مدیرکل بهزیستی تهران: دو هزار کودک کار افغان به همراه خانواده‌های‌شان از ایران اخراج شدند

طبق گزارش، کودکان به دلیل مشکلات اقتصادی برای کمک به خانواده‌های خود مجبور به کار می‌شوند.

در این گزارش که روز یکشنبه یازدهم جوزا منتشر شده آمده است «تخمین زده می‌شود که حدود چهار میلیون کودک در افغانستان از تحصیل بازمانده‌اند.»

ادامه محرومیت آموزش دختران در افغانستان واکنش‌های جهانی زیادی را به دنبال داشته است. چهره‌های شناخته‌شده، سیاسیون و نهادهای بین‌المللی از جمله عفو بین‌الملل و یونیسف خواستار بازگشایی مکاتب دختران شدند.

طالبان به هیچ‌یک از این درخواست‌ها پاسخ مثبت نداده و برای چهارمین سال متوالی آموزش دختران در مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را همچنان منع کرده است.

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل پیشتر هشدار داده بود که ادامه ممنوعیت آموزش زنان و دختران در افغانستان پیامدهای «فاجعه‌باری» خواهد داشت. این نهاد سازمان ملل تأکید کرد که تصمیم طالبان برای منع آموزش، همچنان آینده میلیون‌ها زن و دختر را با آسیب‌های جدی مواجه کرده است.

محسن داور، عضو سابق مجلس ملی و رهبر جنبش ملی دموکراتیک پاکستان، روز دوشنبه ۱۱ جوزا ، در صفحه اکس خود نوشت که گویا رهبر طالبان دستور داده اعضای این گروه برای «جنگ» یا به‌قول خودشان «جهاد»، به کشورهای خارجی نروند.

او خطاب به طالبان گفته است: «فتواهای متعددی از سوی روحانیون وجود داشت که جنگ شما را ناروا اعلام کرده بودند؛ اما با این‌حال، شما آتش آن را همچنان شعله‌ور نگه داشتید.»

این سخنان در حالی مطرح می‌شود که اسلام‌آباد از طالبان خواسته است مانع رفتن افغان‌ها برای جنگ در صفوف تحریک طالبان پاکستانی (تی‌تی‌پی) شوند.

در پی این درخواست، برخی از اعضای طالبان به‌صورت ظاهری اظهاراتی علیه اعزام جنگجویان به خارج از افغانستان مطرح کرده‌اند. اما به‌نظر می‌رسد هدف اصلی آنان جلوگیری از پیوستن نیروهای طالبان افغان‌ به صفوف تی‌تی‌پی باشد.

مقامات نظامی پاکستان چندین‌بار با ارائه اسنادی ادعا کردند که شماری از اعضای طالبان افغان در صفوف طالبان پاکستانی کشته شده‌اند.

گزارش‌ها همچنین حاکی است که طالبان در پاسخ به این نگرانی‌ها، برخی از اعضای خود یا افغان‌هایی را که برای جذب نیرو به نفع تی‌تی‌پی فعالیت می‌کردند، بازداشت کرده‌ است.

پناه دادن به تی‌تی‌پی در افغانستان یکی از مهم‌ترین موارد اختلاف میان پاکستان و طالبان بوده، اما تازه‌ترین تحولات نشان می‌دهد که طالبان به‌تدریج در حال تمکین به خواسته‌های اسلام‌آباد هستند.

رهبر جنبش دموکراتیک پاکستان در مصاحبه‌ای که بخشی از آن روز یکشنبه ۱۱ جوزا در حساب کاربری‌اش در اکس منتشر شد، گفته است که طالبان یک نیروی «نیابتی» است.

این سیاستمدار پاکستانی تاکید کرد که «اگر طالبان صد‌بار هم برای کسب محبوبیت در میان مردم علیه پاکستان صحبت کند و پاکستان هم علیه آنها صحبت کند، از اساس یک نیروی نیابتی است.»

این منتقد گروه طالبان معتقد است که درگیری‌ بین طالبان و پاکستان هم واقعی نیست.

به گفته او، طالبان برای جلب حمایت مردم افغانستان علیه پاکستان موضع می‌گیرد اما در واقعیت در «سرشت» طالبان، پاکستان است.

کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان روز یکشنبه ۱۱ جوزا اعلام کرد که از نزدیک به ۴۳۵ هزار مهاجر برگشته از ایران، ۲۵۲ هزار و ۴۰۰ نفر آنان به‌صورت اجباری اخراج شدند.

کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان همچنین اعلام کرده که در حدود ۲۱ ماه گذشته ۹۹۸ هزار و ۵۰۰ مهاجر افغان از پاکستان به افغانستان برگشته‌اند.

این نهاد گفته که از حدود یک میلیون مهاجر برگشته از پاکستان، تنها به بیش از ۱۳۱ هزار مهاجر کمک کرده است. گفته شده ۵۰ درصد مهاجرانی که کمک دریافت کردند را زنان و ۲.۴ درصد آنان را افراد دارای معلولیت تشکیل می‌دهند.

