افشای اطلاعات افغا‌ن‌ها؛ بریتانیا ممکن است غرامت بپردازد

ایرج رهبر، رئیس انجمن انبوه‌سازان استان تهران، روز جمعه، سوم اسد گفت که ۵۰ درصد از کارگران ساختمانی در تهران مهاجران افغان بوده‌اند و با آغاز جنگ ایران و اسرائیل و اخراج این مهاجران، صنعت ساختمان با کمبود نیروی کار مواجه شده است.

او گفت که مهاجران افغان عمدتا در مشاغل ساختمانی مشغول به کار بودند و اخراج آن‌ها مشکلاتی در این صنعت به‌وجود آورده است.

آقای رهبر افزود که با اخراج این نیروها، بازدهی کار در صنعت ساختمان کاهش یافته و برخی پروژه‌ها با وقفه روبه‌رو شده‌اند. او تاکید کرد که جایگزینی کارگران ایرانی به‌جای نیروهای افغان، هم زمان‌بر و هم پرهزینه خواهد بود.

او تاکید کرد که به‌دلیل پایین بودن دستمزد، کارگران ایرانی تمایل چندانی به کارهای ساده ساختمانی نداشتند و در عوض، کارگران افغان با دستمزد کمتر و بدون پوشش بیمه‌ وارد بازار شده بودند.

او همچنین گفت: «دستمزد کارگر ساختمانی ایرانی دو برابر کارگر افغان است. طبیعی است که کارفرما ترجیح می‌داد نیروی افغان استخدام کند. حالا هم جایگزینی این کارگران زمان می‌برد.»

بر اساس گزارش‌ها، جمهوری اسلامی ایران در سال جاری نزدیک به یک میلیون مهاجر از جمله کارگران افغان را اخراج کرده است. پیش از این نیز سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در واکنش به شدت گرفتن این روند هشدار داد.

علاوه بر اخراج اجباری، گزارش‌های متعددی از بدرفتاری پولیس با مهاجران، اخاذی در مسیرهای تردد توسط نیروهای امنیتی و پرداخت‌نشدن حقوق کارگران مهاجر از سوی کارفرمایان ایرانی منتشر شده است.

شورای پناهندگان ناروی روز جمعه، سوم اسد با نشر ویدیویی در شبکه اجتماعی اکس از ادامه ارائه خدمات بشردوستانه‌ در مرز افغانستان و ایران خبر داد. به گفته این شورا این خدمات شامل توزیع آب آشامیدنی و کمک‌های غذایی به مهاجران است.

رئیس عملیات این شورا که به مرز اسلام‌قلعه رفته و از وضعیت مهاجران اخراج‌شده بازدید کرده، تاکید کرده است که شورای پناهندگان ناروی به حمایت فوری نیاز دارد.

رابرت اینزیکوا گفته است: «ما واقعا به حمایت بیشتری نیاز داریم تا بتوانیم به کمک‌رسانی به افغان‌های بازگشتی ادامه دهیم.» این شورا پیشتر اعلام کرده بود که روزانه حدود ۴۰ هزار نفر از ایران به افغانستان بازمی‌گردند اما منابع موجود برای رسیدگی به نیازهای آنان کافی نیست.

نهادهای بشردوستانه دیگری نیز نسبت به وخامت اوضاع در مرز اسلام‌قلعه هشدار داده‌اند. ایران پس از درگیری با اسرائیل، روند اخراج مهاجران افغان را شدت بخشیده و هر روز هزاران نفر را به افغانستان باز می‌گرداند.

براساس اظهارات مقام‌های طالبان، ایران تنها در یک ماه گذشته بیش از ۷۰۰ هزار مهاجر را به افغانستان بازگردانده است.

این زن از وضعیت دشوار خود و دیگر زنان زندانی در زندان‌های طالبان نوشته و از رهبر حزب جنبش ملی افغانستان خواسته است که به سرنوشت زنان به ویژه زنان زندانی توجه کند و آنان را تنها نگذارد.
نسخه‌ای از این نامه به افغانستان اینترنشنال رسیده و ما این نامه را با حفظ هویت این دختر زندانی، بدون تغییری در محتوا نشر می‌کنیم:

به نام خداوند داد و عدالت!
با سلام و احترام به پیشگاه قهرمان مردمی، مارشال عبدالرشید دوستم، فرزند راستین سرزمین و غرور خاک مادری ما.
مارشال صاحب عزیز، نمی‌دانم این نامه به دستت می‌رسد یا نه. نمی‌دانم هنوز صدای یک دختر اسیر در دل تاریکی کابل را می‌شنوی یا نه. اما به عنوان یک زن، یک خواهر و یک دختر که در زندان کابل در چنگال طالبان بی‌رحم اسیرم، این نامه را با اشک و خون، با درد و ناله، با دستانی لرزان اما دلی پر از امید می‌نویسم و به‌دست قهرمان قوم و وطنم می‌سپارم.

