رهبر طالبان تشکیلات پولیس اینترپل را در وزارت‌های داخله و خارجه لغو کرد

ماریا زاخارووا، سخنگوی این وزارت، گفت که کاورین پس از درخواست رسمی روسیه از سوی مقام‌های طالبان آزاد شده است. او در ماه جولای ۲۰۲۵ هنگام سفر به ولایت قندوز برای پژوهش‌های مردم‌شناسی بازداشت شده بود. طالبان او را به قاچاق زیورآلات متهم کرده و سپس به کابل، به اداره استخبارات منتقل کرده بودند.

کاورین برای مطالعه در ولایت‌های کنر، نورستان، کاپیسا و ننگرهار به افغانستان رفته بود. پس از بازداشت، تماس با او برای چندین هفته قطع شد. در این مدت، خانواده و همکاران او بارها ابراز نگرانی کردند. دوستان و همکارانش گفتند که زیورآلات و اشیای یافت‌شده در وسایل او صرفاً سوغات و هدیه بوده است.

کاورین: طالبان من را ضرب و شتم کردند

در نیمه ماه اگست گزارش‌هایی منتشر شد که او در یکی از بازداشتگاه‌های کابل نگهداری می‌شود، اما هیچ اتهام رسمی علیه او ثبت نشده است. او پس از آزادی گفت که در طول ۵۲ روز بازداشت، چند بار محل نگهداری‌اش تغییر کرد و برای گذراندن وقت در زندان با دیگر زندانیان ورزش می‌کرد، آواز می‌خواند و حتی دیوارهای سلول را نقاشی می‌کرد. به گفته او، طالبان در بازجویی‌ها ضرب و شتم هم کرده‌اند، اما نه به حدی که آثار آشکار بگذارد.

ماه گذشته زمانی که تاتارستان میزبان نشستی با حضور طالبان در آن کشور بود، مادر سواتاتوسلاو کاورین، از رستم مینیخانوف، رئیس‌جمهور تاتارستان خواست که برای آزادی پسرش کمک کند.

نخستین خبر آزادی او شامگاه هشتم سپتامبر از سوی خبرگزاری روسی زبان «ریا نووستی» نشر شد. بامداد نهم سپتامبر او عکسی از خود در میدان هوایی «شرمیتیفوی» مسکو منتشر کرد و چند ساعت بعد نوشت که «سرانجام به خانه برگشته است».

روسیه تنها کشوری در جهان است که حکومت طالبان را به رسمیت شناخته است.

عبدالله عبدالله، رئیس پیشین شورای عالی مصالحه ملی، در شبکه اجتماعی اکس نوشت که مردم افغانستان مسعود را به‌عنوان «مجاهد مؤمن، نماد استقامت و شخصیت عاری از تعصب» می‌شناسند.

صلاح‌الدین ربانی، رئیس جمعیت اسلامی افغانستان، در پیامی گفته است که نام مسعود با «تقوا، آزادی، عدالت و شجاعت» گره خورده است. او تأکید کرده که جامعه سیاسی باید امروز بیش از هر زمان دیگر بر میراث فکری مسعود و برهان‌الدین ربانی تمرکز کند تا از «استبداد و انحصارگرایی» عبور شود.

اسماعیل خان، از فرماندهان جهادی، در پیام خود گفته است که «حاکمیت‌های تحمیلی در تاریخ معاصر افغانستان محکوم به شکست بوده‌اند». او تنها راه برون‌رفت از بحران کنونی را «پذیرفتن تفاوت‌ها و گفت‌وگو برای رسیدن به اتحاد نظر» دانست.

در همین حال، طالبان در مورد سالروز ترور احمدشاه مسعود سکوت کرده و هیچ پیامی در این مورد منتشر نکرده است.

احمدشاه مسعود در ۱۸ سنبله ۱۳۸۰ در یک حمله انتحاری در ولایت تخار کشته شد.

وبا یک عفونت حاد روده‌ای است که توسط غذا و آب آلوده به باکتری ایجاد و اغلب از طریق مدفوع پخش می‌شود. وبا در صورت عدم رسیدگی می‌تواند در عرض چند ساعت منجر به مرگ انسان شود. هرچند پزشکان می‌گویند که این بیماری با آبرسانی، خوراکی‌های ساده و آنتی‌بیوتیک‌ها، قابل درمان است.

شانون اوهارا، رئیس بخش استراتژی دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان‌ملل (اوچا)، روز دوشنبه در یک نشست خبری از جامعه جهانی خواست تا به نیازهای فوری زلزله‌زدگان پاسخ دهد. او گفت: «ما خانواده‌هایی را دیدیم که زندگی‌شان تنها در چند دقیقه ویران شد.»

بر مبنای آمار اوچا، زمین‌لرزه‌های شرق افغانستان بیش از ۴۰ هزار نفر را تحت تاثیر قرار داده و بیش از ۵ هزار خانه را تخریب کرده است.

اوهارا با اشاره به مسیرهای دشوار مناطق زلزله‌زده گفت که یک سفر ۱۰۰ کیلومتری برای او و تیمش، بیش از شش ساعت طول کشید؛ تیم‌های امدادی برای رسیدن به قربانیان ناگزیرند ساعت‌ها پیاده‌روی کنند.

