هشدار سازمان ملل در آستانه عید قربان: تب کنگو در افغانستان رو به افزایش است

سازمان حامی مهاجران افغان ایواک پنجشنبه، ۱۵ جوزا در بیانیه‌ای گفت که از سال ۲۰۲۱، نزدیک به ۲۰۰ هزار شهروند افغانستان از طریق برنامه‌های پناهندگی به شدت بررسی شده به ایالات متحده منتقل شده‌اند. اینها مترجمان سابق، روزنامه‌نگاران، مدافعان حقوق زنان، امدادگران و اعضای خانواده‌های آنها هستند.

این سازمان منع سفر افغان‌ها به امریکا را به بهانه امنیت ملی رد کرده و افزود: «آنها تهدیدی برای ایالات متحده نیستند؛ بلکه دلیل اصلی بازگشت سالم نیروهای امریکایی به خانه‌اند».

این سازمان حامی پناهجویان نوشت که این دستور پس از حمله به بولدر در ایالت کلورادوی تدوین نشده، بلکه هفته‌ها پیش از آن آماده شده بود. به گفته این سازمان «صدور این دستور به تعویق افتاد تا در موقع نگرانی‌های جمعی، از آن استفاده حداکثری سیاسی شود.»

در بیانیه افغان ایواک آمده که «این رهبری نیست، بلکه فرصت‌طلبی است».

افغان ایواک تصریح کرده است که دستور دونالد ترامپ به معنی تضعیف اعتبار جهانی امریکا، بی‌سرنوشت کردن متحدان زمان جنگ و «مجازات غیرنظامیان بر اساس ملیت و مذهب» است.

سازمان افغان ایواک از اعضای کنگرس خواست علیه این دستور رئیس‌جمهور ترامپ ایستاده و برای لغو آن اقدام کنند. بیانیه همچنین خواستار واکنش نیروهای امنیت ملی، کهنه سربازان، سازمان‌های حامی پناهجویان و رهبران مذهبی درباره این دستور شده و افزود «این تامین امنیت نیست بلکه بزدلی است».

افغان ایواک در سال ۲۰۲۱ پس از سقوط حکومت پیشین افغانستان در امریکا ایجاد شد. این سازمان روندهای اداری پناهجویان افغان را در همکاری با نهادهای دولتی تسهیل و مدیریت می‌کند تا اطمینان حاصل شود که ایالات متحده به تعهدات خود به متحدان افغان پایبند است.

فاطمه منصورعلی، هماهنگ‌کننده پروژه سازمان پزشکان بدون مرز در بامیان، گفت: «مردم مناطق دورافتاده اغلب یا توان مالی سفر به شفاخانه را ندارند یا اصلاً نمی‌توانند به‌موقع خود را به مراکز درمانی برسانند.»

پزشکان بدون مرز اعلام کرده که از سال ۲۰۲۲ تاکنون بیش از ۸۰ هزار مشاوره سرپایی، هشت هزار و ۵۰۰ مشاوره پیش و پس از زایمان و بیش از ۱۵۰ زایمان ایمن در کلینیک‌های ساخته‌شده توسط این نهاد در بامیان ثبت شده‌اند.

برخی زنان به دلیل نبود کلینیک، در مسیرهای برفی و کوهستانی و حتی در داخل موتر زایمان کرده‌اند.
رقیه حسینی، یکی از باشندگان دره بند‌امیر، می‌گوید فرزند دومش در موتر و وسط برف به دنیا آمد و فرزند سومش پس از تولد در خانه دچار مشکلات تنفسی و تشنج شد.

این سازمان می‌گوید که با تاسیس این کلینیک‌ها هزاران نفر از باشندگان مناطق کوهستانی و دورافتاده ولایت بامیان از خدمات رایگان بهداشتی و درمانی بهره‌مند شده‌اند.

طبق ارزیابی این سازمان خدمات بهداشتی این کلینیک‌ها به کاهش مرگ‌ومیر مادران و نوزادان در این مناطق کمک چشمگیری کرده است.

این کلینیک‌ها در ولسوالی‌های یکاولنگ ۱، سیغان و شیبر تأسیس شده‌اند و خدمات درمانی را به حدود ۲۲ هزار نفر ارائه می‌دهند.

