صادرات پاکستان به افغانستان در سال مالی ۲۰۲۵ حدود ۴۰ درصد افزایش داشته است

عبدالرحمن راشد، معین مسلکی وزارت مهاجرین و عودت‌کنندگان طالبان چهارشنبه، هشتم اسد در برنامه گزارش‌دهی از فعالیت‌های یک ساله این وزارت گفت امسال ۵ هزار و ۱۳۴ مهاجر افغان از ترکیه به‌طور اجباری به بازگردانده شدند.

این مقام طالبان در نشست خبری در مرکز رسانه‌های این گروه گفت در حال حاضر حدود شش میلیون مهاجر افغان در کشورهای میزبان حضور دارند. او افزود که شمار بی‌جا شدگان داخلی به ۲.۵ میلیون نفر می‌رسد.

معین مسلکی وزارت مهاجرین طالبان ادعا کرد که دست‌کم ۳۸ شهرک در ۲۹ ولایت برای مهاجران بازگشت‌کننده ایجاد شده است. او افزود که کار سروی ۲۹ شهرک تکمیل و از ۹ شهرک دیگر در حال انجام است.

این در حالی است که روند اخراج گسترده مهاجران افغان از ایران همچنان جریان دارد. به گزارش کمیسیون عالی طالبان برای رسیدگی به مشکلات مهاجران، ایران اخیرا روزانه حدود ۱۰ هزار افغان را اخراج می‌کند.

گزارش‌ها حاکی است که دولت پاکستان نیز بار دیگر روند بازداشت و اخراج مهاجران افغان را در مناطق مختلف اسلام‌آباد آغاز کرده است. سازمان‌های بین‌المللی پیشتر هشدار دادند که افغانستان تحت تسلط طالبان ظرفیت مدیریت بازگشت گسترده مهاجران را ندارد.

آقای زهیر در یادداشتی در صفحه فیسبوک خود نوشت که کوچ اجباری ساکنان روستای رشک «زورگویانه و تحریک‌آمیز» است.

او افزود: «کوچی‌ها که مالکیت ساکنان رشک را غصب کرده‌اند، نباید به‌ خاطر اعمال غیرقانونی و مجرمانه‌شان معافیت داشته باشند.»

این مقام حکومت پیشین همچنین مدعی شد که کوچی‌ها روز سه‌شنبه یک جوان هزاره را به قتل رسانده‌اند اما این ادعا هنوز به‌طور رسمی تایید نشده است.

طاهر زهیر نوشت: «با کوچ دادن، قتل و جنایت هیچ‌کس و هیچ گروهی به مقصد نمی‌رسد. به جای مماشات با این نوع رویکرد، باید هر مجرمی پاسخگو شود.»

او در حالی از این وضعیت ابراز نگرانی کرده است که پیشتر منابع محلی در بامیان به افغانستان اینترنشنال گفته بودند طالبان پس از صدور یک فیصله حقوقی به نفع کوچی‌ها، ساکنان روستای رشک در این ولسوالی را به کوچ اجباری وادار کرده‌اند.

به گفته منابع، طالبان همراه با کوچی‌ها ۲۵ خانه در این روستا را قفل کرده و ساکنان آن را بیرون کرده‌اند.

عبدالله ریحان که بیش از بیست سال به عنوان یاور و یکی از نزدیک‌ترین افراد به سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله طالبان کار کرده است، چهارشنبه، هشتم اسد در یادداشتی از شیوه حکومت‌داری این گروه انتقاد کرده است.

این عضو پیشین طالبان که اکنون خودش را خبرنگار معرفی می‌کند، خطاب به مقامات طالبان نوشت: «اهداف ما بزرگتر است، کارهای کوچک نباید ما را از دست‌یابی به اهداف بزرگ باز دارد».

عبدالله ریحان در این یادداشت تاکید کرد که اگر امروزه شماری از مردم افغانستان دل‌بستهٔ پرچم دیگری هستند، به معنای «خیانت» این افراد نیست. او گفت: «شاید ما هنوز عملکردی را که شایسته وطن و ملت است، با صداقت و فداکاری لازم انجام نداده‌ایم».

این عضو کهنه‌کار طالبان افزود که مردم افغانستان از یک قرن به این‌سو زحمت کشیده و تلاش کرده‌اند، همه مسائل در چهار سال نمی‌تواند مدیریت شود. باید به مردم فرصت داده شود و حاکمیت نیز از این زمان برای بهبود وضعیت خود بهره‌ ببرد.

خالد زدران، سخنگوی فرماندهی پولیس طالبان در کابل در کتاب خاطرات بیست سال جنگ خود زیر نام «۱۵ دقیقه»، عبدالله ریحان را یکی از افراد بسیار نزدیک به حقانی در جریان جنگ معرفی کرده است.

زدران دراین کتاب از عبدالله ریحان به عنوان «یار فدایی» حقانی نام برده و نوشته است که او در زمان جنگ با حکومت پیشین، مسئول استدیوی منبع‌الجهاد بوده است. فیلم‌های «کاروان غازیان» و لشکر بدری» توسط عبدالله ریحان در وصف جنگجویان طالبان ساخته شده است.

