نمایندگان چین و پاکستان با وزیر تجارت طالبان درباره همکاری‌های اقتصادی گفت‌وگو کردند

تلویزیون ملی افغانستان تحت کنترول طالبان به نقل از اداره مبارزه با حوادث طبیعی در دایکندی روز شنبه ۲۰ ثور خبر داد که از میان جان‌باختگان، پنج نفر از ولسوالی شهرستان، دو نفر از میرامور و یک نفر از اشترلی بودند.

در سال‌های اخیر، شمار زیادی از شهروندان افغانستان به‌دلیل بیکاری، ناامنی و وضعیت اقتصادی نامناسب، برای یافتن کار به کشورهای همسایه مانند ایران، پاکستان و تاجیکستان مهاجرت کرده‌اند.

بسیاری از این مهاجران به مشاغل سخت و پرخطر از جمله کار در معادن زغال‌سنگ و ساخت‌وساز روی می‌آورند، که غالباً فاقد تجهیزات ایمنی و شرایط کاری مناسب هستند.

علاوه بر عثمان، گزارش‌هایی مبنی بر خودکشی چندین پناهجوی افغان دیگر در شهرهای مختلف پاکستان نیز به‌ نشر رسیده است. این گزارش‌ها حاکی از ناامیدی فزاینده، بلاتکلیفی و ترس از بازگشت به کشور تحت کنترول طالبان است.

پاکستان از آغاز ماه اپریل، روند بازداشت و اخراج اجباری مهاجران افغان را تشدید کرده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که تاکنون بیش از ۱۰۰ هزار افغان از شهرهای مختلف پاکستان اخراج شده‌اند.

پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در اگست ۲۰۲۱، ده‌ها هزار افغان به‌دلیل ترس از انتقام‌گیری طالبان به کشورهای همسایه مثل پاکستان و ایران گریختند.

پرونده‌های برخی از این مهاجران برای انتقال به کشور سوم به شمول امریکا یا کشورهای اروپایی در جریان است.

با این‌حال دونالد ترامپ، رئيس‌جمهور ایالات متحده امریکا، در ماه جنوری برنامه‌های پناهندگی را متوقف کرد و حدود ۲۰ هزار افغان اکنون در پاکستان در بلاتکلیفی به‌سر می‌برند. عثمان نیز یکی از ۲۰ هزار افغان بود که ماه گذشته دست به خودکشی زد.

جمیله اکبری، یکی از اعضای سابق نیروهای مسلح افغانستان، به تلگراف گفت: «ما تحت فشار شدید هستیم، این فشار باعث اختلالات روانی من شده، چون اگر به افغانستان برگردم، کشته خواهم شد. برای من، بازگشت به افغانستان یعنی رفتن به سمت مرگ.»

در پیشاور، شهناز ۴۲ ساله نیز با خطر اخراج به افغانستان مواجه است. او که در روستاهای دورافتاده افغانستان به‌عنوان فعال حقوق زنان فعالیت می‌کرد، به تلگراف گفت: «پیش از فرار از افغانستان، طالبان به موتر ما حمله کردند و تیراندازی کردند. شوهرم زخمی شد.»

سه ماه پس از سقوط افغانستان، شهناز و خانواده‌اش تصمیم گرفتند به ناچار به پاکستان فرار کنند، اما اکنون، آنان تحت کارزار اخراج گسترده مجبور به بازگشت به افغانستان‌ شده‌اند.

شهناز گفت: «به ما گفته‌اند که باید ظرف دو ماه کشور را ترک کنیم.» او افزود: «من نمی‌توانم به افغانستان برگردم. مرگ در انتظار من و خانواده‌ام است.»

بازنشستگان روز شنبه، بیستم ثور، بار دیگر در برابر ساختمان خزینه تقاعد طالبان گردهم آمدند و خواستار پرداخت حقوق بازنشستگی خود شدند. آنان می‌گویند که نهادهای مسئول طالبان تاکنون به درخواست‌های مکرر بازنشستگان پاسخ نداده‌اند.

یکی از معلمان بازنشسته با ارسال ویدیویی به افغانستان اینترنشنال گفت که مسئولان طالبان حتی از اجرای فرمان‌های مقام‌های خود نیز سر باز می‌زنند. او افزود که بازنشستگان در چهار سال گذشته، به‌رغم پرداخت کرایه خانه و قبض برق و هزینه‌های سنگین زندگی همچنان از دریافت حقوق خود محروم‌اند.

