پولیس ترکیه اعلام کرد که در دو عملیات جداگانه در شهرهای دیرنه و قرقلرایلی، ۲۹ پناهجوی افغان و پاکستانی را بازداشت کرده است. این پناهجویان به دلیل نداشتن مدارک بازداشت شدهاند. برخی از بازداشتشدگان به اداره مهاجرت منتقل شده و برخی دیگر به مراکز اخراج تحویل داده شدهاند.
رسانههای ترکیه روز شنبه، هشتم سنبله گزارش دادند که ۱۸ نفر در ادیرنه و ۱۱ نفر دیگر در قرقلرایلی بازداشت شدهاند.
مقامهای ترکیه اعلام کردند که تلاشهای خود برای جلوگیری از «مهاجرت غیرقانونی» را ادامه میدهند.
بر اساس آمار منتشرشده در وبسایت فرماندهی گارد ساحلی ترکیه، در هشت ماه گذشته ۱۲ هزار و ۷۲۰ مهاجر بدون مدرک مرتبط با مهاجرتهای دریایی شناسایی شدهاند و در این مدت، ۳۲ پناهجو در رویدادهای مختلف جان خود را از دست دادهاند.
چهار سال پیش در چنین روزی (۳۰ آگست ۲۰۲۱) آخرین سربازان امریکایی افغانستان را ترک کردند. شماری از کهنهسربازان امریکایی، خروج از افغانستان را «بدترین عملیات شکستخورده» میدانند و میگویند که با گذشت چهار سال، هنوز این رویداد آنها را آزار میدهد.
نیروهای بینالمللی به رهبری امریکا پس از دو دهه نبرد خونین در افغانستان که دهها هزار کشته و زخمی برجای گذاشت، این کشور را در عملیات تخلیه و آشفته ترک کردند.
دان بیکن، نماینده جمهوریخواه از نبراسکا روز شنبه هشتم سنبله برابر با ۳۰ آگست، به فاکسنیوز گفت که خروج از افغانستان «بدترین چیزی بود که در طول عمرم دیدهام.»
برای بیکن، کهنهسربازی با ۳۰ سال تجربه در نیروی هوایی امریکا، خروج از افغانستان توأم با «افسردگی» بوده است. او میگوید که پس از این رویداد، او و همرزمانش افسرده شدهاند.
امریکا پس از امضای توافقنامه دوحه با طالبان برنامه خروج از افغانستان را آغاز کرد. با شروع روند خروج نیروهای بینالمللی، دولت افغانستان سقوط کرد و طالبان بار دیگر قدرت را تصاحب کردند.
کریستوفر دوناهو، آخرین سرباز ارتش ایالات متحده بود که از افغانستان خارج شد.
پت هریگن، نماینده جمهوریخواه از کارولینای شمالی و افسر سابق نیروهای ویژه ارتش امریکا که دو دوره در افغانستان خدمت کرده است، گفت که خروج آشفته از افغانستان او را به «گریه» انداخت.
او به فاکسنیوز گفت: «گریه کردم. دلیل گریهام این بود که باور داشتم آن اتفاق ضعف استراتژیک ما را در صحنه جهانی به نمایش گذاشت و نسل بعدی امریکاییها را محکوم به جنگ کرد.»
هریگن گفت: «ما خون، عرق و اشک بسیاری در آن جنگ ریختیم و دیدن اینکه همه آن عملا بدون هیچ برنامه و فکر پشت پردهای بخشیده شد، و در نهایت به مرگ ۱۳ جوان امریکایی منجر شد؛ هیچکدام از اینها لازم نبود اتفاق بیفتد. فکر میکنم این ناامیدکنندهترین بخش ماجراست.»
هریگن با اشاره به ارسال هفتهوار ۴۰ میلیون دالر به طالبان گفت: «جو بایدن به دلایل نامعلوم هر هفته ۴۰ میلیون دالر به طالبان میفرستاد. حالا هم ما هیچ رابطهای با آنها [طالبان] نداریم و این خودش یک مشکل است. من فکر میکنم افغانستان همیشه جای امنی برای تروریسم بوده و خواهد بود، اگر ما همیشه مراقب اوضاع آنجا نباشیم.»
