آزی آزبرن، ستاره انگلیسی راک، در ۷۶ سالگی درگذشت

این اقدام در حالی صورت گرفت که متحدان دونالد ترامپ تلاش می‌کنند بحرانی را که بر سر نحوه رسیدگی حکومت به پرونده اپستین، دوست سابق وی، ایجاد شده است را مهار کنند.

نمایندگان دموکرات از وزارت دادگستری می‌خواهند که پرونده‌های مربوط به جفری اپستین را علنی کند. این خواست از سوی حامیان ترامپ نیز حمایت شده است.

مرگ مشکوک جفری اپستین، سرمایه‌دار رسوای امریکایی و مجرم جنسی در سال ۲۰۱۹ در زندانی در نیویارک، بار دیگر به موضوعی بحث‌برانگیز در سیاست امریکا بدل شده و خشم هواداران محافظه‌کار دونالد ترامپ را برانگیخته است.

این افراد معتقدند که اپستین خودکشی نکرده و حکومت امریکا اطلاعات مربوط به ارتباط او با چهره‌های سرشناس را پنهان می‌کند. آنها معتقدند که اپستین با اسرائیل کار می‌کرد تا بر چهره‌های سرشناس بتواند اعمال نفوذ کند.

100%

خشم حامیان رئیس‌جمهور به دلیل یادداشتی است که این ماه توسط وزارت عدلیه و اف‌بی‌آی منتشر شده است. در این یادداشت آمده بود که «هیچ مدرک معتبری» مبنی بر اینکه اپستین «از افراد برجسته باج‌گیری کرده است» و «لیست مشتریان اپستین» وجود ندارد.

اپستین در سال ۲۰۰۸ به جرم فحشا در فلوریدا محکوم شد و تنها ۱۳ ماه زندان کشید. اما در سال ۲۰۱۹، وزارت دادگستری امریکا او را به قاچاق جنسی دختران نوجوان متهم کرد.

او این اتهامات را نپذیرفت و پیش از برگزاری دادگاه، در سلول زندان در منهتن جان باخت. کالبدشکافی علت مرگ را «خودکشی از طریق حلق‌آویز کردن» اعلام کرد.

با این حال، مرگ اپستین و ارتباطاتش با چهره‌های ثروتمند و بانفوذ، موجب شکل‌گیری تیوری‌های توطئه شده است.

100%

دونالد ترامپ در چند مصاحبه احتمال قتل را رد نکرده و در پاسخ به سوالی درباره انتشار اسناد مربوط به اپستین، گفته بود: «بله، منتشر خواهم کرد.»

مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان روز سه‌شنبه به خبرنگاران گفت: «هیچ دلیلی وجود ندارد که کانگرس حکومت را مجبور به انجام کاری کند که قبلاً در حال انجام آن است.»

جانسون در مورد تلاش قانون‌گذاران برای مجبور کردن به رای‌گیری در مورد انتشار پرونده‌های تحقیقاتی وزارت دادگستری درباره جفری اپستین گفت: «این اقدامات چیزی جز بازی‌های سیاسی نیست.»

او افزود: «من متقاعد شده‌ام که وزارت دادگستری کار خود را انجام خواهد داد، این حکومت کار خود را انجام خواهد داد، و ما کار خود را انجام خواهیم داد.»

در ماه فبروری، پام باندی، دادستان کل امریکا، در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز اعلام کرد که فهرست مشتریان اپستین که از دختران نوجوان سوءاستفاده می‌کردند، روی میز اوست و در حال بررسی آن است. اما در هفت جولای، وزارت دادگستری در یادداشتی رسمی اعلام کرد که اپستین خودکشی کرده و هیچ فهرست محرمانه یا مدرکی دال بر اخاذی از افراد بانفوذ وجود ندارد.

100%

این موضع‌گیری موجب شد بخش‌هایی از هواداران ترامپ به‌شدت به حکومت حمله کنند و مدعی شوند که اسناد مهمی درباره ارتباط اپستین با چهره‌های قدرتمند پنهان شده است. این در حالی است که ترامپ در پست‌هایی در شبکه اجتماعی تروث‌سوشیال، از باندی دفاع کرد و منتقدان را «ضعیف» خواند که با دموکرات‌ها همسو شده‌اند.

