ریچارد بنت نسبت به پیامدهای اخراج اجباری افغان‌ها از پاکستان هشدار داد

سیف‌اسلام خیبر، سخنگوی وزارت امر به معروف طالبان در آخرین تویت خود به زبان پشتو درباره بازداشت شش دانشجو به اتهام کفرگویی، نام این وزارت را چنین نوشته است: « ام/ربالم/ع/روف او نه/ی عن ال/م/نکر او شکایتونو اوریدلو وزارت».

این نخستین‌بار است که سخنگوی این وزارت از نوشتن نام کامل وزارت امر به معروف خودداری می‌کند. به نظر می‌رسد که شبکه اجتماعی اکس، حساب کاربرانی را که نام این وزارت طالبان را بنویسد، بررسی می‌کند.

پیش از این شبکه اجتماعی فیس‌بوک پس از قدرت‌گیری طالبان در فغانستان، برای به کارگیری نام این گروه محدودیت وضع کرده بود. فیس‌بوک حساب کاربرانی را که نام این گروه را می‌نوشتند، برای مدتی می‌بست. کاربران فیس‌بوک نیز برای فرار از الگوریتم‌های فیس‌بوک نام گروه طالبان را با روش‌ها و املا‌های متفاوت از جمله، جدانویسی، نقطه‌گذاری و به کارگیری از نشانه مایل در میان حروف، می‌نوشتند.

بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی وزارت امر به معروف طالبان را مسئول درجه یک اعمال محدودیت‌ها و تطبیق فرمان‌های سختگیرانه هبت‌الله آخندزاده، رهبر این گروه می‌دانند. قانون امر به معروف طالبان بسیار از آزادی‌های شهروندی افغان‌ها را سلب کرده است. این قانون که وزارت امر به معروف مجری آن است، واکنش‌های بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری و شماری از کشورهای جهان را برانگیخته است.

قانون امر به معروف طالبان صلاحیت‌های گسترده‌ای را به محتبسان داده است. محتبسان امر به معروف در سراسر افغانستان به تفتیش عقاید، نظارت بر پوشش، رفتار و کردار مردم می‌پردازند. آنها روزانه ده‌ها نفر را به دلیل سرپیچی از قانون امر به معروف بازداشت می‌کنند.

این کمیسیون طالبان در خبرنامه‌ای نوشت که این تعداد از بازگشت‌کنندگان افغان مجموعا ۹ میلیون و ۹۶ هزار افغانی کمک دریافت کرده‌اند.

طبق گزارش از این میان نزدیک به هزار نفر بازگشت‌کننده به ولایت‌های بغلان، قندوز، تخار، بلخ، جوزجان، بدخشان و سرپل منتقل شده‌اند.

کمیسیون عالی طالبان پیشتر از اخراج ۵ هزار و ۵۵۶ نفر در روز دوشنبه از ایران خبر داده بود.

روند اخراج مهاجران افغان از ایران همچنان ادامه دارد.

این حمایت‌ها پس از زمین‌لرزه‌های ویرانگر اکتبر ۲۰۲۳ در ولایت هرات انجام شده که یکی از مرگبارترین بلایای طبیعی دردهه‌های گذشته افغانستان بود.

این زلزله‌ها جان صدها نفر را گرفت و ده‌ها هزار خانه را تخریب یا آسیب‌زده کرد.

برنامه توسعه سازمان ملل می‌گوید که این خانواده‌ها یک هزار دالر به صورت نقدی و در چند مرحله دریافت کردند.

این نهاد امدادی می‌گوید که این مبالغ برای آموزش استفاده از مصالح محلی و فن‌آوری‌ها و تقویت سازه‌های آسیب‌دیده با استفاده از روش‌های سنتی مقاوم در برابر زلزله به کار گرفته شده‌اند.

سازمان ملل می‌گوید که این پروژه در کنار تأمین سرپناه ایمن برای آسیب‌دیدگان زلزله، برای بیش از ۹۰۰ مهاجر اخراج شده از کشورهای همسایه فرصت شغلی ایجاد کرده است.

منابع محلی روز چهارشنبه، ۱۵ اسد گزارش دادند که پس از بارش شدید باران در منطقه متون، مرکز ولایت خوست، سیلابی جاری شد که دیوار شماری از خانه‌ها را ویران کرد. به گفته منابع، دو کودک بر اثر ریزش سقف خانه و یک کودک دیگر بر اثر جریان سیلاب جان باخته‌اند.

ساکنان خوست می‌گویند به دنبال بالا آمدن سطح آب در مرکز این ولایت، ده‌ها دکان نیز تخریب شده و خسارات مالی سنگینی به مردم وارد شده است. آن‌ها افزودند که طالبان تاکنون هیچ اقدامی برای کمک به آسیب‌دیدگان نکرده است.

در هفته‌های اخیر، چندین ولایت افغانستان شاهد طوفان‌های شدید، بارش‌های سنگین و سیلاب بوده‌اند. این رویدادهای طبیعی در ولایت‌های شرقی، از جمله خوست، کنر و میدان وردک، تلفات جانی و خسارات گسترده‌ای برجای گذاشته است.

این نهاد وابسته به سازمان ملل روز چهارشنبه در بیانیه‌ای اعلام کرد که با این بودجه، ۱۲۰۰ تُن بیسکویت غنی‌شده خریداری و میان دانش‌آموزان مکاتب ابتدایی در افغانستان توزیع خواهد شد.

رینا ستیاواتی، مدیر همکاری‌های بین‌المللی توسعه وزارت خارجه اندونزیا گفت: «کمک ما تضمین می‌کند که کودکان مکاتب در سراسر افغانستان غذای لازم برای آینده‌ای روشن‌تر را دریافت کنند.»

از سویی هم معاون نماینده این نهاد در افغانستان گفت: «برای بسیاری از کودکان، غذای میان‌وعده‌ای که در نخستین زنگ تفریح روز دریافت می‌کنند، اغلب تنها وعده غذایی مغذی آنهاست و به آنها انرژی لازم برای سلامت، تمرکز و آمادگی برای یادگیری می‌دهد.»

این کمک در حالی به کودکان افغان ارائه می‌شود که براساس گزارش‌ها، بیشتر دانش‌آموزان به دلیل فقر و بحران اقتصادی گرسنه به مکتب می‌روند. طبق گزارش سازمان ملل، کودکان نخستین قربانیان بحران گرسنگی در افغانستان هستند.

پس از تسلط طالبان در اسد ۱۴۰۰، فقر و گرسنگی به‌شدت افزایش یافته و اقتصاد کشور با بحران جدی روبه‌رو شده است. محدودیت‌هایی که طالبان بر کار زنان وضع کرده‌اند، ابعاد این بحران را تشدید کرده و بر نرخ بیکاری و فقر افزوده است.