مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ، رئیسجمهور منتخب امریکا میگوید در حکومت آینده ایالات متحده نیروهای امریکایی به افغانستان بر نخواهند گشت. مایک والترز گفت امریکا نمیخواهد به قندهار برگردد و بجنگد، اما نمیتواند منتظر حمله دیگر به ایالات متحده باشد.
روزنامه واشنگتن پست در گزارشی نوشت که افغانستان برای مایک والتز از اهمیت زیادی برخوردار است.
مایک والتز بر ضرورت تقویت تواناییهای جمعآوری اطلاعات تاکید کرد.
والترز گفت: «دولت ترامپ به جامعه اطلاعاتی و سازمانهای ضد تروریسم توجه خواهد داشت و اینکه چگونه چشمان و گوشهای خود را به کار گیریم تا اطمینان حاصل کنیم که از این بخش از جهان شگفتزده نشویم.»
والترز در مصاحبهها، اظهارات تلویزیونی و نوشتههای خود بارها هشدار داده است که تروریستها در افغانستان در تلاش برای تجدید قوا هستند و حملاتی مشابه حملات ۱۱ سپتامبر به ایالات متحده انجام خواهند داد. او پیش از این گفته بود که پنتاگون ممکن است روزی نیروهای خود را دوباره به افغانستان ارسال کند، همانطور که سه سال پس از ۲۰۱۱ برای جنگ با گروه داعش به عراق نیرو فرستاده بود.
والترز در کتاب اخیر خود نوشته است: «اگر ما جنگ علیه تروریسم را در مناطقی مانند قندهار انجام ندهیم، آن جنگ به مکانهایی مانند کانزاس سیتی خواهد رسید.»
اما او اخیراً به واشنگتن پست گفته است: «من اینطور تعبیر نمیکنم که باید دوباره به قندهار برویم و جنگ کنیم. من اینطور تعبیر میکنم که نمیخواهم منتظر بمانم تا حملهای به کانزاس سیتی رخ دهد.»
در دوران حضور والترز بهعنوان یکی از کارکنان جوان در کاخ سفید، او اغلب از این ناراحت بود که مقامات ارشد امریکایی پیشرفت در آموزش نیروهای امنیتی افغانستان را اغراقآمیز میخواندند.
مایک والترز که شجاعتش در میدان جنگ ستایش شده است، مخالف مذاکرات ترامپ با طالبان در دوحه و تصمیم بایدن در سال ۲۰۲۱ برای خروج از افغانستان بود. او هشدار داده بود که تهدید حمله دیگری مشابه ۱۱ سپتامبر وجود دارد.
به نوشته واشنگتن پست، در فبروری ۲۰۲۰، مایک والترز دعوتی برای پرواز یک هواپیمای نیروی هوایی در ایالت فلوریدا دریافت کرد. در طول پرواز، او با ترامپ درباره مسایلی که بیشتر عمر خود را به آن اختصاص داده بود، صحبت کرد: جنگ در افغانستان.
واشنگتن پست مینویسد که ترامپ تنها توافق مشروط با طالبان امضا کرده بود که پیشبینی میکرد نیروهای امریکایی در طول ۱۴ ماه از افغانستان خارج شوند. والترز که دوبار در جنگ افغانستان شرکت کرده بود از ترامپ خواست که دوباره فکر کند و استدلال کرد که طالبان قابل اعتماد نیستند و ارتش امریکا باید بدون قید و شرط در افغانستان بماند. اما ترامپ که به پایان دادن به جنگ متعهد شده بود، بیتوجه ماند و به والترز گفت: «ما خیلی وقت است که در آنجا هستیم.»
اگرچه آنها در جنگ طولانیمدت اختلافات اساسی داشتند، اما ترامپ والترز را دعوت کرد تا بهعنوان مشاور امنیت ملی به کاخ سفید بازگردد.
به نوشته این روزنامه، در دولتی که ترامپ آن را با افراد همفکر پر کرده بود، والترز بهعنوان مخالف ظاهر شد: یک فرد با تجربه نظامی که هنوز به حضور طولانیمدت نیروهای امریکایی برای مبارزه با القاعده، داعش و سایر گروههای تروریستی معتقد بود.
