ده‌ها جنبش‌ اعتراضی زنان افغان خواستار پیگرد حقوقی شرل بنارد شدند

شرل بنارد، همسر زلمی خلیلزاد سفیر سابق امریکا در افغانستان به افغانستان اینترنشنال گفت از این موضوع آگاه است که زنان افغان او را به سفیدنمایی طالبان متهم می‌کنند. او گفت برخی زنان افغان تلاش دارند در امریکا، «جایی که آزادی و جامعه‌ای مدرن وجود دارد، بمانند.»

خانم بنارد گفت: «کشورهای اروپایی نیز خواهان بازگشت پناهندگان افغان به کشورشان هستند و آن‌ها نیز برنامه‌های اخراج را آغاز خواهند کرد.»

او تأکید کرد که اگر پناهندگان افغان به کشور بازگردند و در داخل علیه آپارتاید جنسیتی مبارزه کنند، از آن‌ها حمایت خواهد شد.

او افزود: «زنان افغان، خواهران کمتر تحصیل‌کرده‌ی خود را رها کرده و کشور را ترک کرده‌اند.»

شرل بنارد، نویسنده و پژوهشگر تأکید کرد که آنچه امروز در افغانستان جریان دارد آپارتاید جنسیتی است اما، مردم افغانستان خود باید برای پایان دادن به این وضعیت اقدام کنند.

همسر زلمی خلیلزاد، از معماران توافقنامه دوحه، روز جمعه دوم جوزا، در گفت‌وگویی با افغانستان اینترنشنال به پرسش‌هایی درباره سفر اخیرش به افغانستان و مقاله‌اش پاسخ داد.

خانم بنارد که حدود یک ماه پیش به کابل سفر کرده بود، بار دیگر گزارش‌ها درباره سرکوب زنان و نیروهای پیشین امنیتی توسط طالبان را رد کرد.

او در پاسخ به پرسشی درباره اینکه آیا آنچه در افغانستان رخ می‌دهد، آپارتاید جنسیتی است، گفت: «بله، آنچه در افغانستان اتفاق می‌افتد آپارتاید جنسیتی است، اما در افریقای جنوبی هم آپارتاید جنسیتی وجود داشت. ما سیاهپوستان را از کشور اخراج نکردیم.»

شرل بنارد در این گفت‌وگو از فمینیست‌ها انتقاد کرد و گفت آنان برای افزایش آگاهی زنان روستایی تلاش چندانی نکرده‌اند. او تأکید کرد که تغییر وضعیت افغانستان تنها در صورتی ممکن است که روشنفکران در کشور باقی بمانند.

خانم بنارد همچنین مدعی شد که امنیت در افغانستان نسبت به ۱۵ سال گذشته در بهترین وضعیت قرار دارد و مردم می‌توانند به مناطقی سفر کنند که در گذشته ناامن بودند.

او با اشاره به ضعف حکومت‌داری طالبان، به‌ویژه در قبال زنان، گفت که با وجود ممنوعیت آموزش رسمی برای دختران بالاتر از صنف ششم، برخی از آنان می‌توانند در مکاتب خصوصی تحصیل کنند. او افزود: «همه چیز عالی نیست، اما دختران می‌توانند در مکاتب خصوصی درس بخوانند. این هزینه‌بر است و برای همه قابل پرداخت نیست، اما واقعیتی‌ است که وجود دارد.»

شرل بنارد که در جریان سفرش با وزیر اطلاعات و فرهنگ طالبان نیز دیدار کرده، گفت این گروه به حفظ میراث‌های تاریخی علاقه‌مند است.

او درباره منع آموزش دختران تأکید کرد: «نمی‌خواهم از ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم دفاع کنم. این سیاست غیرقابل قبول است، به جامعه آسیب می‌زند و هیچ توجیهی ندارد.»

این نویسنده افزود: «زمانی که امریکا در افغانستان حضور داشت در بسیاری از روستاها دختران به مکتب نمی‌رفتند. طالبان ارزش‌های پشتون و مناطق روستایی را دنبال می‌کنند. غرب در طول ۲۰ سال نتوانست این ساختارها را تغییر دهد.»

او همچنین در مورد گزارش‌های مربوط به خشونت علیه زنان، نیروهای پیشین امنیتی و خطر بازگشت پناهندگان به افغانستان گفت: «هیچ شواهدی در این زمینه وجود ندارد. این ترس‌ها در میان پناهجویان ایجاد شده‌. گزارشی مبنی بر تجاوز جنسی یا بازداشت نیروهای امنیتی توسط طالبان در دست نیست.»

خانم بنارد تأکید کرد که تغییر وضعیت از خارج کشور ممکن نیست و افغان‌ها باید به کشور بازگردند و خود دست به اصلاح شرایط بزنند.

