منابع: افراد مسلح ناشناس ۲۰ میلیون افغانی را از تاجران در بدخشان سرقت کرده‌اند

آقای دبرنیت روز پنجشنبه در گفت‌وگو با پادکست تی‌بل تودی با تأکید بر مواضع سخت‌گیرانه‌اش در حوزه مهاجرت گفت که آلمان برای مهار ورود پناهجویان کنترول‌های مرزی را تشدید خواهد کرد.

او افزود: «ما موفق شدیم یک پرواز به افغانستان را سازمان‌دهی کنیم که در آن مجرمان خطرناک اخراج شدند. این نباید تنها یک اقدام موقتی باشد.»

دولت آلمان ماه گذشته، دومین پرواز اخراج به افغانستان را پس از به‌قدرت‌ رسیدن طالبان انجام داد. در این پرواز، ۸۱ نفر که به ارتکاب جرائم سنگین محکوم شده بودند، به افغانستان بازگردانده شدند.

اولین گروه مهاجران افغان دارای سوابق کیفری در آلمان تابستان ۲۰۲۴ از این کشور اخراج شدند.

تصمیم به ازسرگیری اخراج‌ها به افغانستان و سوریه که هر دو با بحران‌های امنیتی و سیاسی مواجه‌اند، در آلمان با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است.
در حالی که حامیان این سیاست آن را بخشی از راهبرد امنیت داخلی می‌دانند، گروه‌های حقوق بشری اخراج پناهجویان به کشورهایی مثل افغانستان و سوریه تحت کنترول گروه‌های ناقض حقوق بشر را مخالف اصول انسانی و حقوق بین‌الملل توصیف کرده‌اند.

با این حال، وزیر داخله آلمان تأکید کرده که رویکرد برلین در قبال پناهجویانی که تهدیدی برای امنیت عمومی محسوب می‌شوند، تغییر نخواهد کرد.

نمایشگاه قالی‌های دست‌باف زنان افغان نخستین بار در سال ۲۰۲۴ با مشارکت موزیم‌های قطر برگزار شد و امسال برای مخاطبان بین‌المللی در لندن به نمایش درآمده است.

در مراسم افتتاحیه این نمایشگاه، فهد حمد السلیطی، مدیرکل صندوق توسعه قطر، بر تعهد این نهاد برای حمایت از جوامع بافنده در افغانستان تأکید کرد و گفت: «برپایی دوباره این نمایشگاه تنها بزرگداشت هنر و فرهنگ نیست، بلکه تعهد ما به ایجاد فرصت‌های اقتصادی پایدار برای زنان افغان را نیز نشان می‌دهد.»

برگزارکنندگان این نمایشگاه را بازتابی از هنر، خلاقیت و میراث فرهنگی زنان بافنده در افغانستان معرفی می‌کنند.

آنها می‌گویند که نمایش آثار دستی زنان افغان گامی در راستای تقویت همکاری‌های بین‌المللی برای توانمندسازی زنان در مناطق درگیر به شمار می‌رود.

شوشانا استوارت، رئیس بنیاد فیروزکوه گفت: «ما مفتخریم که نمایشگاه بافت شعرها را با همکاری ساتبیز در لندن برگزار می‌کنیم. این نمایشگاه نه‌تنها هنر زنان بامیان را معرفی می‌کند، بلکه آغازگر جشن بیستمین سال فعالیت بنیاد فیروزکوه نیز هست.»

همزمان با این رویداد، نشست تخصصی‌ای با عنوان «جادوی قالی‌ها؛ هنر، طراحی و ارتقای قالی‌های افغان» نیز در حاشیه این نمایشگاه برگزار شد.

در این نشست طراحان، پژوهشگران و نمایندگان نهادهای فرهنگی به بررسی ابعاد فرهنگی و اجتماعی هنر قالیبافی در افغانستان پرداختند.

سازمان غذا و کشاروزی ملل متحد (فائو) پنجشنبه، ۱۶ اسد در خبرنامه‌ای نوشت که برای این تعداد از خانواده‌ها در سراسر کشور کندوهای عسل، تجهیزات و آموزش‌های زنبورداری ارائه کرده است.

این سازمان خاطرنشان کرد که ماندگاری طولانی عسل سبب می‌شود که این فرآورده به یک منبع درآمد اضافی و ارزشمند برای خانواده‌ها، به ویژه زنان روستایی تبدیل شود.

این دفتر پیشتر رهشدار داده بود که افغانستان با بحران شدید و چندلایه خشکسالی روبه‌رو است. به گزارش این دفتر سازمان ملل متحد، شرایط نامناسب اقلیمی فعالیت‌های کشاورزی و دامداری را در نیمی از ولایات کشور مختل کرده است.

سازمان غذا و کشاوزی سازمان ملل متحد می‌گوید که مناطق شمال، شمال‌غرب و شمال‌شرق بیشترین آسیب را از تغییرات اقلیمی دیده‌اند و وضعیت همچنان رو به وخامت است.

به گزارش آسوشیتدپرس، ریچارد بنت روز چهارشنبه شانزدهم اسد در مجمع عمومی سازمان ملل گزارش داد که طالبان پس از قدرت‌گیری، قانون اساسی و قوانین حمایت‌کننده از حقوق زنان و دختران را تعلیق کرده و تمامی قضات حکومت پیشین، از جمله ۲۷۰ قاضی زن را برکنار کرده‌ است.

