تنها از یک شفاخانه در کابل '۱۵۶ کادر پزشکی زن' شغل خود را ترک کرده‌اند

آقای روبیو روز پنجشنبه در مصاحبه‌ای گفت: از هر دالر فقط ۱۲ سنت به گیرنده نهایی می‌رسد و این بدان معناست که مابقی پول، برای تامین مالی انجوها مصرف می‌شود.

وزیر خارجه امریکا افزود: شاید برخی از سازمان‌ها توجیهی داشته باشند، اما قبل از اینکه من در مقابل کمیته کانگرس یا مردم امریکا بایستم، می‌گویند ما یک دالر برای کمک فرستادیم، درحالیکه فقط ۱۲ سنت به دست گیرنده رسیده است. او این پرسش را مطرح کرد که «چگونه این را توجیه کنیم؟»

مارکو روبیو ادامه داد: من نمی‌توانم این را توجیه کنم، اما باید پاسخ‌هایی در این مورد داشته باشیم؛ این‌ها مسائلی‌اند که ما باید به آن‌ها بپردازیم.

او تاکید کرد: هدف کمک‌های خارجی امریکا باید برای پیشبرد منافع ملی ایالات متحده باشد.

وزیر خارجه امریکا در عین حال گفت با تعلیق کمک‌ها، بررسی می‌شود که کدام پروژه‌ها «امریکا را امن‌تر، قوی‌تر یا شکوفاتر می‌کنند.»

سازمان‌های امدادی اعلام کرده‌اند که تعلیق کمک‌ها موجب نگرانی جدی آن‌ها شده است، زیرا ممکن است برنامه‌هایی مانند حمایت غذایی از کودکان مبتلا به سوءتغذیه متوقف شود. به گفته این سازمان‌ها، تعلیق کمک‌ها می‌تواند به معنای مرگ بسیاری از این کودکان باشد.

با این حال، وزیر خارجه امریکا تأکید کرده است که: «ما نمی‌خواهیم شاهد مرگ مردم باشیم.»

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین امریکا، بلافاصله پس از ورود به کاخ سفید، تمامی کمک‌های خارجی، از جمله ارسال پول به افغانستان را برای سه ماه تعلیق کرد.

پس از این تصمیم، وزارت خارجه امریکا اعلام کرد که بیشتر پروژه‌های کمک خارجی، به‌جز برنامه‌های اضطراری غذایی و کمک‌های نظامی به اسرائیل و مصر، متوقف خواهد شد. این تصمیم با هدف بررسی سازگاری این برنامه‌ها با سیاست‌های دولت ترامپ اتخاذ شده است و ممکن است این بررسی تا ۸۵ روز طول بکشد.

مارکو روبیو گفت که یکی از اهداف این اقدام، افزایش همکاری از سوی دریافت‌کنندگان کمک‌ها است.

ایالات متحده، که بزرگ‌ترین اهداکننده بشردوستانه جهان محسوب می‌شود، در سال ۲۰۲۳ حدود ۷۲ میلیارد دالر کمک ارائه کرد.

تعلیق کمک‌های خارجی امریکا، تأثیرات قابل‌توجهی بر افغانستان نیز داشته است. پس از این تصمیم، ارزش پول افغانی به‌طور کم‌سابقه‌ای کاهش یافت.

پس از بازگشت طالبان به قدرت، ارسال پول نقد به افغانستان از طریق محموله‌های بشردوستانه همچنان ادامه داشت. بانک مرکزی تحت کنترول طالبان تا پیش از ماه ثور سال گذشته، هر هفته دو بار از رسیدن بسته‌های ۴۰ میلیون دالری به کابل خبر می‌داد.

عبداللطیف نظری، معاون وزارت اقتصاد طالبان، پیش‌تر اعلام کرد که در پی تعلیق کمک‌های امریکا به افغانستان، فعالیت ۵۰ نهاد بین‌المللی امدادرسانی در ۲۸ ولایت این کشور متوقف شده است. او از کشورهای جهان خواست که کمک‌های بشردوستانه را از مسائل سیاسی جدا کنند.

علاوه بر این، طالبان پرداخت حقوق کارمندان دولتی و خریدهای تدارکاتی را متوقف کرده است.

لطیف نظری تأیید کرد که در پرداخت حقوق کارمندان دولت به دلیل «مشکلات فنی» تأخیر ایجاد شده است.

طالبان در ماه حمل سال ۱۴۰۱ کشت خشخاش و همچنین تولید، مصرف و خرید و فروش آن را ممنوع اعلام کرد.

علی‌اکبر پورجمشیدیان اما گفت: «شاهدیم که از ذخایر قبلی که قاچاقچیان در افغانستان داشتند، ورود موادمخدر به کشور ما [ایران] انجام می‌شود.»

او که اخیرا به همراه عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی به کابل سفر کرده بود، گفت: «موضوع قاچاق سلاح و تروریسم از مهم‌ترین موضوعاتی است که با افغانستان داریم.»