او درباره طالبان گفت: «آنچه من دیدم نشان می‌دهد طالبان عمل‌گرا هستند، می‌خواهند تغییر کنند و به دنبال به رسمیت شناخته شدن حکومت‌شان هستند. آن‌ها می‌دانند اگر به بازگشت‌کنندگان آسیبی برسانند، به خواسته‌های‌شان نخواهند رسید.»

نورالدین عزیزی، وزیر تجارت طالبان، روز پنجشنبه اول جوزا به رویترز گفت که اداره طالبان پیشنهادات مشابهی را به چین نیز ارائه کرده است و گفتگوهایی نیز با سفارت چین در کابل انجام شده است.

وزیر تجارت طالبان گفته است که این پیشنهاد با روسیه توسط تیم‌های تخنیکی هر دو کشور در حال بررسی است.

او گفت: «ما در حال حاضر گفتگوهای تخصصی در این زمینه داریم، با در نظر گرفتن چشم‌انداز اقتصادی منطقه‌ای و جهانی، تحریم‌ها و چالش‌هایی که افغانستان در حال حاضر با آن روبه‌رو است و همچنین مسائلی که روسیه با آن مواجه است.»

این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که مسکو تلاش دارد با استفاده از ارزهای ملی، وابستگی خود به دالر را کاهش دهد و همزمان افغانستان نیز به دلیل کاهش کمک‌ها، با کاهش شدید ورود دالر به کشور مواجه شده است.

وزارت خارجه چین و بانک مرکزی روسیه به درخواست برای اظهار نظر به رویترز پاسخ نداده‌اند.

آقای عزیزی افزوده که حجم تجارت دوجانبه سالانه میان روسیه و افغانستان در حال حاضر حدود ۳۰۰ میلیون دالر است و انتظار می‌رود این میزان با افزایش سرمایه‌گذاری میان دو طرف به‌طور چشم‌گیری افزایش یابد. او گفته که اداره‌اش انتظار دارد افغانستان در آینده مقدار بیشتری محصولات نفتی و پلاستیک از روسیه خریداری کند.

او گفت: «ما می‌خواهیم در این زمینه با چین نیز گام‌هایی برداریم.»

این مقام طالبان می‌گوید که حجم تجارت سالانه افغانستان با چین حدود یک میلیارد دالر است. او گفت:«یک تیم کاری متشکل از اعضای وزارت اقتصاد طالبان و سفارت چین – که نهاد صلاحیت‌دار در برنامه‌های اقتصادی چین به‌شمار می‌رود – تشکیل شده و گفتگوها ادامه دارند.»

رقابت با چین و پیامدهای جنگ روسیه در اوکراین در سال‌های اخیر جایگاه دالر به‌عنوان ارز غالب جهانی را با تردیدهای تازه‌ای روبه‌رو کرده است.

در ماه دسمبر سال گذشته، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، ضرورت نگهداری ذخایر دولتی به ارزهای خارجی را زیر سوال برد و گفت این ذخایر به‌راحتی می‌توانند به دلایل سیاسی مصادره شوند. او افزود که سرمایه‌گذاری داخلی این ذخایر گزینه‌ای جذاب‌تر است.

دالر کنترول گسترده‌ای بر تجارت کالاها دارد و این امر به واشنگتن اجازه داده است تا دسترسی کشورهای تولیدکننده مانند روسیه، ونزوئلا و ایران را به بازارهای جهانی محدود کند.

کاهش میلیاردها دالر کمک جامعه جهانی مخصوصا امریکا به افغانستان که امسال از سوی ایالات متحده تسریع یافته است، باعث شده مقدار بسیار کمتری دالر که برای عملیات بشردوستانه به‌شکل نقدی وارد کشور می‌شد، به افغانستان برسد.

به گزارش رویترز، عزیزی گفته است که استفاده از ارزهای محلی در مبادلات تجاری می‌تواند در درازمدت به ثبات اقتصادی کشور کمک کرده و هزینه‌ها را برای بازرگانان و مصرف‌کنندگان کاهش دهد.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان روز جمعه، دوم جوزا کارکرد وزارت امر به معروف این گروه در ماه ثور را در شبکه اجتماعی اکس منتشر کرد.

براساس یادداشت این مقام طالبان، وزارت امر به معروف این گروه در ماه ثور سال جاری خورشیدی، به ۲۴ زن حق میراث آن‌ها را سپرده و به ۲۲ پرونده دیگر از زنان مدعی حق مهر خود، رسیدگی کرده است.

