وزارت صنعت جمهوری اسلامی ایران می‌گوید آماده راه‌اندازی شهرک‌های صنعتی در افغانستان است

این مرکز اعلام کرد که در این معرفی‌نامه، منظور از هرات صرفاً شهر کنونی آن نیست، بلکه گستره‌ای از شهرهای مهم خراسان را دربرمی‌گیرد که از غور تا کرانه‌های سیستان و از طوس تا نیمه‌های فاریاب را شامل می‌شود.

در میان شخصیت‌هایی که معرفی شده‌اند، نام چهره‌هایی چون گوهرشاد بیگم، سلطان حسین بایقرا، امیرعلی‌شیر نوایی، احمدشاه مسعود، محمد اسماعیل‌خان، رنگین دادفر سپنتا، رویا سادات، اعضای تیم دختران ربات‌ساز هرات و حمیرا نکهت دستگیرزاده نیز دیده می‌شود.

داوود مرادیان، رئیس انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان، در پاسخ به این پرسش افغانستان اینترنشنال که چرا احمدشاه مسعود در میان شخصیت‌های هرات قرار گرفته، گفت: «دامن هرات گسترده است و این انتخاب مشکلی ندارد.»

وی افزود که هدف، تبدیل محلی‌گرایی رایج به هویتی مثبت و مستند است.

احمدشاه مسعود در دوره کودکی چندسالی در هرات درس خوانده است.

مرادیان همچنین گفت که پس از معرفی شخصیت‌های تاریخی و فرهنگی هرات، قصد دارند شخصیت‌های برجسته کابل و قندهار را نیز معرفی کنند.

هگست در پاسخ به پرسشی درباره نتایج تحقیقات خروج نیروهای امریکایی از افغانستان گفت: «ما در دفتر خود با جدیت این موضوع را پیگیری می‌کنیم. احتمالاً فردا یا چهارشنبه اطلاعیه‌ای درباره پیشرفت‌های گروه ویژه‌ای که روی این موضوع کار می‌کند، منتشر خواهیم کرد.»

او افزود که «تحقیقات در جریان است، اما این فرآیند زمان‌بر است، زیرا مسایل متعددی باید بررسی شوند. برخی اطلاعات محرمانه و طبقه‌بندی‌شده هستند و نیاز به انجام مصاحبه‌هایی وجود دارد.»

وزیر دفاع امریکا پیش‌بینی کرد که تحقیقات درباره چگونگی خروج نیروهای امریکایی از افغانستان ممکن است تا سال ۲۰۲۶ ادامه یابد. با این حال، او تاکید کرد که عاملان خروج «فاجعه‌بار» از افغانستان قطعاً پاسخگو خواهند بود.

هگست با اشاره به خروج از افغانستان و همچنین جنگ‌های اوکراین و غزه اظهار داشت: «کاری که جو بایدن با اعتبار امریکا کرد، فاجعه‌بار بود.» او ابراز داشت که اکنون با بازگشت دونالد ترامپ، قدرت و اعتبار امریکا بار دیگر احیا شده است.

پیت هگست در آغاز کار خود در پنتاگون متعهد شده بود که خروج پرهرج‌ومرج ایالات متحده از افغانستان را بررسی کند. او در دیدار با کارکنان پنتاگون گفته بود: «ما خروج از افغانستان را موشکافانه بررسی خواهیم کرد تا مشخص شود چه اشتباهاتی رخ داده و چرا هیچکس پاسخگو نبوده است.»

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پیش‌تر اعلام کرده بود که از مقام‌های نظامی مسئول مدیریت عملیات خروج از افغانستان درخواست استعفا خواهد کرد. او گفته بود: «من خواستار استعفای فوری آن‌ها هستم.»

ترامپ بارها جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین، و کامالا هریس، معاون او را به دلیل مدیریت ناکام خروج از افغانستان سرزنش کرده است. او در سخنرانی‌های خود این خروج را «عقب‌نشینی فاجعه‌بار» و «تحقیرآمیزترین رویداد در تاریخ امریکا» توصیف کرده است.

روزنامه محلی اکسپرس اند استار گزارش داد که این معبد روز شنبه، ۲۷ ثور برای جامعه سیک های افغان در منطقه سندویل بنا شده است.

در مراسم افتتاح این معبد، لوچان سینگ چاولا، مسئول معبد گورو نانک دربار، اظهار داشت: «این رویداد موفقیتی بزرگ و لحظه‌ای تاریخی برای جامعه سیک افغان در سندویل است. این مراسم با گردهم‌آوردن افراد از اقشار مختلف، تنوع و اتحاد شهر اسمتویک را به نمایش گذاشت. حضور مهمانان برجسته مایه افتخار ما بود.»

وی افزود: «دیدن اعضای جامعه سیک افغان بسیار دل‌انگیز بود. این مراسم نه تنها تجلیل افتتاح یک مکان عبادی جدید است، بلکه سفر پرفرازونشیب این جامعه را نیز برجسته کرد.»

او گفت که جامعه سیک‌های افغان با وجود تحمل سختی‌ها و آوارگی‌ها، همچنان به غنای فرهنگی و اجتماعی منطقه کمک می‌کند.

