با پیروزی در هفته هفدهم؛ اتحاد اف‌سی با رضا حسین‌پور در آستانه قهرمانی لیگ برتر فوتسال

تیم سپین‌غر که در پایین‌ترین رده جدول (پنجم) قرار دارد، با رهبری راشد خان آرمان و حضور بازیکنانی چون زبید اکبری، حضرت‌الله زازی، رحمت شاه و دولت زدران، دومین پیروزی خود را در این رقابت‌ها به‌دست آورد و چهار امتیازی شد؛ با آن‌هم در قعر جدول ماند.

در سوی دیگر میدان، تیم مس عینک با کاپیتانی رحمن‌الله گربز و بازیکنانی همچون محمد نبی عیسی‌خیل، مجیب‌الرحمن و فرمان‌الله، پیش از این دیدار با هشت امتیاز در صدر جدول ایستاده بود؛ اما با این شکست که دومین باخت پیاپی این تیم بود، به رتبه دوم سقوط کرد.

در این مسابقه، مس عینک برنده قرعه شد و تصمیم گرفت ابتدا توپ‌اندازی کند. تیم سپین‌غر در نوبت اول، در بیست آور با از دست‌دادن شش ویکت، ۱۹۱دوش انجام داد. در مقابل، تیم مس عینک برای پیروزی نیاز به ۱۹۲ دوش داشت؛ اما در نوبت دوم با از دست‌دادن ۹ ویکت، تنها ۱۴۱دوش کسب کرد.

زبید اکبری، بازیکن تیم سپین‌غر، با کسب چهار ویکت و انجام ۱۴ دوش، جایزه بهترین بازیکن مسابقه را کسب کرد. در بخش توپ‌زنی نیز، حضرت‌الله زازی با ۵۰ دوش برای سپین‌غر و فرمان‌الله با ۳۷ دوش برای مس عینک، بهترین عملکرد را داشتند.

نیمه نخست این دیدار گلی در پی نداشت؛ اما در نیمه دوم تیم زیتون که پیش از این بازی با ۱۴ امتیاز در رده نهم جدول قرار داشت و سقوطش قطعی شده بود، موفق شد گل نخست بازی را به ثمر برساند. این تیم تا واپسین ثانیه‌ها برنده میدان بود؛ اما جوانان میهن در ثانیه‌های پایانی بازی گل مساوی را زد تا هر دو تیم یک امتیاز بگیرند.

جوانان میهن با این تساوی به ۱۷امتیاز رسید و در رده هفتم جدول باقی ماند. تیم زیتون نیز با کسب این یک امتیاز، ۱۵ امتیازی شد و با تفاضل گل بهتر نسبت به تیم ظاهر اسد، به رده هشتم صعود کرد. تیم ظاهر اسد که با همین تعداد امتیاز، یک بازی کمتر انجام داده، حالا در رده نهم جدول و در منطقه سقوط قرار دارد.

رقابت در پایین جدول بسیار نزدیک است؛ در حالی که سقوط تیم دیار سنایی غزنی به دسته پایین‌تر قطعی شده، فاصله امتیازی بین تیم‌های ششم تا نهم بسیار اندک است و امتیازهای هفته‌های پایانی می‌توانند سرنوشت سقوط یا بقاء این تیم‌ها را تعیین کنند.

از سوی دیگر، تیم ظاهر اسد در هفته هفدهم باید به مصاف تیم نورزاد، صدرنشین جدول برود؛ دیداری حساس که یکی برای قهرمانی و دیگری برای بقاء می‌جنگد. تقابل این دو تیم که در دو طرف جدول قرار دارند، از جذاب‌ترین بازی‌های هفته پیش‌بینی می‌شود.

در پایان این دیدار، الهام وهاب‌زاده، دروازه‌بان تیم جوانان میهن، به عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد.

