حامد کرزی: منع آموزش و کار زنان، بزرگترین مانع در برابر پیشرفت افغانستان است
حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین در دیدار با نماینده دبیرکل سازمان ملل، بر اهمیت آموزش دختران تاکید کرد و آن را برای آینده کشور حیاتی دانست.
آقای کرزی در پیام جداگانه به مناسبت عید فطر نوشت «بسته ماندن مراکز آموزشی به روی دختران و ممانعت از کار زنان، مانع بزرگی برای پیشرفت کشور است.»
کرزی روز شنبه در اکس نوشت که در دیدار با روزا اتونبایوا، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل، درباره مسایل مربوط به افغانستان و منطقه گفتوگو کرده است.
رئیسجمهور پیشین ضمن قدردانی از تلاشهای سازمان ملل در زمینه آموزش دختران، خاطرنشان کرد که آموزش دختران برای آینده افغانستان حیاتی است.
او همچنین در پیامی به مناسبت عید فطر، نوشت: «هیچ جامعهای بدون علم و آموزش به ترقی و رفاه نمیرسد؛ به همین دلیل با تاکید دوباره تکرار میکنم که بسته ماندن مراکز آموزشی به روی دختران و ممانعت از کار زنان، مانع بزرگی برای پیشرفت کشور است. اگر میخواهیم مستقل، با عزت، آباد و مترقی باشیم، ضروری است که به آموزش توجه فوری، اساسی و جدی داشته باشیم و زمینه لازم را برای آن فراهم کنیم.»
این نخستین بار نیست که کرزی چنین موضعی اتخاذ میکند؛ طی نزدیک به چهار سال گذشته، او بهطور مستمر بر ضرورت آموزش زنان و دختران تاکید کرده است. با این حال، درخواستهای او و سازمانهای بینالمللی تاکنون نتوانسته تغییری در سیاست طالبان ایجاد کند.
به دستور ملا هبتالله، رهبر طالبان مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم تعطیل اند. برخی کشورها و سازمانهای بینالمللی بارها اعلام کردهاند که هرگونه تعامل با طالبان و بازگشت افغانستان به جامعه جهانی، مشروط به احقاق حق آموزش دختران و رعایت حقوق زنان است. شماری از کشورهای غربی، محرومیت دختران از آموزش و کار و محدودیتهای اجتماعی اعمالشده بر آنان را مصداق «آپارتاید جنسیتی» توصیف کردهاند.
با وجود فشارهای جهانی، طالبان از موضع خود در قبال آموزش دختران عقبنشینی نکرده است. این گروه معمولاً درباره تعطیلی مکاتب سکوت اختیار میکند. در گذشته، سخنگویان طالبان وعدههایی درباره بازگشایی مکاتب داده بودند، اما در یک سال اخیر حتی این اظهارات نیز متوقف شده است.
افغانستان تنها کشور در جهان است که زنان و دختران از حق آموزش و کار محروم هستند. شورای همکاری اسلامی و علمای جهان اسلام بارها تاکید کردهاند که ممنوعیت آموزش دختران هیچ پایه و اساس شرعی یا فقهی ندارد.
حامد کرزی: منع آموزش و کار زنان، بزرگترین مانع در برابر پیشرفت افغانستان است | افغانستان اینترنشنال
نمایندگی سازمان ملل در افغانستان همزمان با آغاز سال جدید آموزشی، نسبت به ممنوعیت آموزش دختران برای چهارمین سال متوالی ابراز «ناامیدی عمیق» کرد.
رزا اوتونبایوا، رئيس یوناما گفت طالبان همچنان خواستههای مردم افغانستان را نادیده میگیرد.
یوناما روز چهارشنبه، ششم حمل، در بیانیهای به نقل از اوتونبایوا نوشت که ممنوعیت آموزش دختران، نهتنها بر آینده آنها، بلکه بر صلح و رفاه تمام مردم افغانستان تاثیر منفی میگذارد.
دفتر نمایندگی سازمان ملل همچنین هشدار داد که این اقدام بحرانهای حقوق بشری، انسانی و اقتصادی افغانستان را بیش از پیش تشدید خواهد کرد.
رئیس یوناما افزوده که بسته ماندن مکاتب دخترانه بالاتر از صنف شش، همچنین از دلایل اصلی انزوای افغانستان از جامعه بینالمللی است و مانعی جدی در مسیر بهبود وضعیت کشور به شمار میرود.
او تاکید کرد که منع آموزش دختران، چشمانداز بهبود وضعیت افغانستان را کاهش داده و باید لغو شود.
سال جدید آموزشی در افغانستان حدود یک هفته پیش بدون حضور دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم، از سوی وزارت معارف طالبان آغاز شد.