جامعه سیک‌های افغانستان طی چهار دهه جنگ و درگیری در کشور متحمل آسیب‌های فراوانی شده و ناچار به مهاجرت و کوچ اجباری شده‌اند.بازگشت طالبان به قدرت، روند مهاجرت سیک‌ها از افغانستان را تشدید کرد.

اکنون، از جمعیت ده‌ها هزار نفری این اقلیت مذهبی، تنها تعداد اندکی در کشور باقی مانده‌اند. اکثر سیک‌های افغانستان به هند، کانادا، اروپا و ایالات متحده مهاجرت کرده‌اند.

طی چهار دهه درگیری در افغانستان، بسیاری از خانه‌ها و معابد این اقلیت مذهبی در کابل و ولایات غصب شده است.

در دیدارهای امیرخان متقی با مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، و عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران، مقامات ایرانی از نصب پرچم طالبان در نشست‌های رسمی خودداری کرده بودند.

متقی روز شنبه، به دعوت رسمی وزیر خارجه ایران به تهران سفر کرد. جمهوری اسلامی با حذف پرچم طالبان از دیدارهای رسمی نشان داد که این گروه را به عنوان حکومت مشروع و قانونی افغانستان به رسمیت نمی‌شناسد.

این درحالی است که در سفر رسمی عباس عراقچی به کابل، وزارت خارجه طالبان پرچم خود و پرچم جمهوری اسلامی ایران را در میز گفت‌وگوهای رسمی قرار داده بود.

کشورهایی مانند قطر و عمان نیز در دیدارهای رسمی با متقی از نصب پرچم طالبان خودداری کرده‌اند. هیچ کشوری رژیم طالبان را به رسمیت نشناخته و پرچم این گروه به عنوان پرچم رسمی افغانستان پذیرفته نشده است. به همین دلیل، کشورهایی که با طالبان روابط دیپلوماتیک دارند، از نصب پرچم این گروه در نشست‌های رسمی خودداری می‌کنند.

طالبان تلاش می‌کند پرچم سفید خود را به عنوان پرچم رسمی افغانستان تثبیت کند. این گروه پس از بازگشت به قدرت، پرچم تاریخی افغانستان (سیاه، سرخ و سبز) را کنار گذاشت و پرچم خود را جایگزین کرد. طالبان همچنین قانون اساسی، سرود ملی و بسیاری از قوانین پیشین افغانستان را حذف کرده است.

پس از اظهارات مولوی عبدالقاهر در خطبه نماز جمعه در مسجد روضه شریف در بلخ، طالبان به مسجد یورش برده و قصد بازداشت وی را داشتند. اما مردم به حمایت از این روحانی سرشناس ایستاده و اجازه بازداشت وی را ندادند.

در پی نشر و پخش گسترده اظهارات انتقادی این روحانی، ریاست امر به معروف طالبان در بلخ روحانیون سرشناس را فراخواند و دستور داد که از این پس هیچ کسی حق ندارد خطبه نماز جمعه را ضبط و پخش کند. 

ملای بلخی، به‌شدت از تبعیض، قوم‌گرایی و قبیله‌گرایی در رژیم طالبان انتقاد کرده و گفت که ظلم و بی‌عدالتی دوام نمی‌آورد.

واکنش فوری طالبان به اظهارات مولوی عبدالقاهر، با واکنش گسترده عمومی روبرو شده است. یکی از کاربران شبکه‌های اجتماعی نوشت که «سانسور خطبه علما، با شرع و دین مغایرت دارد. علمای ربانی باید آزادانه حرف حق را بگویند .»

یکی دیگر از کاربران نوشت که «گروه حاکم که خود را مدعی حکومت اسلامی می‌داند، از شنیدن صدای اعتراض مردم در مسجد خانه خدا آن‌چنان به هراس افتاده‌ که حتی خطیبان جمعه را هم تهدید می‌کند؛ گویا اینکه برای آن‌ها نه حق، نه دین، بلکه فقط ترس از افشای حقیقت اهمیت دارد.»

شماری دیگر از کاربران گفتند که طالبان با سرکوب و سانسور نمی‌توانند جلو بیان حقیقت را بگیرند.

مولوی عبدالقاهر پیش‌تر نیز از سیاست‌های طالبان انتقاد کرده بود. او در نشست لویه‌جرگه طالبان با سخنان صریح، عملکرد این گروه را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «جغرافیا را می‌توان با انتحاری و موتر بمب تصرف کرد، اما دل‌های مردم را نه.»

طی نزدیک به چهار سال حاکمیت طالبان در افغانستان، شماری از روحانیون مستقل بارها از عملکرد این گروه انتقاد کرده‌اند؛ انتقادهایی که اغلب به بازداشت، فشار یا فرار آنها از کشور منجر شده است.

طالبان با درک اهمیت منبر و مسجد، در چهار سال گذشته سعی کرده که در مساجد و منابر ملاهای وفادار به خود را بگمارد. علی‌رغم آن، شماری از روحانیون هر از گاهی از سیاست‌های این گروه به تندی انتقاد کرده‌اند. طالبان انتقادها را با سرکوب، خشونت‌ و به بندکشیدن منتقدان خاموش و خفه کرده است.

چنانچه گروه حاکم پیشتر بر آزادی رسانه‌ها، آزادی تجمعات و حرکت‌های اجتماعی محدودیت وضع کرده بود.