فارن پالیسی در مقالهای نوشت درخواست دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا از طالبان برای بازگرداندن تسلیحات ایالات متحده نشان میدهد که او به دنبال اهرم جدید فشار علیه این گروه است. ترامپ بارها بر بازگرداندن تسلیحات بجانده امریکا در افغانستان تاکید کرده است.
ترامپ بارها در کارزارهای انتخاباتی خود و پس از بازگشت به کاخ سفید، بر بازگرداندن تسلیحات بجانده امریکا در افغانستان تاکید کرده است. ترامپ در تازهترین مورد روز گذشته در نشست کابینه گفت که امریکا باید پایگاه بگرام را در افغانستان حفظ میکرد. او گفت که این پایگاه به «منطقه تولید موشکهای هستهای چین» نزدیک است.
در این مقاله به قلم مایکل کوگلمن، نویسنده فارن پالیسی و مدیر مؤسسه جنوب آسیا در مرکز ویلسون، آمده که ترامپ در واقع میخواهد با مطرح کردن این درخواست، اهرم فشار از دسترفته امریکا علیه طالبان را احیا کند.
در این مقاله آمده که حضور نیروهای امریکایی در افغانستان، در گذشته به عنوان اهرم فشار علیه طالبان عمل میکرد اما با خروج واشنگتن از این کشور، ایالات متحده این توانایی را از دست داد. طبق این مقاله، امریکا پس خروج از افغانستان، همواره برای دستیابی به اهرم فشار در افغانستان تلاش کرده است.
دونالد ترامپ در برخی از اظهارات خود حتی کمکهای آینده ایالات متحده به افغانستان را به بازگرداندن تسلیحات که ارزش آن هفت میلیارد دالر تخمین زده شده، مشروط کرده است.
ترامپ روز چهارشنبه در نشست کابینه بار دیگر نارضایتی خود را از باقی ماندن سلاح های امریکایی در افغانستان ابراز کرد. او گفت که طالبان سلاحهای امریکایی را میفروشند.
رئیس جمهور امریکا افزود: «افغانستان یکی از بزرگترین فروشندگان تجهیزات نظامی در جهان شده، زیرا در حال فروش تجهیزاتی است که ما جا گذاشتیم. باور میکنید؟ آنها ۷۷۷ هزار تفنگ، ۷۰ هزار موتر زرهی و بسیاری تجهیزات دیگر را میفروشند.»
بیشتر بخوانید: دونالد ترامپ: بگرام را به علت نزدیکی به راکتهای اتمی چین، نباید از دست میدادیم | افغانستان اینترنشنال
در این مقاله که روز چهارشنبه هشتم حوت منتشر شده آمده است که اگر چه طالبان توسط ملاهای تندرو در قندهار رهبری میشود، اما رهبری سیاسی مستقر در کابل به دنبال روابط بهتر با ایالات متحده برای مشروعیت جهانی بیشتر است.
در مقاله آمده بازگرداندن تسلیحات ایالات متحده امری دشوار است، چرا که طالبان این تجهیزات را نماد «شکست ایالات متحده» میداند و ارزش حیثیتی برای این گروه دارد که تحویل آنها به واشنگتن، نوعی «تسلیمی» محسوب خواهد شد.
نویسنده میگوید طالبان همچنین دلایل تاکتیکی برای رد درخواست ترامپ دارند. این تسلیحات ظرفیت رژیم را برای انجام عملیات علیه داعش خراسان که رقیب طالبان است، تقویت میکند.
طبق این نوشته، نیروهای امریکایی برای مقابله با تهدید داعش به شدت به نیروی هوایی متکی بودند و تجهیزات ساخت ایالات متحده در دست طالبان شامل مهمات و هواپیماهای هوا به زمین است.
فارن پالیسی یادآوری کرده که اگرچه طالبان به آخرین خواست ترامپ پاسخ نداده است، اما این گروه درخواست اولیه ترامپ را رد کرد و بنا به گزارشها حتی از ایالات متحده خواسته است تا به افغانستان تسلیحات بیشتری بدهد.
نویسنده با بیان اینکه ترامپ ممکن است با چالشهای گستردهتری در سیاست افغانستان روبرو شود، میگوید ممکن است دیدگاههای متفاوتی در دولت ترامپ وجود داشته باشد؛ او در دوره اول ریاست جمهوری خود، در مذاکرات با طالبان که منجر به خروج نیروهای ایالات متحده شد شرکت کرد و ممکن است آماده تعامل باشد.
در ادامه مقاله آمده است که اما مایک والتز، مشاور امنیت ملی ایالات متحده، کهنه سرباز جنگ افغانستان که مخالف عقبنشینی بود، طالبان را با عبارات سخت محکوم کرده است.
با این حال، نویسنده میگوید رویکرد ترامپ در قبال افغانستان احتمالا به اندازه جو بایدن محدود خواهد بود و پهنای باند سیاست دولت امریکا تا حد زیادی بر تضمین آزادی شهروندان امریکایی که هنوز در اسارت طالبان هستند متمرکز خواهد بود.
در کنار آن، ممکن است امریکا برای مقابله با تروریسم به هند کمک کند. دهلی روابط خود را با طالبان افزایش داده است و ممکن است مایل به اشتراک گذاری اطلاعات در مورد شاخه خراسان داعش باشد.
فارن پالیسی میگوید همه معاملهها بهراحتی انجام نمیشود، بهویژه با افراد سازشناپذیر مانند طالبان.
نشریه همچنین یادآوری کرده که برخی از کارشناسان میگویند تسلیحات بجامانده امریکا در افغانستان، در وضعیت خوبی نیستند و توافق پیشنهادی ترامپ ممکن است برای ایالات متحده نیز منطقی نباشد.
بر اساس گزارش وزارت دفاع ایالات متحده، تجهیزات نظامی بهجامانده شامل ۷۸ فروند چرخبال نظامی با ارزش ۹۲۳ میلیون دالر، بیش از ۴۰ هزار موتر نظامی از مجموع ۹۶ هزار موتر و همچنین بیش از ۳۰۰ هزار سلاح از مجموع ۴۲۷ هزار سلاح موجود در افغانستان است.
همچنین، پس از سقوط حکومت افغانستان، مقادیر قابل توجهی از مهمات و تجهیزات نظامی، از جمله ۱۸۱ هزار واحد مهمات هوایی و ۹۲۰۰ دستگاه پرتابکننده مهمات، در این کشور باقی ماندهاند.
ایالات متحده سابقه جمعآوری تجهیزات نظامی خود در افغانستان را دارد. پس از خروج شوروی از افغانستان، این کشور، راکتهای استینگر را از مجاهدین خریداری کرد.
