استانکزی: رسانه‌ها را آزاد بگذارید

این کمیته روز چهارشنبه، ۲۸ قوس گزارشی تحت عنوان «مشارکت سویدن در افغانستان، تجربه‌ها و درس‌ها، ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱» منتشر کرد.

در این گزارش آمده است: «وضعیت کنونی افغانستان نشان‌دهنده امیدواری‌های اندکی است. وضعیت به‌ویژه برای زنان و دختران در کشور، بسیار وخیم است.»

در گزارش همچنین به حضور بیست‌ ساله سویدن در افغانستان اشاره شده و آمده است که مشارکت این کشور در افغانستان یکی از طولانی‌ترین تلاش‌های بین‌المللی بوده است.

گزارش همچنین نشان می‌دهد که در این مدت، شش شهروند سویدن در افغانستان در جریان کار با سازمان‌های سویدنی یا بین‌المللی کشته شدند.

در گزارش آمده است: «هزاران شهروند سویدن اغلب در شرایط خطرناک و چالش‌برانگیز در افغانستان کار کرده‌اند. سویدن به حمایت از افغانستان و نهادهای آن و بهبود شرایط زندگی مردم کمک کرده است.»

این گزارش که کمک‌های بشردوستانه و انکشافی سویدن به افغانستان در این بازه زمانی را بررسی کرده، نشان می‌دهد که این کشور در این مدت ۱۴.۷ میلیارد کرون (۱.۳ میلیارد دالر) به افغانستان کمک کرده است.

در گزارش همچنین آمده که تلاش‌های توسعه‌ای سویدن در افغانستان در بسیاری از اهداف بلندمدت ضعیف بوده و عواملی چون فساد، عدم هماهنگی بین‌المللی و ضعف در حرفه‌ای‌سازی نیروهای امنیتی افغان وجود داشته است.

کمیته تحقیق چندحزبی سویدن همچنین دریافته است که در دوره حضور ۲۰ ساله در افغانستان، سویدن دیدگاه راهبردی جامع و مشخصی برای مشارکت خود در این کشور نداشته است.

گزارش همچنین نشان می‌دهد که باوجود تلاش‌های سویدن برای بهبود امنیت و ثبات در افغانستان، این تلاش‌ها موفق نبوده و نیروهای افغان نتوانستند به‌طور مستقل امنیت کشور را تأمین کنند.

این گزارش از سوی کمیته تحقیق چندحزبی سویدن تهیه شده است که در سال ۲۰۲۲ برای ارزیابی مشارکت این کشور در افغانستان بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ تشکیل شد.

این کمیته از مشاوران و کارشناسان برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده کرده و جلسات مختلفی با نمایندگان دولت‌ها، سازمان‌های سویدنی و خارجی، و کارشناسان برگزار کرده است.

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو خبر داد که حکم اعدام این افراد صبح روز چهارشنبه، ۲۸ قوس در زندان قزلحصار اجرا شده است.

این سازمان هویت زندانی افغان را «عبدلباری پکوهی» اعلام کرده که به گفته هه‌نگاو، او به اتهام مرتبط با مواد مخدر، زندانی و محکوم به اعدام شده بود.

طبق این گزارش، مجید جمشیدی، سهراب احمدی‌پور، حسن علی یوسفی، فرزاد نورزوی و راستگویی کندلج از دیگر زندانیان اعدام شده هستند.

سه نفر از این افراد به جرایم مواد مخدر، یک نفر به اتهام قتل عمد و یک نفر دیگر به اتهام «آسیب جسمی زنان با درفش» بازداشت شده بودند.

جمهوری اسلامی ایران با وجود مخالفت‌های شدید سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری با اجرای حکم اعدام زندانیان ادامه داده است.

اخیراً «سازمان حقوق بشر ایران» مستقر در ناروی، که یک سازمان مستقل و غیر دولتی است، در گزارشی نوشت که پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، اعدام‌ها در ایران افزایش یافته و از سال ۲۰۲۲ تاکنون ۹۰ افغان در این کشور اعدام شده‌اند.

بر اساس اطلاعاتی که منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند، استخبارات طالبان در تلاش بازداشت رحم‌دل حنفی بودند، و چون موفق به پیدا کردن او نشدند، همسرش را با خود بردند.

رحم‌دل حنفی ۹ فرزند دارد و به گفته منابع پس از اینکه طالبان همسرش را بردند، او به نهادهای این گروه مراجعه کرد اما پاسخی دریافت نکرد.

منابع می‌گویند رحم‌دل حنفی پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد سال ۱۴۰۰، به ایران رفته بود اما با ضمانت نورالدین عزیزی، وزیر تجارت طالبان و قدرت‌الله امینی، والی پیشن پنجشیر به افغانستان برگشته بود.

منابع می‌گویند سرنوشت همسر رحم‌دل حنفی نیز هنوز مشخص نیست و معلوم نیست به کجا منتقل شده است.

طالبان تاکنون در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند، اما این گروه تاکنون شمار زیادی از نظامیان و مقام‌های سابق افغانستان یا اعضای خانواده آن‌ها را خودسرانه بازداشت کرده‌ است.

