باشندگان کابل به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که ماموران امر به معروف طالبان با بازرسی خانهها در برخی از مناطق پایتخت، آرایشگاههای خانگی را تعطیل کردهاند. به گفته منابع، محتسبان طالبان وسایل آرایش را شکستند و زنان آرایشگر و اعضای خانواده آنان را به بازداشت تهدید کردند.
نادیه (نام مستعار)، باشنده ناحیه چهارم شهر کابل روز پنجشنبه ۱۷ اسد به افغانستان اینترنشنال گفت در بیش از دو سال گذشته، آرایشگری در محوطه خانه، تنها منبع درآمد خانوادهاش بوده است.
او گفت بعد از متوقفشدن کسبوکارش نمیداند هزینه زندگی شش عضو خانوادهاش را چگونه تامین کند.
این زن گفت: «من تنها نانآور خانوادهام هستم؛ کرایه خانه، نان، و هزینه کودکانم را من تامین میکنم. از وقتی که اداره امر به معروف در شهر سالونهای زیبایی را بست، من کار را به خانه منتقل کردم، اما حالا طالبان میگویند کار در خانه هم حرام است و باید متوقفش کنم.»
به نقل از این زن آرایشگر، «طالبان شوهرم را تهدید کردند که اگر من به کار خود ادامه دهم، او را زندانی خواهند کرد.»
او گفت این تهدید باعث بروز خشونت در خانه او شده است: «شوهرم خیلی ترسیده بود. او گفت باید به ولایت اصلی خود برگردیم. اما وضعیت اقتصادیمان آنقدر بد است که من نپذیرفتم. شوهرم عصبانی شد، دخترانم را با خود به روستا برد و مرا تهدید به طلاق کرد.»
طالبان در ماه سرطان ۱۴۰۲ بهطور رسمی دستور بستن آرایشگاهها در سرتاسر افغانستان را صادر کرد. گزارشهایی که به نقل از اتاق تجارت و صنایع منتشر شده، نشان میدهد که بستن آرایشگاههای زنانه باعث شده حدود ۶۰ هزار زن در سراسر افغانستان کار خود را از دست دهند.
از آن زمان برخی از زنان در کابل و ولایتهای دیگر، کسبوکار خود را در محدوده خانههای خود ادامه دادند. با این حال، وزارت امر به معروف طالبان به آنان حتی در چهاردیواری خانههایشان اجازه فعالیت نمیدهد.
حمیرا، باشنده منطقه احمدشاه بابا، میگوید ماموران امر به معروف به خانهاش آمدند، تجهیزات آرایشگاهش را شکستند و تهدید کردند که دیگر حق ندارد به کار ادامه دهد.
این زن گفت: «ما در خانه کرایی زندگی میکنیم، شوهرم مریض است. اگر من کار نکنم، چه کسی کرایه خانه و پول شیر کودکم را میپردازد؟»
پیش از این در ماه حوت ۱۴۰۳ نیز منابع از ولایت سرپل از بازرسی خانهبهخانه طالبان برای متوقفکردن کار آرایشگریهای زنانه خبر داده بودند.
