مدیر موسسه جنوب آسیای در اندیشکده ویلسون روز یکشنبه در اکس نوشت: «عمران خان بهیکباره در نظر واشنگتن به شخصیتی مانند الکسی ناوالنی (منتقد برجسته ولادیمیر پوتین) تبدیل نخواهد شد.»
ناوالنی از سیاستمداران مخالف روسی بود که به خاطر انتقاد از رئیس جمهور روسیه به زندان افتاده بود و در آنجا نیز در گذشت. حامیان ناوالنی پوتین را متهم میکنند که در مرگ او در زندان دست دارد.
کوگلمان در رشته توییتی تصریح کرد: «سیاست و فضای رسانهای پاکستان بهشدت بر ترامپ و عمران خان متمرکز شده است. اما مسئله مهمتر این است که حکومت جدید ترامپ احتمالاً نسبت به هر حکومت دیگری[در واشنگتن] در سالهای اخیر، اهمیت کمتری به روابط با اسلامآباد خواهد داد.»
این اظهارات در حالی مطرح میشود که اخیراً فضای رسانهای پاکستان شاهد گسترش انتظارات از حکومت آینده امریکا برای کمک به آزادی عمران خان بوده است.
مشاور روابط خارجی عمران خان نیز اعلام کرده که قصد دارد برای جلب حمایت ترامپ در این زمینه به واشنگتن سفر کند.
زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا برای افغانستان، نیز بارها از مقامات پاکستانی خواسته است تا عمران خان را که به گفته او «بهطور غیرموجه» در زندان به سر میبرد، آزاد کنند.
با این حال، خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، نسبت به تاثیر ترامپ در این موضوع ابراز تردید کرده و گفته است: «ما فکر نمیکنیم ترامپ خواستار آزادی بنیانگذار حزب تحریک انصاف شود. بهتر است ۱۵ تا ۲۰ روز صبر کنیم و ببینیم موضع او چه خواهد بود.»
بحث درباره نقش احتمالی ترامپ در آزادی عمران خان پس از آن شدت گرفت که صفحه رسمی عمران خان در شبکه اجتماعی اکس پیام تبریکی به مناسبت پیروزی ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری امریکا منتشر کرد.
عمران خان در این پیام ابراز امیدواری کرد که دولت ترامپ روابط پاکستان و امریکا را بر اساس «احترام متقابل به دموکراسی و حقوق بشر» تقویت کند.
عمرانخان، روابط بسیار نزدیکی با طالبان در افغانستان داشت. او در برگشت طالبان به قدرت و لابی برای این گروه در سطح بینالمللی نقش ایفا کرد.
ناظران سیاسی بر این باورند که عوامل استراتژیک متعددی از اهمیت پاکستان در سیاست خارجی حکومت آینده امریکا کاسته است. از جمله این عوامل میتوان به روابط نزدیک پاکستان با چین و پیشینه همکاری ترامپ با دهلینو اشاره کرد.
پیش از برگزاری انتخابات ریاستجمهوری امریکا، روزنامه پاکستانی دان در تحلیلی نوشت که پیروزی ترامپ یا کامالا هریس تاثیر چندانی بر جایگاه پاکستان در سیاست خارجی امریکا نخواهد داشت، زیرا واشنگتن پاکستان را بیشتر از منظر روابطش با چین، هند و ایران ارزیابی میکند.
عزیر یونس، تحلیلگر این روزنامه، در مقالهای توضیح داد که خروج امریکا از افغانستان و گسترش روابط واشنگتن با دهلینو باعث کاهش اهمیت جیوپولیتیک پاکستان در نزد ایالات متحده شده است.
به گفته او، «با توجه به عمیق شدن روابط پاکستان و چین، بسیاری از کارشناسان امنیت ملی در هر دو حزب امریکا معتقدند که تلاش برای دور کردن پاکستان از مدار جیوپولیتیک چین دیگر موثر نیست.»
این تحلیلگر همچنین اشاره کرد که این دیدگاه در میان هر دو حزب سیاسی امریکا وجود دارد و نمونه آن تحریم شرکتهایی است که تجهیزات مرتبط با برنامه موشکی پاکستان را تامین کردهاند.