خبرگزاری میزان روز جمعه ۱۲ دلو گزارش داد که علی‌اکبر پورجمشیدیان افزود: در سفر به افغانستان، ارتقا امنیت مرزها، حقابه ایران و جلوگیری از قاچاق مواد مخدر به ایران پیگیری شد.

وزارت داخله جمهوری اسلامی در ماه عقرب سال جاری هم اعلام کرد که تولید مواد مخدر سنتی در افغانستان کاهش یافته، اما در عوض تولید مواد مخدر صنعتی مانند متامفتامین یا شیشه افزایش یافته است. این وزارت، افزایش تولید مواد مخدر صنعتی در افغانستان را برای امنیت منطقه و جهان خطرناک خواند.

عباس عراقچی صبح یکشنبه هفتم دلو در راس یک هیئت سیاسی و اقتصادی به کابل سفر کرد و با رئیس‌الوزرا، وزیران خارجه و دفاع طالبان دیدار کرد.

این اولین سفر وزیر خارجه جمهوری اسلامی به کابل پس از بازگشت طالبان به قدرت در اسد ۱۴۰۰ بود.

عراقچی در دیدار با مقام‌های طالبان تاکید کرد که فصل جدیدی از روابط میان جمهوری اسلامی و افغانستان آغاز خواهد شد.

عباس عراقچی پس از سفر به کابل، چالش‌ها در برابر زبان فارسی، حقابه، امنیت مرزها، امنیت داخل افغانستان، امنیت شیعیان، امنیت بازرگانان، مواد مخدر، گروه‌های تروریستی و داعش را «چالش‌های بسیار مهم» خواند.

پیش از این، افغانستان اینترنشنال به نقل از منابع معتبر از اداره‌های دولتی گزارش داده بود که مقام‌های مسئول رسماً به آنها اطلاع داده‌اند که حقوق‌شان در سه ماه آینده پرداخت نخواهد شد.

منابع همچنین گفته بودند که طالبان تدارکات و خریدهای لجستیکی را نیز در ادارات ممنوع کرده است.

بیشتر بخوانید: طالبان پرداخت معاش کارمندان دولتی و خریداری تدارکات را «متوقف کرد»

دو روز پس از انتشار این گزارش، لطیف نظری، معاون وزارت اقتصاد طالبان، با انتشار ویدیویی از خود در شبکه اجتماعی اکس گفت که نوسان ارزش افغانی و تأخیر در پرداخت حقوق کارمندان به دلایل فنی، امری «معمول» است.

آقای نظری تأکید کرد که نوسان ارزش افغانی در بازار، تأخیر در پرداخت حقوق کارمندان و توقف فعالیت مؤسسات خارجی یک امر «معمول» است و نمی‌تواند مانعی در برابر پیشرفت افغانستان ایجاد کند.

کمک‌های خارجی ایالات متحده امریکا به استثنای کمک به اسرائيل و مصر در نخستین ساعات کاری دونالد ترامپ تعلیق شد. ساعاتی پس از تعلیق این کمک‌ها، ثبات نسبی اقتصادی در افغانستان برهم خورد و قیمت پول افغانی به ۸۰ افغانی رسید.

بیشتر بخوانید:‌ رئیس‌الوزرای طالبان محدودیت‌های تازه در برابر استفاده از دالر وضع کرد

در پی سقوط قیمت پول افغانی، طالبان برای کنترول بازار تدابیر شدیدی را اتخاذ کردند.

در روزهای گذشته، منابع محلی از استقرار نیروهای استخبارات طالبان در سرای شهزاده، مرکز اصلی تبادل ارز در افغانستان، خبر دادند. به گفته صرافان، طالبان از نرخ ارز نظارت می‌کند و بازرسی شدید از صندوق‌های پول و تلفن‌های آن‌ها انجام می‌دهد.

صرافان می‌گویند این اقدامات طالبان باعث توقف خرید و فروش دالر در این مرکز شده است.

همچنین، طالبان روز چهارشنبه دالر را به نرخ ۷۸ افغانی به صرافان فروخته، اما ساعاتی بعد آن را با اجبار به قیمت ۷۵ افغانی در بازار لیلام کرده‌اند که موجب ضرر مالی سنگین صرافان شده است.

در پی افت شدید ارزش افغانی، بانک مرکزی طالبان در یک هفته اخیر حدود ۷۰ میلیون دالر به بازار تزریق کرده است. اما صرافان می‌گویند که مقدار واقعی دالرهای لیلام‌شده بسیار کمتر از میزان اعلام‌شده توسط طالبان است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، روز پنجشنبه نرخ رسمی دالر را ۷۴ افغانی اعلام کرده و تأکید کرده است که «افغانی ارزش خود را حفظ کرده و جای نگرانی نیست.» اما صرافان می‌گویند که در حال حاضر خریداران اصلی دالر، مقامات طالبان هستند و مردم عادی توان خرید و ذخیره دالر را ندارند.

