پاکستان تنها در ۱۷ روز ۵۵ بار «تخطی هوایی» و درگیری کرده است

این مکتوب که در تاریخ ۱۷ حمل سال ۱۴۰۳ به وزارت خارجه طالبان ارسال شده، حاوی گزارشی از چالش‌ها و مشکلات در روابط این گروه با پاکستان است.

سردار احمد شکیب در این مکتوب گفته است که تنش‌های دیپلوماتیک ناشی از نقض حریم هوایی افغانستان توسط پاکستان و فراهم کردن فضای لازم برای پروازهای کشفی امریکایی، روابط دو کشور را پیچیده کرده است.

در مکتوب آمده است: «ادعای حضور تحریک طالبان پاکستان در قلمرو افغانستان، تنش‌ها میان دو کشور را تشدید کرده و پاکستان طالبان را به حمایت معنوی از این گروه متهم می‌کند. مقام‌های دیپلوماتیک پاکستانی باور دارند که سران تحریک طالبان در افغانستان پناهگاه امن دارند.»

100%

سفیر طالبان در این گزارش به روابط این گروه با هند و نارضایتی پاکستان از بهبود این روابط اشاره کرده است. در این مکتوب آمده که تعامل مستقیم طالبان با هند ممکن است به تضعیف تاثیر و نقش پاکستان در افغانستان منجر شود.

همچنین در مکتوب به سیاسی شدن تجارت میان پاکستان و افغانستان اشاره شده و آمده است که روابط تجاری و اقتصادی طالبان با پاکستان به دلیل نبود مکانیسم حقوقی مدرن با چالش‌هایی مواجه شده است.

طبق این مکتوب: «سیاسی کردن تجارت تا حدی منجر به افزایش هزینه‌ها برای بازرگانان افغان شده است که شامل افزایش مالیات، محدودیت‌های وارداتی و افزایش هزینه‌های حمل و نقل می‌شود.»

در مکتوب همچنین تاکید شده است: «رسیدگی به تخطی‌های سرحدی نیازمند تلاش‌های دیپلوماتیک و تعهد مستمر از سوی هر دو طرف است.»

سردار احمد شکیب در این مکتوب به وزارت خارجه طالبان نوشته است که برای حل مشکلات با پاکستان، تعامل سازنده با این کشور ضروری است.

در یک مکتوب افشاشده توسط گروه هکری «طالب لیکس»، وزارت داخلهٔ طالبان ابراز نگرانی کرده که نمایندگی‌های دیپلوماتیک این گروه در پاکستان قوانین صدور ویزا را نقض کرده‌اند و به شهروندان پاکستانی به‌طور غیرقانونی ویزا داده‌اند.

در این مکتوب آمده است که قنسولگری طالبان در شهر کویته، مرکز ایالت بلوچستان، برخلاف قوانین و اصول، برای پاکستانی‌ها ویزاهای طولانی‌مدت صادر کرده است.

در مکتوب تذکر داده شده که بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ شهروند پاکستانی به گونه‌ای غیرقانونی ویزای افغانستان را دریافت کرده‌اند و سپس برای تمدید آن به قندهار درخواست داده‌اند.

وزارت خارجهٔ طالبان در این مکتوب از تمام نمایندگی‌های دیپلوماتیک خود در پاکستان خواسته است که به جای صدور ویزای تجارتی، تنها ویزاهای «یک‌بار ورود» برای پاکستانی‌ها صادر کنند.

در مکتوب همچنین تأکید شده است که صدور ویزاهای بلندمدت برای شهروندان پاکستانی می‌تواند جایگاه دیپلوماتیک طالبان را در سطح بین‌المللی تضعیف کند و باعث بی‌ارزش شدن ویزای افغانستان شود.

بر اساس اطلاعات موجود، شهروندان پاکستانی می‌توانند به‌سادگی از سفارت طالبان در اسلام‌آباد و قنسولگری‌های‌های این گروه در شهرهای مختلف پاکستان ویزای افغانستان را دریافت کنند.

100%

این در حالی است که گفته می‌شود پاکستان روند صدور ویزا برای افغان‌ها را به‌شدت محدود کرده، اما طالبان به‌سادگی به پاکستانی‌ها ویزا می‌دهند.

برای ثبت درخواست ویزای پاکستان به‌صورت آنلاین، ۲۰ دالر هزینه دریافت می‌شود، اما تضمینی برای صدور آن وجود ندارد.

مسئولین شرکت‌های سیاحتی در کابل به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که بسیاری از درخواست‌ها، باوجود پرداخت هزینه، رد می‌شوند و دولت پاکستان هزینه‌های ویزاهای ردشده را به متقاضیان باز نمی‌گرداند.