سازمان بین‌المللی مهاجرت روز چهارشنبه، ۲۸ قوس به مناسبت روز جهانی مهاجرت با نشر گزارشی نوشت که در سال ۲۰۲۴ میلادی بیش از ۱.۱ میلیون افغان بدون مدرک از ایران به افغانستان بازگشته‌اند که ۶۶ درصد آن به طور اجباری اخراج شده‌اند. این سازمان گفته بسیاری از آنها با منابع مالی و مادی اندک به مرز افغانستان رسیدند و به مناطقی از کشور رفتند که با شرایط اقتصادی چالش برانگیز و بیکاری بالا دست و پنجه نرم می‌کند.

این سازمان در گزارش خود به آمار مهاجرانی که افغانستان را در جریان امسال ترک کرده‌اند هیچ اشاره‌ای نکرده است.

سازمان بین‌المللی مهاجرت در ماه اسد امسال علام کرد که از سال ۲۰۲۰ میلادی تا ۲۰۲۴ نزدیک به ۸ میلیون شهروند افغانستان سرزمین خود را ترک کرده‌اند. این سازمان می‌گوید از این میان یک میلیون افغان به کشورهای اروپایی پناه برده و ۸۵ درصد به کشورهای همسایه رفته‌اند.

افغانستان علاوه بر مسائل سیاسی و اقتصادی، با اثرات مخرب تغییرات اقلیمی دست و پنجه نرم می‌کند. سازمان ملل گفته در واقع، تغییرات اقلیمی جایگزین درگیری به عنوان محرک اصلی آوارگی شده است.

سیلاب‌های ناگهانی در ماه اسد سال جاری پنج ولایت در مناطق شرقی و مرکزی افغانستان را درنوردید. خانه‌های هزاران خانواده آسیب دید، صدها نفر جان خود را از دست دادند و تخریب زمین‌های کشاورزی منجر به افزایش ناامنی غذایی در میان جمعیت‌های آسیب دیده شد.

به گفته تیم‌های بشردوستانه سازمان بین‌المللی مهاجرت، چهار زمین لرزه ۶.۳ ریشتری سال گذشته در ولایت هرات بیش از نیم میلیون نفر را تحت تأثیر قرار داد. یک گزارش اخیر سازمان بین المللی مهاجرت تقریبا ۲۴۰ خانوار را که از فاجعه سال گذشته در هرات آسیب دیده بودند، مورد بررسی قرار داد و نشان داد که بیش از ۸۰ درصد آنها هنوز به تشناب‌، فضای زندگی مناسب و آب آشامیدنی پاک دسترسی ندارند.

سازمان ملل گفته در سراسر افغانستان، جوامع برای غلبه بر بلایا، بی‌ثباتی اقتصادی و اثرات ماندگار درگیری‌های چند دهه، میلیون‌ها نفر تصمیم دشواری برای ترک خانه گرفته‌اند و در داخل و خارج از افغانستان در جستجوی فرصت‌های اقتصادی بهتر، ثبات و امنیتت مهاجرت کردند.

به گفته این سازمان پس از تسلط طالبان در ۲۰۲۱، مردم افغانستان با ناامنی سیاسی و اقتصادی مداوم همراه با کاهش آزادی، به ویژه برای زنان، مواجه شده‌اند. به گفته بانک جهانی، تقریبا نیمی از افغان‌ها در فقر زندگی می‌کنند و زنان به طور نامتناسبی تحت تأثیر قرار می‌گیرند. میلیون‌ها خانواده برای زنده ماندن به حواله‌ها یا کمک‌های بشردوستانه متکی هستند.

میلر روز سه‌شنبه، ۲۷ قوس در یک نشست خبری در پاسخ به این پرسش که آیا واشنگتن در گذشته با گروه‌هایی مانند طالبان، داعش و القاعده تعامل داشته است، گفت: «ما این توانایی را داریم. اما از هرگونه تعامل با القاعده بی‌اطلاعم.»

سخنگوی وزارت امریکا افزود: «ما برای پیشبرد منافع ایالات متحده با طالبان تعامل داریم و با تحریر شام نیز تعامل داریم. از جمله برای یافتن و بازگرداندن آستین تایس، روزنامه‌نگار امریکایی.»

وزارت خارجه امریکا پیش از این گفته بود واشنگتن همچنان طالبان را به عنوان یک "سازمان تروریستی جهانی" می‌شناسد. این وزارت همچنین تاکید کرده بود که برای منافع امریکا، از تعامل با طالبان دریغ نخواهد کرد.

در حالی که مقام‌های امریکایی و سازمان ملل بارها بر تعامل با حکومت طالبان تاکید کرده‌اند، این سیاست در میان افغان‌ها جنجال‌برانگیز باقی مانده است.

بسیاری از فعالان حقوق بشر و سیاستمداران افغان، تعامل با گروهی که به صورت سیستماتیک حقوق شهروندان، به‌ویژه زنان، را زیر پا می‌گذارد، غیرقابل قبول می‌دانند.