سازمان پزشکان بدون مرز می‌گوید که با ایجاد کلینیک‌های صحی توانسته برای هزاران نفر بدون آنکه نیاز به پرداخت هزینه‌های سنگین سفر به مرکز ولایت داشته باشند خدمات درمانی ارایه کند.

واشنگتن‌پست روز پنجشنبه، ۱۵ جوزا، در گزارشی مفصل به تبیین نقش چین در بهبود روابط پاکستان و طالبان پرداخته است.

پاکستان و طالبان

پس از سال‌ها روابط پرتنش و افزایش خشونت‌های مرگبار در امتداد مرز مشترک افغانستان و پاکستان، مقامات پاکستان و طالبانن در نشست ماه می در بیجینگ، پایتخت چین، توافق کردند که روابط دیپلوماتیک خود را در سطح سفیر افزایش دهند.

افزون بر آن افغانستان تحت کنترول طالبان برای پیوستن به پروژه چندین میلیارد دالری کریدور اقتصادی چین و پاکستان نیز دعوت شد؛ پروژه‌ای زیربنایی که سنگ‌بنای جاه‌طلبی‌های اقتصادی چین محسوب می‌شود.

یکی از مقامات پاکستانی به واشنگتن‌پست گفت که آنچه به مذاکرات فوریت بخشید و کمک کرد تا توافق نهایی شود، درگیری با هند بود که فشار بیشتری بر ارتش پاکستان وارد کرد. او گفت: «در آن لحظه همه طرف‌ها فهمیدند که بهترین کار برای آن‌ها همکاری مشترک برای حل مشکلات است.»

اداره طالبان برای مقابله با تحریم‌های غرب و کاهش کمک‌های جهانی، به‌شدت به سرمایه‌گذاری اقتصادی نیاز دارد؛ پاکستان با شورش‌های متعدد دست‌به‌گریبان است و می‌خواهد مرزهای بی‌ثبات خود را تثبیت کند؛ و چین به‌دلیل حملات شورشیان به پروژه‌های زیربنایی‌اش در پاکستان، روزبه‌روز خشمگین‌تر می‌شود.

مقامات پاکستانی تاکید کردند که توافق شامل تعهد اداره طالبان برای جلوگیری از فعالیت شورشیان در خاک افغانستان نیز می‌شود. اسلام‌آباد مدت‌هاست کابل را به دامن‌زدن به شورش‌های مرزی توسط تحریک طالبان پاکستان متهم کرده است؛ گروهی که با طالبان افغان بیعت کرده است.

رهبران طالبان در کابل حمایت یا پناه‌ دادن به تحریک طالبان پاکستانی را رد کرده‌اند. اما حافظ محب‌الله شاکر، سرقنسول طالبان در پیشاور، هفته گذشته گفت که حکومت طالبان اکنون «تاکید کرده که خاک افغانستان علیه پاکستان یا هیچ کشور دیگری استفاده نخواهد شد.»

حسین سید، رئیس پیشین کمیته دفاعی مجلس سنای پاکستان گفت: این توافق «به کاهش فشار از مرز غربی پاکستان کمک می‌کند که برای امنیت داخلی و مرزی اسلام‌آباد حیاتی است.»

تحلیل‌گران در اسلام‌آباد می‌گویند مقامات طالبان فعالیت تحریک طالبان پاکستانی را در افغانستان تحت کنترول درآورده‌اند.

آصف درانی، نماینده ویژه پیشین پاکستان برای افغانستان گفت: «فعالیت‌های تی‌تی‌پی به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است.»

شاکر، سرقنسول طالبان در پیشاور، گفت: «مسائلی که در سال‌های اخیر میان افغانستان و پاکستان اختلاف ایجاد کرده بودند، تقریبا حل شده‌اند.»

پیشتر یک فرمانده ارشد طالبان به‌نام سعیدالله، از نیروهای طالبان خواست از پیوستن به جنبش‌های شورشی خارجی خودداری کنند. او در ویدیویی که به‌طور گسترده منتشر شد، گفت: «پیوستن به گروه‌های دیگر و جنگیدن در خارج» بدون اجازه رهبری طالبان «جهاد نیست.»

چین و پاکستان

خشونت‌ها در امتداد مرز، سرمایه‌گذاری‌های چین در مناطق جنوب‌غربی و شمال‌غربی پاکستان را تهدید کرده‌ است؛ پروژه‌هایی که شامل خطوط آهن، بندرهای آب‌، خطوط انتقال نفت و گاز و مناطق صنعتی است.

