برخی رانندگان مسیر کابل-قندهار به افغانستان اینترنشنال گفتند طالبان در چندین نقطه به علتهای مختلف مانند هزینه ساخت جاده، حملونقل و حق العبور از آنها پول میگیرند. به گفته آنها، مقامهای طالبان به شکایات شان از این 'باجگیری' رسیدگی نمیکنند.
یک راننده روز سه شنبه به افغانستان اینترنشنال گفت: «آنها [طالبان] با لباس شخصی در مسیر غزنی و قندهار ایستادهاند، اسلحه دارند و به زور از رانندگان پول جمعآوری میکنند.»
به گفته رانندگان، آنها یکبار برای ساختوساز جادهها و ترانسپورت یکبار پرداخت کردند، اما بازهم باید ۱ الی ۳ هزار افغانی بپردازند.
برخی از شرکتهای ترانسپورتی مستقر در قندهار و کابل میگویند که نه تنها موترهای حامل کالاهای تجاری با این مشکل مواجهاند، بلکه اخیراً موترهای کوچک مسافربری نیز از این وضعیت شکایت دارند.
رانندگان شاهراه کابل-قندهار از مقامات طالبان میخواهند که جلو خودسریها و اخاذیها را در این مسیر بگیرند.
به گفته بنیاد حقوق کودکان که این جایزه را اعطا کرد، ابراهیمی با راهاندازی طرح «قصههای دختران»، صدای دختران افغان در حاکمیت طالبان را بازتاب داده است.
این بنیاد در خبرنامهای درباره نیلا ابراهیمی نوشت: «تلاشهای شجاعانه این جوان تغییر آفرین برای حمایت از حقوق دختران افغان، او را به یک چهره الهامبخش تبدیل کرده است که پیامی از امید برای سایر جوانان در سراسر جهان به ارمغان آورده است.»
جایزه بینالمللی صلح کودکان هرسال به کودک یا نوجوانی تعلق میگیرد که شجاعانه برای حقوق کودکان مبارزه کرده است.
نیلا ابراهیمی قبل از تسلط طالبان، بهمنظور اعمال فشار بر مقامات معارف کابل برای لغو ممنوعیت آواز خواندن داختران دانشآموز در محضر عام، آوازخوانی خود را ضبط و در شبکههای اجتماعی منتشر کرد.
او در مدت کوتاه طرفداران زیادی در فضای مجازی جذب کرد و پس از آن کارزار «من آهنگ خود هستم» شروع شد و بازتاب یافت.
ابراهیمی پس از تسلط طالبان بر افغانستان، همراه با خانوادهاش به پاکستان و سپس به کانادا مهاجر شد.
او که بنیانگذار برنامه «قصههای دختران» است، به سیانان گفت: «هر روز به دخترانی فکر میکنم که در افغانستان باقی ماندهاند و هیچ امیدی ندارند. در کانادا، من در مورد زندگی خود تصمیم میگیرم، اما آنها چه کاری کرده میتوانند؟»
این جایزه در حالی به یک دختر نوجوان افغان اهدا میشود که در سهسال اخیر حاکمیت طالبان، میلیونها دختر از حق آموزش و کار و فعالیتاجتماعی محروم شدهاند.
برخی نهادهای بینالمللی و مدافعان حقوق زن، محدودیتهای روزافزون طالبان بر زنان افغان را مصداق «آپارتاید جنسیتی» دانسته و خواهان محاکمه ناقضان حقوقزن اند.
آلمان، کانادا، استرالیا و هالند طالبان را به نقض کنوانسیون سازمان ملل درباره رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان متهم کردهاند.
این درحالی است که شمار زیادی از کشورهای اسلامی و علمای جهان اسلام بسته بودن مکاتب دخترانه و ممنوعیت کار زنان توسط طالبان را خلاف دین اسلام میدانند.
بر اساس اعلامیه دفتر معاون اقتصادی ریاست الوزرای طالبان، ملا برادر روز سهشنبه، ۲۹ عقرب در کابل با این هیئت ملاقات کرده است.
در اعلامیه نقل از ملا برادر آمده است: «امارت اسلامی تلاش دارد که دین مبارک اسلام را عاری از همه خرافات و به صورت صحیح به مردم خود برساند و به این منظور مدرسهها را تقویت کرد، روی تاسیس نهادهای جدید علمی کار کرد و اصلاحات قابل توجهی را در نصاب تعلیمی به وجود آورد.»
طالبان در بیش از سه سال گذشته اقدام به ساخت هزاران مدرسه دینی در ولایات مختلف افغانستان کرده است. وزیر معارف این گروه گفته است که در هر ولسوالی، ده مدرسه میسازد.
مولوی نورالله منیر، سرپرست این وزارت روز یکشنبه، ۴ ثور ۱۴۰۱ در یک گردهمایی در ولایت لوگر گفت به زودی در هر ولسوالی ۳ تا ۱۰ مدرسه دینی ایجاد خواهد شد.
گروه طالبان پیش از این تغییرات گسترده در نصاب تحصیلی دانشگاههای افغانستان نیز وارد کردند.
در تغییرات جدید کریکولم درسی دانشگاهها مضمون ثقافت اسلامی از ۹ کریدت به ۲۴ کریدت افزایش یافته است.
