استاندار تهران اعلام کرد که برای اخراج مهاجران افغان فاقد مدارک اقامتی، از همه ظرفیتهای این استان استفاده میشود. محمدصادق معتمدیان گفت نیروهای انتظامی طرح شناسایی مهاجران بدون مدرک را تشدید کردند و آنها را برای اخراج به اردوگاه منتقل میکنند.
خبرگزاری ایسنا روز چهارشنبه ۱۲ جدی به نقل از استاندار تهران گزارش داد با کسانی هم که به اشتغال و اسکان افغانهای بدون مدرک کمک کنند، برخورد میشود.
طبق توضیحات وی، تاکنون در سطح ایران نزدیک به ۹۰۰ هزار نفر از اتباع طرد شدهاند. مقامهای جمهوری اسلامی اغلب از واژه «اتباع» برای مهاجران افغان استفاده میکنند.
استاندار تهران تاکید کرده «کسانی که به طور مکرر بارها طرد شدند و برگشتند، شامل تشدید مجازات میشوند.»
استاندار تهران ماه عقرب گفته بود که مهاجران افغان «غیرمجاز» در این استان شرایط بحرانی ایجاد کردهاند و «چالشزا هستند.» محمد صادق معتمدیان در نشستی با مقامهای نیروی انتظامی جمهوری اسلامی خواهان ایجاد یک بانک اطلاعاتی هوشمند برای ثبت اطلاعات مهاجران افغان شد.
او اخراج مهاجران افغان فاقد مدارک اقامتی از تهران را از اولویتهای کاری خود خوانده است.
جمهوری اسلامی در بسیاری از مناطق ایران، به کارگیری و اجاره دادن خانه به مهاجران افغان فاقد مدرک اقامتی را جرم اعلام کرده و شرایط زندگی را برای این دسته از مهاجران به شدت دشوار کرده است.
وزارت معادن و پترولیم طالبان در خبرنامهای اعلام کرد که ۷۶۳ قیراط زمرد پنجشیر را به قیمت ۳۹ هزار و ۲۱۰ دالر فروخته است. طبق این خبرنامه، در برنامه فروش زمردهای پنجشیر، نماینده والی، رئیس معادن و مسئولان محلی طالبان در این ولایت حضور داشتند.
در این خبرنامه که روز سهشنبه ۱۱ جدی منتشر شده، آمده که سهم طالبان از فروش این زمردها ۱۰ درصد است.
ریاست معادن و پترولیم طالبان در پنجشیر ماه میزان ۱۴۰۳ اعلام کرد که در شش ماه نخست امسال، ۳۵ هزار و ۸۷۴ قیراط زمرد را حدود یک میلیون و ۶۱۴ هزار دالر فروخته است.
اشرف غنی، رئیسجمهور پیشین افغانستان در ماه دلو پارسال گفته بود استخراج معادن که توسط طالبان «پنهانی» به قرارداد سپرده میشود، مشروعیت بینالمللی ندارد.
آقای غنی گفت معلوم نیست طالبان این معادن را برای چه مدت به قرارداد میدهد و عواید آن در کجا مصرف میشود.
فارن پالیسی هم در ماه حمل امسال گزارش داد که ۱۴ گروه وابسته به القاعده از درآمد استخراج معادن توسط طالبان سود میبرند.
به نوشته این رسانه جنبش ترکستان شرقی، جماعت انصارالله و تیتیپی در داخل افغانستان و القاعده در عربستان، شبهجزیره، یمن، عراق، سوریه، شبهقاره هند و شرق آفریقا در خارج از درآمد معادن استفاده میکنند.
شبکه حقوق زنان مستقر در بریتانیا خواهان تحریم تمامی مسابقات با افغانستان تحت کنترول طالبان شد. این شبکه در بیانیهای گفت: «آنچه برای زنان افغانستان اتفاق میافتد وحشتناک است و هر ورزشکار باوجدان باید آنچه را که درست است، انجام دهد.»
تیم کریکت بریتانیا قرار است روز ۲۶ فبروری در مرحله گروهی قهرمانان شورای بین المللی کریکت به مصاف افغانستان برود.
شبکه حقوق زنان مستقر در بریتانیا با بیش از ۳ هزار عضو از نقاط مختلف جهان، بیانیهای اعتراضی به برگزاری این مسابقات صادر کرده و خواستار هرگونه مسابقه ورزشی در برابر تیم «ملی» افغانستان تحت کنترول طالبان شده است.
