منابع می‌گویند طالبان برنامه فرهنگی «مشاعره» را در سراسر افغانستان تعلیق کرد

طبق گزارش رسانه‌های ایرانی، این رویداد عصر روز دوشنبه، ۱۸ حمل در معدن «جواهر زغال» در استان سمنان ایران رخ داده است. رسانه‌ها نوشتند این معدن دارای چهار تونل بوده و این رویداد در تونلی رخ داده که از مدتی به این سو غیرفعال بوده است.

فرج‌الله ایلیات، سرپرست هماهنگی امور عمرانی استانداری سمنان به خبرگزاری ایرنا گفت: «کارفرما با پیمانکاری که تجربه همکاری قبلی داشت، برای ازسرگیری فعالیت معدنی در این تونل قرارداد بسته بود. پیمانکار بدون اطلاع به او، برای بررسی وضعیت تونل وارد معدن شد.»

خبرگزاری جمهوری اسلامی نوشت که هنوز ساعت دقیق وقوع این رویداد مشخص نشده است. مقام جمهوری اسلامی در سمنان گفت کمبود اکسیژن و احتمال وجود گازهای زغال‌ سنگ به عنوان دلایل جان باختن کارگران، پیش‌بینی شده است.

آقای ایلیات گفت کارگران به شمول پیمانکار پس از ورود به داخل تونل دچار کمبود اکسیژن شدند و به داخل گودال عمیق ۲۰ متری سقوط کرده و جان باختند.

وزارت صحت طالبان روز سه‌شنبه در اطلاعیه‌ای گفت که نمایندگان این سازمان‌ها اطمینان دادند که در بخش فراهم‌ کردن خدمات صحی اولیه، ارائه خدمات به مادران و اطفال مهاجرین عودت‌کننده، کمک می‌کنند.

با آغاز موج دوم اخراج مهاجران افغان از پاکستان، طالبان نشست‌های متعددی را برای تنظیم و جابجایی بازگشت کنندگان برگزار کرده است.

بازگشت کنندگان با مشکلات زیادی از جمله نبود سرپناه، شغل، آموزش و خدمات صحی مواجه‌اند و سازمان ملل نیز به دلیل قطع کمک‌های امریکا به افغانستان با کمبود بودجه رو به رو است.

در بحبوحه بازداشت و اخراج مهاجران افغان از پاکستان و نگرانی‌ها از خطرات احتمالی برای این افراد در افغانستان، رسانه‌های پاکستانی گزارش دادند که صدها زن افغان بدون مدارک معتبر در ایالت پنجاب زندگی می‌کنند.

تلویزیون سما روز سه‌شنبه، ۱۹ حمل گزارش داد که بیشترین حضور مهاجران زن افغان در راولپندی و گوجرانوالا ثبت شده است. طبق این گزارش، حدود ۷۲۰ زن افغان بدون مدارک در راولپندی شناسایی شده‌اند.

براساس گزارش سما، سازمان‌های امنیتی پنجاب سوابق دقیقی شامل مکان، سن و وضعیت قانونی زنان افغان ساکن این ایالت را جمع‌آوری کرده‌اند.

این داده‌ها نشان می‌دهند که سه هزار و ۳۹۸ زن افغان با «کارت شهروندی افغان» در گوجرانوالا زندگی می‌کنند. طبق داده‌ها، در لاهور ۲۹۴ زن افغان دارنده کارت شهروندی هستند، در حالی که ۴۲۹ زن دیگر بی مدرک شناسایی شده‌اند.

داده‌ها همچنین نشان می‌دهند که هزار و ۹۱۵ دختر زیر ۱۸ سال، دو هزار و ۹۸۷ زن بین ۱۸ تا ۳۵ سال، ۹۲۱ زن بین ۳۵ تا ۵۰ سال و ۴۵۸ زن افغان دیگر بالای ۵۰ سال در پنجاب زندگی می‌کنند.

این داده‌ها در حالی منتشر می‌شوند که اخراج دارندگان «کارت شهروندی افغان» در پاکستان به شدت ادامه دارد و سازمان‌های مختلف همچنان نگران خطرات احتمالی برای این افراد، به‌ویژه زنان، در افغانستان هستند.

کارشناسان سازمان ملل، زنان و دختران افغان را به عنوان یکی از آسیب‌پذیرترین گروه‌ مهاجران افغان در پاکستان، شناسایی کرده‌اند.

پس از تسلط طالبان بر افغانستان، زنان معترض، فعالین، خبرنگاران زن و دیگر زنان در معرض خطر کشور را ترک کرده و به کشورهای همچون پاکستان پناه آورده‌اند که اخراج آن‌ها می‌تواند تهدیدات جدی برای امنیت و حقوق آن‌ها ایجاد کند.

به گزارش روز سه‌شنبه، ۱۹ حمل واتیکان‌نیوز توافق جدید برنامه «دهلیز بشردوستانه» سازمان «جامعه سنت‌اجیدیو» با وزارتخانه‌ها، زمینه انتقال صدها پناهجوی افغان به ایتالیا را تا حدود سه ماه دیگر ممکن می‌سازد.

این توافق روز دوشنبه، ۱۸ حمل میان سازمان «جامعه سنت‌اجیدیو»، حکومت ایتالیا و سازمان‌ها و انجمن‌های بین‌المللی مستقر در این کشور در وزارت داخله ایتالیا به امضا رسیده است.

