دستکم ۱۴ زن استرالیایی که به «همسران داعش» معروف هستند، اخیرا با فرزندان شان پس از فرار از سوریه، به استرالیا بازگشتهاند. رهبر اپوزیسیون استرالیا، «همسران استرالیایی داعش» را گروه بسیار خطرناک توصیف کرده و خواستار پاسخگویی فوری حکومت شد.
سوسن لی، رهبر اپوزیسیون استرالیا، در بیانیهای اعلام کرد که عمیقا نگران گزارشهایی است که نشان میدهد شماری از همسران داعش و فرزندان شان بهطور مخفیانه به استرالیا بازگشتهاند.
این اظهارات خانم لی در پی افشای تازه یک برنامه مخفی برای بازگرداندن زنان و فرزندانی که با داعش مرتبط بودهاند، مطرح میشود. این برنامه شامل اسکان مخفیانه ۳۴ نفر، از جمله ۱۴ زن و ۲۰ کودک، در ایالتهای نیوساوت ولز و ویکتوریا است.
هرچند آنتونی آلبانیزی، نخستوزیر استرالیا، این ادعاها را رد کرده است، اما اسکای نیوز گزارش داده که پولیس ایالت نیوساوت ولز تأیید کرده مذاکراتی با حکومت فدرال درباره بازگرداندن این زنان و خانوادههایشان در جریان بوده است.
خانم لی گفت که حکومت باید درباره اسکان «گروهی بسیار خطرناک» در استرالیا شفافسازی کند و پرسید که آیا حکومت از بازگشت آنها مطلع بوده و این موضوع را از عموم مردم پنهان کرده است، یا اینکه از بازگشت آنها بیخبر بوده که وی این سناریو را «بدتر» توصیف کرد.
خانم لی گفت: «این چیزی جز سهلانگاری حکومت آلبانیزی نیست. این افرادی هستند که داوطلبانه به منطقه جنگی سفر کردند و خود را با یکی از وحشیترین سازمانهای تروریستی تاریخ هماهنگ کردند.»
او افزود: «اکنون به نظر میرسد آنها بهطور مخفیانه بازگشتهاند و این سؤال اساسی را ایجاد میکند که چگونه و چرا اجازه داده شد آنها دوباره وارد کشور شوند.»
صدها مسیحی آشوری که اکنون در استرالیا زندگی میکنند، در جریان جنگ سوریه در سال ۲۰۱۵ از خشونتهای داعش جان سالم به در بردند؛ در آن زمان بیش از ۲۰۰ نفر ربوده شدند و برخی توسط داعش به قتل رسیدند.
با گذشت همسران استرالیایی داعش، بسیاری از مسیحیان آشوری نگرانی عمیقی درباره بازگشت آنها ابراز کردهاند و هشدار دادهاند که این موضوع میتواند تجربه دوباره آسیب روانی برای بازماندگان ایجاد کرده و زخمهای قدیمی را باز کند.
خانم لی خواستار شفافیت درباره محل اسکان زنان و کودکان، نحوه ورود مجدد آنها به کشور و تدابیر امنیتی اتخاذشده برای محافظت از جامعه شد.
فعالانی که خود را بخشی از «نسل زد ماداگاسکار» میدانند، خواستار استعفای رئیسجمهور، انحلال پارلمان، تغییر قضات دادگاه عالی، اعضای کمیسیون انتخابات و ریشهکن کردن فساد شدهاند؛ فسادی که بهگفته آنها از رئیسجمهور و تاجران نزدیک به او سرچشمه میگیرد.
اعتراضات در ماداگاسکار در ۲۵ سپتامبر زمانی آغاز شد که اعضای شوراهای محلی به دلیل اعتراض به قطع شدن آب و برق در پایتخت این کشور بازداشت شدند.
اعتراضات جوانان با کمک شبکههای اجتماعی و تحت تأثیر دیگر «اعتراضات نسل زد» در اندونزیا و نپال، به سرعت به شهرها و مناطق دیگر گسترش یافت.
یک فعال ۲۶ ساله از نسل زد ماداگاسکار به گاردین گفت: «وقتی رئیسجمهور تصمیم به انحلال حکومت گرفت، احساس کردیم پیروزی کوچکی به دست آمده، اما ما آنجا متوقف نمیشویم. ما واقعا تغییر ریشهای نظام را میخواهیم، چون همین نظام است که فساد و سرکوب فقیرترین مردم کشور را تداوم میبخشد.»
او افزود: «پس از آنچه در نپال رخ داد، جوانان واقعا باور دارند که صدایشان میتواند قدرتمند باشد و ما واقعا میتوانیم اوضاع را تغییر دهیم. ما مجبور نیستیم وضع موجود را بپذیریم، میتوانیم آیندهمان را تعریف کنیم. نباید قربانی این حکومت شویم.»
راجولینا که در سال ۲۰۰۹ پس از اعتراضات خیابانی علیه رئیسجمهور پیشین ماداگاسکار با کودتا به قدرت رسیده بود، در سخنرانی روز دوشنبه برای اعلام انحلال حکومت گفت: «اگر اعضای حکومت وظایف محوله را انجام ندادهاند، میپذیریم و پوزش میخواهیم. من خشم، اندوه و دشواریهای ناشی از قطع برق و کمبود آب را درک میکنم.»
او افزود که میخواهد فضایی برای گفتوگو با جوانان ایجاد کند.
یک معترض ۲۶ ساله، گفت که جوانان معترض فقط در صورتی حاضر به گفتوگو خواهند بود که این گفتوگوها عمومی و کاملا شفاف باشند.
برخی دیگر از معترضان مذاکرات را بهطور کامل رد کردند و گفتند رئیسجمهور صادق نیست و تنها میخواهد میان آنها تفرقه بیندازد.
اعتراضات مشابه نسل زد از آخر هفته گذشته در مراکش نیز شعلهور شده است؛ جایی که روز چهارشنبه نیروهای امنیتی دو نفر را به قتل رساندند.
مقامهای ماداگاسکار معترضان را به غارت متهم کردهاند. سخنگوی رئیسجمهور این کشور روز چهارشنبه در پستی در فیسبوک نوشت: «ما شغلمان را از دست دادیم. اموالمان نابود شد. خانههایمان مورد یورش قرار گرفت، ما کودتا نمیخواهیم.»
فعالان ماداگاسکاری اتهام غارت از سوی همراهان خود را رد کردند.
جوانان تأکید کردند که تا تحقق کامل خواستههایشان برای اصلاحات بنیادین سیاسی در ماداگاسکار به مبارزه ادامه خواهند داد.
ماداگاسکار یکی از فقیرترین کشورهای جهان است که طبق آمار بانک جهانی در سال گذشته میانگین درآمد سالانه مردم آن تنها ۵۴۵ دالر بوده است. این کشور جزیرهای با جمعیتی ۳۲ میلیونی در اقیانوس هند واقع است.
