وزیر خارجه طالبان خواستار حل اختلافات با پاکستان از طریق گفت‌وگو شد

این مجله با نشر کاریکاتوری تحریک آمیز و خشن، به سیاست‌های او علیه زنان افغان حمله کرد.

شارلی ابدو که از شناخته‌ترین مجله‌های طنز جهان است، روز چهارشنبه در کاریکاتور روز خود تصویری از زنی را با برقع کشیده که چاقوی بزرگ خون‌آلود در دست دارد و سر مردی که ظاهرا نمادی از طالبان است، از تنش جدا کرده است. در شرح تصویر آمده است: مرگ بر زندانبانان!

از نزدیک به چهار سال پیش که طالبان کنترول افغانستان را به‌دست گرفت، به تعبیر بسیاری سازمان‌ها و مقام‌های بین‌المللی، افغانستان به زندانی برای زنان افغان تبدیل شده است.

مریل استریپ، بازیگر سرشناس امریکایی، در سخنان معروفی در یک نشست سازمان ملل درباره زنان افغان گفت که گربه‌ها بیشتر از زنان در افغانستان آزادی دارند.

طالبان زنان را از کار در موسسات و ادارات دولتی محروم ساخته،‌ آموزش دختران وزنان را در مکاتب بالاتر از صنف شش و تمام مرکزهای آموزشی به خصوص دانشگاه‌ها ممنوع کرده است.

علاوه بر این، ورود زنان به مراکز تفریحی مثل پارک‌ها و حتا بیرون شدن زنان از خانه بدون همراهی یک «محرم» مرد ممنوع شده است.

شارلی ابدو به انتشار کاریکاتورهای تحریک آمیز معروف است و بهای سنگینی نیز برای آن پرداخته است. این نشریه کاریکاتورهای پیامبر اسلام را منتشر کرد که در واکنش به آن، در جنوری ۲۰۱۵ مهاجمان مسلح دوازده نفر را در داخل و اطراف دفتر شارلی ابدو، با شلیک گلوله کشتند.

این رسانه امریکایی روز چهارشنبه، ۲۷ حمل در مطلبی نوشت که باوجود اجرای کارزارهای واکسیناسون و کمک‌های جهانی به پاکستان و افغانستان، این کشورها نتوانستند زنجیره انتقال پولیو را قطع کنند.

تدروس آدهانوم، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی پیش از این گفته بود: «کاهش ناگهانی بودجه ایالات متحده، بر تلاش‌ها برای ریشه‌کن کردن فلج اطفال تاثیر گذاشته است.»

رادیو ملی امریکا نوشت: «باوجود پایین بودن نسبی آمار در افغانستان و پاکستان این سوال مطرح است که چرا این ویروس هنوز در این کشورها باقی مانده درحالی که در سال ۲۰۲۰ در جهان ریشه‌کن شده است؟»

براساس آمارهای رسمی در سال ۲۰۲۴ میلادی شمار مبتلایان پولیو در پاکستان ۷۴ مورد و در افغانستان به ۲۴ مورد رسیده بود. این آمار در سال جاری میلادی شش مورد در پاکستان و یک مورد در افغانستان گزارش شده است.

رسانه امریکایی نوشت: «تغییر در استراتژی واکسیناسیون، برخی کودکان را در افغانستان جا گذاشته است.» این رسانه به نقل از یک مقام بهداشتی افغان دلیل ریشه‌کن نشدن این بیماری در افغانستان را کیفیت پایین کارزارهای این بیماری به‌ویژه حذف واکسیناسیون خانه‌به‌خانه عنوان کرده است.

در این مطلب، این وضعیت «نگران‌کننده» گزارش شده و آمده است: «در گذشته طالبان هیچ‌گونه کارزاری در مناطق تحت کنترول خود راه‌اندازی نمی‌کردند. پس از تسلط دوباره امید می‌رفت که اجازه دسترسی به مناطق دوردست داده شود اما ممنوعیت‌ها گسترش یافت.»