او افزوده است که این گروه به‌ جای قضات پیشین، مردانی را بدون آموزش و تجربه حقوقی منصوب کرده‌ و آنها صرفا بر اساس دیدگاه‌های سخت‌گیرانه دینی طالبان حکم صادر می‌کنند و کنترول کامل نهادهای تنفیذ قانون و ارگان‌های تحقیقاتی را نیز در دست گرفته‌اند.

گزارش ریچارد بنت بر موضوع دسترسی به عدالت و حمایت از زنان و دختران تمرکز دارد و بر پایه گفت‌وگوهای آنلاین با بیش از ۱۱۰ نفر از افغان‌های داخل و خارج از کشور تهیه شده است.

آقای بنت گفته است که طالبان به نسخه اولیه این گزارش و همچنین درخواست ارائه اطلاعات در مورد تلاش‌ها برای تامین دسترسی به عدالت و حمایت از زنان و دختران، پاسخی نداده‌ است.

طالبان مدعی است که عدالت را بر اساس «شریعت اسلامی» اجرا می‌کند اما به گفته روحانیون و کارشناسان، تفسیر این گروه از شریعت در هیچ کشور اسلامی دیگری اجرا نمی‌شود و با آموزه‌های اسلامی سازگار نیست.

در گزارش آمده است: «امروز، هیچ قاضی، دادستان یا وکیل زن در افغانستان وجود ندارد و این وضعیت باعث شده است زنان و دختران از دسترسی به مسیرهای امن برای گزارش خشونت یا پیگیری حقوق‌شان محروم باشند.»

ریچارد بنت تاکید کرده است که الزام طالبان برای همراهی مرد هنگام مراجعه زنان به نهادها، مانعی جدی در برابر شکایت یا حضور آنان در دادگاه‌ها ایجاد کرده و این وضعیت به‌ویژه بر بیوه‌ها، زنان سرپرست خانواده، افراد بی‌جا‌شده و افراد دارای معلولیت تاثیر گذاشته است.

او همچنین گفته است زنانی که برای دادخواهی، حل مسائل خانوادگی، دریافت اسناد رسمی یا به‌ عنوان متهم به سیستم قضایی طالبان مراجعه می‌کنند با محیطی خصمانه روبه‌رو می‌شوند و دادگاه‌ها در اغلب موارد شکایت‌های آنها را رد می‌کنند.

گزارشگر ویژه حقق بشر سازمان ملل افزوده است که در مواجهه با این موانع، زنان ناگزیر به استفاده از سازوکارهای سنتی و غیررسمی عدالت، مانند جرگه‌ها و شوراهای مردمی متشکل از متنفذان یا میانجی‌گری‌های غیررسمی از سوی علما، بزرگان جامعه یا اعضای خانواده، روی آورده‌اند.

ریچارد بنت از کشورها خواسته است از تلاش‌ها برای ارجاع پرونده افغانستان به دیوان بین‌المللی دادگستری به ‌دلیل نقض کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان حمایت کنند.

بخش زنان سازمان ملل روز پنجشنبه، ۱۶ اسد در گزارشی مشترک با موسسه بین‌المللی «کر»، با ابراز نگرانی از وضعیت زنان و دختران اخراج‌شده از ایران و پاکستان، خواستار حمایت درازمدت از آنها شد.

در این گزارش، به بحران ناشی از وضعیت بد اقتصادی و چالش‌های اقلیمی در افغانستان اشاره شده و آمده است که زنان و دختران در این کشور با محدودیت‌های بی‌سابقه‌ای در زمینه حقوق و آزادی‌های خود روبه‌رو هستند.

سوزان فرگوسن، نماینده ویژه سازمان ملل در امور زنان گفت: «زنان و دختران آسیب‌پذیری که بدون هیچ‌چیز وارد جوامعه‌ای می‌شوند که در آستانه فروپاشی قرار دارد، با خطرهای بیشتری مواجه‌اند. آنها می‌خواهند زندگی خود را از نو بسازند.»

سوزان فرگوسن همچنین تاکید کرده است که برای حمایت موثر از این زنان، نیاز به بودجه بیشتری وجود دارد. طبق این گزارش، نبود سرپناه امن و ارزان، درآمد پایدار و فرصت‌های آموزشی، از مهمترین چالش‌های پیش‌روی این زنان است.

این گزارش همچنین به محدودیت‌های تحمیلی بر زنان اخراج‌شده اشاره کرده و موانعی چون محدودیت در رفت‌وآمد، خطرهای امنیتی و نداشتن اسناد هویتی را از جمله مشکلات اصلی آنها عنوان کرده است.

در بخشی از گزارش آمده است: «حضور کارکنان زن در مرزها برای دسترسی به زنان و دختران حیاتی است، اما کار آنها به‌ دلیل کاهش کمک‌های خارجی و محدودیت‌های حرکتی، به‌شدت مختل شده است.»

برخی از کارکنان زن در گذرگاه‌های مرزی گفته‌اند که با افزایش ورود مهاجران مواجه‌اند و حتی نمی‌توانند به نیازهای اولیه آنها پاسخ دهند.

گراهام دیویسون، رئیس موسسه کر در افغانستان می‌گوید: «مشاهده موج گسترده بازگشت‌ها و دشواری‌هایی که زنان، کودکان و خانواده‌ها با آن روبه‌رو هستند، تاثیر عمیقی بر همه ما گذاشته است که در تلاش برای پاسخگویی به این بحران هستیم.»

گراهام دیویسون افزوده است که حمایت فوری برای تامین خدمات اولیه، فراهم ‌کردن فضاهای امن و ارائه کمک‌های لازم به زنان و دختران اخراج‌شده، به‌شدت ضروری است.