والترز همچنان در سال ۲۰۲۰ در مورد توافق صلح با طالبان با ترامپ اختلاف نظر داشت، اما در یک مصاحبه اخیر گفته است که به انجام خواستههای رئیسجمهور متعهد است.
والترز گفت: «او اختلافات را میپذیرد، او بحثهای مداوم را میپذیرد، اما وقتی تصمیمی میگیرد، انتظار دارد که آن را اجرا کنید و من هم همین کار را خواهم کرد.»
والترز بر وفاداری به ترامپ در میان تمامی اعضای شورای امنیت ملی کاخ سفید تأکید کرده است. او گفت: «من اطمینان حاصل میکنم که تمام کارکنان کاملاً با دستورکار رئیسجمهور هماهنگ خواهند بود.»
برایان هیوز، سخنگوی تیم انتقالی ترامپ، به واشنگتن پست گفت که «این یک اختلاف نبود، بلکه یک بحث بود». والترز بهطور واضح با رئیسجمهور ترامپ موافق بود که باید یک راهحل سیاسی در افغانستان وجود داشته باشد.
هیوز در ایمیلی به واشنگتن پست گفت که ترامپ در پایان دوره اول خود تصمیم گرفته بود که یک حضور کوچک نظامی در پایگاه هوایی بگرام باقی بگذارد «تا اطمینان حاصل شود که طالبان به توافق خود احترام میگذارند.» هیوز همچنین از دولت بایدن انتقاد کرد که خروج نهایی خود را بهطور نادرست انجام داده است.
افغانستان هنوز هم مشکلآفرین است
وقتی والترز روز دوشنبه به دفتر کاخ سفید منتقل شود، او مسئول هماهنگی سیاستهای امریکا در یکی از جدیترین بحرانهای جهان خواهد بود که روابط با چین، روسیه، اوکراین و ایران را در بر میگیرد، اما او و ترامپ همچنان با مشکلات باقیمانده از افغانستان روبهرو خواهند بود و باید مشخص کنند که چه کسی باید برای ناکامیهای جنگ مسئول شناخته شود.
روزنامه واشنگتن پست میگوید که پس از پایان دوره ترامپ، رئیسجمهور جو بایدن توافق با طالبان را حفظ کرد و دستور خروج ۲۵۰۰ سرباز امریکایی را داد. این تصمیم به سقوط غیرمنتظره حکومت افغانستان، تخلیه فوری سفارت امریکا در کابل و اخراج هزاران افغان که در طول جنگ به ایالات متحده کمک کرده بودند، منجر شد.
ترامپ در طول کمپینهای انتخابات ریاستجمهوری سال گذشته، قول داده بود که جنرالها و دیپلوماتهایی را که مسئول نظارت بر خروج در سال ۲۰۲۱ بودند، از کار برکنار خواهد کرد.
والترز همچنین از خروج امریکا از افغانستان انتقاد کرد، اما برخلاف ترامپ، او گفته است که این یک اشتباه بود که نیروهای امریکایی باید در افغانستان میماندند و باید برای پیشگیری از تروریسم و حفظ کنترول بر پایگاه هوایی استراتژیک بگرام، دههها در آنجا باقی میماندند.
دونالد ترامپ دوشنبه ۲۰ جنوری، مراسم تحلیف را به جا آورده و رسما به عنوان چهل و هفتمین رئیس جمهور امریکا به کار آغاز خواهد کرد.
اما هنوز روشن نیست وی با افغانستان تحت کنترول طالبان چه میکند. اما اعضای شورای امنیت ملی ترامپ از جمله وزیر خارجه، وزیر دفاع و مشاور امنیت ملی، مواضع بسیار جدی در برابر طالبان و مساله افغانستان دارند. ترامپ خود نیز پیشتر با ارسال پول میلیون دالری به طالبان ابراز مخالفت کرده است.
محدودیت بر سلفیان چیست؟
یکی از این محدودیتهای طالبان بر سلفیها این است که هیچ سلفیمذهبی نمیتواند در مساجد یا مکانهای دیگر امام جماعت شود.