با این حال، عبدالله ریحان در این یادداشت خود نوشت: «برای من مهم نیست که چه کسی طرفدار کدام پرچم است و چرا از آن حمایت می‌کند. برای من مهم این است که پیام حق و عدالت پرچم سفید به دل مردم کشور راه پیدا کند». او افزود مهم‌تر این است که ملت تکه‌تکه شده و زمین‌خورده افغانستان زیر یک پرچم گرد آمده و با سربلندی زندگی کنند.»

یادداشت این عضو طالبان مقامات این گروه را به آموختن از تجارب و اشتباهات گذشته ترغیب کرده است. او نوشت: « زمانی که باور خود را در میدان عمل ثابت و ستون‌های نظام را تحکیم کنیم، دیگر کشور سقوط نخواهد کرد». عبدالله ریحان تاکید کرد که انجام همه این‌ها، تلاش، فداکاری و همت می‌طلبد.

عبدالله ریحان این اظهارات را یک روز پس از روز ملی بیرق سه‌رنگ کشور مطرح کرده است. طالبان در چهارسال گذشته بارها شماری از شهروندان کشور را به دلیل طرفداری از بیرق ملی کشور بازداشت و شکنجه کرده است.

رسانه‌های ترکیه هویت این کارگران را محمد رحیم، ۲۳ ساله و احمد دو شهروند افغانستان اعلام کرده‌اند. اجساد آنها صبح چهارشنبه در گودال کود پیدا شد. گزارش‌ها نشان می‌دهند که این دو از عصر سه‌شنبه در این گودال گرفتار مانده بودند.

پولیس اعلام کرده که تحقیقات درباره چگونگی مرگ این کارگران آغاز شده و ادامه دارد. نبود مدارک اقامت و حق کار قانونی، بسیاری از کارگران افغان را مجبور به پذیرش مشاغل کم‌درآمد و خطرناک در بخش‌های ساختمانی، کشاورزی و خدمات کرده است.

ماه گذشته نیز جسد یک جوان افغان که در مزرعه‌ای در منطقه اورهان‌غازی شهر بورسا کار می‌کرد، در نزدیکی ساحل دریاچه ایزنیک پیدا شده بود.

جکی بیروف، گردشگر ۳۵ ساله امریکایی به خبرگزاری آسوشتیدپرس گفت که پس از سفر به افغانستان از مهمان‌نوازی افغان‌ها تحت تاثیر قرار گرفته است.

او با اشاره به امکان آزادی برای گردشگران زن در افغانستان گفت: « اما من کاملاً آگاهم که آزادی بسیار بیشتری نسبت به زنان محلی دارم.»

گردشگری در افغانستان صنعتی نوپا به شمار می‌رود و تعداد بازدیدکنندگان سالانه در حد چند هزار نفر است. بیشتر آن‌ها را افراد ماجراجو تشکیل می‌دهند، اما تورهای مسافرتی سازمان‌یافته نیز از کشورهایی مانند چین، یونان، هالند و بریتانیا رو به افزایش‌ است.

اداره طالبان که به دلیل وضع محدودیت‌های روزافزون علیه زنان و دختران افغان و نقض حقوق بشری در سطح جهانی منزوی شده، علاقمند به جذب گردشگران است و این صنعت را فرصتی بالقوه برای درآمدزایی و تبلیغات برون‌مرزی برای خود می‌بیند.

ویزای توریستی، عمدتا به‌صورت تک‌ورودی و برای اقامت تا ۳۰ روز، اکنون نسبتا آسانتر از قبل قابل دریافت‌ است.

در همین حال از سرگیری فعالیت‌های شرکت‌های هوایی، همچنین پروازهای منظم که کابل را به مراکزی مانند دبی و استانبول متصل می‌کنند نیز سفر به افغانستان را تسهیل کرده است.
آسان‌گیری طالبان در قسمت گردشگران خارجی باعث شده تا زنان گردشگر نیز برای سفر به افغانستان علاقمندی نشان بدهند.

با رغبت طالبان برای تقویت صنعت گردشگری، شماری این ابتکار را به دست گرفته و تور زنان برای گردشگران زن خارجی را در افغانستان راه‌اندازی کرده‌اند.

سمیه منیری، راهنمای گردشگری ۲۴ ساله به خبرگزاری آسوشیتد پرس گفت که هدفش این است تا تصویری متفاوت از افغانستان ارایه کند و زیبایی‌های افغانستان را به گردشگران نشان بدهد.

هر چند شرکت‌های گردشگری به جنبه مثبت اقتصادی توسعه گردشگری و جذب توریستان به افغانستان می‌پردازند اما برای برخی، سفر به افغانستان با توجه به رفتارهای طالبان علیه زنان و دختران افغان یک کار غیراخلاقی تلقی می‌شود.

بسیاری معتقدند در حالی که دختران از تحصیل فراتر از سطح ابتدایی و حق کار محروم‌اند و اجازه ندارند در پارک‌ها قدم بزنند یا در رستورانتها غذا بخورند، آزادی عمل زنان گردشگر خارجی حاکی از سیاست دو پهلوی طالبان نسبت به زنان خارجی و افغان است.