ترامپ دوست سابق اپستین بود، اما بعداً با یکدیگر اختلاف پیدا کردند.

این خروج از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ اجرایی خواهد شد.

آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، با تأیید این تصمیم گفت: «رئیس‌جمهور ترامپ تصمیم گرفته است ایالات متحده را از یونسکو خارج کند؛ سازمانی که به باور ما از اهداف فرهنگی و اجتماعی تفرقه‌برانگیز حمایت می‌کند، اهدافی که به‌طور کامل با سیاست‌های عقل‌گرایانه‌ای که مردم امریکا در انتخابات نوامبر به آن رأی دادند، در تضاد است.»

وزارت خارجه ایالات متحده نیز اعلام کرد که ماندن در یونسکو در راستای منافع ملی نیست. وزارت افزود که یکی از دلایل خروج، پذیرش فلسطین به‌عنوان کشور عضو از سوی یونسکو بود؛ اقدامی که «بر خلاف سیاست ایالات متحده» بود و به «افزایش شعارهای ضد اسرائیلی درون این سازمان» انجامید.

رئیس یونسکو گفته است که از تصمیم ترامپ عمیقا متاسف است، اما این اقدام «قابل پیش‌بینی» بوده و یونسکو برای آن آماده شده است. او گفت که این سازمان تنها حدود ۸ درصد از بودجه‌اش را از ایالات متحده دریافت می‌کند.

مقام‌های یونسکو اعلام کردند که خروج امریکا تاثیری محدود بر برنامه‌هایی خواهد داشت که از سوی این کشور تامین مالی می‌شدند.

ایالات متحده در سال ۱۹۴۵، هم‌زمان با تأسیس یونسکو، به عضویت این سازمان درآمد؛ اما نخستین‌بار در سال ۱۹۸۴ به‌دلیل آن‌چه «سوءمدیریت مالی» و «گرایش ضد امریکایی» خوانده می‌شد، از آن خارج شد. این کشور در سال ۲۰۰۳، در دوران ریاست‌جمهوری جرج دبلیو بوش، بار دیگر به یونسکو بازگشت؛ با این استدلال که این نهاد اصلاحات مورد نظر واشنگتن را عملی کرده است.

این کمیته روز سه‌شنبه، ۳۱ سرطان گزارشی را منتشر کرد که نشان می‌دهد مناطق ساحلی سوریه در این مدت صحنه‌ حملاتی علیه نیروهای امنیتی و کشتارهایی علیه علویان سوری بوده است.

جمعه العنزی، رئیس این کمیته گفت که این نهاد فهرستی از ۲۹۸ مظنون در نقض‌های انجام‌شده علیه علوی‌ها و ۲۶۵ مظنون در حملات به نیروهای امنیتی تهیه کرده است.

او افزود که اسامی این افراد به‌گونه عمومی منتشر نمی‌شود و برای ادامه تحقیقات به مراجع قضایی ارجاع داده شده‌اند. یاسر فرحان، سخنگوی این کمیته نیز گفت که تاکنون ۳۱ نفر در ارتباط با این حوادث بازداشت شده‌اند.

به گفته‌ او، خشونت‌ها از ششم مارچ با حمله به نیروهای امنیتی آغاز شد که در جریان آن ۲۳۸ تن از اعضای نیروهای امنیتی کشته شدند. بر پایه‌ یافته‌های این کمیته، این حملات از سوی نیروهای وابسته به رژیم اسد انجام شده است.

رسانه‌های اوزبیکستان نیز به نقل از نهادهای امنیتی این کشور نوشته‌اند که رهبر این هسته مخفی، یک دختر ۱۹ ساله اهل ناحیه دولت‌آباد شهر نمنگان بوده است؛ فردی که به گفته مقام‌های امنیتی، پس از شرکت در صنوف دینی در یک «حجره» مخفی در شهر استانبول ترکیه در سال ۲۰۲۲، به‌گونه‌ای شدید دچار دگرگونی ایدیولوژیک شد.

