وزیر تحصیلات طالبان: فارغان مدارس دینی در پی مشاغل اداری نباشند

این نهاد اعلام کرد که تا پایان اکتوبر ۲۰۲۴، حدود ۱.۹۲ میلیارد دالر (معادل ۶۲ درصد) از بودجه حدود ۳ میلیارد دالری مورد نیاز برای ارایه کمک‌های بشردوستانه تامین نشده باقی مانده است.

به گفته اوچا، بحران‌های ناگهانی و تشدید آسیب‌پذیری‌ها همچنان نیازهای جدیدی ایجاد کرده‌اند. این نهاد همچنین بر لزوم اطمینان از «دسترسی زنان به کمک‌ها و مشارکت معنادار، امن و همه‌جانبه زنان افغان» در ارایه این خدمات تاکید کرد.

این نهاد پیشتراعلام کرده بود که حدود ۲۲ میلیون افغان برای ادامه بقا به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. اما میزان این کمک‌ها با گذشت زمان کاهش یافته است.

پیش از این گفته شده بود که بحران‌ها در دیگر نقاط جهان و سیاست‌های طالبان باعث دلزدگی کشورهای کمک کننده از پشتیبانی مالی از افغانستان شده است.

منتقدان می‌گویند که بخشی از کمک‌های بشردوستانه به دست طالبان می‌رسد و در خدمت تقویت ساختار حکومتی آنان قرار می‌گیرد. در مقابل، برخی سازمان‌های جهانی هشدار داده‌اند که بدون ادامه حمایت جهانی، افغانستان با بحران‌های شدیدتری از جمله قحطی و گرسنگی گسترده مواجه خواهد شد.

اوچا پیشتر اعلام کرده بود که اقتصاد افغانستان پس از تسلط طالبان تا یک‌سوم کاهش یافته است. این سازمان تصریح کرد که محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی طالبان، بحران اقتصادی، حوادث طبیعی و تغییرات اقلیمی به شدت توانایی مردم افغانستان برای مبارزه با بحران‌های انسانی را کاهش داده است.

ریاست اطلاعات و فرهنگ طالبان در پنجشیر نوشت که این کمک‌ها روز یکشنبه، ۳۰ جدی توسط برنامه جهانی غذا و با همکاری موسسه رفاه و انکشاف افغانستان به باشندگان ولسوالی دره توزیع شده است. این ریاست گفت خوراکی‌های ویژه برای درمان کودکان سوءتغذیه نیز شامل این بسته‌های غذایی است.

گفته شده که کمک‌های ارائه شده از سوی برنامه جهانی غذا دست‌کم ضروریات غذایی این خانوده‌های نیازمند را در فصل سرما بسنده خواهد کرد.

این در حالی است که سازمان‌های بین‌المللی پیش از این گفته بود خانواده‌های نیازمند به کمک‌های بشردوستانه شرایط دشواری را در فصل سرما پیش رو دارند. به گزارش ملل متحد، در حال حاضر حدود ۲۳ میلیون افغان در وضعیت گرسنگی به سر می‌برند. برنامه جهانی غذا پیشتر گفته بود به دلیل کمبود بودجه قادر است تنها به نصف جمعیت نیازمند در افغانستان کمک‌های غذایی ارائه کند.

یان اگلند، رئیس شورای پناهندگان ناروی، روز یکشنبه، ۳۰ جدی با انتشار عکسی اعلام کرد که جمهوری اسلامی ایران صدها پناهجوی افغان را از گذرگاه مرزی اسلام‌قلعه اخراج کرده است.

او تأکید کرد که شورای پناهندگان ناروی و دیگر نهادهای کمک‌رسان به این پناهجویان کمک‌های مختلفی از جمله مشاوره ارائه می‌دهند.

یان اگلند نوشت: «بسیاری از پناهجویان افغان به من گفتند که چیزی برای بازگشت ندارند و مجبورند در کشوری که ۲۲ میلیون نفر در آن به کمک نیاز دارند، زندگی خود را از صفر آغاز کنند.»

ایران، پاکستان و ترکیه هر روز ده‌ها پناهجوی بدون مدرک افغان را شناسایی و بازداشت می‌کنند. در این کشورها، به‌ویژه در بسیاری از شهرهای ایران، اقامت و اشتغال افغان‌ها و حتی کرایه دادن خانه به مهاجران ممنوع شده است.

اخیرا، سازمان بین‌المللی مهاجرت اعلام کرد که در سال ۲۰۲۴ میلادی، بیش از ۱.۲ میلیون مهاجر افغان از ایران به افغانستان بازگشتند. این سازمان افزود که ۶۷ درصد از این مهاجران به‌طور اجباری اخراج شده‌اند.

در بیانیه روابط عمومی ارتش پاکستان آمده است که این شبه‌نظامیان بامداد روز یکشنبه، ۳۰ جدی تلاش کردند از افغانستان به ژوب پاکستان وارد شوند.

طبق این بیانیه، ارتش پاکستان بار دیگر تاکید کرده است که این کشور «به‌طور مداوم از دولت افغانستان خواسته است که مدیریت مرزها در سمت خود را به‌طور موثر» تضمین کند.

در بیانیه آمده است: «انتظار می‌رود دولت افغانستان به تعهدات خود عمل کرده و استفاده خوارج از خاک افغانستان برای ادامه اقدامات تروریستی علیه پاکستان را رد کند.»

ارتش پاکستان همچنین گفته است که نیروهای امنیتی این کشور «متعهد به تامین امنیت مرزهای پاکستان و از بین بردن تهدید تروریسم هستند.»

روابط میان پاکستان و طالبان اخیراً به دلیل درگیری‌های مکرر مرزی با تنش‌هایی همراه بوده است. اسلام‌آباد بارها از طالبان خواسته است علیه تحریک طالبان پاکستان که از خاک افغانستان برای انجام حملات به پاکستان استفاده می‌کند، اقدام کند.

طالبان، اما، استفاده از خاک افغانستان برای چنین حملاتی را رد کرده است.

این وزارت از قول سردار شیرزاد، رئیس رسیدگی به وضعیت بیجاشدگان داخلی نوشت که تعداد خانواده‌هایی که روند برگشت‌شان به خانه‌های‌شان در قندز شروع شده به ۱۱۱ خانواده می‌رسد.

این وزارت افزود که آنها «از جمله پنج هزار خانواده بی‌جاشده داخلی در شهر کابل هستند که چندی قبل پروسه بایومتریک آن‌ها پایان یافته بود و از طرف وزارت امور مهاجرین با همکاری کمیته تخنیکی CCCM از شهر کابل به ولایت کندز منتقل می‌شوند».

به گفته شیرزاد، این کمیته به هر خانواده بی‌جاشده مبلغ ۲۰۰ دالر امریکایی می‌دهد و زمانی که آنها در محلات‌شان در قندر جا به جا شدند، ۱۰۳۱ دالر نیز از نهادهای کمک کننده دیگر دریافت می‌کنند.

در طول دو دهه اخیر به‌دلیل حملات طالبان به مراکز ولایات از جمله قندز، هزاران خانواده محلات‌شان را ترک و بیشترشان به ولایات امن همجوار، و به خصوص به پایتخت، کابل پناه بردند.