منابع به افغانستان اینترنشنال گفتهاند که طالبان به سلفیها توصیه کرده است که «رفعالیدین» نکنند و همچنین بعد از سوره فاتحه در نماز با صدای بلند «آمین» نگویند.
رفعالیدین به معنای بلند کردن دستها در نماز هنگام گفتن تکبیر است. این عمل در میان پیروان برخی مذاهب اسلامی رایج است، اما درباره وجوب یا توصیه آن میان فرقههای فقهی اختلافنظر وجود دارد.
طالبان که اکثراً پیرو مذهب حنفی هستند مخالف رفعالیدین و آمین گفتن به صدای بلند در وقت نماز هستند.
منابع همچنین گفتهاند که علاوه بر این، برخی مراکز و گروههای تبلیغی سلفی نیز تحت محدودیتهای طالبان قرار گرفته و به آنها توصیه شده است که از تبلیغ سلفیت به مردم خودداری کنند.
سلفیها در ولایتهای شرقی افغانستان بیشتر از سایر مناطق حضور دارند. ولایت کنر از مراکز اصلی سلفیان در شرق افغانستان موقعیت دارد.
از سلفیها در افغانستان به نامهای مختلفی یاد میشود. برخی این فرقه مذهبی را «اهل حدیث» میخوانند و برخی دیگر آنها را به نام «وهابیها» میشناسند.
پیشوای سلفیان در افغانستان کیست؟
در زمان حکومت داوود خان، سلفیها تبلیغات خود را در ولایت کنر آغاز کردند و حتی برخی مدارس خاص برای آموزش مذهب سلفی ایجاد کردند.
در آن زمان، تاثیر پنجپیریان بیشتر بود و برخی از علمای سلفی از مدارس پنجپیری فارغالتحصیل شده بودند.
در میان این علمای دینی، یکی از آنها شیخ جمیلالرحمان بود که در آن زمان به نام مولوی محمد حسین شناخته میشد.
شیخ جمیلالرحمان در ننگلام ولسوالی دره پیچ ولایت کنر متولد شده و تحصیلات خود را در مدرسه پنجپیری انجام داده است. این روحانی تلاشهایی را برای گسترش تبلیغات و حوزه نفوذ سلفیها در کنر انجام داده است.
شاهمحمود میاخیل، نویسنده کتاب «کنر» و والی سابق ننگرهار میگوید که در ابتدا در ولایت کنر میان پیروان مذهب سلفی و مذهب حنفی درگیریهای شدیدی ایجاد شد. اما به دلیل نفوذ قومی شیخ جمیلالرحمان، بعداً تعداد سلفیها افزایش یافت.
به گفته آقای میاخیل، پس از کنر، روند گسترش و تبلیغ سلفیها به نورستان نیز کشیده شد، جایی که شخصی به نام ملا ربانی ارتباطی با شیخ جمیلالرحمان برقرار کرد و تلاشهایی برای گسترش مذهب سلفی آغاز کرد.
شیخ جمیلالرحمان با آغاز جهاد علیه نیروهای شوروی در کنار مجاهدین، به حزب اسلامی پیوست و تحت رهبری گلبدین حکمتیار سلاح به دست گرفت.
براساس اطلاعات منابع، او در دهه هشتاد میلادی برای گسترش مذهب سلفی از کشورهای عربی به ویژه از عربستان سعودی کمک مالی دریافت کرد و در سال ۱۹۸۶ گروه سیاسی به نام «جماعت الدعوه القرآن» را برای سازماندهی سلفیها ایجاد کرد.
بر اساس این کمکها، مدارس دینی و مساجد برای سلفیها در ولایتهای شرقی، به ویژه در کنر ساخته شد که نقش مهمی در گسترش این فرقه مذهبی داشتند.
شیخ جمیلالرحمان در دوران جنگهای داخلی به باجور پاکستان مهاجرت کرد و فعالیتهای خود را از آنجا ادامه داد.
بالاخره او در سال ۱۹۹۱ میلادی توسط یک خبرنگار مصری به نام عبدالله رومی در باجور پاکستان به ضرب گلوله کشته شد.