ادامه محرومیت آموزش دختران در افغانستان واکنشهای جهانی زیادی را به دنبال داشته است. چهرههای شناختهشده، سیاسیون و نهادهای بینالمللی از جمله عفو بینالملل و یونیسف خواستار بازگشایی مکاتب دختران شدند.
طالبان به هیچیک از این درخواستها پاسخ مثبت نداده و برای چهارمین سال متوالی آموزش دختران در مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاهها را همچنان منع کرده است.
مدیر اجرایی زنان سازمان ملل میگوید ادامه ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان نقض حق آموزش است که نسلهای آینده را تحت تاثیر قرار خواهد داد. سیما باهوس تاکید کرد که دختران افغان باید بیدرنگ به مکتب بروند.
سال جدید آموزشی در افغانستان حدود یک هفته پیش بدون حضور دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم، از سوی وزارت معارف طالبان آغاز شد.
سیما باهوس، مدیر اجرایی سازمان ملل برای زنان، در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس به بسته ماندن دروازههای مکاتب دختران در افغانستان واکنش نشان داد.
او نوشت: «این نقض حق آموزش، نسلها را تحت تأثیر قرار خواهد داد. دختران باید به مکتب بازگردند. حقوق اساسی آنها باید بدون تأخیر و تعلل بازگردانده شود.»
ادامه محرومیت آموزش دختران در افغانستان واکنشهای جهانی زیادی را به دنبال داشته است. چهرههای شناختهشده، سیاسیون و نهادهای بینالمللی از جمله عفو بینالملل و یونیسف خواستار بازگشایی مکاتب دختران شدند.
طالبان به هیچیک از این درخواستها پاسخ مثبت نداده و برای چهارمین سال متوالی آموزش دختران در مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاهها را همچنان منع کرده است.
همزمان با آغاز سال جدید آموزشی، گروهی از زنان معترض پشت دروازههای بسته مکاتب و مراکز آموزشی، به ممنوعیت آموزش زنان و دختران از سوی طالبان اعتراض کردند.
اعضای جنبش زنان پنجره امید، روز دوشنبه، ۴ حمل، جلوگیری طالبان از آموزش زنان و دختران را محکوم کردند و خواستار بازگشایی مکاتب و دانشگاهها بهروی دختران شدند.
صفیه عارفی، مسئول جنبش زنان پنجره امید، در پیامی گفت که با گذشت نزدیک به چهار سال، «قفل جهالت» بر دروازههای مکاتب و دانشگاههای دختران باقی مانده است.
او ابراز امیدواری کرد که در سال جدید خورشیدی، سلطه «رژیم زنستیز» طالبان پایان یابد و زنان و دختران به آزادیهای اساسی خود دست یابند.
ویدیوهای رسیده به افغانستان اینترنشنال، نشان میدهد که شماری از زنان مقابل دروازههای مکاتب و مراکز آموزشی رفته و از سیاستهای سرکوبگرانه طالبان انتقاد میکنند.
در یکی از این ویدیوها، یک زن معترض تاکید میکند که برابری جنسیتی در تحصیل، نه تنها از اصول برقراری عدالت به شمار میرود، بلکه باعث انسجام و رشد اقتصادی جامعه نیز میشود.
در ویدیوی دیگری، یک زن معترض با اشاره با آغاز سال جدید تعلیمی، میگوید بهار فصل «زندگی و امید» است اما این فصل برای دختران افغانستان، درد و ناامیدی میآورد.
او از جامعه جهانی میخواهد که در برابر ممنوعیت آموزش زنان و دختران سکوت نکند چرا که آموزش، حق انسانی است.
طالبان باز بازگشت به قدرت، مکاتب بالاتر از صنف شش و دانشگاهها را بهروی دختران افغانستان بست. این گروه همچنین زنان و دختران را از حضور در موسسات عالی و موسسات تحصیلی طبی، منع کرده است.
محدودیتهای طالبان در برابر کار و آموزش زنان افغانستان، خشم و انتقاد داخلی و خارجی را برانگیخته اما این گروه اعتنایی به اعتراضهای پیهم نکرده است.
شماری از کنشگران و کارشناسان حقوق بشر، اقدامات طالبان علیه زنان و دختران افغانستان را مصداق «آپارتاید جنسیتی» عنوان کردهاند.
سازمان حقوق بشری رواداری در بیانیهای به بسته ماندن مکاتب دخترانه در افغانستان برای چهارمین سال متوالی واکنش نشان داد و آن را نقض حقوق بشر و تهدیدی برای آینده کشور دانست. این سازمان خواستار پاسخگو ساختن طالبان از طریق میکانیسمهای بینالمللی و فشار جامعه جهانی شد.
سازمان حقوق بشری رواداری به مناسبت آغاز سال تعلیمی جدید در افغانستان در بیانیههایی به بازنشدن مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم واکنش نشان داد.
