متیو مت بیرد، سرمربی پیشین تیمهای فوتبال زنان لیورپول و چلسی، چند روز پیش در ۴۷ سالگی درگذشت. خبرگزاری رویترز، بر بنیاد گزارش محکمه طب عدلی شهر روثین ولز شمالی گزارش داد که مرگ این مربی دردناک و خودکشی بوده است.
بیرد که در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ لیورپول را به قهرمانیهای پیاپی در سوپرلیگ زنان انگلستان رسانده بود، در سال ۲۰۲۱ دوباره به این باشگاه بازگشت و توانست تیم را پس از دو فصل دوری، دوباره به لیگ برتر برساند. او در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵ در شفاخانه درگذشت.
یک روز بعد، در تاریخ ۲۱ سپتامبر، پیش از آغاز تمام دیدارهای سوپرلیگ زنان، یک دقیقه سکوت به یاد او برگزار شد.
بیرد کار مربیگریاش را از میلوال آغاز کرد و در سال ۲۰۰۹ به چلسی رفت. او پس از ترک لیورپول در ماه فبروری سال جاری، برای مدتی کوتاه هدایت برنلی را در فاصله ماههای جون تا آگست به عهده داشت.
دیواجیت سایکیا، منشی بورد کنترل کریکت هند (BCCI)، در گفتوگو با خبرگزاری ANI گفت: «ما تصمیم گرفتیم جام آسیا را از رئیس ACC که یکی از مقامهای ارشد پاکستان است، دریافت نکنیم. این به آن معنا نیست که او میتواند جام و مدالها را با خود ببرد. ما امیدواریم جام و مدالها هرچه زودتر به هند بازگردانده شود. در نشست آینده ICC در دوبی، اعتراض جدی خود را علیه این اقدام رئیس ACC مطرح خواهیم کرد.»
مراسم اهدای جوایز با بیش از یک ساعت تأخیر و در فضایی پرابهام آغاز شد. در نهایت، پس از گرفتن جوایز فردی توسط بازیکنان هند از سوی دیگر مقامها، و دریافت چک نایبقهرمانی توسط کاپیتان پاکستان «سلمان آغا» از محسن نقوی، جام قهرمانی بدون توضیح از صحنه برداشته شد.
در نشست خبری پس از مسابقه، کاپیتان هند سوریا کمار یاداو گفت:
«در تمام سالهای کریکت چنین چیزی ندیده بودم که تیم قهرمان از گرفتن جام محروم شود. ما مستحق این جام بودیم؛ اما برای من، جام واقعی همتیمیها و اعضای کادر فنی هستند که این مسیر را باهم طی کردیم.»
او تأکید کرد این تصمیم تنها توسط بازیکنان گرفته شده بود: «هیچکس به ما نگفت که چنین کنیم. این تصمیم خود ما بود.»
امتناع هند از گرفتن جام از محسن نقوی، اقدامی کاملاً پیشبینیشده بود. بازیکنان هندی در هیچیک از سه دیدار این تورنمنت با پاکستانیها دست ندادند؛ نه هنگام پرتاب سکه و نه پس از پایان مسابقه. این موضوع با انتقاد سرمربی پاکستان مایک هیسن و کاپیتان این تیم همراه شد.
در دیدار دوم، درگیریهای لفظی میان بازیکنان به اوج رسید و شورای داوری ICC سوریا کمار یاداو و حارث رئوف را به دلیل گفتهها و رفتارهایشان جریمه کرد.
در پایان مراسم، تیم هند بدون جام واقعی، روی سکو رفت و بازیکنان در میان شور هواداران، جام خیالی را در دست گرفتند و جشن قهرمانیشان را به سبک خاص خود برگزار کردند.
مردم هندوستان نیز پس از قهرمانی این تیم در شهرهای این کشور از جمله در دهلی جشنهای خیابانی برگزار کردند.
در این دیدار «تلکا وارما» در توپزنی و «کولدیپ یاداو» در توپاندازی نمایش درخشانی داشتند.
قرعه بازی را هندوستان برد و نخست توپاندازی کرد. تیم پاکستان در ۱۹.۱ آور همه بازیکنان خود را از دست داد و تنها ۱۴۶ دوش به ثبت رساند. «صاحبزاده فرهان» با ۵۷ دوش و «فخر زمان» با ۴۶ دوش دو بازیکن برجسته پاکستان در توپزنی بودند.
در میان توپاندازان هندوستان، «کولدیپ یاداو» با چهار ویکت بهترین عملکرد را داشت و «جاسپریت بومرا»، «وارون چاکراوارتی» و «اکسار پاتل» هرکدام دو ویکت به دست آوردند.
در وقت دوم، هندوستان هدف ۱۴۷ دوش را در ۱۹.۴ آور با از دستدادن پنج ویکت تکمیل کرد و برنده میدان شد. «تلکا وارما» با ۶۹ دوش، ستاره درخشان این بازی بود که تا پایان در زمین ماند و ویکتش را حفظ کرد.
در بخش توپاندازی پاکستان، «فهیم اشرف» با سه ویکت روز خوبی داشت؛ اما تلاش او نیز مانع شکست تیمش نشد.
هواداران کریکت در هر دو کشور هند و پاکستان این مسابقه حساس را با هیجان زیاد تماشا کردند.