بیشتر بخوانید

از سوی دیگر، روند صدور ویزای پاکستان در افغانستان، تحت کنترول طالبان، با مشکلات جدی روبه‌رو شده و این کشور به‌راحتی به افغان‌ها ویزه نمی‌دهد.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که ویزای پاکستان به‌سادگی در بازار سیاه خریدوفروش می‌شود و قیمت آن حتی به ۱۵۰۰ دالر امریکایی نیز می‌رسد.

روند صدور ویزای پاکستان در افغانستان به یکی از منابع اصلی فساد برای سفارت پاکستان و دولت این کشور تبدیل شده است. گزارش‌هایی وجود دارد که برخی از اعضای طالبان نیز در این فساد دست دارند.

بااین‌حال، طالبان هیچ‌گاه مسئلهٔ فساد مالی در روند صدور ویزای پاکستان را با این کشور در میان نگذاشته‌اند.

از سوی دیگر، پناهجویان افغان در پاکستان از افزایش محدودیت‌های دولت این کشور در تمدید ویزایشان شکایت دارند. پیش‌تر ویزاهای آنان برای شش ماه تمدید می‌شد، اما اکنون این مدت به یک ماه کاهش یافته است.

بر اساس سیاست جدید دولت پاکستان، افغان‌های مقیم این کشور نمی‌توانند ویزاهایشان را برای بیش از یک ماه تمدید کنند.

بر اساس مدارک افشا شده از اداره طالبان، وزارت خارجه این گروه در سوم ماه قوس ۱۴۰۳ طی نامه‌ای از سفارت خود در اسلام‌آباد خواسته است تا درباره پرداخت حق‌العبور پروازهای نیروهای هوایی پاکستان با نهادهای مسئول این کشور گفت‌وگو کند. این وزارت اطلاعات پروازهای نیروهای هوایی پاکستان در حریم هوایی افغانستان را از اسد سال ۱۴۰۰ تا ۶ میزان ۱۴۰۳ را فهرست کرده است.

وزارت خارجه طالبان بر اساس معلومات وزارت ترانسپورت و هوانوردی خود در ازای هر پرواز نیروهای هوایی پاکستان در حریم هوایی افغانستان ۷۰۰ دالر حق‌العبور تقاضا کرده است.

بر اساس این مدارک سفارت طالبان در اسلام‌آباد طی مکتوبی از نیروی هوایی پاکستان خواسته است تا حق‌العبور سه ساله بابت پروازهایش در حریم هوایی افغانستان را بپردازد. پاسخ پاکستان به این نامه سفارت طالبان، اما روشن نیست.

100%

بربنیاد گزارش‌ها، طالبان تاکنون بر حریم هوایی افغانستان کنترول کامل ندارند. سیستم کنترول حریم هوایی با سقوط دولت قبلی غیرفعال مانده است.

وزارت خارجه طالبان پرداخت تعرفه پروازهای سه ساله نیروهای هوایی پاکستان را در حالی تقاضا کرده است که اصولا باید این تسویه حساب سالانه بین کشورها انجام شود. وزارت خارجه طالبان دلیل تاخیر سه ساله در این تصویه حساب را در نامه‌های رسمی خود توضیح نداده است.

100%

پیش از این افغانستان اینترنشنال بر اساس مدارک رسمی افشا شده طالبان گزارش داد که وزارت خارجه این گروه در نامه‌ای گفته است که هواپیماهای بی‌سرنشین پاکستان در طول یک هفته، از ۱۴ الی ۲۱ جدی ۱۴۰۳، دستکم ۱۱ بار حریم هوایی افغانستان را نقض کردند.این وزارت گفته پهپادهای تجسسی پاکستان در آسمان هلمند، قندهار، ننگرهار و پکتیکا گشت زدند.

با این حال، مشخص نیست که طالبان در چه حدی بر حریم هوایی افغانستان کنترول دارد. یک مقام وزارت دفاع طالبان قبلا گفته بود تلاش دارند به کمک روسیه به حریم هوایی افغانستان کنترول حاصل کنند. این مقام طالبان پس از این اظهارات از وزارت دفاع طالبان برکنار شد.

طالب‌لیکس که هزاران سند ادارات مختلف اداره طالبان را افشا کرده است به افغانستان اینترنشنال گفت گروه طالبان سطح امنیت سایبری خاص خود را دارد.

به گفته طالب‌لیکس، جناح‌های مختلف طالبان در دنیای دیجیتال از هم کاملا جدا اند. طبق توضیحات طالب‌لیکس، سطح امنیت جناح شبکه حقانی و هبت‌الله آخندزاده و دیگر جناح‌ها متفاوت است.

طالب‌لیکس، سخت‌ترین جناح را از هبت‌الله آخندزاده دانست، اما گفت که به نظر می‌رسد که این جناح عمدتا با روش کاغذ و قلم کار می‌کند و عمدتا خارج از واتس‌آپ فعالیت دارد.