در یکی از بیانیههای این سازمان که روز دوشنبه، چهارم حمل منتشر شد آمده است که طالبان در نزدیک به چهار سال گذشته بهگونه نظاممند دسترسی دختران به آموزش و مکتب را محروم کرده است.
رواداری نوشت: «اکنون هیچ نشانهای از تغییر سیاست تبعیضآمیز طالبان و هیچ امیدی برای بازگشایی مکاتب دخترانه بالاتر از صنف ششم وجود ندارد.» این سازمان تاکید کرده است که این وضعیت میتواند مصداقی از جنایت علیه بشریت باشد.
رواداری در این بیانیه همچنین به پیامدهای اجتماعی، روانی و اقتصادی محرومیت زنان و دختران از آموزش اشاره کرده است. به گفته این سازمان افسردگی، بیماریهای روانی، ازدواجهای اجباری و زودهنگام و افزایش خودکشی از برخی این پیامدهاست.
این سازمان افزود: «طالبان برای کودکان متعلق به اقلیتهای قومی و مذهبی، تغییرات گستردهای را در برنامههای آموزشی مکاتب اعمال کرده که موجب نهادینهسازی تبعیض، نابرابری جنسیتی و از بین بردن تنوع فرهنگی در جامعه میشود.»
رواداری از کشورهای اسلامی و منطقه و جامعه جهانی خواسته است تا برای برداشتن محرومیتهای آموزشی و تحصیلی زنان در افغانستان، اقدام کنند. این سازمان همچنین بر محاکمه ناقضان حق آموزش در این کشور تاکید کرده است.
نویسنده رمانهای مشهور کاغذپرانباز و هزار خورشید تابان از جامعه جهانی خواست در همبستگی با دختران افغان بایستد و بر حق آنها برای بازگشت به مکاتب و دانشگاهها پافشاری کند. خالد حسینی در پیامی اختصاصی که به افغانستان اینترنشنال فرستاده، گفت: «قلب من با خواهران افغانم است.»
او دختران و زنان افغانستان را «شجاعترین و مقاومترین انسانهایی» توصیف کرده که تاکنون دیده است، زیرا به گفته او: «آنها نقش قربانیان خاموش و درمانده را نپذیرفتهاند و بار دیگر روحیهای شکستناپذیر از شجاعت، ایستادگی و استقلال را نشان دادهاند.»
خالد حسینی نویسنده، پزشک و فعال بشردوست افغان-امریکایی است که با رمانهای پرفروش کاغذپرانباز و هزار خورشید تابان شهرت جهانی یافت. آثار او به دهها زبان ترجمه شده و دهها میلیون نسخه آن در سرتاسر جهان به فروش رفته است.
در بخشی از پیام نویسنده پرفروش کاغذپرانباز آمده است که زنان افغانستان «علیرغم تهدید به بازداشت یا حتی سرنوشتهای بدتر، دست به اعتراض زده و خواهان بازگشت به مکاتب متوسطه و دانشگاهها شدهاند.»
آقای حسینی تأکید کرده است: «ما اکنون نمیتوانیم آنها را تنها بگذاریم و نباید آنها را فراموش کنیم.»
او از جامعه جهانی خواسته است که بر حق آموزش دختران پافشاری کند، «نه فقط برای تحقق رؤیاهای فردیشان، بلکه برای کمک به بازسازی و التیام سرزمینی که دههها از خشونت و بحران رنج برده است.»
خالد حسینی در پایان پیام اختصاصی خود نوشته است: «من همراه با شما و میلیونها نفر در سراسر جهان، از رژیم طالبان میخواهم که درهای مکاتب و دانشگاهها را بگشاید و اجازه دهد دختران افغان بار دیگر به تحصیل بازگردند.»
با نواختن زنگ مکتب در اول حمل ۱۴۰۴، سال آموزشی جدید در افغانستان آغاز شد؛ اما دروازههای مکاتب دخترانه همچنان بسته ماند. این چهارمین سال متوالی است که طالبان مانع بازگشایی مکاتب دخترانه میشود.
طالبان همچنین تحصیلات عالی را برای دختران و زنان ممنوع کرده است، در حالی که افغانستان با کمبود شدید کادر پزشکی زن مواجه است. این ممنوعیت، آموزش زنان در رشتههای پزشکی را نیز شامل میشود؛ موضوعی که آینده بخش صحت را با بحران جدی روبهرو میکند.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل هشدار داده است که در صورت ادامه این ممنوعیتها، امسال بیش از ۵۰۰۰ مادر و کودک جان خود را از دست خواهند داد. این نهاد اعلام کرده که ادامه این محدودیتها میتواند منجر به مرگ دستکم ۱۶۰۰ مادر و ۳۵۰۰ نوزاد شود.
یونیسف تأکید کرده است: «اینها فقط اعداد نیستند، بلکه بیانگر زندگیهای از دسترفته و خانوادههای متلاشیشدهاند.»