پولیس بریتانیا ده‌ها حامی فلسطین را بازداشت کرد

پت کانروی روز یکشنبه ۲۲ سرطان در مصاحبه‌ای افزود: «استرالیا حاکمیت ملی خود را در اولویت قرار می‌دهد و وارد بحث درباره فرضیات نمی‌شود.»

او گفت: «تصمیم درباره اعزام نیروهای استرالیایی به یک درگیری، نه پیشاپیش، بلکه در زمان خودش و از سوی دولت وقت اتخاذ خواهد شد.»

روزنامه فایننشال تایمز روز شنبه ۲۱ سرطان گزارش داد البریج کالبی، معاون وزارت دفاع امریکا در امور سیاست‌گذاری، در ماه‌های اخیر با مقام‌های دفاعی جاپان و استرالیا دیدار داشته و بر این متحدان خود در منطقه اقیانوس هند و آرام فشار آورده تا موضع خود را در قبال سناریوی درگیری در تایوان روشن کنند.

هرچند که به نظر می‌رسد امریکا در مقابل، تعهدی بی‌قید و شرط برای دفاع از تایوان ارائه نداده است.

کولبی در اکس نوشت وزارت دفاع امریکا در حال اجرای دستور کار «اول امریکا» دونالد ترامپ برای بازگرداندن بازدارندگی است.

این سیاست شامل «ترغیب متحدان به افزایش هزینه‌های دفاعی و دیگر تلاش‌های مرتبط با دفاع جمعی امریکا» است.

چین، تایوان را بخشی از قلمروی خود می‌داند و بارها تهدید کرده در صورت لزوم، برای الحاق این جزیره به سرزمین خود به زور متوسل خواهد شد.

لای چینگ‌ته، رییس‌جمهور تایوان، ادعای حاکمیت چین را نمی‌پذیرد و می‌گوید تنها مردم تایوان می‌توانند درباره سرنوشت خود تصمیم بگیرند.

آنتونی آلبانیز، نخست‌وزیر استرالیا، در آغاز سفر شش‌روزه‌اش به چین در شانگهای که انتظار می‌رود عمدتا بر امنیت و تجارت متمرکز باشد، گفت کانبرا خواهان هیچ تغییری در وضعیت موجود تایوان نیست.

وزیر صنایع دفاعی استرالیا نیز در مصاحبه جدید خود گفت این کشور نگران تقویت نیروهای هسته‌ای و متعارف چین و خواستار «منطقه‌ای متوازن» در هند-آرام است که هیچ کشوری در آن برتری و تسلط نداشته باشد.

کانروی گفت چین در پی احداث پایگاهی نظامی در اقیانوس آرام است که به نفع استرالیا نیست.

واشنگتن‌پست روز یکشنبه با بازتاب روایت شماری از افغان‌ها به تاثیر فاجعه‌بار توقف کمک‌های بشردوستانه امریکا در افغانستان پرداخته است.

محمد عثمان می‌گوید که اگر روزی ثروتمند شود در گام نخست ابتدایی‌ترین اقلامی که ماه‌هاست خانواده‌اش از آن‌ها محروم‌اند، خواهد خرید؛ یک بوجی آرد، شکر و مقداری روغن خوراکی.

عثمان می‌گوید: «فقط یکی از پسرهایم کار دارد.». او با نشان دادن دستان ترک‌خورده‌اش از سال‌ها کار سخت می‌افزاید: «دولت به ما هیچ چیزی نداده و حالا هیچ کشور دیگری هم کمک نمی‌کند.»

در طول جنگ ۲۰ ساله امریکا علیه طالبان، روسای جمهور امریکا وعده دادند که افغانستان، یکی از فقیرترین کشورهای جهان را رها نخواهند کرد.

پس از خروج نیروهای امریکایی در ۲۰۲۱ و بازگشت طالبان به قدرت، ایالات متحده بزرگ‌ترین کمک‌کننده بشردوستانه باقی ماند و بیش از ۴۰ درصد کمک‌های بشری را تأمین می‌کرد.

با این‌حال این طناب نجات با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید و اعلام توقف فوری کمک‌های خارجی تقریبا قطع شد.

حکومت ترامپ اقدام به انحلال آژانس توسعه بین‌المللی امریکا و لغو هزاران قرارداد کمک در سراسر جهان کرد.

در افغانستان، تقریبا تمام پروژه‌های اقتصادی و بشردوستانه تأمین‌شده توسط امریکا به ارزش حدود ۵۰۰ میلیون دالر قطع شده‌اند.