به گفته این گروه هکری، جناح حقانی سطح امنیت مناسب دارد و شکستن آن‌ها سخت است، اما به احتمال زیاد دلیل آن این است که کمتر از اینترنت استفاده می‌کنند.

طالب‌لیکس با بیان اینکه بیش از یک دهه در زمینه امنیت سایبری فعالیت دارد، گفته هک کردن بقیه وزارت‌خانه‌های طالبان بسیار ساده است و به عنوان مثال پسورد ایمیل رئیس اداره امنیت سایبری اداره طالبان ۱۲۳۴۵۶۷۸ است.

طبق اطلاعات این گروه هکری، در مجموع امنیت ادارات طالبان که از کامپیوتر استفاده می‌کنند، «عالی نیست.»

طالب‌لیکس افزوده بارها سروری را هک کرده و متوجه شواهدی از حضور هکر دیگری در آن شده است.

اسناد و مواد خام درز کرده از اداره‌های طالبان که توسط این گروه هکری منتشر شده، نشان می‌دهد که توانسته به ایمیل‌های زیادی از ادارات و کارمندان طالبان دسترسی پیدا کند.

وزارت مخابرات طالبان پیشتر تائید کرد که اسناد ده‌ها اداره این گروه درز کرده است.

شکیب در این نامه نوشت اسلام‌آباد چین را به فشار علیه طالبان ترغیب می‌کند.

سردار احمد شکیب در ۲۱ جوزای ۱۴۰۳ به امیرخان متقی نوشته است که پاکستان طالبان را به پناه دادن به گروه‌های مسلح متهم کرده و برای اعمال فشار، از نفوذ چین استفاده می‌کند.

حمله به اتباع چینی و ادعاهای پاکستان

این دیپلومات طالبان در نامه خود نوشته که پاکستان مدعی شده حمله انتحاری که در ۲۶ مارچ ۲۰۲۴ در منطقه بشام ایالت خیبرپختونخوا انجام شد و به کشته شدن پنج مهندس چینی انجامید، در افغانستان طراحی شده است.

او می‌گوید که پس از این حمله، ارتش و مقامات ملکی پاکستان فوراً طالبان را مسئول معرفی کرده و مدعی شدند که حمله از خاک افغانستان سازماندهی شده است. همچنین تیم تحقیقاتی که از سوی نخست‌وزیر پاکستان مأمور بررسی این حمله شده بود، در گزارش خود تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) را عامل این حمله معرفی کرده و گفته که این گروه از افغانستان عملیات خود را طرح‌ریزی کرده است.

ارتش پاکستان گفته است که حمله انتحاری ۷ حمل امسال که جان پنج مهندس چینی را در خیبرپختونخوا گرفت، در افغانستان طراحی شده و عامل آن هم افغان بود.

در جوزا ۱۴۰۳ هیئت پاکستانی به کابل سفر کرد و نتایج تحقیقات درباره حمله به مهندسان چینی در منطقه «بشام» در پشاور را با وزارت داخله طالبان در میان گذاشت. معاون وزیر داخله پاکستان خواستار کمک طالبان برای گرفتاری عاملان این حمله شد.

سند منتشرشده نشان می‌دهد که پاکستان از روش‌های مختلفی برای افزایش فشار بر طالبان استفاده کرده است. سردار احمد شکیب به امیرخان متقی نوشته است که پاکستان از اخراج اجباری مهاجران افغان، اعمال محدودیت‌های شدید بر تجارت دوجانبه، بستن گذرگاه‌های مرزی بر روی مردم و موترهای باربری، نزدیکی با امریکا و ادعا درباره فروش اسلحه امریکایی به گروه‌های مسلح و تبلیغات گسترده علیه طالبان در سطح بین‌المللی همچون ابزارهایی برای فشار بر طالبان استفاده کرده است.

این نامه نشان می‌دهد که روابط طالبان و پاکستان، که پیشتر متحدان استراتژیک یکدیگر بودند، به مرحله جدیدی از تنش رسیده است. در حالی که پاکستان طالبان را به پناه دادن به گروه‌های مسلح متهم می‌کند، طالبان این ادعاها را رد کرده و آن را بخشی از یک برنامه برای فشار بر حکومت خود می‌داند.

این تنش‌ها می‌تواند روابط سیاسی و اقتصادی دو طرف را بیش از پیش متأثر کند و نقش چین در این معادله، به یکی از متغیرهای کلیدی در آینده روابط اسلام‌آباد و کابل تبدیل شود.

در قوس ۱۴۰۳ یک هیئت چین به قندهار رفت تا نگرانی‌های اسلام‌آباد در مورد تحریک طالبان پاکستانی را با رهبری طالبان افغان در میان بگذارد. آن زمان منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که اسلام‌آباد می‌خواهد از طریق چین مرجع تصمیم‌گیری طالبان را برای جلوگیری از عملیات تی‌تی‌پی در خیبرپختونخوا تحت فشار بگذارد.