سرنوشت چگونگی شروع مسابقه با بردن قرعه به دست تیم بندامیر بود. این تیم تعیین کرد که بست ابتدا توپ‌زنی کند. تیم بست با کاپیتانی ابراهیم زدران در ٢٠آور، شش بازیکن خود را از دست داد و توانست ١٨٢ دوش انجام دهد.

کریم جنت با کسب ٦٥ دوش بهترین بازیکن تیم بست بود. در طرف مقابل نیز گلبدین نایب با چهار ویکت، ضمن پشت سر گذاشتن روز درخشان، در پایان مسابقه بهترین بازیکن میدان نیز برگزیده شد.

در وقت دوم بند امیر در ١٩.٥ آور و یک توپ مانده به پایان تمام آورها، توانست به هدف برسد و ١٨٣دوش انجام دهد. این تیم هفت ویکت خود را نیز از دست داد. در واقع رقابت برای دو امتیاز در این مسابقه نزدیک بود.

تیم بند امیر با کسب این پیروزی که سومین برد این تیم در شش مسابقه است، شش امتیازی شد و در رتبه چهارم در بین پنج تیم قرار گرفت. در حال حاضر پس از شش بازی، تیم‌های مس عینک و آمو هر دو با هشت امتیاز اول و دوم هستند. تیم‌های بست و بند امیر هر دو با شش امتیاز سوم و چهارمو تیم سپین‌غر با دو امتیاز از دوازده امتیاز ممکن، در رده آخر قرار دارد.

گل نخست این دیدار را محمد جواد مرادی برای تیم اردو به ثمر رساند و تا واپسین دقایق، اردو با همین گل پیشتاز بود. اما در دقیقه ۳+۹۰، کفایت‌الله از تیم یورش بگرامی گل مساوی را زد و بازی به ضربات پنالتی کشیده شد؛ جایی که تیم اردو بار دیگر موفق ظاهر شد و با نتیجۀ ۲-۴ پیروز میدان شد.

این رقابت‌ها با حضور دوازده تیم با هدف همدردی با مهاجران اخراج‌شده از کشورهای دیگر در کابل برگزار شد. در مرحلۀ یک‌چهارم نهایی به دلیل باقی‌ماندن شش تیم، یکی از تیم‌های نیمه‌نهایی با قرعه‌کشی تعیین شد که آن تیم خوش‌شانس اردو بود. این تیم در نیمه‌نهایی با نتیجۀ پرگل ۲-۶ تیم میوند را شکست داد و راهی فینال شد.

برگزاری این جام با عنوانی متفاوت و نگاهی انسانی، تلاش نمادینی بود برای همدلی با مهاجرانی که در شرایط دشوار، از کشورهای میزبان اخراج شده‌اند.

رحیمی پیش‌تر قرار بود در تاریخ ۶ جولای در رود سن پاریس شنا کند؛ اما بارندگی شدید و آلودگی آب باعث لغو آن مسابقه شد. تلاش دوم نیز با شکست مواجه شد؛ ولی او به وعده‌اش وفا کرد و تصمیم گرفت به‌صورت انفرادی در دییپ این چالش را به سرانجام برساند.

او در گفت‌وگویی درباره پیشینه‌ی ورزشی‌اش گفت: «شنا را از کودکی در بند همدلی اشکه داوود جاغوری آغاز کردم و سپس تمرین‌های حرفه‌ای را در حوض بند امیر در دشت برچی ادامه دادم. پس از مهاجرت به فرانسه، دوره نجات‌غریقی را گذراندم و حالا در کنار تحصیل در دانشگاه، به‌عنوان نجات‌غریق نیز کار می‌کنم.»

رحیمی که سابقه تمرین در موی‌تای، فیتنس و دوش را نیز دارد، اکنون تمرکزش را بر شنا و دویدن گذاشته است. او سه سال است در فرانسه زندگی می‌کند و در کنار فعالیت‌های ورزشی، به کارهای اجتماعی نیز مشغول است.