این معلم بازنشسته گفت: «اگر تنها دو روز قبض برق را پرداخت نکنیم، برق‌مان قطع می‌شود، اما چهار سال است برای گرفتن حقوق‌مان به نهادهای مسئول مراجعه می‌کنیم و هنوز موفق به دریافت آن نشده‌ایم». او گفت طالبان مردم و جامعه جهانی را فریب می‌دهند.

بازنشستگان پیش‌تر نیز، در روز شنبه ششم حمل، در برابر ساختمان ریاست خزینه تقاعد طالبان در کابل تجمع کرده بودند. شماری از آنان در آن تجمع تصریح کردند که خواهان صدقه نیستند، بلکه تنها خواستار دریافت حقوق قانونی خود هستند.

بازنشستگان معترض می‌گویند طالبان بارها وعده پرداخت حقوق آن‌ها را داده‌اند، اما هرگز به وعده‌های خود عمل نکرده‌اند. کارکنان بازنشسته دولت تأکید دارند که حقوق بازنشستگی، حقی طبیعی و قانونی است که از حقوق ماهیانه آن‌ها کسر شده است.

هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، در اول جدی ۱۴۰۳، فرمان تشکیل دادگاه‌های ویژه برای رسیدگی به وضعیت حقوق بازنشستگان را صادر کرد و خواستار پرداخت این حقوق شد. با این حال، برخی بازنشستگان می‌گویند که آن‌ها مجرم نیستند که به دادگاه مراجعه کنند، اما با وجود مراجعه، هنوز موفق به دریافت حقوق خود نشده‌اند.

به همین منظور، کمیته‌ای متشکل از نمایندگان شهرداری، ریاست محیط زیست، فرماندهی پولیس، زراعت و مالداری، محیط زیست و صحت عامه برای شناسایی و از بین بردن این سگ‌ها مطابق با «اصول شریعت» توظیف شده‌اند.

طالبان در دایکندی همچنین از مقام‌های محلی در ولسوالی‌ها خواسته‌اند تا سگ‌های بی‌خانمان و بیمار را شناسایی کرده و اقدام به از بین بردن آن‌ها کنند.

کارشناسان حقوق حیوانات و فعالان مدافع محیط زیست بر این باورند که برخورد با سگ‌های ولگرد باید به‌طور انسانی و با رعایت حقوق حیوانات صورت گیرد.

به گفته آن‌ها، در بسیاری از کشورهای دنیا، به جای از بین بردن حیوانات، از روش‌هایی ساختن پناهگاه‌ها و پذیرش حیوانات بی‌خانمان استفاده می‌شود که نه تنها به رفاه حیوانات کمک می‌کند، بلکه مشکلات بهداشتی و اجتماعی ناشی از جمعیت زیاد حیوانات بی‌خانمان را نیز کاهش می‌دهد.

یک خبرنگار محلی در غزنی گفته است این احتمال وجود دارد که راحل در پیوند با برخی از یادداشت‌هایش در فیسبوک بازداشت شده باشد. راحل در آخرین یادداشت‌هایش در فیس‌بوک به مشکلات اجتماعی مثل فقر گسترده پرداخته بود.

مرکز خبرنگاران گفته است این چهارمین مورد بازداشت خبرنگاران توسط استخبارات طالبان در یک هفته اخیر است.

روز دوشنبه ۱۵ ثور و روز سه‌شنبه ۱۶ ثور، سه خبرنگار محلی در تالقان مرکز ولایت تخار، بازداشت شدند.

براساس آمار مرکز خبرنگاران افغانستان در مجموع دست‌کم ۱۳ خبرنگار یا کارمند رسانه‌ای در زندان طالبان هستند.

از این میان، شش نفر به حبس‌هایی از هفت ماه تا سه سال محکوم شده‌اند.

استخبارات طالبان در چهار سال گذشته محدودیت‌های شدیدی بر آزادی بیان وضع کرده و ده‌ها خبرنگار را بازداشت و شکنجه کرده‌ است.

بر بنیاد آخرین رده‌بندی جهانی سال ۲۰۲۵، افغانستان از نگاه آزادی رسانه‌ها در میان ۱۸۰ کشور در جایگاه ۱۷۵ قرار دارد.