سازمان ملل نارضایتی خود را از مهلت جدید اخراج مهاجران از پاکستان ابراز کرد

وزارت صنعت و تجارت طالبان در خبرنامه‌ای اعلام کرد که در این دیدار درباره همکاری اتحادیه اروپا در «فعال‌ شدن دوباره عضویت افغانستان در سازمان تجارت جهانی» و فراهم‌سازی تسهیلات برای کالاهای صادراتی افغانستان بحث و گفت‌وگو شد.

این وزارت همچنین اعلام کرد که درباره ایجاد روابط حکومت طالبان با سازمان‌های بین‌المللی، برگزاری نمایشگاه‌ها و مشارکت فعال اعضای بخش خصوصی افغانستان در نمایشگاه‌های بین‌المللی بحث و تبادل نظر صورت گرفت.

به گفته طالبان، کاردار اتحادیه اروپا وعده همکاری در این زمینه‌ها داده است.

افغانستان در اواخر سال ۲۰۱۵ میلادی و در دهمین نشست وزیران عضو سازمان تجارت جهانی، عضویت این سازمان را به دست آورد. حکومت پیشین افغانستان، عضویت در این سازمان را از اهداف استراتژیک خود و رویدادی تاریخی خوانده بود.

اما با روی کارآمدن طالبان، عضویت افغانستان در برخی سازمان‌های بین‌المللی به تعلیق در آمده است. روابط بانکی افغانستان با جامعه بین‌المللی قطع است و به استثنای روسیه، هیچ کشوری رژیم طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد.

سازمان تجارت جهانی یک سازمان بین‌المللی است که در سال ۱۹۹۵ تاسیس شد و هدف اصلی آن تنظیم و تسهیل تجارت بین کشورهای عضو است. این سازمان با ایجاد قوانین و مقررات مشترک، کاهش موانع تجاری مانند تعرفه‌ها و محدودیت‌های غیرتعرفه‌ای، و حل اختلافات تجاری بین کشورها، به توسعه تجارت جهانی کمک می‌کند.

خبرگزاری ایرانی تسنیم از معاون فرمانده پولیس ایران نقل کرده که پولیس در سراسر ایران برای شناسایی و برخورد با این موارد اقدام می‌کند.

در ماه‌های اخیر، فشارها بر شهروندان افغان بدون مدرک و نیز کارفرمایان آن‌ها در ایران شدت یافته است. پولیس ایران از مردم نیز خواسته است هنگام اجاره خانه یا انجام معاملات، نسبت به هویت وسند اقامت آن‌ها حساسیت نشان دهند.

بر اساس آمار نهادهای بین‌المللی، ایران از آغاز سال جاری خورشیدی بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار شهروند افغانستان را از خاک خود اخراج کرده است.

سخنگوی وزارت امر به‌معروف طالبان روز سه‌شنبه، ۱۴ اسد، در صفحه اکس خود نوشت که وزارت مذکور در دو ماه گذشته اقدامات عملی «علیه جریان‌های فکری و فرهنگی گوناگون» انجام داده و سه تن از تبلیغ کنندگان جریان‌های فکری «خارجی» را بازداشت کرده است.

سیف‌الاسلام خیبر هشدار داده است که به «هیچ‌کس اجازه داده نمی‌شود که در سایه نظام اسلامی، ارزش‌های اعتقادی این گروه را زیر سوال ببرد».

جزئیات بیشتری در مورد هویت این دانشجویان ارائه نشده است.

پیش از این در نهم سرطان، وزارت امر به معروف طالبان دو کارمند موسسه فرهنگی-مذهبی «نما رسانه» را به علت «افکار الحادی، دعوت به دین مسیحیت و فمینیسم» در کابل بازداشت کرد.

طالبان از آغاز قدرت‌گیری تاکنون هرگونه فعالیت‌ اقلیت‌های مذهبی و عقیدتی را سرکوب کرده است و به گفته دیدبان حقوق‌بشر، با سیاست‌های این گروه، افغانستان به کابوسی برای آزادی مذهبی و دیگر حقوق اساسی بشر تبدیل شده است.

بیشتر بخوانید: دیده‌بان حقوق بشر: طالبان افغانستان را به کابوس گروه‌های مذهبی تبدیل کرده است

بررسی این سازمان حقوق بشری نشان می‌دهد که طالبان، حقوق اقلیت‌های مذهبی و افرادی را که با تفسیر سختگیرانه این گروه از اسلام همخوانی ندارند، به شدت نقض کرده است.

