لوک کافی، پژوهشگر ارشد موسسه هادسون میگوید هر نشانهای از گفتوگو با امریکا میتواند بیاعتمادی را در میان طالبان تشدید کند. به گفته آقای کافی، طالبان احتمالا بهدلیل اختلافات داخلی، موضوع گفتوگو درباره بگرام را رد کرده اند.
او در مقالهای که روز پنجشنبه در پایگاه خبری هیل نشر شد، نوشت اگر طالبان برای دسترسی امریکا به بگرام توافق نکند، امریکا باید «همه گزینهها» را برای بازگشت به این پایگاه هوایی بررسی کند.
نویسنده این اندیشکده امریکایی نوشت که دونالد ترامپ «نشان داده که در صورت لزوم از نیروی نظامی استفاده میکند، همانطور که در حمله اخیر به ایران انجام داد.» او ترامپ را تشویق کرد که «باید جسور باشد و بر اساس منافع ملی امریکا عمل کند.»
پژوهشگر ارشد موسسه هادسون نوشت که نیروهای امریکایی با پایگاه بگرام و مناطق اطراف آن آشنایی کامل دارند و همچنین نیروهای ضدطالبان مانند جبهه مقاومت ملی افغانستان به رهبری احمد مسعود، در دره پنجشیر، در کمتر از ۵۰ مایلی بگرام فاصله دارند.
از نظر کافی، «بازگشت به بگرام دشوار و پرریسک، اما امکانپذیر است.»
او افزود: «هیچکس انتظار ندارد که نیروهای امریکایی به این زودی بازگردند، اما هیچکس مداخله امریکا در افغانستان در سال ۲۰۰۱ را هم پیشبینی نکرده بود.» در ادامه مقاله آمده است که «اگر شرایط ایجاب کند، حضور امریکا در افغانستان ارزشمند خواهد بود.»
بخشی از مقاله روزنامه هیل به اهمیت استراتیژیک پایگاه بگرام اختصاص دارد. نویسنده مقاله معتقد است که «حدود ۸۵ درصد جمعیت جهان و بیش از نیمی از اراضی خشکه زمین در شعاع پرواز هشتساعته از بگرام قرار دارند. در این محدوده، مسیرهای اصلی تجارت و ترانزیت و همچنین منابع راهبردی عظیمی مانند حدود ۷۵ درصد ذخایر عناصر نادر، ۷۰ درصد ذخایر بالقوه نفت و ۶۵ درصد ذخایر بالقوه گاز طبیعی جهان قرار دارند».
به گفته او، برای امریکا، داشتن جای پایی در بگرام در چارچوب رقابت قدرتهای بزرگ، مزایای فراوانی دارد. افغانستان از غرب با ایران و از شرق با چین هممرز است؛ در جنوب پاکستان و هند و در شمال آسیای مرکزی که روسیه در آن نفوذ دارد، موقعیت دارد.
از زمانی که دونالد ترامپ، رئيسجمهور امریکا اخیرا در دیدار با کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، اعلام کرد که ایالات متحده در حال تلاش برای بازگشت به بگرام است، بحث درباره این پایگاه هوایی دوباره سر زبانها افتاده است.
در واکنش، طالبان این درخواست را رد کرده و آن را نقض حاکمیت ملی افغانستان دانسته است. رئیس ستاد ارتش طالبان اعلام کرد که این گروه «یک وجب از خاک افغانستان» را به نیروهای خارجی نخواهد داد.
مقامهای چین، روسیه و ایران نیز به این اظهارات واکنش نشان دادند. چین گفت به حاکمیت ملی افغانستان احترام میگذارد و مقامهای ایرانی و روسی گفتند طالبان بگرام را به امریکا نخواهد داد.
در این نامه رسمی وزارت تحصیلات آمده است که موضوع معطلی ترفیع علمی استادان دانشگاه در شورای رهبری این وزارتخانه مطرح شده است. براساس تصمیم این شورا، «اعضای کادر علمی که سیرت و صورت آنان با شریعت مطابقت نداشته باشد، دوسیههای ترفیع علمی آنان باید به تعویق بیفتد.»
در این سند به روسای دانشگاهها دستور داده شده است که تا زمانی که از «سیرت و صورت» استادان دانشگاه اطمینان حاصل نکرده اند، دوسیههای ترفیع علمی آنان را به وزارت تحصیلات عالی نفرستند.
طالبان با آغاز سال تحصیلی جدید ۱۴۰۴ دستورالعملهایی مشخصی را برای پوشش و رفتار استادان و دانشجویان صادر کرده است. این دستورالعملها عمدتا با توجه به اصول شریعت اسلامی مورد نظر طالبان و فرهنگ به شدت محافظهکارانه آنها تنظیم شده است.
براساس این دستورالعمل، دانشجویان و استادان دانشگاه باید پیراهنتنبان سنتی بپوشند، کلاه یا دستار بر سر بگذارند و ریش خود را کوتاه نکنند.
وزارت معارف طالبان این دستورالعمل سختگیرانه را در مکتبهای پسرانه نیز عملی میکند.
شاگردان و دانشجویانی که این دستورالعمل را رعایت نکنند نمیتوانند وارد صنفهای درسی شوند.
پس از تسلط طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰ دانشگاههای این کشور شاهد تغییرات گستردهای بودهاند. اکنون دانشجویان دختر نمیتوانند شامل دانشگاه شوند و نصاب تحصیلات عالی با حذف و تغییرات گستردهای مواجه شدهاند.
صدها استاد دانشگاه و کادر علمی از کشور فرار کردهاند و طالبان کنترول اجتماعی و مذهبی شدیدی را بر دانشگاهها اعمال کرده است.