مارکو ایمپالیاتزو، رئیس سازمان «جامعه سنت‌اجیدیو» گفت: «این اقدام برای افغان‌هایی که پس از مهاجرت گسترده از کابل در اگست ۲۰۲۱ مجبور به فرار از کشور خود در شرایط دشوار شدند و در انتظار اسکان مجدد از سوی جامعه بین‌المللی فراموش شده‌اند، نشانه‌ای از امید است.»

با این اجرایی شدن این توافق در مجموع به هشت هزار ۲۰۰ پناهجو امکان ورود امن به اروپا داده خواهد شد. به گفته واتیکان این پروژه به‌گونه کامل از منابع داخلی و با حمایت از شهروندان ایتالیایی تامین می‌شود.

آقای ایمپالیاتزو همچنین تاکید کرد که این توافق برای تسهیل ورود پناهجویان افغان به‌ویژه در زمانی که جنگ‌ و تنش‌ها میاه کشورها افزایش یافته، از اهمیت خاصی برخوردار است.

این توافق همچنین الحاقی به توافقنامه‌ای است که در نوامبر سال ۲۰۲۱ امضا شده بود و به موجب آن ۸۱۲ شهروند افغانستان وارد ایتالیا شده بودند.

فریدون سِینِرلی‌اوغلو، دبیرکل سازمان امنیت و همکاری اروپا، در این نشست خواستار حمایت عملی از زنان و دختران افغانستان شد. وی تاکید کرد که تمامی کشورهای عضو باید گام‌هایی جدی برای تضمین ایمنی، امنیت و مشارکت کامل زنان افغان در همه عرصه‌های اجتماعی بردارند.

سخنرانان این نشست، بر اهمیت دسترسی زنان و دختران افغان به آموزش و نقش کلیدی آنان در ساختار سیاسی کشور تاکید کردند. آنان آموزش دختران را ابزار بنیادین توانمندسازی و راهی به‌سوی صلح پایدار دانستند.

سخنرانان همچنین به موانع موجود بر سر راه زنان افغان پرداختند و خواستار پشتیبانی جدی جامعه جهانی از حقوق آنان شدند.

دبیرکل سازمان امنیت و همکاری اروپا در سخنان خود خواستار پشتیبانی مالی شایسته از طرح‌های ویژه و نیز تسهیل صدور ویزا برای زنانی شد که در برنامه‌های این سازمان شرکت می‌کنند یا هم‌اکنون در نهادهای آموزشی وابسته به آن تحصیل دارند.

او گفت: «تنها از طریق چنین پشتیبانی‌هایی می‌توانیم تضمین کنیم که زنان افغانستان همچنان به آموزش و منابع تحول‌آفرین دسترسی داشته باشند.»

ورونیک پِپِن-هاله، نماینده کانادا در این سازمان، نیز گفت: «زنان افغان خواستار اقدام‌های قاطع‌تر و موثرتر هستند. ما نمی‌توانیم در برابر وضعیت آنان سکوت کنیم یا بی‌تفاوت بمانیم. آنان شجاعتی کم‌نظیر از خود نشان داده‌اند و ما وظیفه داریم که در کنارشان بایستیم.»

او با اشاره به تجربه شخصی‌اش در افغانستان افزود: «تحول مثبت نیازمند برنامه‌ریزی درازمدت است و گاه یک نسل زمان می‌برد؛ اما فروپاشی تنها در چند روز ممکن است.»

منیژه باختری، سفیر و نماینده افغانستان در ویانا، در سخنان خود گفت: «محروم کردن دختران افغانستان از آموزش، نه‌تنها نقض حقوق بشر است، بلکه تهدیدی جدی برای ثبات منطقه‌ای محسوب می‌شود؛ تهدیدی که موجب گسترش مهاجرت، افراط‌گرایی، تندروی و جرایم سازمان‌یافته از جمله تروریسم و قاچاق مواد مخدر می‌گردد – تهدیدهایی که تنها به مرزهای افغانستان محدود نمی‌مانند.»

وی خواستار رویکردی همه‌جانبه برای پاسخگو ساختن گروه طالبان از سوی جامعه جهانی شد و بر شناسایی تبعیض جنسیتی به‌عنوان جنایت بین‌المللی تاکید کرد. او همچنین از اقدامات اخیر دیوان بین‌المللی دادگستری و دیوان کیفری بین‌المللی در این زمینه استقبال کرد.

ناتاشا مِلی داوودی، رئیس گروه شرکای آسیایی و نماینده دایمی مالتا در سازمان امنیت و همکاری اروپا نیز گفت: «جامعه جهانی باید از برنامه‌هایی پشتیبانی کند که مشارکت مؤثر زنان را در عرصه سیاسی ترویج می‌دهند. ما نباید اجازه دهیم زنان افغانستان در این مبارزه تنها بمانند.»

او افزود که ما از ایستادگی و پایداری زنان افغانستان الهام گرفته‌ایم. آنان نشان داده‌اند که تسلیم‌ناپذیرند. پشتیبانی از آنان تنها یک شعار نیست، بلکه وظیفه‌ای است که باید در عمل به آن پایبند باشیم.