طالبان مدعی شده است که در یک ماه گذشته از «بد دادن» (بدلی) هشت دختر جلوگیری کرده است. طبق گزارش یک‌ماهه این نهاد، طالبان همچنین ۱۲۰ مورد دشمنی خانوادگی را حل کرده و ۴۱ تن را به اتهام «جادوگری» بازداشت کرده است.

در نزدیک به چهار سال گذشته، گزارش‌های زیادی از ازدواج‌های متعدد فرماندهان طالبان و مواردی از تجاوز جنسی در رسانه‌ها منتشر شده است.

پیش از این، هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، با صدور فرمانی از اعضای گروه خود خواسته بود که از ازدواج‌های متعدد پرهیز کنند.

در کنار این فرمان، گزارش‌هایی نیز درباره ازدواج‌های اجباری دختران نوجوان با جنگجویان طالبان منتشر شده است. نهادهای حقوق بشری این گزارش‌ها را نقض آشکار حقوق بشر می‌دانند.

این در حالی است که پس از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، این گروه میلیون‌ها زن و دختر را از تحصیل، حقوق اجتماعی و کار در خارج از خانه محروم کرده است.

با اینکه قانون امر به معروف طالبان با واکنش‌های گسترده جهانی مواجه شده است این گروه تاکنون هیچ‌گونه نرمش یا تغییری در موضع خود نسبت به زنان نشان نداده است.

او در مصاحبه با خبرگزاری «ای آی اف» اما گفت که همه نمی‌خواهند برگردند، چون حالا در افغانستان خانواده دارند.

طبق توضیحات فرانتس کلینتسویچ قبلا یکی از این سربازان شوروی سابق در افغانستان به مسکو بازگشته بود اما به خاطر فرزندانش دوباره به افغانستان رفت.

اظهارات او در حالی مطرح شده که روز پنجشنبه یکم جوزا، سرگئی کراسنوپروف، یکی از این سربازان سابق شوروی پس از چهل سال افغانستان را ترک کرد و به مسکو رفت. او حالا قصد دارد اسناد روسی دریافت کند و خانواده‌اش را هم از افغانستان به این کشور منتقل کند.

راشاتودی گزارش داده که سرگئی کراسنوپروف امروز جمعه دوم جوزا با مادرش دیدار کرده است. او گفته است که پاسپورتش توسط طالبان باطل شده است.

صندوق جمعیت ملل متحد روز جمعه، دوم جوزا در بیانیه‌ای نوشت بسیاری از زنان افغان مبتلا به فیستول زایمانی در مناطق دورافتاده زندگی می‌کنند و به مراقبت‌های به موقع پزشکی دسترسی ندارند. این سازمان نوشت که بازخوردهای اجتماعی نسبت به افراد مبتلا به این عارضه در افغانستان، آسیب‌های درازمدت بر سلامت روان آنها گذاشته است.

اندرو سابرتون، معاون اجرایی صندوق جمعیت ملل متحد در بازدید از شفاخانه زنان و زایمان ملالی گفت: «فیستول زایمانی به لطف یک جراحی ساده و کم‌هزینه قابل درمان است و بیماران فرصت دوباره برای زندگی به دست می‌آورند». او افزود که این جراحی سلامت روان و عزت نفس را به زنانی که مدت‌ها در سکوت رنج کشیده‌اند، بازمی‌گرداند.

فیستول زایمانی علاوه بر آسیب جسمی که به همراه دارد، عواقب روانی قابل توجهی نیز برای زنان ایجاد می‌کند. افسردگی، انزوای اجتماعی، احساس شرم و طرد شدن از اجتماع از آسیب‌هیایی است که زنان مبتلا به این عارضه از آن رنج می‌برند.

پزشکان می‌گویند که ریزش مداوم ادرار یا مدفوع، آسیب‌های عصبی، مشکل در راه رفتن و احتمال عفونت یا نارسایی کلیه از مواردی است که در بیماران مبتلا به فیستول زایمانی دیده می‌شوند. به گفته پزشکان آسیب‌های روحی به جا مانده از این عارضه می‌توانند در مواردی سبب تقویت افکار خودکشی شوند.

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد می‌گوید که در حال حاضر از سه مرکز درمان فیستول زایمانی در ولایت‌های کابل، هرات و ننگرهار حمایت می‌کند. این سازمان افزود که شفاخانه ملالی در کابل سال گذشته بیش از دوصد زن مبتلا به این بیماری را درمان کرده است.

این سازمان از زنان افغان مبتلا به فیستول زایمانی خواست که به جای تحمل طولانی مدت آسیب‌های عمیق این بیماری، به مراکز درمانی مراجعه کنند. صندوق جمعیت ملل متحد اطمینان داد که مراکز درمان تحت حمایتش در افغانستان به زنان مبتلا به این بیماری، مراقبت‌های پزشکی را در اسرع وقت ارائه می‌کنند.