تلویزیون آرزو در کابل پس از حدود سه ماه توقف، فعالیت خود را از سر گرفت

طبق گزارش‌های منتشر شده، حدود ۶۰۰ لاری حامل میوه‌های تازه مانند سیب، زردآلو، پنبه و کشمش در مرز متوقف شده و از سوی دیگر، حدود ۶۰۰ لاری دیگر که حامل لیمو و سبزیجات بودند، نیز در همین وضعیت قرار دارند. بسیاری از این محموله‌ها به دلیل شرایط بد آب و هوایی و توقف طولانی در مرز، خراب شده و برخی از آنها به پاکستان برگشت داده شده‌اند.

زلمی عظیمی، بازرگان و معاون اتاق تجارت طالبان در ننگرهار، در این‌باره گفت که این بحران تنها ویژه لاری‌های تاجران افغان است که در آن سوی مرز توقف کرده‌اند. در همین حال، مقامات پاکستانی نیز اذعان کرده‌اند که سبزیجات و میوه‌های تازه به دلیل توقف طولانی خراب شده و دیگر قابل استفاده نیستند.

گذرگاه مرزی تورخم که یکی از مسیرهای اصلی تجارت بین افغانستان و پاکستان است، هشت روز پیش به دلایل ساخت یک پاسگاه جدید توسط طالبان در خاک پاکستان بسته شد. این مسدودیت باعث وارد شدن خسارت مالی بیش از ۱۲ میلیون دالر به بازرگانان افغان شده است.

در حالی که مقامات طالبان درخواست‌های متعددی برای بازگشایی این گذرگاه مطرح کرده‌اند، تاکنون هیچ اقدام مثبتی برای حل این بحران انجام نشده و مذاکرات مرزی میان مقامات پاکستان و طالبان بی‌نتیجه مانده است.

روزنامه بریتانیایی دیلی‌میل در گزارشی جدید، به بررسی اعمال مجازات‌های سخت‌گیرانه از سوی طالبان در سه سال و نیم گذشته پرداخته است.

دیلی‌میل با اشاره به تعهدات طالبان برای برپایی یک حکومت معتدل، تأکید کرد که پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و خروج نیروهای خارجی، این گروه بلافاصله به اعمال مجازات‌های «وحشتناک» علیه متهمان ادامه داد. به گفته این روزنامه، این مجازات‌ها نه تنها در ملاء عام بلکه در خفا نیز اجرا شده است.

این گزارش اشاره کرده که طالبان با لغو مفاهیم و ارزش‌های لیبرال که در دو دهه گذشته موجب پیشرفت افغانستان، به‌ویژه در زمینه حقوق زنان، شده بود، به آزار و اذیت اقلیت‌های جنسیتی پرداخته و مجازات‌هایی چون «سنگسار» و شلاق زدن را برای جرایم اخلاقی رایج کرده است. دیلی‌میل همچنین خاطرنشان کرده که «رابطه با همجنس» در افغانستان تحت تسلط طالبان همچنان مجازات طولانی‌مدت زندان دارد.

این گزارش هشدار داده که از زمان بازگشت طالبان به قدرت، این مجازات‌ها به‌طور پیوسته افزایش یافته و هیچ نشانه‌ای از تغییر در این سیاست‌ها دیده نمی‌شود.

دیلی‌میل افغانستان پیش از دهه ۱۹۹۰ میلادی را به‌عنوان «مرکز فرهنگی غیرمتعارف» در منطقه توصیف کرده و یادآور شده که در آن زمان این کشور به‌خاطر فرهنگ غنی و تنوع اجتماعی‌اش شناخته می‌شد. اما به گفته این روزنامه، «قرن‌ها اعتبار و فرهنگ» افغانستان اکنون تحت تأثیر «حکومت خشن طالبان» از بین رفته است.

نهادهای حقوق بشری نیز به شدت نسبت به نقض حقوق بشر و اصول دادرسی عادلانه در افغانستان تحت تسلط طالبان ابراز نگرانی کرده‌اند. سازمان‌های بین‌المللی مثل عفو بین‌الملل و سازمان ملل متحد تأکید دارند که بسیاری از محاکم طالبان فاقد استانداردهای اولیه برای یک محاکمه عادلانه هستند و متهمان اغلب از حق دفاع مناسب و دسترسی به وکیل محرومند.

فعالان حقوق بشر گفته‌اند که بسیاری از متهمان حتی ممکن است گناهکار نباشند، اما در برابر مجازات‌های بی‌رحمانه‌ای همچون اعدام، سنگسار و قطع عضو قرار می‌گیرند.

در این شرایط، نهادهای حقوق بشری تأکید دارند که نقض حقوق بشر در افغانستان همچنان ادامه دارد و طالبان هیچ نشانه‌ای از کاهش این مجازات‌های «وحشیانه» نشان نداده‌اند.

به گفته این منابع، عبدالناصر در منطقه توت‌باغ تالقان از دکانش بازداشت شده بود. تاکنون طالبان اعلام نکرده است که این جوان به چه اتهامی بازداشت شده است.

یکی از نزدیکان عبدالناصر گفت که پس از بازداشت او، شماری از متنفذین محلی برای آزادی او با مقامات طالبان مذاکره کردند. طالبان در پاسخ تأیید کرده بودند که او را در اختیار دارند و تعهد سپرده بودند که وی را به‌زودی آزاد کنند.