در بیانیهای این شبکه آمده: «ما از سیاستمداران و نهادهای ورزشی خود میخواهیم تا فراتر بروند. ما میخواهیم که کییر استارمر (نخستوزیر بریتانیا) دستور تحریم تمام مسابقات افغانستان در هر رشته ورزشی را بدهد.»
این شبکه میافزاید: «بازیکنان و مربیان باید وجدان را مدنظر بگیرند، زنان شما آزادند هر طور دوست دارند لبانس بپوشند، تحصیل کنند، شغل بگیرند، سفر کنند، حساب بانکی داشته باشند، صحبت کنند و آواز بخوانند.»
در این بیانیه آمده که «غرور واقعی به تیم ورزشی به دفاع از حقوقبشر و [مبارزه] در برابر دیکتاتورهای [طالبان] است که از موفقیتهای ورزشی لذت میبرند.»
از زمان قدرتگیری طالبان در افغانستان، در آگوست ۲۰۲۱، اقتصاد افغانستان سقوط کرده و این گروه «رفتار وحشتناکی» با زنان انجام میدهد.
نقض گسترده حقوقبشر بهویژه حقوق زنان از سوی طالبان با واکنشهای گسترده بینالمللی مواجه شده است، اما این گروه با اغماض از این واکنشها به اقدامات محدودکننده و سختگیرانه خود ادامه داده است.
طالبان ضمن ممنوعیت آموزشی، شغلی و سیاسی زنان، حضور آنان را نیز در فضای عمومی محدود کرده است. طالبان این اقدامات و فرامین جزم گرایانه را به «شریعت اسلامی» پیوند داده و مدعی تطبیق آن است.
مدیر عامل منطقه ویژه اقتصادی بیرجند بر حضور گسترده تجار افغان در بازارچههای مرزی استان خراسان جنوبی تاکید کرد. حسین زارعی با اشاره به چهار بازارچه مرزی در این استان گفت که بازارچه ماهیرود فعال و متباقی یکطرفه از جانب طالبان مسدود شدهاند.
بهگزارش رسانههای ایران، مدیر عامل منطقه ویژه اقتصادی بیرجند خواستار افزایش مراودات تجاری با افغانستان شد. او بر حضور تجار افغان در خراسان جنوبی، اعزام هیئتهای تجاری ایرانی به افغانستان و برگزاری نشستهای مشترک تاکید کرد. او گفت که این اقدامات میتواند موجب توسعه روابط تجاری بین دو کشور شود.
زارعی فعالسازی سایر بازارچههای مرزی خراسان جنوبی را برای توسعه روابط تجاری موثر دانست. او گفت هرچند بازارچه مرزی ماهیرود در خراسان جنوبی فعال است، اما متباقی بازارچهها «بهطور یکطرفه» از سوی افغانستان مسدود شدهاند.
استان خراسان جنوبی ایران با ولایت فراه هممرز است و در سالهای اخیر مراودات تجاری از این مرز افزایش یافته است.
افغانستان در حالحاضر ششمین مقصد کالاهای صادراتی ایران است. بر مبنای آمار رسمی گمرک ایران، در یک سال گذشته ایران بالاترین میزان صادرات را به افغانستان داشته است.
آمار ستره محکمه طالبان و اعلامیههای مقامات این گروه در ولایات مختلف نشان میدهد که طالبان امسال ۵۸۳ نفر را در محضر عام شلاق زده و ۶ تن را اعدام کرده است.
طالبان استادیومهای ورزشی افغانستان را که زمانی مردم برای تماشای کریکت، فوتبال، بازیها و کنسرتها در آنجا جمع میشدند، به میدان انتقام و تنبیه بدنی تبدیل کرده است.
تقریبا هر روز در ولایات مختلف کشور زنان و مردان به اتهامات مختلف در مقابل چشمان مردم شلاق خورده و مورد ضربوشتم قرار میگیرند. بسیاری از مجازات نیز به صورت گروهی انجام میشود.
زندگی زرغونه، باشنده ولسوالی بهسود ننگرهار پس از آن که حدود یکونیم سال قبل به اتهام «رابطه نامشروع» در محضر عام مجازات شد، بهکلی تغییر کرد.او این اتهام را بهطور کلی رد میکند، اما زخمهای روحی این رویداد عمیق و آزاردهنده است.