به نوشته واشنگتن پست، از سال ۲۰۲۱ تاکنون، دست‌کم ۲۰ تبعه چینی در پاکستان کشته شده‌اند و چین اخیرا از پاکستان خواسته «اقدامات موثری برای حفاظت از شهروندان، نهادها و پروژه‌های چینی» اتخاذ کند.

با درنظرداشت چالش‌های امنیتی سد راه چین از مسیر پاکستان، این کشور از یک دهه قبل تلاش‌ها برای احتمال گسترش کریدور اقتصادی چین و پاکستان به افغانستان را نیز آغاز کرده است. اخیرا از افغانستان نیز برای پیوستن به این کریدور اقتصادی دعوت شده است.

چین و طالبان

طالبان تحت فشار اقتصادی فزاینده‌ای قرار دارد. قطع کمک‌های خارجی باعث شده سازمان‌های بشردوستانه عملیات خود را در کشور کاهش دهند و تلاش پاکستان برای اخراج صدها هزار پناه‌جوی افغان نیز فشار بیشتری بر بازار کار وارد کرده است.

در ماه‌های اخیر، هند برای پرکردن این خلا تمایل نشان داده و مقاماتی را برای مذاکرات سطح بالا به افغانستان فرستاده و محدودیت‌های ویزا برای افغان‌ها را کاهش داده است. اما کابل مدت‌هاست چین را شریک تجاری مهم‌تر می‌داند و اکنون فرصت را برای قرارگرفتن در مرکز تجارت میان چین، پاکستان، آسیای مرکزی و اروپا مناسب می‌بیند.

کریدور اقتصادی چین_پاکستان بخشی کلیدی از ابتکار کمربند و جاده چین است؛ طرحی تریلیون‌ دالری برای ساخت زیربنا در بیش از ۱۵۰ کشور. مقامات بیجینگ از یک دهه پیش درباره احتمال گسترش این کریدور اقتصادی به افغانستان صحبت می‌کردند.

یکی از اعضای ارشد طالبان به واشنگتن‌پست گفت: «این توافق دروازه‌های جدیدی را باز می‌کند.» او گفت که رژیم امیدوار است با سرمایه‌گذاری چین در جاده‌ها، خطوط آهن و پارک‌های صنعتی، هزاران شغل جدید ایجاد شود.

علاقه چین به همکاری با طالبان فراتر از اقتصاد است. حکومت چین گروه‌های شورشی منطقه را متهم به دامن‌زدن به خشونت و نفاق در سین کیانگ، منطقه‌ای با اکثریت مسلمان، کرده است.

لین مین‌وانگ، استاد روابط بین‌الملل در دانشگاه فودان شانگهای، به واشنگتن پست، گفت: «چین نمی‌تواند نیروهای خود را برای جنگ علیه تروریسم به افغانستان بفرستد. تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که به حکومت طالبان کمک کنیم تا آن‌ها نیز در سرکوب گروه‌های تروریستی که هدف‌شان سین کیانگ است، به چین کمک کنند.»

واشنگتن پست نوشته است که اعضای میانه‌روتر طالبان ممکن است آماده چشم‌پوشی از رفتار داخلی چین با مسلمانان در ازای توسعه اقتصادی باشند، اما روشن نیست که آیا طالبان تندرو که معمولا به نفوذ خارجی با بدگمانی می‌نگرند نیز چنین تمایلی داشته باشند یا نه.

طبق گفته تحلیل‌گران، در دو سال گذشته، جناحی محافظه‌کارتر و منزوی‌تر از رهبری طالبان که در شهر جنوبی قندهار مستقر است، به‌تدریج نفوذ بیشتری یافته است.

در قندهار و سایر مناطق، احتمالا بدگمانی نسبت به اهداف پاکستان در افغانستان همچنان وجود دارد. طالبان روابط طولانی و پیچیده‌ای با سازمان استخبارات پاکستان دارد؛ نهادی که در برهه‌هایی بر این گروه تأثیر زیادی داشته و در زمان‌هایی نیز با آن دچار تنش شده است. بسیاری از افغان‌ها گمان می‌برند هدف اصلی پاکستان، جلوگیری از ارتقای افغانستان به جایگاه یک شریک برابر است.