پس از کشته شدن جمیلالرحمان، سلفیها روحالله وکیل برادرزاده جمیلالرحمان را به عنوان جانشین او انتخاب کردند.
روحالله وکیل از نجات دادن عربها تا زندان گوانتانامو
روحالله وکیل سابقه خاصی در تحصیلات دینی ندارد، اما سلفیها تصمیم گرفتند که او به عنوان جانشین شیخ جمیلالرحمان، انتخاب شود.
آقای وکیل در سال ۲۰۰۱ در کنار نیروهای امریکایی علیه طالبان و گروه القاعده جنگید.
براساس اطلاعات ویکیلیکس، روحالله وکیل در سال ۲۰۰۳ توسط نیروهای امریکایی در ننگرهار به اتهام کمک به فراری دادن تعدادی از عربها و جنگجویان شبکه تروریستی القاعده دستگیر شد.
منابع به افغانستان اینترنشنال گفتهاند که این رهبر سلفیها در ولایتهای شرقی افغانستان، به ویژه در کنر، تعداد زیادی مدرسه و مسجد برای پیروان این مذهب ساخت تا جمعیت این مذهب در مناطق بیشتری گسترش یابد.
بر اساس اطلاعات منابع، پشت این فعالیتها کمکهای مالی از برخی کشورهای عربی نیز وجود داشت.
روحالله وکیل در سال ۲۰۰۸ از زندان گوانتانامو آزاد شد، اما در سالهای آخر حکومت پیشین افغانستان بر اساس گزارشهای اطلاعاتی از سوی اداره امنیت ملی، دستگیر شد.
منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که او به اتهام ارتباط با تروریستها دستگیر شده بود، اما به دلیل فشار برخی اعضای مجلس نمایندگان، دوباره آزاد شد.
روزنامه گاردین در یکی از گزارشهای خود نوشت که او در تجارت مواد مخدر دخالت داشته و علاوه بر بریتانیا، ارتباطات عمیقی با پاکستان نیز داشته است.
روحالله وکیل در گفتوگو با رسانهها بارها اتهاماتی که به او وارد شده را رد کرده است.
پس از بازگشت طالبان به قدرت، روحالله وکیل افغانستان را ترک کرد و همراه با خانوادهاش به پاکستان مهاجرت کرد.
در ویدیویی که به دست افغانستان اینترنشنال رسیده است، دیده میشود که او سه ماه پیش در نوامبر ۲۰۲۴ در یک گردهمایی دینی سلفیها در خیبرپختونخوا سخنرانی کرده و وضعیت پیروان مذهب سلفی در داخل افغانستان را «نگرانکننده» خوانده است.
او در این سخنرانیاش میگوید که علمای دینی سلفی و پیروان این مذهب در دوران حکومت طالبان به طور مرموزی کشته میشوند، بدون اینکه دلایل آن مشخص باشد، و این گروه حاکم باید به تأمین امنیت آنها توجه ویژهای داشته باشد.
او همچنین در سخنان خود از سلفیها خواسته است که در مباحث دینی خود با نرمی برخورد کنند و از هر گونه خشونت پرهیز کنند.
ترور اعضای کلیدی سلفیها
در شهر جلالآباد، مدرسه دینی مشهوری به نام «نارنجباغ» وجود داشت که هزاران دانشآموز در آن مشغول تحصیل بودند.
دستگاههای اطلاعاتی حکومت پیشین نیز برخی از رهبران این مدرسه را به اتهام ارتباط با داعش دستگیر کرده بودند.
شاهمحمود میاخیل والی پیشین ننگرهار، نیز تأیید کرده است که تعدادی از دانشآموزان این مدرسه پس از جذب به صفوف داعش، به جبهههای جنگ پیوستند.
شیخ سردار ولی ثاقب، مدرس و رئیس این مدرسه، در میان سلفیها شهرت خاصی داشت؛ اما طالبان برای مدرسه و برخی از اعضای آن محدودیتهایی اعمال کردند.
در ۱۳ جولای ۲۰۲۲، شیخ سردار ولی به طور مرموزی در داخل خانهاش در کابل با چاقو به قتل رسید. هنوز عاملان این حادثه مشخص نشدهاند.
