طالبان از استخدام ۵۰۰ جوان پنجشیر در صفوف پولیس خود خبر داد

تا اکنون دلیل بازداشت ندیمه مشخص نیست، اما پیش از این طالبان او را در دلو ۱۴۰۰ نیز برای مدتی بازداشت و سپس رها کرد.

ندیمه نور که در فضای مجازی فعالیت گسترده دارد، آخرین پیام ویدیویی خود را در ۲۱ دلو ۱۴۰۳ منتشر کرده بود. در این پیام، او از طالبان خواسته بود با مردم با مهربانی رفتار کنند.

ندیمه خطاب به طالبان گفته بود:

«گلم، قربان تان شوم. دلم به حال مردم کشورم و به حال شما می‌سوزد که این حرف‌ها را می‌زنم. شما که با این رنجرها می‌روید، سلاح‌های تان را این‌طور به روی مردم نگیرید… فردا ممکن است همان اسلحه به‌سوی خودتان شلیک شود. اگر دل‌های مردم را به‌دست بیاورید، محبت بین ما و شما زیاد می‌شود.»

بنا به گزارش‌ها، ندیمه نور مسئول یک موسسه خیریه است که در زمینه آموزش دختران در افغانستان نیز فعالیت دارد. او در سال ۲۰۱۹ از کانادا به افغانستان بازگشته بود.

بازداشت او در حالی صورت گرفته که پیش‌تر نیز فعالان حقوق زنان، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران، و حتی برخی از نیروهای امنیتی نظام جمهوری پیشین توسط طالبان بازداشت، شکنجه، و طبق برخی گزارش‌ها، ناپدید شده‌اند.

روند اخراج مهاجران افغان از پاکستان پس از آن شدت گرفت که مقام‌های ارشد پاکستانی اعلام کردند که شهروندان افغان در شماری از حملات به نیروهای امنیتی پاکستان دست دارند. این اتهامات به خصوص اتهام حمایت طالبان از گروه‌های مسلح پاکستانی باعث تشدید تنش میان دو طرف شده است.

با این حال و در اوج تنش میان طالبان و اسلام‌آباد، هفتمین نشست کمیته هماهنگی مشترک افغانستان و پاکستان بعد از ۱۵ وقفه در کابل برگزار شد. آخرین جلسه کمیته هماهنگی مشترک دو کشور در اوایل جنوری ۲۰۲۴ در اسلام‌آباد برگزار شده بود.

محمدصادق، نماینده ویژه پاکستان در امور افغانستان که ریاست هیئت پاکستانی در این نشست را به عهده داشت، از احیای کمیته هماهنگی مشترک میان دو کشور با برگزاری نشست چهارشنبه استقبال کرد.

صادق خان در پستی در شبکه اکس پس از نشست روز چهارشنبه گفت که کمیته هماهنگی مشترک بستری حیاتی برای رسیدگی به موضوعات حساس و استراتژیک است.

نماینده ویژه پاکستان گفت: «تعامل منظم و پایدار از طریق چنین مکانیسم‌هایی برای کاهش تنش‌ها، رفع تردیدها و تقویت درک متقابل در روابط دوجانبه ضروری است.»

نشست روز چهارشنبه در حالی برگزار شد که تنش‌ها بین دو پاکستان و طالبان افزایش یافته، اخراج مهاجران افغان از پاکستان شدت گرفته، درگیری‌ در امتداد مرز هر از گاهی صورت می‌گیرد، و فعالیت گروه‌های شورشی مثل تحریک طالبان پاکستان در داخل این کشور بیشتر شده است.

اسلام‌آباد بارها طالبان را متهم کرده که به طالبان پاکستانی و دیگر گروه‌های مسلح پناه داده و به این گروه‌ها اجازه داده از داخل خاک افغانستان برای انجام حملات به نیروهای امنیتی پاکستان استفاده کنند. طالبان بارها این اتهامات را رد کرده است.

