سازمان بینالمللی مهاجرت اعلام کرد در دو هفته اخیر ماه جولای ۳۷۰ هزار مهاجر افغان، شامل زنان باردار، کودکان بیسرپرست، افراد دارای معلولیت و سالمندان از ایران بازگشتهاند. این سازمان از جامعه جهانی خواست برای جلوگیری از بحران انسانی و حمایت از بازگشتکنندگان فورا کمکرسانی کنند.
این سازمان روز دوشنبه، ششم اسد در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس اعلام کرد که از نیمه دوم ماه جون ورود مهاجران از مرز اسلامقلعه به افغانستان شدت گرفته و خانوادهها در شرایط دشوار از ایران بازمیگردند.
مدیر منطقهای سازمان بینالمللی مهاجرت گفت: «در میان بازگشتکنندگان زنان باردار، کودکان جداافتاده از خانواده، افراد دارای معلولیت و سالمندان نیز حضور دارند. آنها خسته، هراسان و بهشدت آسیبپذیر هستند.»
او با اشاره به خدمات اضطراری ارائهشده در مرز افزود شمار بازگشتکنندگان رو به افزایش است و ظرفیت این سازمان در آستانه فروپاشی قرار دارد.
این نهاد وابسته به ملل متحد تاکید کرد که بدون حمایت فوری از مهاجران، این افراد پس از ترک مرز با مشکلات بیشتری روبهرو خواهند شد.
مدیر منطقهای این سازمان همچنین گفت: «ما هرچه در توان داریم انجام میدهیم، اما بهتنهایی قادر به پاسخگویی نیستیم. از جامعه جهانی میخواهیم کمک کند تا درهای کمکرسانی باز بماند.»
طبق آمار نهادهای بینالمللی، ایران طی دو ماه گذشته بیش از یک میلیون مهاجر افغان را اخراج کرده و این روند باوجود واکنشهای جهانی همچنان ادامه دارد.
پیشتر منابع محلی در کابل گزارش دادند که محتسبان امر به معروف طالبان در ۲۷ و ۲۸ سرطان، دهها زن جوان را از مناطق شهر کابل بهدلیل «بدحجابی» بازداشت کردهاند؛ اقدامی که با واکنشهای گسترده حامیان حقوق زنان و نهادهای بینالمللی مواجه شد.
بیشتر بخوانید: زنان کابل به دستور مستقیم ملا هبتالله بازداشت میشوند
سحر فطرت میگوید تداوم روند بازداشت زنان و دختران بهدلیل پوشش اختیاری، موجب ترس و ارعاب زنان در سراسر افغانستان شده است.
سارا (نام مستعار) به دیدبان حقوقبشر گفت: «در حال حاضر چیزی به نام بدحجابی در افغانستان وجود ندارد. اما هر چقدر هم طالبان محدودیت ایجاد کند، زنان و دختران همچنان به بیرون میروند و رنگ و زیبایی را به حجاب خود اضافه میکنند. بهنظر میرسد این، مشکل اصلی طالبان است.»
ناهید، خواهر سارا، میگوید: «مهم نیست چه شگرد یا قدرتی را بهکار ببرند، ما همچنان راهی برای بیرون رفتن پیدا میکنیم. نمیتوانیم در خانه زندانی باشیم.»
خانم فطرت میگوید این اظهارات سارا «از یکسو نشاندهنده ستم فراگیری است که زنان و دختران زیر سلطه طالبان با آن روبهرو هستند و از سوی دیگر، بر مقاومتهای روزمره و ظریف آنها تأکید دارد؛ مقاومتهایی که در آن زنان با مردسالاری چانه میزنند و بخشی از عاملیت و مالکیت خود را مطالبه میکنند.»
به باور این پژوهشگر دیدبان حقوقبشر، طالبان با کنترول بر بدن و هویت زنان درصدد آنست تا زنان و دختران را بیش از پیش از عرصه عمومی حذف کند.
خانم فطرت میگوید که این بخشی از نظامی گستردهتر است که مدافعان حقوق زنان افغان و کارشناسان سازمان ملل آن را «آپارتاید جنسیتی» مینامند.
پژوهشگر دیدبان حقوقبشر با اشاره به تشدید خشونتهای جنسیتی طالبان، از سکوت جامعه جهانی در مقابل این گروه انتقاد کرده و میگوید حتا برخی کشورها به عادیسازی این ستمها کمک کرده است.
خانم فطرت به رسمیت شناختن طالبان از سوی حکومت روسیه اشاره کرد. او خواستار حمایت کشورها از زنان و دختران افغان و حمایت از درخواست آنان برای بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان شد.