جناب مارشال!
۴۵ سال است نامت چون کوه‌های سخت‌ جان افغانستان در دل‌ها حک شده است. ۴۵ سال است که دشمنان این خاک، از نامت لرزیده‌اند و مزدوران پاکستان و انگلستان در برابر اراده‌ات زانو زده‌اند.

تو آن کسی بودی که نقشه‌های شوم استخباراتی را نقش بر آب کردی، تو آن مردی هستی که خواب قدرت را از چشمان طالبان دزدیده بودی. اما امروز، روزی است که فریاد ما، فریاد بی‌پناه‌ترین دختران وطن، به آسمان رسیده و جز نام تو پناهی برایمان نمانده است.

مارشال صاحب!
دختران و زنان این سرزمین زیر لگدهای طالبان خرد شده‌اند. زندان‌ها پر است از ناله‌‌های دخترانی که به جرم آزادی، به جرم انسان بودن و به جرم «زن» بودن شکنجه می‌شوند. در هر کوچه و بازار صدای تجاوز، صدای فریاد و صدای خفه‌شدن امید ماست. و با همه این دردها، مردم هنوز به نام تو پناه می‌برند. هنوز می‌گویند «مارشال کجاست؟»

من می‌دانم، تو را اجازه ورود نمی‌دهند. می‌دانم ترکیه، امریکا و این دنیا‌ی معامله‌گر، در برابر غیرتت دیوار شده‌اند. اما تو یک رهبر چریکی هستی، یک مبارز کوه‌نورد، تو را دیوار بند نمی‌سازد.

بیایید نه با لشکرهای بزرگ، که با ده سرباز وفادار، در هر ولایت، در هر قله، پرچم قیام را برافرازید.

در پنجشیر، در بدخشان، در فاریاب، در سرپل، در کوه‌های کابل علم را بلند کنید، فریاد را دوباره زنده کنید.

مردم با جان و دل همراهتان می‌شوند، دختران این وطن زیر عبای خونین طالبان منتظر یک حرکت اند. امروز اگر سکوت کنید، فردا حتی خاک قبر ما را هم از ما خواهند گرفت.

مارشال صاحب!
زمین ما را گرفتند، خانه‌ ما را آتش زدند، و حالا نوبت به ناموس ما رسیده است. فردا دیگر دیر است. فردا ما نیستیم که صدایت کنیم. امروز، آخرین فرصت است.
به فریاد ما لبیک بگو. با اشک، با خون، با امید به غیرتت از دل تاریکی کابل، یک دختر اسیر، که هنوز چشم به دروازه امید دوخته و فریاد می‌زند: مارشال بیا بپاخیز.
اگر زنده بودم خداوند دیدار تو را به من نصیب کند به پای تو خم شوم جان به حق بسپارم.

باشندگان معترض نورستان جمعه، سوم اسد با صدور قطعنامه‌ای، طالبان را به «فریب‌کاری، بی‌انصافی و نفاق‌افگنی بین اقوام» متهم کردند. به گفته این معترضان، هیئتی که برای برقراری صلح از سوی طالبان به این منطقه فرستاده شده، اهداف و خواست‌های خود را بر مردم تحمیل کرده است.

طالبان در ولایت نورستان تصمیم گرفته‌ است ولسوالی «وانت وایگل» را به دو بخش تقسیم کنند: یکی با نام قبلی «وانت» و دیگری ولسوالی جدیدی به نام «وایگل». اما انتخاب مکان مرکز ولسوالی جدید وایگل با مخالفت شدید مردم محل و برخی مقامات طالبان روبه‌رو شده است.

باشندگان نورستان پیشتر نیز در اعتراض به تاسیس ولسوالی جدید توسط طالبان اعتراض کرده بودند. آنها هشدار داده‌اند که به اعتراضات تا زمانی ادامه می‌دهند که رهبر طالبان مرکز ولسوالی جدید را با مشوره مردم محل انتخاب کند.

بربنیاد گزارش‌ها، علاوه به مردم محل، مقامات طالبان نیز بر سر تعیین مرکز ولسوالی دچار اختلاف نظر هستند. منابع می‌گویند که فرمانده پولیس طالبان در نورستان از معترضان حمایت می‌کند و با انتخاب مرکز ولسوالی توسط والی، مخالفت دارد.

شبکه افغانستان اینترنشنال در ماه اسد ۱۴۰۰ به‌عنوان یک رسانه آزاد، مستقل و بی‌طرف، نشرات خود را آغاز کرد.

افغانستان اینترنشنال اولین شبکه خبری بین‌المللی ۲۴ ساعته افغانستان است که به زبان‌های فارسی و پشتو نشرات دارد و در وبسایت به چهار زبان از جمله انگلیسی و عربی فعالیت می‌کند.