طبق برنامه‌های جدید، انتظار می‌رود پاکستان همچنان در مرکز تجارت منطقه‌ای چین باقی بماند و افغانستان به‌عنوان حلقه وصل به آسیای مرکزی عمل کند. یکی از مقامات ارشد پاکستان گفت: «همه چیز باید از پاکستان عبور کند.»

کاخ سفید در بیانیه‌ای دلایل ممنوعیت ورود شهروندان ۱۲ کشور و اعمال محدودیت برای سفر شهروندان هفت کشور به ایالات متحده را به‌طور جداگانه توضیح داده است:

افغانستان

افغانستان در حال حاضر توسط طالبان، گروهی که در فهرست سازمان‌های تروریستی جهانی به‌ویژه (اس‌دی‌جی‌تی) قرار دارد، اداره می‌شود. این کشور فاقد مرجع مرکزی توانمند و همکار برای صدور گذرنامه یا اسناد مدنی است و از سامانه‌های غربالگری و بررسی امنیتی مناسب نیز برخوردار نیست.

طبق گزارش میزان تخلف از مدت ویزا، در سال مالی ۲۰۲۳ وزارت امنیت داخلی امریکا نرخ تخلف از ویزای تجاری/گردشگری توسط شهروندان افغانستان را ۹.۷۰ درصد و نرخ تخلف از ویزاهای دانشجویی، فنی‌وحرفه‌ای و بازدیدکننده تبادلی را معادل ۲۹.۳۰ درصد اعلام کرده است.

ایران

ایران کشوری است که به‌طور رسمی حامی تروریسم شناخته می‌شود. این کشور به‌طور مکرر از همکاری با دولت ایالات متحده برای شناسایی تهدیدهای امنیتی خودداری می‌کند. با این حال، ایران منبع مهم برای اقدامات تروریستی در سراسر جهان به‌شمار می‌رود و در گذشته نیز از بازگرداندن اتباع قابل اخراج خود سرباز زده است.

میانمار

برپایه گزارش، نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ برای شهروندان میانمار ۲۷.۰۷ درصد و برای ویزاهای اف، ام و جی معادل ۴۲.۱۷ درصد گزارش شده است. افزون بر آن، میانمار به‌طور تاریخی از همکاری با ایالات متحده برای بازگرداندن اتباع قابل اخراج خود خودداری کرده است.

چاد

نرخ تخلف ویزای بی۱ و بی۲ شهروندان چاد در گزارش سال ۲۰۲۳ برابر با ۴۹.۵۴ درصد و برای ویزاهای اف، ام و جی معادل ۵۵.۶۴ درصد است. همچنین در گزارش سال مالی ۲۰۲۲ این نرخ برای ویزای بی۱ و بی۲ اتباع چاد ۳۷.۱۲ درصد گزارش شده بود. این نرخ‌های بالا نشان‌دهنده بی‌توجهی آشکار به قوانین مهاجرتی ایالات متحده است و قابل‌قبول نیست.

جمهوری کنگو

نرخ تخلف ویزای بی۱ و بی۲ جمهوری کنگو ۲۹.۶۳ درصد و برای ویزاهای اف، ام و جی معادل ۳۵.۱۴ درصد گزارش شده است.

گینه استوایی

نرخ تخلف ویزای بی۱ و بی۲ در مورد اتباع گینه استوایی ۲۱.۹۸ درصد و برای ویزاهای اف، ام، جی به ۷۰.۱۸ درصد رسیده است.

اریتره

ایالات متحده نسبت به صلاحیت نهاد مرکزی اریتره در صدور گذرنامه و اسناد مدنی ابراز تردید کرده است. همچنین، سوابق کیفری اتباع اریتره در دسترس دولت امریکا قرار ندارد. این کشور در گذشته نیز از بازگرداندن اتباع قابل اخراج خود امتناع کرده است. نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ برای اریتره ۲۰.۰۹ درصد و برای ویزاهای اف، ام و جی معادل ۵۵.۴۳ درصد گزارش شده است.