طبق این گزارش ممنوعیت اشتغال زنان در سازما‌ن‌های غیردولتی نیز آسیب بزرگی به کارزارهای واکسیناسون فلج کودکان وارد کرده است.

مقام‌های بهداشتی هشدار داده‌اند: «اگر همین حالا اقدام نکنیم ممکن است با موارد غم‌انگیز بسیاری در منطقه روبرو شویم چون شیوع بیماری مرز نمی‌شناسند.»

این رسانه دلیل از بین نرفتن این بیماری در پاکستان را هدف قرار گرفتن کارکنان کارزار واکسیناسیون از سوی گروه‌های تندرو و نارسایی به برنامه فلج کودکان عنوان کرده است.

در این گزارش آمده است که کارزار واکسین خانه‌به‌خانه در پاکستان بیشتر بر واکسین خوراکی متمرکز است در حالی که واکسین تزریقی نیاز به مراکز بهداشتی و کارمندان آموزش دیده دارد.

طبق این گزارش بیش از نیمی از موارد فلج کودکان در پاکستان در میان کودکانی دیده شده که هیچ دوزی از واکسین دریافت نکردند و ۴۵ درصد دیگر هم واکسین خوراکی دریافت کرده‌اند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت چهارشنبه، ۲۷ حمل گفت بسیاری از مهاجران افغان هنگام اخراج از پاکستان با دست خالی به کشور خود بر می‌گردند. این سازمان تاکید کرد که برای کمک به این مهاجران به منابع بیشتری نیاز است.

موتیا ایزوریا ماسکون، معاون عملیاتی ماموریت سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت: «من اینجا در گذرگاه مرزی تورخم بین افغانستان و پاکستان هستم؛ جایی که هزاران خانواده افغان هر روز به کشور خود بازگردانده می‌شوند». او افزود که بسیاری از مهاجران با اندکی وسایل و بدون هیچ تصویر روشن از آنچه در انتظارشان است به افغانستان بازگردانده می‌شوند.

این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت تاکید کرد که بازگشت اجباری مهاجران افغان از پاکستان از چهارم اپریل به شدت افزایش یافته است. او گفت زنان و کودکان بیشترین تعداد بازگشت کنندگان را تشکیل می‌دهند.

موتیا ایزوریا ماسکون خاطرنشان کرد که مهاجران افغان در گذرگاه تورخم «خسته، ترسیده و بسیار آسیب‌پذیر» به نظر می‌رسند. او اذعان کرد که افغانستان به سادگی نمی‌تواند اخراج دسته‌جمعی مهاجران را به یکباره تحمل کند.

این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت: «ما هر کاری از دست‌مان بربیاید انجام می‌دهیم. اما برای ادامه همکاری به منابع بیشتری نیاز داریم». او تاکید کرد که اگر منابع بیشتری به دسترس این نهاد قرار نگیرد، مهاجران زیادی در گذرگاه‌ها و مناطق بازگشت شان با مشکلات جدی مواجه خواهند شد.

موتیا ایزوریا ماسکون اذعان کرد که وضعیت در گذرگاه تورخم بحرانی است. او گفت تیم آی‌او‌ام به همراهی شرکای بشردوستانه به‌طور شبانه‌روزی در این گذرگاه به مهاجران افغان خدمات ارائه می‌کند. این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت در حال حاضر خدمات ضروری به مهاجران افغان در این گذرگاه ارائه می‌شود، اما تعداد به سرعت در حال افزایش است و منابع کافی در اختیار این سازمان نیست.

ناهیده ساپان، عضو تیم کریکت زنان افغانستان در تبعید روز چهارشنبه، ۲۷ حمل به خبرگزاری رویترز گفت: «ما احساس ارزشمندی و الهام می‌کنیم. این خبر به ما اعتماد به نفس زیادی نسبت به آینده داد. بعضی از دخترها در تیم گریه می‌کردند چون بسیار تلاش کرده بودیم.»