بیشتر بخوانید: بستههای کمکی ۴۰ میلیون دالری، چگونه کمک به طالبان محسوب میشود؟
در همینحال تام برت، نماینده جمهوریخواه از میشیگان، که بیش از ۲۰ سال در ارتش خدمت کرده، گفت: «فکر میکنم آن شرایطی بود که واقعا روحیهای همه را ویران کرد. من شخصا احساس کردم این شکست کامل و مطلق رهبری ما بود.»
برت اشاره کرد که افغانستان از آن زمان تحت سلطه افراطگرایان طالبان درآمده و «خلایی» برای چین و سایر رقیبان ایجاد کرده تا نفوذ پیدا کنند.
با وجود دستور طالبان برای بستن آرایشگاههای زنانه، برخی از زنان این محدودیت را نادیده گرفته و برای تأمین هزینههای زندگی به صورت مخفی به آرایشگری ادامه دادند. روزنامه گاردین گزارش داد که طالبان در اقدام تازه سرکوب آرایشگاههای زیرزمینی زنان را در سراسر افغانستان آغاز کرده است.
بر اساس گزارش گاردین، طالبان به این آرایشگاهها یک ماه فرصت داده تا فعالیت خود را متوقف کنند، در غیر این صورت صاحبان آنها بازداشت خواهند شد.
گاردین روز شنبه، هشتم سنبله گزارش داد که طالبان به مقامهای محلی و متنفذان در سراسر کشور دستور دادهاند تا سالنهای زیبایی مخفی را شناسایی و صاحبان آنها را به ماموران امر به معروف معرفی کنند.
فرشته، زن ۳۸ ساله و مادر سه کودک، میگوید که از زمان منع فعالیت آرایشگران، سالن زیبایی خود را بهصورت مخفیانه اداره میکند. او گفته که هیچ گزینه دیگری برای تأمین هزینههای زندگی ندارد.
فرشته به گاردین گفت: «وقتی طالبان سالنهای ما را بستند، من تنها نانآور خانواده بودم. شوهرم بیمار بود و خرج سه فرزندم به عهده من بود. به کار کردن ادامه دادم، چون وقتی میتوانم زیبایی را به یک زن بازگردانم، احساس بسیار خوبی دارم.»
پیشتر نیز باشندگان کابل به افغانستان اینترنشنال خبر داده بودند که ماموران امر به معروف طالبان با بازرسی خانهها در برخی از مناطق پایتخت، آرایشگاههای خانگی را تعطیل کردهاند.
طالبان در ماه سرطان ۱۴۰۲ بهطور رسمی دستور بستن آرایشگاهها را در سراسر افغانستان صادر کرد؛ تصمیمی که باعث شد حدود ۶۰ هزار زن در کشور کار خود را از دست بدهند.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت، محدودیتهای شدیدتری بر زنان اعمال شده است. بسیاری از آنها از اشتغال محروم شدهاند و دختران نیز اجازه حضور در مکاتب و دانشگاهها را ندارند.
سازمانهای حقوق بشری میگویند که طالبان در افغانستان آپارتاید جنسیتی را برقرار کرده است.
علاوه بر بستن سالنهای زیبایی، فعالیت باشگاهها و سایر مکانهای اجتماعی برای زنان ممنوع شده و سفر زنان بدون همراه مرد نیز محدود شده است.
ریاست اطلاعات و فرهنگ طالبان در ولایت ارزگان روز شنبه نشستی زیر عنوان «هبتاللهشناسی» در ترینکوت برگزار کرد. در این نشست، مقامهای محلی طالبان بر لزوم اطاعت و فرمانبرداری از هبتالله آخندزاده، رهبر این گروه، تاکید کردند.
رحمتالله ریحان، رئیس اداره اطلاعات و فرهنگ طالبان در ارزگان، از استادان دانشگاهها و نویسندگان خواست تا درباره شخصیت هبتالله آخندزاده تحقیق کرده و مقاله بنویسند.
او اظهار داشت که شناخت شخصیت حقیقی ملا هبتالله اهمیت او را برای مردم بیشتر آشکار میکند.
پیشتر، طالبان مضمونی با عنوان «امارتشناسی» در برخی مکاتب و دانشگاهها ایجاد کرده بود.
تاجمیر جواد، معاون اداره استخبارات طالبان، در نشستی در ولایت خوست گفته است که فرار مردم از افغانستان، نتیجه رسوم ناپسند و سنتهای زیانبار است. او از مردم خواست که فریب تبلیغات را نخورند و از طالبان حمایت کنند.