زرغونه به افغانستان اینترنشنال گفت: «درد من این است که بدون هیچ گناه و جرمی دستگیر شدم، شلاقم زدند و در بین خانواده و جامعه رسوا شدم.»
زرغونه در شرح حادثه گفت: «مادر من مریض بود و در شفاخانه بستری بود. در خانه ما مردی نبود، بنابراین همه کار و مسئولیت به عهده من بود. یکی از کارمندان شفاخانه در پایین و بالا بردن مادر با من همکاری میکرد، اینگونه باهم معرفی شدیم.»
زرغونه میگوید که باری به طور تصادفی در شهر با این کارمند ملاقات میکند و او جویای سلامتی مادرش شد، اما در حین صحبت طالبان او را به اتهام «روابط نامشروع» بازداشت کردند.
زرغونه پس از یک محاکمه فوری، به اتهام «روابط نامشروع» به مجازات شلاق محکوم شد. طالبان او را مجبور کردند با مردی که تنها با وی احوالپرسی کرده بود، ازدواج اجباری کند.
این ازدواج مانند هر ازدواج اجباری دیگر پیامد خوبی برای قربانی نداشته است. زرغونه میگوید حتا خانواده شوهرش نیز به او توجه نمیکنند. نگاههای تحقیرآمیز اطرافیان زندگی او را تلخ کرده است.
زرغونه یکی از دهها زن و مردی است که شلاق طالبان را تحمل میکند، مجازاتی که بر اساس کنوانسیونهای بین المللی، شکنجه به حساب میآید. بیش از سهسال از قدرتگیری طالبان در افغانستان میگذرد و این گروه تقریبا همه روزه به مجازات علنی و در برخی موارد اعدام علنی افراد به اتهامات مختلف اقدام کرده است.
بر منبای ارقام محکمه عالی طالبان و رسانهها، این گروه در سال جاری ۵۸۳ نفر را در محضر عام شلاق زده و ۶ تن را اعدام کرده است.
در ۲۴ مارچ ۲۰۲۴، طالبان یک فایل صوتی منسوب به ملاهبتالله، رهبر این گروه را منتشر کرد که در آن وی بهمنظور اجرای شریعت، دستور مجازات در محضر عام را صادر کرد.
طالبان در شش ماه اول سال ۲۰۲۴ حدود ۲۵۰ نفر را شلاق زده است. این گروه برای اولین بار به صورت عمومی در تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲ در ورزشگاه فوتبال مرکز ترینکوت، ولایت اروزگان، ۲۲ نفر را به شمول دو زن به دلیل ارتکاب جرایم مختلف شلاق زد.
بر اساس گزارش سازمانملل و دفتر مطبوعاتی والی طالبان در سرپل، طالبان در ماههای جنوری و فبروری ۳۹ نفر و در ماههای مارچ، اپریل، می و جون ۲۱۰ تن را شلاق زده است.
این گروه همچنین در شش ماه آخر سال جاری میلادی، ۳۳۴ نفر را شلاق زده است.
بر اساس ارقام مندرج در اعلامیههای دادگاه عالی طالبان، این گروه در ماه جولای ۴۴ نفر، در ماه اگست، سپتامبر و اکتوبر ۱۶۱ نفر، در نوامبر ۸۱ و در ماه دسامبر ۴۶ نفر را در محضر عام شلاق زده است.
این افراد به علت روابط بیرون از ازدواج، فرار از منزل، فسق، سرقت، جعل، کلاهبرداری مجازات شدند.
در ماههای جنوری و فبروری ۲۰۲۴، یک نفر در پکتیکا، چهار نفر در هلمند، ۱۱ نفر در میدان وردک، هشت نفر در هرات، چهار نفر در لغمان، دو نفر در سرپل و ۱۳ نفر در بامیان شلاق خوردند.
بر مبنای گزارش سازمانملل در ماه جون، ۱۴۷ نفر شلاق خوردند. دفتر رسانهای والی طالبان در سرپل در اعلامیهای اعلام کرد که در ورزشگاه مرکزی این ولایت ۶۳ تن به شمول ۱۴ تن زنان به اتهام «فسق، سرقت و روابط غیر اخلاقی» در ملاء عام مورد شلاق خوردند.
