روزنامه تایمز آف اندیا به نقل از منابع رسمی گزارش داد که جرگه بزرگان قومی و بازرگانان افغان و پاکستانی به منظور بازگشایی مرز تورخم پس از ترک نشست توسط هیئت افغان به شکست انجامید. هیئت افغان، پاکستان را به بیتوجهی و عدم جدیت در گفتوگو متهم کرده است.
منابع آگاه نیز روز گذشته به افغانستان اینترنشنال گفتند که دومین نشست جرگه به دلیل بیشتر شدن تعداد شرکت کنندگان پاکستانی، توسط طرف افغان لغو شده است. این هیئت گفته است که پاکستان بدون مشورت قبلی، این کار را انجام داده است.
پاکستان و طالبان در ۱۲ حوت در مرز تورخم باهم درگیر شدند. پاکستان طالبان را متهم کرده است که دست به ساخت و ساز غیرقانونی زده است، اما طالبان این اظهارات را رد کرده است.
حکومت پاکستان و طالبان پس از پایان زد و خورد مرزی موافقت کردند که جرگه مردمی دو سوی سرحد، مشکلات پیش آمده در این گذرگاه را حل کرده و به بازگشایی گذرگاه تورخم کمک کنند که براثر بسته ماندن آن، تبادلات تجاری در این گذرگاه اصلی متوقف شده است.
سید جواد حسین کاظمی، رئیس هیئت پاکستانی و مشاور فدراسیون اتاقهای بازرگانی، نگرانی هیئت افغان را پذیرفت و اعتراف کرد که افزایش اعضای هیئت پاکستانی به درستی به جانب افغان اطلاع داده نشده بود.
او توضیح داد که پاکستان در ابتدا فهرستی ۱۷ نفری ارائه داده بود، اما فهرست دیگری با بیش از ۵۰ نام اضافی به طور غیرمنتظره به هیئت افغان ارسال شد.
هیئت افغان گفته است که حضور بسیاری از افراد به نمایندگی از پاکستان در این جرگه ضروری نیست.
کاظمی گفت که اختلاف در مرز تورخم مسئلهای بحرانی است که بر تجارت، ثبات اقتصادی و روابط دیپلوماتیک بین دو کشور تاثیر میگذارد. او مجددا گفت که گفتوگو تنها راه حل این مشکل است و اطمینان داد که تلاشها برای بازگرداندن هیئت افغان به میز مذاکرات ادامه خواهد یافت.
به گزارش جیونیوز، کاظمی اظهار داشت که مقامات پاکستانی با مقامهای طالبان در تماس بودند، اما هیئت افغان به کابل رسیده است و بازگشت آنها به تورخم دشوار است.
مرز تورخم پس روزهای زیادی همچنان بسته است که باعث خسارات مالی به بازرگانان و مشکلات زیاد برای هزاران مسافر در هر دو طرف مرز شده است.
مقامات گمرک پاکستان گفتهاند که مسدود شدن مرز و توقف صادرات پاکستان به افغانستان، روزانه حدود ۱.۵ میلیون دالر خسارت به همراه دارد.
کمیسیون مقام زن سازمان ملل روز پنجشنبه شصت و نهمین نشست خود را تحت عنوان «از افغانستان تا نیویارک: زنان افغان خواستار اقدام عملی اند» با حضور برخی نمایندگان کشورهای مختلف و فعالان افغان برگزار کرد. این نشست از سوی نهادی به نام فراگیر و نمایندگی افغانستان در سازمان ملل و با همکاری چند نهاد دیگر از جمله صندوق زنان و صلح برگزار شد.
در این نشست نرگس نهان، وزیر پیشین حکومت افغانستان از تعامل برخی کشورها با طالبان انتقاد کرد و گفت: «شماری از کشورها در عوض حساب گرفتن از طالبان، با این گروه تعامل میکنند و به منافع جیوپولیتیکی و امنیتی خود اولویت میدهند.»
خانم نهان افزود زنان افغان در برابر دستورات طالبان مقاومت میکنند و تلاش آنها برای بهرسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان نشان میدهد که این زنان یک قربانی محض نیستند.
ناجیه حنیفی، فعال حقوق زن، نیز صدور بیانیهها و محکوم کردن سیاستهای طالبان را غیرموثر خواند و گفت: «اکنون زمان اقدامات قاطع و عملی است.»
خانم حنیفی گفت که کشورها آپارتاید جنسیتی را به عنوان جنایت علیه بشریت به رسمیت بشناسد و از تمام ابزارهای قانونی و دیپلوماتیک برای پاسخگو کردن طالبان استفاده کند.
این فعال حقوق زن همچنین خواستار مسدود کردن داراییهای رهبران طالبان، ممنوعیت سفر و قطع تمام روابط اقتصادی و سیاسی با این گروه شد و گفت هرنوع تعامل با این گروه، خیانت به زن افغان و نقض تمام معاهدات بینالمللی حقوقبشری است.
او گفت: «هر دولتی که به طالبان مشروعیت اقتصادی یا سیاسی میدهد، مستقیما در جنایت علیه بشریت همدست است و باید طعم پیامدهای دیپلوماتیک و اقتصادی این کار خود را بچشد.»
به رغم کمپین کنشگران زن، کشورها هنوز آپارتاید جنسیتی را به رسمیت نشناخته اند. این در حالیست که این خواست از سوی گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل نیز حمایت شده است.
فشار و سرکوب مضاعف زنان نظامی هزاره از دیگر موضوعاتی بود که یلدا رویان در این نشست به آن اشاره کرد. خانم رویان، رئیس نهاد خواهری و همبستگی گفت که هرچند همه زنان افغان قربانی آپارتاید جنسیتی طالبان اند، اما زنان هزاره به عنوان اقلیت و زنان نظامی هزاره به عنوان اعضای سابق نهادهای نظامی افغانستان بیشتر از هر کسی هدف انتقامجویی طالبان هستند.
او به زندگی در خفا و بیجا شدن اجباری زنان هزاره در حاکمیت طالبان اشاره کرد و گفت: «این زنان تحت بازداشتهای خودسرانه و شکنجه قرار دارند و از کشور فرار کردند و به صورت غیرقانونی در کشورهای همسایه زندگی میکنند.»
خانم رویان ایجاد مسیرهای امن و سریع برای خروج زنان و عدم بهرسمیت شناسی طالبان را به عنوان دو توصیه کلیدی در این نشست مطرح کرده است.
تونی برادبر، رئیس دبیرخانه صندوق صلح و زنان سازمان ملل، با اشاره به تجربه زندگی پدرش در رژیم آپارتاید در افریقای جنوبی گفت که از تاثیرات چندسویه این چنین رژیمها آگاه است.
او گفت: «ما نمیتوانیم زنان افغان را فراموش کنیم. آپارتاید جنسیتی نه تنها به کشورها، بلکه به انسانها نیز شدیدا آسیب میزند.»
برادبر از گزارش اخیر ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور افغانستان حمایت کرد که به تاثیرات ویرانگر سیاستهای طالبان بر مشارکت اجتماعی و اقتصادی زنان پرداخته است.
آقای بنت در پنجاه و هشتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در ماه حوت سال جاری، گزارشی ۲۰ صفحهای درباره وضعیت افغانستان ارائه داد و نسبت به سرکوب گسترده و نظاممند زنان افغان هشدار داد. او بر لزوم رسیدگی به این بحران در چارچوب حقوق بینالملل تاکید کرد.
بنت با اشاره به تشدید سیاستهای زن ستیزانه طالبان، از کشورها خواست آپارتاید جنسیتی در افغانستان را بهرسمیت بشناسند.
