
وزارت دفاع طالبان روز چهارشنبه اعلام کرد که پرسونل فنی آن، حدود ۵۳۰ عراده وسایط نظامی و ۳۸ ميل سلاح مختلف را ترمیم کردند. به گفته این وزارت، وسایط ترمیم شده شامل ۵۰ عراده هاموی زرهی، ۸ عراده تانک ضربتی، ۶۳ عراده موتر، ۳۱۶ عراده فورکلفت و سایر واسطه غیر زرهی اند.
در اعلامیه این وزارت آمده است که این وسایط نقلیه و سلاحها توسط تیم فنی کارگاههای کندک حمایتی و لجستیکی مدیریت تخنیک قول اردوی ۲۱۷ عمری ترمیم شدهاند.
طبق این اعلامیه، سلاحهای ترمیمشده از جمله شامل یک میل توپ ۸۲ ، یک میل دهشکه روسی، چهار میل سلاح زیو و سایر سلاحهای سبک دیگر از جمله کلاشنیوکوف و ام۱۶ است .
طالبان هر از گاهی از ترمیم وسایط و تجهیزات نظامی به جا مانده از اردوی دولت پیشین یا نیروهای امریکایی خبر میدهند.

کاظم جلالی، سفیر ایران در روسیه، در واکنش به اقدام «غیرانسانی» یک مرد بلاروسی ۳۱ ساله در میدان هوایی شرمتیوو مسکو که کودکی دو ساله افغان را محکم به زمین زد، از طالبان خواست در این زمینه واکنش نشان دهد. او خواستار پیگیری سریعتر این موضوع از سوی حکومت طالبان شد.
این کودک، که همراه مادرش از ناآرامیهای ایران گریخته بود، بر اثر ضربه شدید مغزی در کما به سر میبرد.
جلالی با محکوم کردن این عمل «منزجرکننده» به خبرگزاری تسنیم گفت که فرقی نمیکند کودک از کدام کشور باشد، این اقدام باید بررسی شود و عامل آن به سزای اعمالش برسد. وی صفحه تلگرام سفارت ایران در مسکو نوشت که «دولت افغانستان، روسیه و هر انسان باوجدانی باید نسبت به این جنایت واکنش نشان دهند.»
به رغم بازتاب گسترده این رویداد، سفارت طالبان در مسکو و وزارت خارجه این گروه در کابل تا زمان نوشتن این خبر از ابراز نظر در مورد این حادثه خودداری کرده است.
این حادثه شامگاه دوشنبه ۲۳ جون ۲۰۲۵ در ترمینال میدان هوایی شرمتیوو رخ داد، زمانی که متهم، ولادیمیر ویتکوف، پس از پرواز از کابل، کودک را در آغوش گرفت و به زمین کوبید. حمله این مرد، منجر به کبودی مغزی و بیهوشی کودک شده است.
بربنیاد گزارشها، متهم بازداشت شده و به اتهام اقدام به قتل تحت تحقیق است. گزارشها حاکی است متهم مواد مخدر به همراه داشته و رفتارش غیرعادی بوده است. مادر کودک، که باردار است، همراه او از مسیر افغانستان به روسیه آمده بود. تحقیقات از این مرد ادامه دارد.
یک گزارش شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان نشان میدهد که بیش از ۹۰ درصد زنان در افغانستان پس از تسلط طالبان شغل خود را از دست دادهاند. براساس این پژوهش، فرمانهای محدودکننده طالبان، به خشونت گسترده و محرومیت زنان از تمام عرصههای زندگی انجامیده است.
این پژوهش با عنوان تاثیر فرمانهای طالبان بر زنان و دختران در افغانستان» بین اکتبر ۲۰۲۴ تا مارچ ۲۰۲۵ در ولایات بلخ، کابل، بدخشان، هرات، ننگرهار، وردک، غزنی، غور، لوگر و بامیان انجام شده است.
پژوهش حاکی از آن است که فرمانهای طالبان به مشکلات روانی، اقتصادی، خشونت و محرومیت زنان و دختران از تحصیل منجر شده است.