او یکی از ۲۵ زنی بود که در سال ۲۰۲۰ با تیم کریکت افغانستان قرارداد بسته بودند و امیدوار بودند مانند تیم مردان به صحنه جهانی راه پیدا کنند. بیشتر آن‌ها اکنون زندگی جدیدی را در استرالیا آغاز کرده‌اند و برخی دیگر به کانادا و بریتانیا رفته‌اند.

ناهیده ساپان گفت که هیچ یک از بازیکنان تیم کریکت مردان افغانستان برای تبریکی این وعده مالی، با آنان تماس نگرفته‌ است اما این مسئله با توجه به وضعیت سیاسی قابل درک است.

او افزود: «اوضاع دشوار است. ما از وضعیت افغانستان و کریکت آن آگاهیم. طالبان نمی‌خواهد آن‌ها از تیم کریکت زنان افغانستان حمایت کنند. اگر حمایت کنند ممکن است بازی‌های مردان هم ادامه پیدا نکند.»

شورای جهانی کریکت اخیرا اعلام کرد که یک صندوق ویژه برای حمایت از زنان کریکت‌باز افغانستان ایجاد خواهد کرد. این شورا جزئیات مالی یا زمان‌بندی توزیع این کمک‌ها را اعلام نکرده اما بازیکنان امیدوارند که این وعده سرآغاز یک تحول مهم برای کریکت زنان باشد.

ریاست دانشگاه البیرونی در کاپیسا در اطلاعیه‌ای نوشته است که طبق فرمان هبت‌الله آخندزاده، رهبر این گروه «همه استادان و دانشجویان مکلف‌اند که با دستار یا کلاه در صنف حاضر شوند.»

در این اطلاعیه آمده است که استادان و دانشجویان از پوشیدن «پتلون و نیکتایی» خودداری و با لباس محلی حاضر شوند.

طالبان هشدار داده است که متخلفان را به وزارت معرفی می‌کند و آنها حق شکایت نخواهند داشت.

100%

همزمان، دانشجویان در هرات گفتند که طالبان پوشیدن لباس محلی، کلاه و دستار را در دانشگاه‌های این ولایت اجباری کرده است.

طالبان پس از تسلط بر افغانستان، محدودیت‌های شدیدی در دانشگاه‌ها وضع کرد و پوشش مورد نظر این گروه اجباری کرد.

یکی از دانشجویان دانشگاه هرات چهارشنبه ۲۷ حمل به افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان سر از فردا پنجشنبه گذاشتن ریش و کلاه را برای دانشجویان و استادان اجباری کرد.

یکی دیگر از دانشجویان گفت که محدودیت‌های طالبان انگیزه آنها را تحت تاثیر قرار داده و ادامه تحصیل را دشوار کرده است. او گفت:‌ «مثل من، تمام هم دوره‌های من بی انگیزه هستند.»

منابع گفتند که امروز شاهد استعفای چند تن از استادان بودند که بخاطر یونیفورم اجباری از مقامشان استعفادادند.

وزارت معارف طالبان نیز یونیفورم جدیدی برای دانش‌آموزان تعیین کرده و ستار، کلاه و لباس محلی را اجباری کرده است.

یک منبع در دانشگاه هرات گفت که ماموران امر به معروف طالبان داخل‌صنف‌های درسی شده و هشدار داده‌اند در صورت عدم رعایت پوشش مورد نظر این گروه، غیرحاضر خواهند شد.

یکی از شدیدترین محدودیت‌های طالبان، محرومیت دختران از رفتن به دانشگاه است. در حال حاضر طالبان دختران بالاتر از صنف شش را از آموزش محروم کرده است.

طالبان نظام آموزشی تحصیلات عالی را تغییر داده و شماری از استادان را برکنار و افراد مورد نظر خود را در دانشگاه‌های افغانستان جابه جا کرده است.