطرناک‌ترین تلاش شرکت ایلان ماسک برای گسترش مرزهای پروازهای فضایی تجاری به شمار می‌رود.

آیزاکمن که یک خلبان و بنیان‌گذار شرکت پرداخت الکترونیکی است و در پرواز «اینسیپریشن ۴» با اسپیس‌اکس در سال ۲۰۲۱ هم حضور داشت، هزینه این ماموریت را تامین کرده است.

او از اعلام دقیق هزینه این ماموریت خودداری کرده، اما برآوردها نشان می‌دهد این ماموریت‌ها احتمالا صدها میلیون دلار هزینه داشته باشند.

بر اساس قیمت حدود ۵۵ میلیون دلاری هر صندلی در کپسول کریو دراگون برای دیگر پروازها، این هزینه‌ها محاسبه می‌شوند.

بیل نلسون، مدیر ناسا، راهپیمایی فضایی را تحسین کرده و آن را گامی بزرگ برای پیشرفت صنعت فضایی تجاری و اهداف بلندمدت ناسا در ایجاد یک اقتصاد فضایی پویا در ایالات متحده دانسته است.

در طول این ماموریت، فضاپیمای کریو دراگون حداقل شش بار زمین را در مداری بیضوی با فاصله ۱۹۰ تا ۱۴۰۰ کیلومتر از سطح زمین دور زد که این فاصله، دورترین نقطه‌ای است که انسان‌ها از زمان آخرین ماموریت آپولو در سال ۱۹۷۲ به آن رسیده‌اند.

فضاپیمای کریو دراگون سپس مدار خود را به ارتفاع ۷۰۰ کیلومتر کاهش داد و فشار کابین را برای آمادگی برای راهپیمایی فضایی تنظیم کرد.

تا پیش از این تنها فضانوردان دولتی که چندین سال آموزش دیده‌اند، موفق به انجام راهپیمایی‌های فضایی شده‌ بودند.

خبرگزاری فرانسه روز پنجشنبه، ۲۲ سنبله به نقل از جان فورسیل، وزیر مهاجرت سویدن نوشت: «مهاجرانی که سر از سال ۲۰۲۶ دواطلبانه به کشورهای اصلی‌شان برگردند، واجد شرایط دریافت ۳۵۰ هزار کرون سویدن (۳۴ هزار دالر) خواهند بود.»

آقای فورسیل گفت که این کشور در «میانه یک تغییر بنیادین در سیاست مهاجرت» قرار دارد.

مقام‌های سویدن معتقدند که با افزایش مقدار پول مشوق، مهاجران بیشتری از این فرصت استفاده خواهند کرد.

در حال حاضر در سویدن بزرگسالانی که به‌طور داوطلبانه به کشور اصلی‌‌شان برگردند ۱۰ هزار کرون (کمتر از هزار دالر)‌ و کودکان پنج هزار کرون (کمتر از ۵۰۰ دالر) دریافت خواهند کرد.

بر اساس طرح فعلی، هر خانواده در بدل بازگشت داوطلبانه تا سقف ۴۰ هزار کرون (تقریبا چهار هزار دالر) دریافت می‌کنند.

این کشور اسکاندیناوی در شمال اروپا سال‌ها یکی از مقاصد اصلی مهاجران کشورهای جنگ‌زده مانند افغانستان، عراق، سوریه و کشورهای افریقایی بوده است.

در اعلامیه‌ای این جبهه که روز پنجشنبه ۲۲ سنبله منتشر شد، درخواست شده تا از نمایندگی‌های سیاسی افغانستان، به عنوان آخرین نماد مشروعیت نظام پیشین این کشور، حفاظت شود.

طبق این اعلامیه، «بستن این نمایندگی‌ها نه تنها روند مهاجرت و پناهندگی مردم را مختل می‌سازد، بلکه بر شدت زخم روانی جمعی مردم ما در جریان پروسه ادغام در جوامع میزبان می‌افزاید.»

به باور این جبهه مخالف طالبان، حضور این گروه در نمایندگی‌های سیاسی، زمینه‌ساز پرونده‌سازی علیه پناهجویان می‌شود و بستر نفوذ استخباراتی طالبان را در غزب فراهم می‌کند.

اخیرا سفارت افغانستان در لندن اعلام کرد که به دستور حکومت بریتانیا تعطیل می‌شود.سفارت افغانستان در ناروی نیز گفت روز پنجشنبه، ۲۲ سنبله به درخواست حکومت ناروی به کار خود پایان می‌دهد و دروازه آن بسته می‌شود.

این کشورها اشاره‌ای به واگذاری سفارت ها به طالبان نکرده‌اند. ناروی و بریتانیا طالبان را به رسمیت نمی‌شناسند و بریتانیا به عنوان عضو شورای امنیت، طالبان را یک گروه تروریستی می‌داند.

طالبان در ماه اسد سال جاری خدمات قنسولی ۱۴ نمایندگی سیاسی و قنسولی افغانستان در کشورهای اروپایی از جمله ناروی و بریتانیا را فاقد اعتبار اعلام کرد.

با این تصمیم، مهاجران افغان از اسناد قنسولی این سفارت‌ها در افغانستان استفاده نمی‌توانستند.

جبهه مقاومت در اعلامیه‌اش افزود: «دسترسی طالبان به این نمایندگی‌ها، خیانتی بزرگ به مردم افغانستان است. مردمی که برای فرار از ظلم و ستم این گروه به مهاجرت، تن داده‌اند.»

برخی از کشورهای منطقه مانند چین، ایران و امارات متحده، کنترول سفارت‌های افغانستان را به طالبان داده‌اند، اما هیچ کشور اروپایی تا هنوز تمایلی به پذیرش دیپلومات‌های طالبان نشان نداده‌است.

آلمان مکاتبه با وزارت خارجه طالبان را آغاز کرده است و بنا به اطلاعات منابع آگاه، این کشور از سفارت افغانستان در برلین خواسته است تا با طالبان تعامل کند.

به نظر می‌رسد که «تماس فنی»، به تعبیر وزارت خارجه آلمان، با طالبان به علت تمایل آلمان برای اخراج مهاجران رد شده به افغانستان است که در ۹ سنبله برای نخستین‌بار گروهی از مهاجران افغان مجرم را با میانجیگری حکومت قطر به افغانستان تحت کنترول طالبان اخراج کرد.