بر اساس یافتههای این پژوهش، ۳۶ درصد زنان خشونتهای روانی، اقتصادی، جسمی و جنسی را تجربه کردهاند و ۶۵.۴ درصد شاهد خشونت علیه زنان بودهاند، اما به دلیل نبود حمایت قانونی، ترس از تشدید خشونت، نگرانیهای خانوادگی و کمبود حمایت اجتماعی، اغلب قربانیان سکوت کردهاند.
برخلاف ادعای طالبان مبنی بر موانع فرهنگی برای آموزش دختران، ۹۸.۵ درصد پاسخدهندگان از آموزش دختران حمایت کردهاند.
طالبان با برگشت به قدرت دانشگاهها و مکاتب بالاتر از صنف ششم را به روی دختران مسدود کرد. این گروه همچنان اکثر زنان را از نهادهای دولتی و غیردولتی برکنار کرد. طالبان در پاسخ به انتقادهای علمای جهان اسلام از محدودیتها گفته است که تصمیم آن در مورد کار و آموزش زنان، ریشه فرهنگی و اجتماعی دارد.
پژوهش این شبکه که در کانادا مستقر است، نشان میدهد که بیش از ۹۵درصد زنان از حق سفر بدون محرم و استفاده از حملونقل عمومی محروماند، که این محدودیتها به فقر، ناامیدی، افزایش خشونت خانگی و انزوای زنان و دختران دامن زده است.
این شبکه از جامعه جهانی خواسته است آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به رسمیت بشناسد، طالبان را برای اجرای کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان تحت فشار قرار دهد و مشارکت کامل، ایمن و برابر زنان افغان در تصمیمگیریهای سیاسی را تضمین کند.
نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت طالبان در یک نشست تجاری که با حمایت مالی سازمان ملل برگزار شده بود، از فعالیت حدود شش هزار کارخانه صنعتی در افغانستان خبر داد و گفت که برای ادامه کار آنها به دو هزار میگاوات برق ضرورت است.
این نشست با تمرکز بر سرمایهگذاری در انرژی تجدیدپذیر یا انرژیسبز برگزار شده بود.
با توجه به اتکای افغانستان به برق وارداتی از کشورهای همسایه، وزیر تجارت طالبان آمادگی این گروه را برای تامین انرژی برق از منابع تجدیدپذیر خبر داد و گفت که حکومت طالبان از تمام برنامههای مرتبط حمایت خواهد کرد.
آقای عزیزی در این نشست همچنین به «ایجاد پارکهای صنعتی جدید، زونهای خاص اقتصادی، مراکز ویژه صادراتی و مراکز تجاری در تمام ولایات» خبر داد. او گفت: «حدود ۱۶۰ هزار جریب زمین جهت اقدامات عملی در خصوص برنامههای وزارت صنعت و تجارت به این وزارت انتقال گردیده است.»
این وزیر طالبان بدون اشاره چالشهای اقتصادی افغانستان وعده داد تا «در آیندههای نزدیک سقف صادرات را تا سه میلیارد دالر و تولیدات ناخالص ملی را به ۲۵ میلیارد دالر» برسانند. به باور آقای عزیزی، این ابتکارات زمینه اشتغال برای نیم میلیون نفر در افغانستان را فراهم خواهد کرد.
خوشبینی مقامهای طالبان درباره چشمانداز اقتصادی افغانستان در حالی است که طبق گزارشهای نهادهای بینالمللی وضعیت اقتصادی مردم افغانستان در حال بدتر شدن است و بهدلیل خشکسالی و قطع یا کاهش کمکهای بینالمللی فقر و گرسنگی به سرعت در این کشور در حال افزایش است.
با این حال، وزیر خارجه طالبان در مراسم معرفی سفیر جدید این گروه در ترکیه گفت که افغانستان دارای رشد اقتصادی ۲.۷ درصدی است.
امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان صنیعالله فرهمند، یک ملای ترکمنتبار را به عنوان «سفیر فوقالعاده و نماینده تامالاختیار» این گروه در ترکیه معرفی کرد. متقی در مراسم معرفی آقای فرهمند در سفارت افغانستان در انقره، از ارتقای روابط این گروه با ترکیه در سطح سفیر خبر داد.
متقی ارتقای روابط طالبان با ترکیه را نشانهای از «همکاری نیک و روابط مثبت» میان دو طرف خواند و ابراز امیدواری کرد که این گام، زمینه تقویت بیشتر مناسبات دوجانبه را فراهم سازد.
متقی گفت که با انتصاب سفیر جدید، روابط حکومت طالبان و ترکیه «تقریباً عادی شده است.» او افزود که شهروندان ترکیه «برای سرمایه گذاری و سیاحت» به افغانستان می آیند. او گفت که رشد اقتصادی افغانستان «۲.۷ درصد» است.
بر اساس اطلاعات وبسایت کامترید سازمان ملل، صادرات ترکیه به افغانستان در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۱۰ میلیون دالر بوده است.
ترکیه مانند دیگر کشورهای جهان، طالبان را به رسمیت نشناخته است اما سفیر آن در کابل از زمان سقوط دولت پیشین فعال بوده است.
سفیر جدید طالبان تجربه دیپلوماتیک ندارد و به گفته متقی، «شیخالحدیث» است. حسابهای شبکههای مجازی مربوط به او نشان میدهد که بیشتر در زمینه تدریس تجوید و علوم قرآنی و همچنین حدیث «امام بخاری» مصروف بوده است.
طالبان پس از به قدرت رسیدن، به اعضای مذهبی خود مناصب بلند را سپرده است و در عین حال، اعمار مدارس مذهبی را نیز افزایش داده است.
فیلم سینمایی «۱۳ روز، ۱۳ شب»، روایت روزهای پرتنش سقوط کابل از روز جمعه، ۶ سرطان در سینماهای فرانسه به نمایش در میآید. مارتن بوربولون، کارگردان فیلم با نگاهی واقعگرایانه، عملیات تخلیه اتباع فرانسوی و همکاران افغان آنها را به نمایش کشیده است.
روایت فیلم، بر مبنای عملیات موسوم به «آپاگان» است که طی آن، فرانسه در کمتر از دو هفته بیش از سه هزار نفر را از کابل و در سایه تهدیدهای امنیتی طالبان و داعش خارج میکند.
صحنههای این فیلم بر پایه روایتهای مستند از فرار مردم، ازدحام در اطراف میدان هوایی کابل و تلاش برای فرار از سلطه طالبان، در جریان فیلم بازآفرینی شدهاند.
در گذشته، سینمای فرانسه معمولا سالها یا حتی دههها صبر میکرد تا درباره یک واقعه سیاسی یا نظامی واقعی مانند جنگها یا سایر مداخلات نظامی فیلم بسازد.
سرعت در به تصویر کشیدن وقایع سیاسی و نظامی اخیر و پرداختن به مساله خروج آشفته از کابل نشانهای از تغییر نگرش صنعت سینمای فرانسه نسبت به روایت تاریخ معاصر است.
پیشتر نیز سریالهایی مانند «کابل» و «قلبهای سیاه» با موضوع حضور نظامی فرانسه در افغانستان و خاورمیانه ساخته شده بودند.
منتقدان پس از نمایش این فیلم در جشنواره فیلم کن گفتند که این فیلم بیش از هر اثر دیگری بر قهرمانی، اضطراب و پیچیدگی اخلاقی مأموریتهای اضطراری فرانسه در منطقه پرداخته است.
شماری از منتقدان فرانسوی از این فیلم بهعنوان «تجسمی سینمایی از یک کابوس دیپلوماتیک و انسانی» یاد کردهاند.
نمایش عمومی این فیلم، بار دیگر توجهها را به سرنوشت افغانستان و مسئولیت کشورهای غربی در برابر متحدان محلیشان جلب کرده است.