تمام علمای دینی سلفی در مدرسه دینی نارنج باغ از سمتهای خود برکنار شدند، تدریس کتابهای دینی سلفی ممنوع شد و طالبان علمای دینی مذهب حنفی را به جای آنها منصوب کردند.
بر اساس اطلاعات بهدستآمده توسط افغانستان اینترنشنال، علاوه بر ننگرهار و کنر، در ولایتهای قندوز، کاپیسا و کابل، دستکم ۳۰ نفر از روحاینون مشهور سلفی توسط افراد ناشناس کشته شدهاند.
بر اساس گزارشها، در سه و نیم سال گذشته اجساد ناشناختهای در کانال ننگرهار پیدا میشود و گفته میشود که برخی از دانشآموزان مدارس سلفی به اتهام ارتباط با داعش به طور مرموزی در این رویدادها کشته شدهاند.
این سلسله قتلهای مرموز در دوران داکتر بشیر، رئیس پیشین اطلاعات طالبان در ننگرهار، با سرعت زیادی انجام شد و هر روز در شهر جلالآباد اجساد ناشناختهای پیدا میشد.
منابع میگویند داکتر بشیر، که از ولایت ننگرهار است و در جنگهای قبلی طالبان با داعش نقش گستردهای داشت، یکی از افرادی است که در مقابل اعضای داعش «بیرحمانه» عمل میکند.
اتهاماتی علیه داکتر بشیر مطرح است که او در ولسوالی کوت برخی از اهالی روستاها را در جریان درگیریهای شخصی به اتهامهای مختلف کشته است و سر برخی از آنها را قطع کرده است تا نشان دهد که این قتلها توسط داعش انجام شده است.
استخبارات طالبان در کنر و نورستان علمای دینی سلفی را تحت نظارت شدید قرار دادهاند.
حتا برگزاری سخنرانیهای دینی در مکانهای عمومی برای آنها ممنوع شده است.
شاهمحمود میاخیل گفته است: «برخی از دانشآموزان مدارس سلفی به صفوف داعش پیوستهاند، اما این به این معنا نیست که همه سلفیها با داعش ارتباط دارند.» به گفته او، تحصیل در مدارس سلفی یا پیروی از مذهب سلفی به هیچ عنوان به معنای ارتباط با داعش نیست.
علاوه بر این، وزارت تحصیلات عالی طالبان در اقدامی جدید، ۱۲ استاد دانشگاه کنر را به دلیل داشتن گرایشهای سلفی از کار برکنار کرده است.
برخی از پیروان این فرقه به افغانستان اینترنشنال اطلاعاتی ارائه دادهاند که طبق آن، طالبان مدارس دینی سلفی را بستهاند و بر امامت علمای دینی سلفی محدودیتهایی اعمال کردهاند.
در ماه رمضان، سال گذشته طالبان تعداد رکعات نماز تراویح را از ۸ رکعت به ۲۰ رکعت اجباری کرده بودند و پس از سوره فاتحه در نماز، گفتن آمین با صدای بلند را ممنوع کردند.
گفته میشود پس از تهدیدات طالبان، پیروان مذهب سلفی هویت خود را مخفی کردهاند.
برخیها بر این باورند که پیروان عادی مذهب سلفی هیچ ارتباطی با گروههای سیاسی و نظامی ندارند؛ اما طالبان به آنها با دیده شک نگاه میکنند.
شاهمحمود میاخیل، والی پیشین ننگرهار، معتقد است که طالبان بر اساس اعتقاد خود افراد بیگناه را میکشند و سپس بدون هیچ مدرکی به آنها برچسب داعش میزنند.
این محدودیتها باعث شده که پیروان مذهب سلفی در ولایتهای شرقی هویتها و شیوههای مذهبی خود را مخفی کنند تا از نظر طالبان هدف قرار نگیرند.
اکثریت مطلق طالبان پیروان مذهب حنفی هستند برخی از آنها بر این باورند که اگر فشارها از سوی آنها بر پیروان مذهب سلفی در افغانستان افزایش یابد، ممکن است به جنگهای مذهبی منجر شود.