طبق بیانیه وزارت خارجه طالبان،‌ امیر خان متقی در این دیدار گفته که دو طرف باید مسائل خود را از طریق گفت‌وگو در فضای اعتماد حل و فصل کنند و از هرگونه اقدام و اظهاراتی که موجب رنجش و تحریک مردم می‌شود، خودداری کنند.

در اعلامیه طالبان آمده که هیئت پاکستانی به ریاست صادق خان از سفر معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه پاکستان در آینده نزدیک به کابل خبر داده است.

این مجله با نشر کاریکاتوری تحریک آمیز و خشن، به سیاست‌های او علیه زنان افغان حمله کرد.

شارلی ابدو که از شناخته‌ترین مجله‌های طنز جهان است، روز چهارشنبه در کاریکاتور روز خود تصویری از زنی را با برقع کشیده که چاقوی بزرگ خون‌آلود در دست دارد و سر مردی که ظاهرا نمادی از طالبان است، از تنش جدا کرده است. در شرح تصویر آمده است: مرگ بر زندانبانان!

از نزدیک به چهار سال پیش که طالبان کنترول افغانستان را به‌دست گرفت، به تعبیر بسیاری سازمان‌ها و مقام‌های بین‌المللی، افغانستان به زندانی برای زنان افغان تبدیل شده است.

مریل استریپ، بازیگر سرشناس امریکایی، در سخنان معروفی در یک نشست سازمان ملل درباره زنان افغان گفت که گربه‌ها بیشتر از زنان در افغانستان آزادی دارند.

طالبان زنان را از کار در موسسات و ادارات دولتی محروم ساخته،‌ آموزش دختران وزنان را در مکاتب بالاتر از صنف شش و تمام مرکزهای آموزشی به خصوص دانشگاه‌ها ممنوع کرده است.

علاوه بر این، ورود زنان به مراکز تفریحی مثل پارک‌ها و حتا بیرون شدن زنان از خانه بدون همراهی یک «محرم» مرد ممنوع شده است.

شارلی ابدو به انتشار کاریکاتورهای تحریک آمیز معروف است و بهای سنگینی نیز برای آن پرداخته است. این نشریه کاریکاتورهای پیامبر اسلام را منتشر کرد که در واکنش به آن، در جنوری ۲۰۱۵ مهاجمان مسلح دوازده نفر را در داخل و اطراف دفتر شارلی ابدو، با شلیک گلوله کشتند.

این رسانه امریکایی روز چهارشنبه، ۲۷ حمل در مطلبی نوشت که باوجود اجرای کارزارهای واکسیناسون و کمک‌های جهانی به پاکستان و افغانستان، این کشورها نتوانستند زنجیره انتقال پولیو را قطع کنند.

تدروس آدهانوم، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی پیش از این گفته بود: «کاهش ناگهانی بودجه ایالات متحده، بر تلاش‌ها برای ریشه‌کن کردن فلج اطفال تاثیر گذاشته است.»

رادیو ملی امریکا نوشت: «باوجود پایین بودن نسبی آمار در افغانستان و پاکستان این سوال مطرح است که چرا این ویروس هنوز در این کشورها باقی مانده درحالی که در سال ۲۰۲۰ در جهان ریشه‌کن شده است؟»

براساس آمارهای رسمی در سال ۲۰۲۴ میلادی شمار مبتلایان پولیو در پاکستان ۷۴ مورد و در افغانستان به ۲۴ مورد رسیده بود. این آمار در سال جاری میلادی شش مورد در پاکستان و یک مورد در افغانستان گزارش شده است.

رسانه امریکایی نوشت: «تغییر در استراتژی واکسیناسیون، برخی کودکان را در افغانستان جا گذاشته است.» این رسانه به نقل از یک مقام بهداشتی افغان دلیل ریشه‌کن نشدن این بیماری در افغانستان را کیفیت پایین کارزارهای این بیماری به‌ویژه حذف واکسیناسیون خانه‌به‌خانه عنوان کرده است.