نزدیک به ۸۷۰ هزار مهاجر دیگر که در این بازه زمانی از پاکستان برگشته‌اند هیچ کمکی از کمیساریای سازمان ملل که مسئول اصلی حمایت مهاجران است، دریافت نکرده‌اند.

اکثر این مهاجران، در پی فشارهای گسترده حکومت پاکستان کسب و کارهای شان را در پاکستان رها کردند و با دست خالی به کشوری برگشته‌اند که دهه‌ها روی آن را ندیده‌اند.

طبق گزارش سازمان ملل، از میان ۱۹۶ هزار و ۲۵۳ مهاجر که در سال جاری میلادی از پاکستان برگشته‌اند، تنها ۳۳ هزار آنان به‌صورت اجباری اخراج شدند.

هفتاد و دو درصد مهاجران که کمک‌های سازمان ملل را دریافت کردند، گفته‌اند که عازم پنج ولایت‌ لغمان، ننگرهار، قندوز، کابل و قندهار اند.

یکی از بستگان مقتول به افغانستان اینترنشنال گفت که غلام‌رضا، باشنده اصلی ولسوالی نهرین ولایت بغلان، سه سال پیش به ایران مهاجرت کرده بود. به گفته این منبع، غلام‌رضا در جریان جنگ با طالبان مجروح شده و هر دو دستش شکسته و یک پای خود را از دست داده بود.

این فرد نزدیک به مقتول افزود که عصر شنبه، غلام‌رضا برای خرید غذای شب به بازار رفته بود. پس از بازگشت، گروهی از شهروندان ایرانی او را مورد توهین و تحقیر قرار دادند.

به گفته این منبع، پس از مشاجره لفظی، این نظامی پیشین توسط این افراد با ضربات چاقو کشته شد.

100%

دوستان غلام‌رضا به سفارت افغانستان تحت کنترول طالبان در تهران مراجعه کرده و خواستار پیگیری این پرونده شده‌اند، اما تاکنون هیچ اقدامی از سوی طالبان یا دولت ایران در این زمینه انجام نشده است.

جسد این نظامی پیشین همچنان در سردخانه شفاخانه‌ای در تهران نگهداری می‌شود.

100%

نظامیان حکومت پیشین افغانستان در ایران تحت فشارهای شدید زندگی می‌کنند و با خطر اخراج و بازگشت اجباری به افغانستان تحت کنترل طالبان روبه‌رو هستند. اخیرا یک پیلوت حکومت پیشین پس از دریافت برگه اخراج از ایران، خودکشی کرد و به زندگی خود پایان داد.

نظامیان حکومت پیشین در معرض انتقام‌گیری طالبان قرار دارند. از این رو، آنان عمدتا در ایران و پاکستان زندگی می‌کنند.

منابع محلی روز یکشنبه، ۱۱ جوزا، به افغانستان اینترنشنال گفتند که ریاست اطلاعات و فرهنگ طالبان در ننگرهار از زنان ژورنالیست خواسته است که بدون محرم اجازه حضور در رسانه‌ها را ندارند، نمی‌توانند برنامه‌های تفریحی ارائه کنند و از شرکت در برنامه‌های زنده با مردان همکار یا گفت‌وگو با آن‌ها منع شده‌اند.

همچنین، به دستور طالبان رسانه‌ها در استفاده از موسیقی در برنامه‌های خود کاملا محتاط باشند، خواندن اشعار عاشقانه یا با محتوای مواد مخدر و موضوعات غیراخلاقی در برنامه‌های ادبی ممنوع است و زنان ژورنالیست تنها در برنامه‌های اجتماعی، صحی، مفید و اطلاع‌رسانی می‌توانند فعالیت کنند.

عزیزالله عزیز، مسئول ولایتی کمیته حفاظت از خبرنگاران، ظاهراً به درخواست طالبان، این محدودیت‌ها را از طریق گروه واتس‌اپ با مدیران رسانه‌ها به اشتراک گذاشته است.

او گفته است: «پس از این اطلاعیه، هیچ مسئول رسانه یا همکار حق شکایت ندارد.»

دفتر مرکزی کمیته حفاظت از خبرنگاران افغان هنوز در این مورد اظهار نظر نکرده است.

پیشتر در ولایت قندهار نیز طالبان تصمیم مشابهی گرفته بود.

طالبان به تدریج محدودیت‌ها بر رسانه‌ها، خبرنگاران به ویژه ژورنالیستان زن را افزایش داده است. در برخی ولایت‌ها، نشر تصاویر زنده از رسانه‌ها ممنوع شد که در نتیجه آن، شماری از تلویزیون‌های محلی فعالیت خود را متوقف کردند.

به دلیل محدودیت‌های روزافزون طالبان، در چهار سال گذشته صدها خبرنگار افغانستان را ترک کرده است. زنان خبرنگار بیشترین آسیب را از محدودیت‌های طالبان متقبل شده‌اند. در نتیجه اقدامات طالبان، شماری از رسانه‌ها نیز تعطیل شده‌اند.