وزارت خارجه امریکا در ۸ اپریل تایید کرد که تأمین مالی برنامه جهانی غذا را در افغانستان به‌دلیل نگرانی از «سود بردن گروه‌های تروریستی» قطع کرده است.

هشدار امدادگران درباره فاجعه انسانی

امدادگران هشدار داده‌اند که این کاهش‌ها پیامدهای ویرانگری برای افغان‌های عادی خواهد داشت؛ از جمله کسانی که به‌تازگی از کشورهای همسایه اخراج شده‌اند.

برخی مقام‌های طالبان ادعا کرده‌اند افغانستان دیگر به کمک غرب نیاز ندارد، اما اکنون در تأمین داروخانه‌ها و سرپا نگه‌داشتن اقتصادی در حال فروپاشی، با مشکل مواجه‌اند.

افغان‌ها می‌گویند این امر خشم پنهان اما فزاینده عمومی را به‌دنبال داشته است.

به گفته سازمان جهانی بهداشت، تا ماه جون فعالیت بیش از ۴۲۰ مرکز درمانی متوقف یا خاتمه یافته است. این سازمان تخمین زده که بیش از ۳ میلیون نفر تحت‌تأثیر قرار گرفته‌اند.

مقامات افغان می‌گویند برخی شفاخانه‌ها با کمک دیگر اهداکنندگان توانسته‌اند فعالیت خود را از سر بگیرند، اما هشت کارشناس سلامت در مصاحبه با واشنگتن‌پست، از وخامت شدید شرایط درمانی خبر داده‌اند.

بحران سوءتغذیه در راه است

امدادگران می‌ترسند مراکز درمانی به‌زودی با موجی از سوءتغذیه و بیماری‌های مرتبط با آن روبرو شوند. برنامه جهانی غذا در افغانستان، که در سال‌های اخیر بیش از یک‌سوم بودجه‌اش از امریکا تأمین می‌شد، اعلام کرد این هفته فقط قادر به کمک به یک میلیون نفر از میان ۱۰ میلیون نفری است که فورا به غذا نیاز دارند.

جان ایلیف، مدیر برنامه جهانی غذا در افغانستان می‌گوید: «سال ۲۰۲۵ بالاترین آمار سوءتغذیه شدید در تاریخ افغانستان ثبت شد.»

در یک شفاخانه عمومی در حومه غزنی، پزشکان گفتند که در حال اتمام ابتدایی‌ترین داروها مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، مسکن‌ها و داروهای ضد سرطان هستند، داروهایی که پیش‌تر توسط نهادهای غیردولتی تأمین‌شده توسط امریکا فراهم می‌شدند.

پزشکی در لوگر گفت که کاهش کمک‌ها باعث تعلیق کلینیک‌های سیار شده و زنان و کودکان در مناطق دورافتاده را بدون دسترسی به خدمات درمانی رها کرده است.

در مناطق غیرشهری، به گفته پزشکی در غزنی، کمبود کپسول اکسیژن آن‌قدر جدی شده که پزشکان را مجبور به تصمیم‌گیری‌های دشوار در اولویت‌دهی به بیماران کرده است.

رئیس یکی از شفاخانه‌های لوگر به واشنگتن‌پست گفت بیماران به‌طور فزاینده‌ای به درمان‌های سنتی و دعا روی آورده‌اند. او افزود: «تکیه بر طب سنتی و دعا کم‌کم دوباره بازمی‌گردد. به‌جای متخصص ارتوپدی، به دنبال شکسته‌بند می‌گردند.»

پزشکان و پرستاران زیادی بیکار شده‌اند یا حقوقشان کاهش یافته است. به گفته منابع، پرستاران زن نخستین کسانی بودند که اخراج شدند.

مقام‌های برنامه جهانی غذا هشدار داده‌اند که بحران گرسنگی پنهانی در جریان است که ممکن است زمانی نمایان شود که دیگر دیر شده باشد. آیلیف می‌گوید: «ما شاهد تلفات مرگبار گسترده‌ای خواهیم بود.»

شرف‌الدین زمان، سخنگوی وزارت صحت طالبان در مصاحبه با واشنگتن‌پست در کابل، به تأثیرات مخرب قطع کمک‌های امریکا بر شفاخانه‌های افغانستان اذعان کرد و گفت: «لطفا مردم افغانستان را فراموش نکنید.»

اما عبداللطیف نظری، مقام ارشد وزارت اقتصاد طالبان، در مصاحبه‌ای رادیویی در ماه جون گفت کمک‌های خارجی «تبلیغاتی» است و افزود: «ما مشکلات خود را با تولید داخلی حل می‌کنیم.»