این مقام اوچا همچنین از محدودیت‌های زنان و دختران، کودکان و افراد دارای معلولیت یاد کرد و گفت: «در سالهای اخیر زنان و دختران در افغانستان به حاشیه جامعه رانده شده‌اند. ما از زلزله‌های گذشته و دیگر بحران‌ها می‌دانیم که همیشه زنان و دختران سنگین‌ترین بار را به دوش می‌کشند.»

برآورد صندوق جمعیت سازمان ملل نشان می‌دهد که ۱۱۶۰۰ زن باردار تحت تأثیر این ویرانی‌ها قرار گرفته‌اند.

اوهارا افزود: «اوچا در تلاش است تا اطمینان حاصل شود که زنان در تیم‌های صحی حضور داشته باشند و کارمندان زن بیشتری در توزیع کمک‌ها، همراه با خدمات تغذیه‌ای، روانی و مشاوره‌ای مشارکت کنند.»

اوچا تاکنون برای ۴۳ هزار زلزله‌زده غذای آماده توزیع کرده است. سازمان ملل همچنین خیمه، کمپل و بسته‌های بهداشتی برای خانواده‌ها فراهم کرده است. اما تلاش‌های بشردوستانه ممکن است با بارندگی‌های شدید و یا پس‌لرزه‌ها مختل گردد. انتظار می‌رود برف زمستان نیز جاده‌های حیاتی را مسدود کند.

اوهارا هشدار داد: «اگر اکنون اقدام نکنیم، این جوامع ممکن است زمستان پیش‌رو را زنده نمانند.»

اوچا تاکنون ۱۰ میلیون دالر برای تهیه کمک‌های حیاتی اختصاص داده و یک طرح پاسخ اضطراری در حال نهایی‌شدن است. اوهارا گفت: «بدون حمایت فوری، در هفته‌های آینده خطر افزوده‌شدن این فاجعه با شیوع بیماری‌های قابل پیشگیری، بی‌جا شدن‌های بیشتر و تلفات اضافی وجود دارد.»

این رویداد عصر روز دوشنبه، ۱۷ سنبله در قریه نوآباد ولسوالی بالابلوک این ولایت رخ داده است. به گفته یکی از ساکنان فراه، این خانه مربوط به فردی مشهور به «ملنگ جانان» بوده است.

تصاویر نشان می‌دهد که در پی این انفجار، خانه این فرد به‌طور کامل تخریب شده است. یک باشنده محلی به افغانستان اینترنشنال گفته است که بر اثر این رویداد، ملنگ جانان با همه اعضای خانواده‌اش، زیر آوار ماند. به گفته او مردم همراه با نیروهای طالبان تا ناوقت شب گذشته سرگرم بیرون کشیدن اجساد از زیر آوار بودند.

رسانه‌های نزدیک به طالبان نیز امروز به نقل از فدا محمد سعاد، ولسوال طالبان در بالابلوک، وقوع این انفجار را تایید کرده‌اند. خبرگزاری باختر در فراه که زیر کنترول طالبان فعالیت می‌کند نیز این رویداد را تایید کرده، اما شمار کشته‌شده‌ها را ابتدا هفت نفر اعلام کرده و نوشته است که یک زخمی در مسیر انتقال به شفاخانه جان باخته است.

مسئولان طالبان تاکنون در مورد علت این انفجار به رسانه‌ها چیزی نگفته‌اند.

ندا الناشف، روز دوشنبه در نشست شورای حقوق بشر، نسبت به وخامت وضعیت حقوق‌بشر به‌ویژه حقوق زنان و دختران در حاکمیت طالبان ابراز نگرانی کرد و گفت ممنوعیت آموزشی، شغلی و کنش‌گری سیاسی، اجتماعی و مدنی زنان، همه جنبه‌های زندگی آنان را تحت تاثیر قرار داده است.

به گفته معاون کمیساریای عالی حقوق‌بشر سازمان‌ملل، ممنوعیت آموزشی پزشکی زنان، به‌طور جدی حق سلامت زنان و دختران افغان از جمله خدمات بهداشتی و باروری را نقض کرده است.

این مقام سازمان ملل به‌طور ویژه قانون «امر به معروف و نهی از منکر» طالبان را عامل تعمیق تبعیض‌های جنسیتی در سطح جامعه و خانواده‌ها خوانده است و خواستار تغییر مواضع سخت‌گیرانه طالبان علیه زنان و دختران شد.

معاون کمیساریای عالی حقوق‌بشر سازمان‌ملل همچنین بر حمایت جامعه جهانی از تحقیق و پیگرد مستقل موارد نقض حقوق بشر در افغانستان تاکید کرد و گفت که تلاش‌ها برای پاسخگوسازی طالبان باید چندبُعدی باشد و از مسیرهای مختلف پیگیری شود.

خانم الناشف تاکید کرد که تلاش‌ها برای پاسخگویی طالبان نباید به یک روند یا سازوکار خاص مثل عدالت کیفری محدود بماند بلکه باید همه ابعاد عدالت انتقالی اعم از جستجوی حقیقت، اجرای عدالت، جبران خسارت و تضمین عدم تکرار را دربر گیرد.

به گفته معاون کمیساریای عالی حقوق‌بشر سازمان‌ملل، جامعه جهانی و همه کشورهای عضو باید راه‌هایی برای تعامل موثر با طالبان را پیدا کند تا بدین‌ترتیب این گروه را به پایبندی به تعهدات بین‌المللی وادارد.