سازمان عفو بین‌الملل روز جمعه، ۱۱ دلو، با حمایت از بازی تیم کریکت زنان افغانستان در ملبورن استرالیا، اعلام کرد که طالبان باید «محدودیت‌های شدید» بر حقوق زنان و دختران افغان را «فوراً» لغو کند.

این سازمان تأکید کرد که طالبان باید به آزار و اذیت نظام‌مند جنسیتی در افغانستان پایان دهند.

تیم کریکت زنان افغانستان پس از حدود سه‌ونیم سال، به‌تازگی در یک دیدار دوستانه مقابل تیم کریکت زنان بدون مرز به میدان رفت.

این بازی که در شهر ملبورن استرالیا برگزار شد، با شکست تیم کریکت زنان افغانستان به‌تفاوت هفت ویکت به پایان رسید. با این حال، شماری از کارشناسان ورزش بازگشت تیم زنان به میدان بازی را یک «پیروزی بزرگ» برای زنان افغان دانسته‌اند.

طالبان پس از تسلط بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰، در کنار وضع سایر محدودیت‌ها، هر نوع ورزش را برای زنان منع کرد. اعضای تیم کریکت زنان افغانستان که در استرالیا به سر می‌برند، از آن زمان تاکنون در هیچ بازی رسمی شرکت نکرده بودند.

یک قابله که در یک شفاخانه دولتی در ولایت ننگرهار کار می‌کند، به روزنامه تلگراف گفت: «اینجا همه چیز به زور است، ولی ما به آنها می‌گوییم که شما مانند بقیه دیده خواهید شد.»

طالبان از زمانی که قدرت را در اسد سال ۱۴۰۰ به دست گرفت، محدودیت‌های زیادی را بر زنان و دختران افغانستان اعمال کرده‌ است، از جمله اینکه دختران حق آموزش در مکاتب، دانشگاه‌ها و موسسات پزشکی را ندارند.

ثمر ضیا، یک پرستار در کابل، می‌گوید با اعمال محدودیت‌های طالبان، بسیاری از زنان، از جمله پزشکان ارشد، افغانستان را به مقصد ایران یا پاکستان ترک کرده‌اند تا تحصیل دخترانشان را در اولویت قرار دهند.

به گفته وی، وقتی افراد طالبان همسران خود را برای معالجه می‌آورند، از تمام پزشکان مرد خواسته می‌شود که اتاق را ترک کنند.

خانم ضیا گفت که فکر می‌کند بسیاری از زنان و مردان طالبان برای اولین بار به پزشک مراجعه می‌کنند. او افزود که مردان آن‌ها به پزشکان اعتماد ندارند.

این پرستار توضیح داد: «یک زن نیاز به عمل جراحی داشت، اما شوهرش که یک جنگجوی طالبان بود، نپذیرفت.»

خانم ضیا گفت که پس از مرگ زن، شوهر از پولیس خواسته تا در کلینیک تحقیق کند.

او افزود که برخی از طالبان به کارکنانی که می‌دانند حامی‌شان نیستند، اعتماد ندارند و ادعا می‌کنند که کارکنان نمی‌خواهند خانواده‌های طالبان تولید مثل کنند.

یک قابله زن دیگر افغان که در یک شفاخانه دولتی کار می‌کند، می‌گوید که در لغمان، در شرق کابل، اعضای طالبان می‌توانند «مانند دیکتاتورها عمل کنند.»

تلگراف نوشته است که فروپاشی اقتصادی افغانستان به دلیل کاهش کمک‌های خارجی، تحریم‌ها و سیاست‌های طالبان، در شفاخانه‌ها مشهود است.

قابله‌هایی که تلگراف با آنها صحبت کرده، طوفان کاملی از کمبود امکانات بهداشتی را بازگو کردند. به گفته آن‌ها، در یک شفاخانه به قدری کمبود منابع وجود دارد که کارکنان گاهی از بیماران می‌خواهند خونی را که در خارج از مرکز فروخته می‌شود و برای تزریق خون مورد نیاز است، خریداری کنند.

با این حال، در گزارش آمده است که خانواده یکی از زنان باردار توانایی پرداخت این هزینه را نداشت و زن باردار خود را از دست داد.

قابله‌ای دیگر که در یک شفاخانه دولتی قندهار کار می‌کند، می‌گوید: «هیچ‌کس با پول اندک به اینجا نمی‌آید.»

بیماران او که در یک شفاخانه منطقه‌ای کار می‌کنند، زنان از ولسوالی‌های چندین ولایت جنوبی، به علاوه قندهار، مرکز طالبان و محل زندگی امیر این گروه هستند.

این قابله گفت که مردم ولسوالی‌ها تصور اشتباهی دارند. آن‌ها فکر می‌کنند که ما با این افراد مخالفیم و نمی‌خواهیم این زنان را نجات دهیم.

او افزود: «ما متاسفیم که افراد طالبان همه جا به دنبال زنان می‌گردند، اما زنان را از همه چیز منع کرده‌اند.»