در جولای ۲۰۲۴، چهار نفر در غزنی، سه نفر در بامیان، یک نفر در قندهار، چهار نفر در پکتیکا، ۱۸ نفر در ارزگان، دو نفر در بادغیس، یک نفر در پنجشیر، چهار نفر در پروان و دو نفر در کنر شلاق زده شدند.
همچنین، در ماههای آگست، سپتامبر و اکتوبر سال جاری میلادی ۱۶۱ نفر در محضر عام شلاق زده شدند. از جمله ۴۲ تن در خوست، ۱۹ تن در کابل، ۱۲ تن در میدان وردک، پنج تن در فاریاب، چهار تن در بامیان، پنج تن در تخار، چهار تن در لوگر، ۹ تن در قندهار، هشت تن در کنر، چهار تن در غزنی، پنج تن در هرات، هفت تن در لغمان، یک نفر در سمنگان، هشت نفر در سرپل، دو نفر در بلخ، سه نفر در هلمند، ۱۲ نفر در زابل، هشت نفر در غور، یک نفر در پکتیکا و دو نفر در پروان شلاق خوردند.
در ماههای نوامبر و دسامبر امسال، ۱۰ نفر در پکتیا، ۱۶ نفر در خوست، دو نفر در بلخ، ۶ نفر در غور، ۶ نفر در سمنگان، یکنفر در بغلان، ۴ نفر در فاریاب و تخار، ۱۵ نفر در غزنی، ۲۲ نفر در جوزجان، ششنفر در پروان، ششنفر در کابل، دو نفر در میدانوردک، سهنفر در قندوز و پنجنفر در کاپیسا شلاق خوردند.
چرا طالبان مردم را در محضر عام مجازات میکند؟
طالبان ادعا میکنند که بر اساس دستورات شرعی و رهبر شان، مردم را در ملاعام مجازات میکنند.
دادگاه عالی این گروه میگوید که مجازات در محضر عام بهخاطر «درس عبرت» برای مردم است. این دادگاه میگوید که برای جلوگیری از جنایات در افغانستان لازم است چنین مجازاتی علناً اجرا شوند. این در حالی است که اجرای حکم در ملاءعام نقض حقوقبشر تلقی میشود.
سازمان ملل، عفو بینالملل و سازمانهای حقوق بشری در واکنش به مجازاتهای علنی از طالبان خواستهاند که اصول حقوقبشر را رعایت کند و از مجازات آنها در ملاعام خودداری کند، اما طالبان این واکنشها را مداخله در امور خود میداند.
در ۲۱ می ۲۰۲۴، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای افغانستان، استفاده از تنبیه بدنی توسط طالبان را محکوم کرد و از طالبان خواست تا فورا این مجازات را متوقف کند.
نظیفه جلالی، یکی از اعضای کمیته اسناد نقض حقوق بشر، میگوید که سازمانهای حامی حقوقبشر در برابر نقض حقوقبشر از سوی طالبان سکوت کردهاند.
جلالی از سکوت کشورهای اسلامی در برابر فعالیتهای ضد بشری طالبان انتقاد میکند و میگوید که کشورهای اسلامی به خاطر منافع خود سکوت کردهاند.
به گفته او، کشورهای منطقه مانند چین، به علت دادوستد تجاری با طالبان و منافع دیگر به سیاستهای طالبان واکنشی نشان نمیدهند.
صدیق صدیقی، سخنگوی اشرفغنی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، به افتتاح دوباره بند شاه و عروس واکنش نشان داد و گفت که طالبان طی سه سال گذشته تنها پروژههای کوچک و بزرگ حکومت پیشین را دوباره افتتاح کرده است.
مقامهای طالبان روز سهشنبه طی مراسمی ویژه بند شاه و عروس را در ولسوالی شکردره کابل افتتاح کردند.
صدیقی در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «در این سه سالی که گذشت، طالبان تنها پروژههای کوچک و بزرگ دولت ما را دوباره افتتاح کردند.»
او افزود: «تنها میراث این گروه دهشتافگن، تاسیس مدارس مذهبی برای شستشوی مغزی نسل جوان و حذف تاریخ و فرهنگ افغانستان است.»
قابل ذکر است که کار ساخت بند شاه و عروس در دوران حکومت پیشین تکمیل شده بود و آبگیری آن پیش از تسلط طالبان در سال ۱۴۰۰ آغاز شده بود. این بند با هزینه ۵۲ میلیون دالر از بودجه ملی حکومت پیشین افغانستان ساخته شده است.