به نقل از این سازمان، شیعیان، صوفیان، احمدی‌ها، هندوها، سیک‌ها، مسیحیان و دیگر اقلیت‌های مذهبی در افغانستان تحت تهدید خشونت و آزار و اذیت قرار دارند.

پیش از این در اواسط ماه ثور سال گذشته، کمیسیون آزادی مذهبی امریکا نسبت به «وخامت» آزادی مذهبی در افغانستان تحت حاکمیت طالبان هشدار داد و گفت طالبان همچنان به اجرای تفسیر سختگیرانه خود از شریعت ادامه می‌دهد و آزادی مذهب یا عقیده را نقض کرده‌است.

مقام‌های طالبان تاکنون رسما در این مورد اظهارنظر نکرده‌اند.

با این حال، منابع می‌گویند که طالبان هشدار داده‌ است که اگر ساکنان شهرک پولیس بیرون نشوند، خانه‌های‌شان ضبط خواهد شد.

برخی از ساکنان شهرک پولیس به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که ماموران طالبان از یک ماه گذشته در حال بازرسی خانه‌های این شهرک بوده‌اند.

گفته شده طالبان برای ساکنان شهرک پولیس در کابل یک کمیته تشکیل داده است.

یکی از ساکنان این شهرک به افغانستان اینترنشنال گفت طالبان دلایلی ارائه می‌دهد که غیرقابل قبول است؛ برای مثال به برخی گفته‌اند: «شما جوان هستید، باید خانه‌های خود را تخلیه کنید.»

او می‌گوید طالبان می‌خواهد با بیرون کردن مردم از شهرک پولیس، افراد خود را جابجا کند.

ساخت شهرک پولیس در سال ۱۹۸۴ میلادی با بودجه وزارت داخله وقت در زمینی به مساحت ۱۸۱ هکتار انجام شد و در حال حاضر صدها خانواده در آن زندگی می‌کنند.

این شهرک عمدتا محل سکونت خانواده‌های افسران پولیسی است که در دوران حکومت نجیب‌الله، رئیس جمهور سابق افغانستان کشته شدند.

ساکنان این شهرک شکایت دارند که در حدود چهار دهه گذشته در این شهرک زندگی کرده‌اند، اما اکنون به آنها گفته شده است که آنجا را ترک کنند.

به گفته منابع، طالبان ساکنان شهرک پولیس را تهدید کرده‌‌ است که درباره اخراج اجباری با رسانه‌ها و سازمان‌ها صحبت نکنند و هیچ شکایتی هم در این مورد نداشته باشند.

یکی دیگر از ساکنان شهرک پولیس گفته است: « طالبان دروازه خانه‌های‌مان را می‌کوبند، زن و بچه‌های‌مان را به زور بیرون می‌کنند، اموالمان را تصاحب می‌کنند. این دیگر ظلم نیست، این نسل‌کشی خاموش است.»

او مدارکی را به افغانستان اینترنشنال فرستاد که نشان می‌دهد سی سال در این منطقه ساکن‌ بوده‌اند و آپارتمان متعلق به آن‌هاست. با این حال او می‌گوید که طالبان گفته‌ است: «شما پنجشیری هستید، اینجا جای شما نیست.»

کارزار ریشه‌کنی فلج اطفال که از سال ۱۹۸۸ بدین‌سو از سوی سازمان بهداشت جهانی و شرکایش آغاز شد، به‌رغم موفقیت‌های چشمگیر در بسیاری از نقاط جهان، در افغانستان و پاکستان به‌دلیل چالش‌های متعدد به بن‌بست رسید است.

افغانستان و پاکستان تنها کشورهایی در جهان هستند که انتقال ویروس فلج اطفال تاکنون در آن متوقف نشده است؛ کارزار جهانی ریشه‌کنی فلج اطفال در دهه گذشته بیشترین تمرکز و بودجه خود را به این دو کشور اختصاص داده است.

اسوشیتدپرس با استناد به برخی اسناد، گفته‌های کارکنان و کارشناسان فلج اطفال گزارش داده است که در این دو کشور، مسئولان مدارک مرتبط به واکسیناسیون را جعل کرده‌اند، افراد نامناسب را برای واکسیناسیون انتخاب کرده‌اند، تیم‌ها را در طول کمپین‌های گسترده به مناطق موردنظر اعزام نکرده‌اند.