در این مطلب، این وضعیت «نگران‌کننده» گزارش شده و آمده است: «در گذشته طالبان هیچ‌گونه کارزاری در مناطق تحت کنترول خود راه‌اندازی نمی‌کردند. پس از تسلط دوباره امید می‌رفت که اجازه دسترسی به مناطق دوردست داده شود اما ممنوعیت‌ها گسترش یافت.»

طبق این گزارش ممنوعیت اشتغال زنان در سازما‌ن‌های غیردولتی نیز آسیب بزرگی به کارزارهای واکسیناسون فلج کودکان وارد کرده است.

مقام‌های بهداشتی هشدار داده‌اند: «اگر همین حالا اقدام نکنیم ممکن است با موارد غم‌انگیز بسیاری در منطقه روبرو شویم چون شیوع بیماری مرز نمی‌شناسند.»

این رسانه دلیل از بین نرفتن این بیماری در پاکستان را هدف قرار گرفتن کارکنان کارزار واکسیناسیون از سوی گروه‌های تندرو و نارسایی به برنامه فلج کودکان عنوان کرده است.

در این گزارش آمده است که کارزار واکسین خانه‌به‌خانه در پاکستان بیشتر بر واکسین خوراکی متمرکز است در حالی که واکسین تزریقی نیاز به مراکز بهداشتی و کارمندان آموزش دیده دارد.

طبق این گزارش بیش از نیمی از موارد فلج کودکان در پاکستان در میان کودکانی دیده شده که هیچ دوزی از واکسین دریافت نکردند و ۴۵ درصد دیگر هم واکسین خوراکی دریافت کرده‌اند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت چهارشنبه، ۲۷ حمل گفت بسیاری از مهاجران افغان هنگام اخراج از پاکستان با دست خالی به کشور خود بر می‌گردند. این سازمان تاکید کرد که برای کمک به این مهاجران به منابع بیشتری نیاز است.

موتیا ایزوریا ماسکون، معاون عملیاتی ماموریت سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت: «من اینجا در گذرگاه مرزی تورخم بین افغانستان و پاکستان هستم؛ جایی که هزاران خانواده افغان هر روز به کشور خود بازگردانده می‌شوند». او افزود که بسیاری از مهاجران با اندکی وسایل و بدون هیچ تصویر روشن از آنچه در انتظارشان است به افغانستان بازگردانده می‌شوند.

این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت تاکید کرد که بازگشت اجباری مهاجران افغان از پاکستان از چهارم اپریل به شدت افزایش یافته است. او گفت زنان و کودکان بیشترین تعداد بازگشت کنندگان را تشکیل می‌دهند.

موتیا ایزوریا ماسکون خاطرنشان کرد که مهاجران افغان در گذرگاه تورخم «خسته، ترسیده و بسیار آسیب‌پذیر» به نظر می‌رسند. او اذعان کرد که افغانستان به سادگی نمی‌تواند اخراج دسته‌جمعی مهاجران را به یکباره تحمل کند.

این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت: «ما هر کاری از دست‌مان بربیاید انجام می‌دهیم. اما برای ادامه همکاری به منابع بیشتری نیاز داریم». او تاکید کرد که اگر منابع بیشتری به دسترس این نهاد قرار نگیرد، مهاجران زیادی در گذرگاه‌ها و مناطق بازگشت شان با مشکلات جدی مواجه خواهند شد.

موتیا ایزوریا ماسکون اذعان کرد که وضعیت در گذرگاه تورخم بحرانی است. او گفت تیم آی‌او‌ام به همراهی شرکای بشردوستانه به‌طور شبانه‌روزی در این گذرگاه به مهاجران افغان خدمات ارائه می‌کند. این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت در حال حاضر خدمات ضروری به مهاجران افغان در این گذرگاه ارائه می‌شود، اما تعداد به سرعت در حال افزایش است و منابع کافی در اختیار این سازمان نیست.