رسانههای وابسته به طالبان گزارش دادهاند که مقامهای این گروه در خوست گردهماییای برای اجرای فرمان هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، در راستای جلوگیری از آنچه «رسوم ناپسند» مینامند، برگزار کردهاند.
تاجمیر جواد در این گردهمایی گفت: «فرار مردم از افغانستان و خروج از مسیرهای دشوار، تنها نتیجه رسوم ناپسند و سنتهای زیانبار است.» وی در این زمینه توضیح بیشتری ارائه نکرد.
از زمان به قدرت رسیدن طالبان، بیش از هشت میلیون نفر از افغانستان مهاجرت کردهاند. اکثریت این مهاجران شامل فعالان سیاسی، مقامهای سابق، کارمندان دولتی، نیروهای امنیتی پیشین، فعالان حقوق بشر، اعضای جامعه مدنی، زنان و دگراندیشان هستند که بهدلیل ترس از انتقامگیری طالبان کشور را ترک کردهاند.
بخش دیگری از مردم بهدلیل فقر، بیکاری و گرسنگی مجبور به مهاجرت شدهاند. همچنین، بستهشدن مکاتب و دانشگاهها بهروی دختران و ممنوعیت کار زنان، از دلایل اصلی مهاجرت مردم بوده است.
همزمان، طالبان با اجرای قانون موسوم به «امر به معروف و نهی از منکر»، محدودیتهای گستردهای بر زنان و اقلیتهای قومی و مذهبی اعمال کردهاند. این محدودیتها نیز در مهاجرت گسترده بیتاثیر نبوده است.
صدراعظم آلمان اعلام کرد که دولتش روند اخراج «مهاجران مجرم» را شدت بخشیده و پروازهای اخراجی بیشتری به افغانستان و سوریه در راه است. فریدریش مرتس تأکید کرد که این اقدام بخشی از سیاست جدید مهاجرتی برلین است که هدف آن پایان دادن به «مهاجرت غیرقانونی» میباشد.
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان روز شنبه هشتم سنبله در کنگره ایالتی حزب دموکرات مسیحی در شهر بن گفت: «ما آنچه را تغییر در سیاست مهاجرت نامیدهایم، جدی میگیریم.»
به گفته او، ورود پناهجویان به آلمان در حال حاضر به پایینترین سطح در ۱۰ سال گذشته کاهش یافته است و بیش از ۱۰ هزار «مهاجر غیرقانونی» از زمان آغاز کار دولت او بازگردانده شدهاند.
او افزود: «نخستین گروه از مجرمان به افغانستان اخراج شدهاند و پروازهای بیشتری به افغانستان و همچنین سوریه در راه است.»
صدراعظم آلمان همچنین محدود شدن روند پیوستن خانوادهها به مهاجران را یکی از اقدامات دیگر دولت در این چارچوب عنوان کرد.
آقای مرتس گفت دولت فدرال بر همکاری نزدیک با کشورهای همسایه اروپایی تکیه دارد و همزمان از «اصلاحات در سیاست مهاجرتی اتحادیه اروپا» از طریق سیستم مشترک پناهندگی حمایت میکند.
صدراعظم آلمان تصریح کرد که با وجود این تغییرات، مهاجرت به کشورش بهطور کامل متوقف نخواهد شد. او گفت: «ما یک کشور مهاجرپذیر بودهایم و خواهیم ماند.»
همزمان رسانههای آلمانی به مناسبت ۱۰ سالگی سخنان مشهور آنگلا مرگل، صدراعظم سابق آلمان درباره مساله مهاجرت به این موضوع پرداختهاند.
بستن درهای باز
آن،گلا مرکل صدراعظم پیشین آلمان در ۳۱ اگست ۲۰۱۵ جمله معروف «ما میتوانیم از عهده آن برآییم» را در قبال پذیرش صدها هزار پناهجوی عمدتاً افغان و سوری بیان کرده بود.
صدراعظم آلمان گفت کشورش باید از سیاست «درهای باز» زمان آنگلا مرکل فاصله بگیرد و بهسوی یک سیاست مهاجرتی منظم برود.
آلمان تحت اداره مرتس، در ماه سرطان، ۸۱ مهاجر افغان را اخراج کرد که به ارتکاب جرایمی متهم شده بودند.