با این‌حال، واقعیت اقتصادی برای بسیاری از خانواده‌ها تیره‌وتار است. مصاحبه با بیش از شش افغان نشان می‌دهد که پشت درهای بسته، شکایت از فقر و بیکاری بیشتر شده است.

آریا، زن ۲۱ ساله در کابل می‌گوید: «هیچ‌کس جز اعضای طالبان این روزها نمی‌تواند شغلی پیدا کند.»

حتی کارمندان دولتی هم تحت فشار هستند. چند نفر از آن‌ها به واشنگتن‌پست گفته‌اند که حقوقشان کاهش یافته یا با تأخیر پرداخت می‌شود.

یکی از مقامات که پس از ۲۰۲۱ از دولت پیشین به رژیم طالبان پیوسته، می‌گوید: «در میان کارمندان وزارتخانه‌ها ناامیدی موج می‌زند. همه منتظرند ببینند چه می‌شود.»

وزارت بهداشت غزه اعلام کرده است که از آغاز تهاجم اسرائیل تاکنون ۵۷ هزار و ۸۸۲ نفر کشته و بیش از ۱۳۸ هزار نفر زخمی شده‌اند.

حملات اسرائیل در حالی ادامه یافته است که تلاش‌ها برای برقراری آتش‌بس در غزه و آزادی گروگان‌ها جریان دارد.

پیشتر یک مقام اسرائیلی به رویترز گفت که این کشور با پیشنهاد توافق آتش‌بس ۶۰ روزه و آزادی گروگان‌ها موافقت، اما حماس آن را رد کرده است.

رویترز به نقل از منابع آگاه فلسطینی و اسرائیلی گزارش داد مذاکرات برای آتش‌بس به دلیل اختلاف بر سر میزان عقب‌نشینی نیروهای اسرائیلی از غزه به بن‌بست مواجه شده است.

طبق این گزارش، کلیدهای قطع سوخت موتور تقریباً هم‌زمان جابه‌جا شده و باعث قطع سوخت‌رسانی به موتورها شدند.

طبق گزارش، این هواپیما که از احمدآباد هند عازم لندن بود، اندکی پس از برخاستن، دچار کاهش قدرت پیشرانه شد و شروع به سقوط کرد.

فیلم‌های دوربین مداربسته نشان دادند که تقریبا بلافاصله پس از برخاستن هواپیما، توربین اضطراری هوا (RAT) فعال شده، امری که نشانه‌ای از قطع نیروی پیشرانه‌ها تلقی می‌شود.

در گزارش آمده که در لحظات پایانی پرواز، صدای یکی از خلبانان در ضبط‌کننده صوتی کابین شنیده می‌شود که از همکار خود می‌پرسد چرا سوخت را قطع کرده‌ای؟ دیگری در پاسخ می‌گوید که او چنین کاری نکرده است. گزارش مشخص نکرده که کدام‌یک از این جملات از سوی خلبان اصلی و کدام‌یک از سوی کمک‌خلبان گفته شده، و همچنین معلوم نیست که کدام‌یک پیام وضعیت اضطراری «می‌دی، می‌دی، می‌دی» را مخابره کرده است.

برپایه گزارش، کلیدهای سوخت تقریباً هم‌زمان، از حالت «روشن» به «قطع» تغییر وضعیت داده‌اند. گزارش اولیه توضیح نداده که چگونه این کلیدها ممکن است در جریان پرواز به حالت قطع درآمده باشند.

این گزارش، پرسش‌های تازه‌ای را درباره جایگاه کلیدهای حیاتی قطع سوخت موتور هواپیما مطرح می‌کند.

خلبان اصلی، سومیت سابهروال ۵۶ ساله و مربی پرواز ایر ایندیا بود و ۱۵ هزار و ۶۳۸ ساعت سابقه پرواز داشت. کمک‌خلبان، کلایو کوندر ۳۲ ساله با ۳ هزار و ۴۰۳ ساعت سابقه پرواز بود.

سقوط هواپیمای ایر ایندیا مرگبارترین سانحه هوایی در یک دهه گذشته در سطح جهان است.

این هواپیما دارای ۲۴۲ سرنشین بود که همه به‌جز یک نفر کشته شدند.

این اظهارات در مصاحبه‌ای از پیش ضبط‌شده در برنامه «زندگی، آزادی و لوین» به میزبانی مارک لوین مطرح شد که شنبه شب از شبکه فاکس‌نیوز پخش شد.