بااین‌حال، شب جمعه، ۱۰ حوت، جسد او به خانواده‌اش تحویل داده شد. نزدیکان عبدالناصر تأکید دارند که نشانه‌های شکنجه بر بدن او مشهود بوده است و معتقدند که وی در اثر شکنجه در زندان طالبان جان باخته است.

طالبان تاکنون درباره دلیل بازداشت و مرگ عبدالناصر توضیحی ارائه نکرده‌اند.

بیشتر بخوانید: یک خانواده هلمندی از کشته شدن پسر خود "در زیر شکنجه طالبان" خبر می‌دهند

این نخستین مورد از مرگ شهروندان در بازداشتگاه‌های طالبان نیست. گزارش‌های متعددی نشان می‌دهد که در بیش از سه سال گذشته، ده‌ها نفر در زندان‌های این گروه به دلیل شکنجه جان باخته‌اند. سازمان‌های حقوق بشری بارها طالبان را به رفتارهای غیرقانونی، بازداشت‌های خودسرانه و شکنجه بازداشت‌شدگان متهم کرده‌اند.

هبت‌الله آخندزاده، در ماه میزان ۱۴۰۳ به مرگ زندانیان زیر شکنجه طالبان واکنش نشان داد.

هبت‌الله آخوندزاده، رهبر طالبان، در سفر به ولایت قندوز گفت که گزارشی درباره کشته شدن زندانیان در زندان‌های این گروه دریافت کرده است. او افزود که پس از اطلاع از این موضوع، با مسئول زندان تماس گرفت و پرسید که آیا این کشتارها به حکم محکمه انجام شده یا بدون حکم. مسئول زندان در پاسخ گفته که در جریان این وقایع نبوده و همکارانش زندانیان را کشتند.

با این حال رهبر طالبان تاکنون هیچ اظهار نظری درباره مجازات عاملان شکنجه زندانیان نکرده است.

بیشتر بخوانید: هبت‌الله آخوندزاده کشته شدن زندانیان در زندان‌های طالبان را تایید کرد

حامدالحق حقانی، یکی از روحانیون پاکستانی نزدیک به گروه طالبان، روز جمعه، ۱۰ حوت، در یک حمله انتحاری در داخل مسجدی واقع در محوطه مدرسه حقانیه کشته شد. در این حمله که هدف اصلی آن حامدالحق بود، هفت نفر کشته و تعدادی دیگر زخمی شدند. تاکنون هیچ گروهی مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته است.

پولیس پاکستان اعلام کرد که حامدالحق هدف اصلی این حمله بوده است و مقامات عکس مظنون به انجام این حمله انتحاری را منتشر کرده‌اند. آنها برای ارائه اطلاعات دقیق درباره مظنون، مبلغ ۵۰۰ هزار روپیه (حدود ۱۷۸۷ دالر) جایزه تعیین کرده‌اند.

در حالی که مراسم تشییع در سالن اصلی مدرسه حقانیه برگزار شد، جمعیتی نیز در خیابان به نماز ایستاده بودند. این مراسم تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار شد تا از هرگونه حادثه جلوگیری شود.

حامدالحق حقانی فرزند مولانا سمیع‌الحق، مشهور به پدر معنوی طالبان، بود. مدرسه حقانیه که در ۶۰ مایلی مرز افغانستان واقع شده است، محل تحصیل بسیاری از رهبران طالبان در سال‌های گذشته بوده است. مسئولان مدرسه همواره از تسلط طالبان بر افغانستان حمایت کرده و آن را افتخاری برای خود می‌دانند.

حامدالحق در گذشته از حکومت افغانستان خواسته بود که به طالبان تسلیم شود تا شریعت اسلامی در کشور اجرا شود.

در پنجاه‌وهشتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل که روز جمعه در ژنو برگزار شد، الینور سندرز، سفیر حقوق بشر بریتانیا در سازمان ملل، با اشاره به سرکوب مستمر زنان و دختران توسط طالبان، ممنوعیت‌های تحصیلی و شغلی زنان را محکوم کرد.

او ممنوعیت زنان از دسترسی به آموزش‌های پزشکی، از جمله پرستاری، قابلگی و دندان‌پزشکی را «وحشتناک» خواند و تأکید کرد که این اقدامات نقض آشکار حقوق بشر است. خانم سندرز از طالبان خواست این محدودیت‌ها را لغو کند و گفت که «آینده‌ای روشن برای همه افغان‌ها مستلزم رعایت حقوق زنان و دختران است.»

سفیر حقوق بشر بریتانیا همچنین بر اهمیت ادامه حمایت‌های بین‌المللی از مردم افغانستان تأکید کرد و افزود که بریتانیا با اختصاص ۱۷۱ میلیون پوند کمک بشردوستانه، متعهد به ارائه خدمات و حمایت از اقشار آسیب‌پذیر در افغانستان است.

او تأکید کرد که جامعه جهانی باید فشار خود را بر طالبان حفظ کند تا این گروه از سیاست‌های سرکوبگرانه خود عقب‌نشینی کند و حقوق همه افغان‌ها رعایت شود.