در این گزارش آمده که در افغانستان و پاکستان بی‌اعتمادی گسترده به واکسن‌ها وجود دارد، سیستم‌های بهداشتی و زیرساخت‌های این دو کشور ضعیفند، روستاهای دورافتاده سخت قابل دسترسی هستند، برخی مراجع فرهنگی و مذهبی مخالفت با واکسیناسیون دارند، و صدها کارمند فلج اطفال و نیروهای امنیتی به دلیل ارتباط با ابتکار جهانی هدف حملات قرار گرفته و کشته شده‌اند.

بیشتر بخوانید: سازمان بهداشت جهانی از چهار برابر شدن موارد فلج اطفال در افغانستان خبر داد

در چندین مورد مرتبط به افغانستان و پاکستان، مقامات سازمان جهانی بهداشت گزارش کرده‌اند که «واکسن‌دهندگان مدیریت واکسن را نمی‌دانستند» و واکسیناسیون به درستی انجام نشده‌اند.

گزارش ماه آگوست ۲۰۱۷ از قندهار افغانستان نشان می‌دهد مقامات محلی و دیگران در انتخاب واکسن‌دهندگان دخالت کرده‌اند، «که منجر به انتخاب داوطلبان کم‌سن و بی‌سواد شده است.»

بر مبنای یافته‌های اسوشیتدپرس، تیم‌های واکسیناسیون در افغانستان با عجله کار می‌کردند و «هیچ برنامه‌ای برای نظارت یا سرپرستی وجود نداشت.»

یک تیم واکسیناسیون نوزاد در افغانستان در سال ۲۰۱۷ فقط نیمی از منطقه تعیین‌شده را پوشش داد و ۲۵۰ خانواده کاملا از واکسیناسیون جا ماندند. بزرگان روستا گفتند حداقل دو سال هیچ‌کس به آنجا مراجعه نکرد.

کارکنان و مقامات بهداشتی افغانستان و پاکستان این مشکلات را تایید کرده و گفته‌اند که تلاش‌های خانه به خانه برای واکسیناسیون با موانع فرهنگی، شایعات بی‌اساس درباره واکسن‌ها و فقر و جابه‌جایی مردم در منطقه مواجه است.

100%

یکی از کارکنان به اسوشیتدپرس گفت: «اکثر مواقع وقتی برای واکسیناسیون به در خانه می‌رویم، سرپرست خانه یا مرد خانه نیست.» و افزود: «بسیاری افراد ناراحت می‌شوند که غریبه‌ای در را بزند و با زن خانه صحبت کند.»

در جنوب شرق افغانستان، مادری که پنج فرزند دارد، می‌گوید خودش مایل است کودکانش را علیه فلج اطفال واکسینه کند اما شوهر و دیگر مردان خانواده دستور داده‌اند واکسیناسیون رد شود.

آنها به شایعات غلطی باور دارند که می‌گوید واکسن باعث عقیم شدن کودکان می‌شود. زن که نخواست نامش فاش شود، گفت: «اگر اجازه بدهم، کتک می‌خورم و از خانه بیرونم می‌کنند.»

با این‌حال دکتر جمال احمد، مدیر بخش فلج اطفال سازمان جهانی بهداشت، معتقد است که مقامات طی ۱۲ تا ۱۸ ماه آینده می‌توانند انتقال فلج اطفال را پایان دهند. هدف نهایی ریشه‌کنی سال ۲۰۲۹ تعیین شده است.

این کمپین اعلام کرده که امسال باید حدود ۴۵ میلیون کودک در پاکستان و ۱۱ میلیون کودک در افغانستان واکسینه شوند. کودکان معمولا برای واکسینه کامل به چهار دوز دو قطره‌ای نیاز دارند.

بودجه سالانه این ابتکار حدود یک میلیارد دالر است و جز گران‌ترین برنامه‌های بهداشت عمومی است. امسال امریکا از سازمان جهانی بهداشت خارج شده و دونالد ترامپ کمک‌های خارجی را قطع کرده است. مقامات سازمان بهداشت به طور خصوصی گفته‌اند تأمین مالی دشوار خواهد بود.

سویا کلوسر، استاد بهداشت بین‌الملل در دانشگاه جانز هاپکینز، گفت پاکستان و افغانستان چند دهه پیش مقاومت کمتری نسبت به واکسیناسیون داشتند. اکنون مردم از تمرکز بر فلج اطفال و کمبود کمک برای بیماری‌هایی مانند سرخک و سل عصبانی هستند و این موجب نظریه‌های توطئه شده است.