هائیتی

نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ اتباع هائیتی برابر با ۳۱.۳۸ درصد و برای ویزاهای اف، ام و جی معادل ۲۵.۰۵ درصد بوده است. افزون بر این، طی دوران دولت بایدن، صدها هزار مهاجر غیرقانونی هائیتی وارد خاک امریکا شده‌اند؛ وضعیتی که به‌شدت جامعه امریکا را دچار آسیب کرده و خطراتی چون افزایش تخلفات ویزا، شکل‌گیری شبکه‌های جنایی و تهدیدهای امنیتی را در پی داشته است. هائیتی فاقد مرجع مرکزی برای تولید و ارائه اطلاعات لازم از نهادهای اجرای قانون است و این موضوع توانایی امریکا در تضمین امنیت ملی را تضعیف می‌کند.

لیبیا

در لیبیا نیز مرجع صلاحیت‌دار و همکار برای صدور گذرنامه و اسناد مدنی وجود ندارد. سابقه حضور گروه‌های تروریستی در خاک لیبیا، خطرات ناشی از ورود اتباع آن به امریکا را افزایش می‌دهد.

سومالیا

سومالیا فاقد نهاد مرکزی توانمند و همکار برای صدور گذرنامه و اسناد مدنی است و نظام مناسب غربالگری و بررسی امنیتی ندارد. برخلاف دیگر کشورها، دولت سومالی فاقد کنترول و حاکمیت مؤثر بر سرزمین خود است و این موضوع توان ملی آن را در حوزه‌های مختلف به‌شدت محدود کرده است.

تهدید تروریستی مستمری نیز از خاک سومالیا متوجه امریکا است. دولت ایالات متحده، سومالیا را به‌عنوان پناهگاه امن تروریست‌ها شناسایی کرده است؛ جایی که تروریست‌ها عملیات خود را از آنجا طراحی، تسهیل و اجرا می‌کنند.

سومالیا همچنان مقصدی برای افراد علاقه‌مند به پیوستن به گروه‌های تروریستی است که امنیت ملی امریکا را تهدید می‌کنند. دولت این کشور در مهار آزادی تحرک تروریست‌ها با مشکلات ساختاری جدی مواجه است و در گذشته نیز از بازگرداندن اتباع قابل اخراج خود خودداری کرده است.

سودان

سودان نیز فاقد مرجع مرکزی توانمند و همکار برای صدور گذرنامه و اسناد مدنی است و از نظام بررسی امنیتی مؤثری بهره‌مند نیست. طبق گزارش تخلفات ویزا، نرخ تخلف ویزای بی۱ و بی۲ اتباع سودان ۲۶.۳۰ درصد و برای ویزاهای اف، ام و جی معادل ۲۸.۴۰ درصد است.

یمن

یمن نه تنها فاقد مرجع مرکزی توانمند و همکار برای صدور گذرنامه و اسناد مدنی است، بلکه فرآیندهای غربالگری و بررسی امنیتی موثر نیز ندارد. دولت این کشور کنترول سرزمینی خود را از دست داده است. از تاریخ ۲۰جنوری ۲۰۲۵، عملیات نظامی ایالات متحده در خاک یمن آغاز شده و همچنان ادامه دارد.

دلایل اعمال محدودیت برای سفر شهروندان هفت کشور

در ادامه بیانیه کاخ سفید همچنین دلایل اعمال محدودیت برای سفر شهروندان هفت کشور توضیح داده شده است که شامل مهاجران و غیرمهاجران دارای ویزاهای بی۱ بی۲، اف، ام و جی می‌شود.

بروندی

بر اساس گزارش تخلفات ویزا، نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ در میان اتباع بروندی ۱۵.۳۵ درصد و در ویزاهای اف، ام و جی معادل ۱۷.۵۲ درصد بوده است.

کوبا

کوبا یکی از کشورهای حامی تروریسم معرفی شده است. دولت کوبا در زمینه تبادل اطلاعات امنیتی و اجرای قانون، همکاری کافی با ایالات متحده ندارد و در گذشته نیز از پذیرش اتباع قابل اخراج خود امتناع کرده است. طبق گزارش تخلفات ویزا، نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ برای اتباع کوبا ۷.۶۹ درصد و در ویزاهای اف، ام و جی معادل ۱۸.۷۵ درصد بوده است.

لائوس

طبق گزارش، نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ برای اتباع لائوس ۳۴.۷۷ درصد و در ویزاهای اف، ام و جی برابر با ۶.۴۹ درصد اعلام شده است. دولت لائوس نیز در گذشته از پذیرش اتباع قابل اخراج خود خودداری کرده است.