نتانیاهو در این گفت‌وگو با اشاره به تحولات اخیر منطقه به‌ویژه درگیری‌های اسرائیل با جمهوری اسلامی، گفت: «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پس از فروپاشی محور مقاومت و سقوط حزب‌الله، با شتاب در تلاش برای تسلیح اورانیوم غنی‌شده بود.»

او اضافه کرد «گفتیم که تهران ظرف یک سال به بمب اتمی خواهند رسید و از آن استفاده خواهد کرد. برخلاف سایر قدرت‌های هسته‌ای، آن‌ها واقعا این سلاح را به‌کار خواهند برد و ما را از صفحه روزگار محو خواهند کرد.»

نخست‌وزیر اسرائیل همچنین از مواضع دولت ترامپ در برابر تهران تمجید کرد و افزود: «بسیاری از دولت‌های جهان، حتی دولت‌های امریکا، تصور می‌کردند ایران آینده‌دار است؛ کشوری با ۹۰ میلیون جمعیت و حکومتی سرسخت که در خاورمیانه قدرت‌نمایی می‌کند. اما من هرگز چنین تصوری نداشتم.»

نتانیاهو با اشاره به رویکرد رییس‌جمهوری امریکا، گفت: «دیدگاه ترامپ تازه و امیدوارکننده بود. او معتقد بود نباید با این قلدرها و هیولاها معامله کرد؛ باید در برابرشان ایستاد و ایستادگی کرد.»

نخست‌وزیر اسرائیل همچنین درباره ساختار این همکاری افزود: «این مشارکت برابر نیست، زیرا امریکا رهبر جهان آزاد است و اسرائیل دژ آن در خاورمیانه. اما این یک همکاری مبتنی بر احترام متقابل و گفت‌وگوی آزاد است ... بین من و ترامپ وحدت هدفی وجود داشت که باعث شد به دستاوردهایی برسیم که پیش از آن غیرقابل‌تصور بود.»

نتانیاهو در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به عمق همکاری‌های نظامی و اطلاعاتی اسرائیل با امریکا، گفت: «ما متحدی هستیم که خودمان می‌جنگیم. روی زمین، در میدان نبرد، این ما هستیم که در خط مقدم هستیم. از پلتفرم نظامی امریکا استفاده می‌کنیم، اما خودمان هم تسلیحات پیشرفته‌ای تولید می‌کنیم که آن‌ها را با آمریکا به اشتراک می‌گذاریم. این همکاری دوجانبه، هم از آزادی محافظت می‌کند و هم آینده ما را ایمن می‌سازد.»

او همچنین تأکید کرد که همکاری‌های اطلاعاتی اسرائیل با امریکا موجب نجات جان شهروندان بسیاری شده است: «اطلاعاتی که ما با امریکا به اشتراک می‌گذاریم، جان‌های زیادی را از تروریسم نجات داده؛ از جمله جان‌های آمریکایی.»

نتانیاهو در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود به وضعیت گروگان‌های اسرائیلی در نوار غزه پرداخت و گفت: «ما همه تلاش خود را می‌کنیم که آسیبی به آن‌ها نرسد. اسرائیل نهایت کوشش را برای پرهیز از تلفات غیرنظامیان انجام می‌دهد، در حالی‌که حماس تمام تلاش خود را صرف هدف قرار دادن غیرنظامیان می‌کند.»

در ادامه این مصاحبه، مجری برنامه از نتانیاهو پرسید اگر می‌توانست با یکی از شخصیت‌های تاریخی دیدار کند، چه کسی را انتخاب می‌کرد. نتانیاهو بلافاصله پاسخ داد: «تئودور هرتسل.»

او در توضیح این انتخاب گفت: «هرتسل در ۳۶ سالگی هشدار داد که یهودیان به‌دلیل موج یهودستیزی در اروپا در معرض نابودی قرار دارند و تنها راه نجات، احیای دولت یهود در سرزمین اجدادی است. او در ۴۴ سالگی درگذشت، اما در همان هشت سال جنبشی شگفت‌انگیز را آغاز کرد و شعله‌ای در دل ملت یهود برانگیخت که ۵۰ سال بعد منجر به تشکیل کشور یهود شد.»

نخست‌وزیر اسرائیل همچنین تصریح کرد که در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و راهبردی نیز همواره به هرتسل می‌اندیشد و از او الهام می‌گیرد.

او در پایان گفت: «ما قدردان حمایت آمریکا هستیم، اما انتظار نداریم که سربازان آمریکایی در میدان نبرد کنار ما بجنگند. ما بارها و بارها ثابت کرده‌ایم که می‌توانیم از خودمان دفاع کنیم و این کاری است که همچنان ادامه خواهیم داد.»