او پس از بازگشت به اوزبیکستان، کانال‌هایی در تلگرام ایجاد کرد که در آن‌ها محتوای افراط‌گرایانه، آموزه‌های مرتبط با «جهاد» و نمادهای گروه داعش منتشر می‌شد. منابع امنیتی گفته‌اند که پس از آن‌که پدرش تلاش کرد وی را از ادامه این مسیر بازدارد، اما او پدر خود را «کافر» خواند و ارتباطش را با خانواده قطع کرد.

این نهاد گفته است که در این کانال‌ها مطالبی شامل نمادهای داعش، فایل‌های صوتی‌ و تصویری در ترویج «جهاد»، و پیام‌هایی در مخالفت با اصلاحات سیاسی و اجتماعی در ازبیکستان منتشر می‌شد.

در بیانیه‌ آمده است که در جلسات گروه‌ها، مفاهیمی چون «شهادت» و «جهاد» با الهام از رهبران فکری گروه‌های تروریستی بین‌المللی تبلیغ می‌شده است.

بر اساس اعلام مقامات، این کانال‌ها بیش از ۱۲۱ عضو داشته و ۱۶ تن از اعضای مظنون این هسته در جریان عملیات امنیتی بازداشت شده‌اند. در میان بازداشت‌شدگان، بنیان‌گذار یکی از دانشگاه‌های خصوصی نمنگان نیز حضور دارد.

اداره امنیت اوزبیکستان یادآور شده است که پیش از این، در ماه می نیز یک گروه مخفی افراط‌گرای دیگر در ولایت اندیجان شناسایی شده بود.

اسرائیل، علاوه بر حملات مرگبار و کشتار بی‌رویه در غزه، با مسدود ساختن مسیرهای کمک‌رسانی و جلوگیری از ورود کاروان‌های غذایی، بحران گرسنگی را نیز گسترده کرده است.

مایکل فخری، گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه حق غذا، گفته است که گرسنگی در غزه یک «قحطی ساخت بشر» است. او در گفت‌وگو با الجزیره اظهار داشت: «آنچه اکنون در غزه می‌بینیم، هولناک‌ترین مرحله از کارزار گرسنگی اسرائیل است.»

فخری اشاره کرد که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در ماه مارچ یک محاصره کامل بر ورود غذا و کمک‌های بشردوستانه به نوار غزه اعمال کرد که تا اواسط ماه می ادامه یافت.

به گفته او، از آن زمان تاکنون، ارتش اسرائیل اجازه داده مقدار اندکی کمک به غزه وارد شود. این در حالی است که غیرنظامیانی که برای تهیه غذا تلاش می‌کردند، هدف قرار گرفته و کشته شده‌اند.

او افزود: «این بدترین سناریوی ممکن است؛ جایی که مردم از دسترسی به نیازهای اولیه برای زنده ماندن محروم می‌شوند ـ نه تنها از غذا، بلکه از آب و خدمات درمانی نیز. از نظر حقوقی، آنچه با اطمینان می‌دانیم این است که این یک نمونه از قحطی تحمیل‌شده است، که یک جنایت جنگی محسوب می‌شود.»

100%

فخری تاکید کرد که دادگاه کیفری بین‌المللی در ماه نوامبر برای بنیامین نتانیاهو و یوآو گالانت، وزیر دفاع پیشین اسرائیل، به‌اتهام «جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی» که از ۸ اکتبر تا ۲۰ می ۲۰۲۴ رخ داده، حکم بازداشت صادر کرده است؛ اتهاماتی که بخشی از آن‌ها به استفاده از گرسنگی به‌عنوان ابزار جنگی مربوط می‌شود.

او گفت این احکام بازداشت «الزام حقوقی ایجاد می‌کنند؛ کشورها موظف‌اند برای توقف گرسنگی اقدام کنند.»