سیرالئون

نرخ تخلف از ویزایبی۱ و بی۲ در مورد اتباع سیرالئون ۱۵.۴۳ درصد و در ویزاهای اف، ام و جی به ۳۵.۸۳ درصد رسیده است. همچنین این کشور سابقه‌ای طولانی در نپذیرفتن اتباع قابل اخراج خود دارد.

توگو

بر اساس گزارش، نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ شهروندان توگو ۱۹.۰۳ درصد و در ویزاهای اف، ام و جی برابر با ۳۵.۰۵ درصد بوده است.

ترکمنستان

نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ اتباع ترکمنستان ۱۵.۳۵ درصد و برای ویزاهای اف، ام و جی معادل ۲۱.۷۴ درصد گزارش شده است.

ونزوئلا

ونزوئلا فاقد نهاد مرکزی توانمند یا همکار برای صدور گذرنامه و اسناد مدنی است و از سامانه‌های غربالگری و بررسی امنیتی مؤثر برخوردار نیست. این کشور نیز در گذشته از پذیرش اتباع قابل اخراج خود امتناع کرده است. بر اساس گزارش تخلفات ویزا، نرخ تخلف از ویزای بی۱ و بی۲ برای اتباع ونزوئلا ۹.۸۳ درصد بوده است.

نمایندگی پاکستان در سازمان ملل روز چهارشنبه در بیانیه‌ای اعلام کرد که انتصاب پاکستان به این سمت، نقش رو‌به‌رشد اسلام‌آباد در تلاش‌های دیپلوماتیک و مبارزه با تروریسم در سطح جهانی را تقویت می‌کند.
وزارت خارجه پاکستان همچنین اعلام کرد که این کشور به عنوان معاون کمیته مبارزه با تروریسم، که نظارت بر اجرای قطعنامه۱۳۷۳ مصوب ۲۰۰۱ را بر عهده دارد، تعیین شده است.

کمیته تحریم طالبان، معروف به کمیته ۱۹۸۸ شورای امنیت سازمان ملل، نهادی است که بر اساس قطعنامه ۱۹۸۸ در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد. این کمیته مسئول نظارت بر اجرای تحریم‌های بین‌المللی علیه طالبان و افراد و نهادهای مرتبط با آن است. تحریم‌های این کمیته شامل مسدودسازی دارایی‌ها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی است.

معاونان پاکستان در این کمیته از کشورهای گویان و روسیه انتخاب شده‌اند.
در بیانیه نمایندگی دایمی پاکستان در سازمان ملل همچنین آمده است که پاکستان به‌عنوان معاون یا رئیس‌ مشترک گروه کاری غیررسمی شورای امنیت در امور اسناد و نیز گروه تازه‌تأسیس کاری درباره تحریم‌ها منصوب شده است.
کمیته مبارزه با تروریسم شورای امنیت ۱۵ عضو دارد و با هدف بهبود روش‌های کاری، شفافیت و اثربخشی رژیم‌های تحریمی سازمان ملل فعالیت می‌کنند.
پاکستان گفته است متعهد است که با سازمان ملل و سایر کشورهای عضو در راستای پیشبرد اصول و اهداف منشور سازمان ملل متحد همکاری کند و نقش خود را در مبارزه جهانی با تروریسم در تعامل با شرکای بین‌المللی ایفا کند.

پاکستان پارسال عضویت دو ساله‌اش به عنوان عضو غیردائم شورای امنیت سازمان ملل را آغاز کرد. اسلام‌آباد به جای جاپان به عنوان یکی از نمایندگان منطقه آسیا-اقیانوسیه در شورای امنیت انتخاب شد و از اول جنوری امسال رسما به کارش آغاز کرد.

با توجه به روابط پیچیده و بعضاً پرتنش میان طالبان و پاکستان، ریاست پاکستان بر کمیته تحریم طالبان در شورای امنیت ممکن است پیامدهایی برای تعامل این گروه با نهادهای بین‌المللی داشته باشد.

شمار زیادی از مقام‌های کنونی طالبان شامل فهرست تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل هستند و به صورت محدود و مقطعی برای برخی از آنان مجوز سفر به بیرون از کشور داده می‌شود.